Джеймс Портер – католик ділдары, 100-ден астам балаға зорлық көрсеткен. Балаларға қатысты қылмыстары 1960 жылдардан басталып, 30 жылға созылған. Құрбандар, сот, шіркеу жасырындығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Портер (2 қаңтар 1935 - 11 ақпан 2005) - 28 баланы қорлағаны үшін сотталған Рим католик шіркеуінің бұрынғы діни қызметкері. Ол 1960 жылдары бастап 30 жыл ішінде екі жынысты кемінде 100 баланы жыныстық қатынаста қорлағандығын мойындады.
James Porter (January 2, 1935 – February 11, 2005) was a Roman Catholic ex priest who was convicted of molesting 28 children; he admitted to sexually abusing at least 100 children of both sexes over a period of 30 years, starting in the 1960s.
Ерте өмір
Портер діни қызметкерлікке дайындықты және балаларды жастайынан қорлауды бастады; ол өзінің алғашқы белгілі құрбандығын 1953 жылы, семинарияға кірер алдындағы жазда қорлады. 1959 жылы діни қызметке тағайындалып, Фолл-Ривер епархиясының (Массачусетс штаты) діни қызметкері болды.
Porter started both training for the priesthood and molesting children at a young age; he abused his earliest known victim in 1953, the summer before he entered seminary. He was ordained in 1959 and became a priest of the diocese of Fall River, Massachusetts.
Қылмыстар
Портер 1960 жылы сәуір айында Массачусетс штатының Солтүстік Атлборо қаласындағы Сент-Мэри шіркеуінің грамматикалық мектебіне бекітіліп, алтарь қызметкерлеріне жауапкершілік берілді. Ол балаларды зорлаушы ретінде танымал болды, бірақ католик шіркеуі 1963 жылға дейін оған қатысты ешқандай шара қолданбады. Осы уақытқа дейін кем дегенде төрт ата-ана оның жоғары тұрған басшыларына оның жөнсіз мінез-құлқы туралы шағымданған болатын. Бірақ полицияға хабарласу орнына, шіркеу басшылары Портерді Фолл-Ривердегі шіркеуге ауыстырды, онда оның әрекеттеріне қатысты тағы да шағымдар туды. 1964 жылы Портер 13 жасар ұлды зорлағаны үшін тұтқындалып, 13 айға психиатриялық ауруханаға жатқызылды. Ауруханадан шыққаннан кейін, ол бірден басқа шіркеуге тағайындалды, және жылдар бойы мұндай ауыстырулар көп болды. Ол тағы екі шіркеуге ауыстырылды, содан кейін көптеген айыптаулар жиналды және 1967 жылы тағы да ауруханаға жатқызылды. Бұл жолы ауруханада психотерапиялық емдеуді дін қызметкерлері жүргізді, олардың көпшілігі психологиялық мәселелерге тап болған дінбасылар еді. Портердің «проблемасы» ауруханадағы пациенттердің арасында жалғыз емес еді; олардың екеуі кейін жүздеген балаларды зорлағаны үшін түрмеге қамалды. Портер бірнеше айдан кейін босатылып, қайтадан емделгені жарияланды және Техас, Нью-Мексико және Миннесота штаттарындағы шіркеулерде сынақ мерзімінде жұмыс істеді, олардың барлығында балаларға қолжетімділік болды. Портерге қарсы ондаған шағымдар келіп түсті, бірақ олардың ешқайсысы оны бір лауазымнан екіншісіне ауыстырудан басқа жазаға әкелмеді. Ол үйленді және ақырында Миннесота штатына қоныстанды. Оның әйелі Верлин (қыздығы Бартлетт) есімді әйелінен төрт баласы болды. Портердің бірнеше жылдан кейін тұтқындалғаннан кейін, оның отбасы оның оларға эмоционалды және физикалық зорлық көрсеткенін айтты. Портердің ұлы Шон да билік органдарына әкесі оны жыныстық зорлыққа ұшыратқанын мәлімдеді.
Porter was assigned to St. Mary's parochial grammar school in North Attleboro, Massachusetts in April 1960 and put in charge of the altar boys. Porter gained a reputation there as a child molester, but no action was taken against him by the Catholic Church until 1963, by which time at least four parents had complained to his superiors about his inappropriate behavior. Rather than contact the police, however, Church officials moved Porter to a parish in Fall River, where further complaints about his behavior surfaced. In 1964, Porter was arrested for molesting a 13 year old boy and sent to a mental institution for 13 months. Once released, he was quickly reassigned to another parish, the first of many such reassignments over the years. He was shuffled into two more parishes before more accusations piled up and he was hospitalized again in 1967, this time to a hospital run by fellow priests who practiced holistic psychotherapy upon its patients, many of whom were clergy members suffering from psychological problems. Porter's "problem" was not unique among the hospital's patients; two of them were later imprisoned for abusing, between them, hundreds of children. Porter was released after a few months, once again declared cured, and given probationary assignments in parishes in Texas, New Mexico and Minnesota, all of which included access to children. Complaints surfaced by the dozen against Porter, but none of them resulted in disciplinary action beyond his being moved from post to post. He married, and eventually settled in Minnesota. He and his wife, Verlyne (née Bartlett), had four children. Following Porter's arrest years later, his family revealed that he was often emotionally and physically abusive toward them; Porter's son Sean also told authorities that his father had sexually abused him.
Ұсталған
1990 жылы Фрэнк Фицпатрик Портердің 1960 жылдары оны бала кезінде зорлағандығы туралы айыптау жасады. Келесі екі жылда Фицпатрик штат полициясымен, ФБР-мен және БАҚ-пен байланысқа түсті. Ешкім оған көмектесуге келіспеді. Соңында ол сол жылы үлкен сексуалдық зорлық-зомбылық ісін жеңіп алған адвокат Родерик МакЛишке жетті. МакЛиш істі қабылдауға келісті. Ол Фицпатрик пен Портердің тағы бес құрбанымен WBZ телеарнасының тергеуші журналисі Джо Бергантиномен сөйлесуді ұйымдастырды. Бергантиноның хабарламасында Портердің ондаған балаларды зорлағаны туралы мойындауы жарияланды, бұл ұлттық жаңалықтарға айналып, нәтижесінде 100-ден астам құрбан Портерді айыптауға шықты. "Бостон глобусы" газеті осы іс бойынша 100-ден астам мақала жариялады. 1992 жылы ABC News продюсері Грейс Кангтың Портердің қылмыстары туралы жедел баяндамалары Диана Сойер жүргізетін Primetime Live бағдарламасында көрсетілді, бұл бүкіл елдің назарын аударды. Ол алты айлық түрме жазасының төрт айын өтеді, бірақ Миннесота Жоғарғы соты оның үкімін күштен шығарды. Портер ісі елде үлкен наразылық тудырды, ал АҚШ епископтар конференциясы балаларды зорлаған дін қызметкерлерімен жұмыс істеудің жаңа ережелерін қабылдады.
In 1990, Frank Fitzpatrick went public with accusations that Porter had molested him as a child in the 1960s. Over the next two years, Fitzpatrick contacted the state police, the FBI, and the media. No one agreed to help him. He eventually reached attorney Roderick MacLeish, who had won a large sexual abuse case that year. MacLeish agreed to take the case on. He arranged for Fitzpatrick and five other Porter victims to talk to Joe Bergantino, an investigative reporter for WBZ TV. Bergantino's piece which included a confession from Porter that the molested dozens of children attracted national news and eventually more than 100 victims came forward to accuse Porter. The Boston Globe published more than 100 articles about the case. In 1992, a series of investigative reports by ABC News producer Grace Kahng on Porter's crimes aired on Primetime Live, hosted by Diane Sawyer, which sparked national attention. He served four months of a six month prison sentence before his conviction was overturned by the Minnesota Supreme Court. The Porter case caused a national outcry and the U. S. Conference of Bishops adopted new guidelines for handling priests charged with child molestation.
Екінші рет айыптау және түрмеге қамау
1993 жылға қарай Портерге қарсы Миннесота, Техас және Нью-Мексико штаттарында ондаған сот процестері басталды; тек Миннесотада ғана оған 200-ден астам жыныстық қанау жасады деген айып тағылды. Портердің адвокаты 41 айып бойынша сотпен келісім жасады, және Портер 18-ден 20 жылға дейін түрмеге кесілді, алты жылдан кейін шартты түрде босату мүмкіндігімен, сондай-ақ емдеуден өту шартымен. Бірнеше жыл бойы шартты түрде босату үнемі қабылданбады. Портер 2004 жылы түрмедегі жазасын аяқтады, бірақ азаматтық медициналық сақтауға алу мәселесі бойынша сот отырысын күтіп, өліміне дейін қамауда болды.
By 1993, dozens of lawsuits had cropped up against Porter in Minnesota, Texas and New Mexico; in Minnesota alone, he was charged with over 200 counts of sexual abuse. Porter's lawyer struck a plea bargain on 41 charges, and Porter was sentenced to 18 to 20 years in prison, with the possibility of parole, with counseling, after six years. Parole was consistently denied for several years. Porter completed his prison sentence in 2004, but was held until his death pending a civil commitment hearing.
Өлім
Портер 2005 жылдың 11 ақпанында Бостон қаласындағы «Жаңа Англия» медициналық орталығында қатерлі ісіктен көз жұмды. Ол бұрын бір айдай Массачусетс штатындағы ауруханадан осы орталыққа ауыстырылған болатын.
Porter died on February 11, 2005, of cancer at New England Medical Center in Boston, where he had been transferred the month before from a Massachusetts hospital.
Танымал мәдениетте
1995 жылғы "Заң мен тәртіп" телесериалының "Жаман ниет" және 2010 жылғы "Заң мен тәртіп: Ұлыбритания" телесериалының "Мүсірлеу" атты эпизодтары Портердің ісіне негізделген. Оның қылмыстары 2015 жылғы "Спотлайт" фильмінде де көрсетілген.
The 1995 Law & Order episode "Bad Faith" and the 2010 Law & Order: UK episode "Confession" were based on Porter's case. His crimes were also referenced in the 2015 film Spotlight.