Кіріспе
Солтүстік территориядағы елді мекен, Австралия.
Барроу Крик – Австралияның оңтүстік Солтүстік территориясындағы, қазіргі уақытта 11 адам тұратын өте шағын қала. Ол Стюарт тас жолында, Элис-Спрингстен солтүстікке қарай 280 шақырым қашықтықта, солтүстікке қарай Теннант-Крикке дейінгі аралықтың ортасында орналасқан. Қаланың басты ерекшелігі – жол бойындағы қонақ үй/мекеме. Бірнеше кен компаниясы қазіргі уақытта аймақта іздеу жұмыстарын жүргізуде, бірақ жергілікті тұрғындардың ешқайсысы кен өнеркәсібімен айналыспайды.
Жергілікті халықтар
Барроу-Крик аймағы Кайтетье аборигендерінің дәстүрлі қоныс екені белгілі. Адамдар Австралияда, және мүмкін осы аймақта кем дегенде 40 000 жылдан бері өмір сүріп келеді.
Еуропалық қоныстану
XIX ғасырдың соңғы жартысында еуропалықтардың келуімен қоныс аударушылар жер және ресурстар үшін Кайтетье тайпасымен бәсекелесті. Жер және меншік құқықтарына байланысты мәдени түсініспеушіліктер өзара қырқындарға соқты. Джон Макдуолл Стюарт 1860 жылы осы аймақтан өтті. Стюарт қазіргі қаланың жанындағы шағын өзенге 1817 жылы Англияда туған және 1853 жылы Оңтүстік Австралияға көшіп келген Джон Генри Барроудың құрметіне ат қойды. Ол еуропалықтар алғаш рет осы жерге қоныстанған кезде Оңтүстік Австралияның қазынашысы қызметін атқарған.
Барроу Крик телеграф қайталау станциясы
Барроу-Крикті 1871 жылдың қыркүйегінде Джон Росс жерүсті телеграф желісі үшін морз қайталау станциясы орны ретінде таңдады. Станция 1872 жылдың 16 тамызында Чарльз Тодд тарапынан ресми түрде ашылды. Бұл Австралияны кесіп өтетін және Еуропаға байланыс жасайтын, маңызды коммуникациялық қызметтер ұсынған 15 қайталау станциясының бірі болды. Жаңа ғимараттардағы операторлармен жабдықталған қайталау станциясы кем дегенде 1970-жылдарға дейін қызмет етті. Сонымен қатар, жергілікті мал шаруашылықтарын қамтамасыз ететін пошта бөлімі мен телефон станциясы да болды. Алғашқы телеграф станциясы сақталған және қазір аумақтың ерте күндеріндегі қиындықтарға арналған ескерткіш болып табылады.
Аймаққа жайылымшылар келіп жетті
1873 жылы Альфред Джайлз Аделаидадан 5000 қойды телеграф желісі бойындағы станцияларға тарату үшін жер арқылы айдап әкелді. 1877 және 1878 жылдары Альфред және Артур Джайлс В. Дж. Браун үшін Катерина өзеніне мал апарып жеткізді. 1878 жылғы саяхатқа Браунның ұсынысымен Франк Уитхолл атты жас ағылшын да қатысты, оған отарлық тәжірибе алу тапсырылды. Кейін Альфред Джайлз Спрингвейл, Деламер және Ньюкасл Уотерс шаруашылықтарын құрды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Барроу-Крик Австралия армиясы тарапынан әскерлер мен жабдықтар конвоялары үшін транзиттік лагерь ретінде пайдаланылды, ол No. 5 Австралиялық персоналдық транзиттік лагерь деп белгілі болды. Бұл Алис-Спрингстен Бёрдумға солтүстікке қарайғы сапардың алғашқы түнгі тоқталысы болды.
Су шектеуі Барроу-Крик халқы
Барроу-Крик өңірінде жер асты суларының саны мен сапасы мәселесі әрдайым болған. Бұл мәселе 1870 жылдары-ақ анықталған, және телеграф станциясы салынғалы 20 жыл өткен соң, су қоры жақсырақ болғандықтан, оны Тейлор сағасының жанындағы өткелге қарай 40 шақырымға солтүстікке жылжыту жоспарлары болғандығының куәліктері бар. Сол жерде әлі де "Жаңа Барроу Бор" деп аталатын бұрғылау орны сақталған. Бүгінде Барроу-Криктегі жақсы су – жаңбыр суы ғана, бірақ ол құрғақ климатқа байланысты шектеулі.
1870 жылғы қаза
1870 жылы Оңтүстік Австралиядағы Хоуп көлі аймағынан Ралф және Джон Милнерлер шамамен 3000 қойды Ропер өзеніндегі құрылысқа жұмыс істейтін адамдарға жеткізу үшін Солтүстік территорияға қарай айдап әкелді. Уокоп ағысының жанында 900 қой улы шөп жеп өлді. Джон Милнерді жергілікті халық өлтірді, ал Ральф Ропер өзеніне бар болғаны 1000 қоймен жетті.
1874 жылы Барроу-Крик соғыс оқиғасы және оның салдары
1874 жылғы 22 ақпанда Кейтети ер адамдарының тобы Барроу-Криктегі Overland Telegraph ретранслятор станциясына шабуыл жасады. Станция қызметкерлері кешен сыртында демалып жатқанда, олар дереу линейник Джон Франкты өлтіріп, канадалық телеграфшы және станция бастығы Джеймс Лоуренс Стейплтонды (келесі күні қайтыс болды) қазалық жарақаттады, сондай-ақ бірнеше адамды жарақаттады. Барроу-Крикке олардың құрметіне ескерткіш орнатылды ("Франктар" деп жазылуы, көбінесе қате болып саналады). Сол кездегі баспасөз бұл оқиғаны "Барроу-Крик зұлматы" деп сипаттады. Аделаидадан алынған бұйрық бойынша полиция қызметкері Сэмюэл Гейсон қылмыскерлерді ұстау үшін еріктілер тобын жинады. Одан кейінгі екі айда болған екі жеке шайқаста бірнеше абориген қаза тапты, ал Гейсон қаза тапқандардың арасында осы "зұлматқа" қатысқандардың бар екенін хабарлады.
1928 жылы Конистон қырғыны
Барроу-Крик Солтүстік территориядағы соңғы үлкен аборигендерге жасалған қырғынның орталығы болды. 1920 жылдары констебль Уильям Джордж Мюррей жергілікті полиция бөлімшесінің бастығы және сонымен қатар аймақтағы аборигендердің бас қорғаушысы қызметін атқарды. Фред Брукс есімді ескі динго аулаушыны аборигендер Коннистон станциясында өлтірген кезде Мюррей шамамен 70 аборигенді өлтірген жасақты басқарды. Мюррейді Дарвинге өз әрекеттерін түсіндіруге шақырғанда, оны жеңімпаз батыр ретінде қарсы алды. Ол неге тұтқынға алмағанын сұрағанда Дарвин сотында "Өркениеттен жүз шақырым қашықтықта жараланған қара адамның қандай қадірі бар?" деп айтып, сол кездегі нәсілшіл көзқарасын білдірді. Ол барлық айыптан ақталды.
2001 жылы Петр Фальконионың жоғалуы
Барроу Крик Питер Фальконионың із-жайсыз жоғалып кеткен жеріне жақын, Брэдли Джон Мердок оны өлтірді деген күдікпен айыпталып, ал Джоанн Лис ұрланды. Қылмыс орны Барроу Криктен солтүстікке қарай 13 шақырым қашықтықта болды. Әлі күнге дейін денесі табылмады.
Қабірлер
Қабірлер қабырғамен қоршалған және үстіне ескерткіштер қойылған. Оларға жақсы күтім жасалады. Алдыңғы жақтағы кішкентай зиратта 1874 жылы жергілікті тұрғындардың күтпеген шабуылында қаза болған телеграф станциясының екі қызметкерінің қалдықтары жатыр.
Паб
Ескі паб 1926 жылы Солтүстік территория сенаторы Берни Килгариффтің ағасы Джо Килгарифф салған. Онда әлі күнге дейін түпнұсқа ескі бар, жер асты погребі және қалайыдан жасалған төбелері сақталған. Сыртта тұруға арналған жайлар, іште бөлмелер мен автокөліктерге арналған тұрақ бар. Ғимараттың ас үйіндегі қабырғада екінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған суретші Джон Гурни салған екі австралиялық комик бейнесі – Блуи мен Керли суреті ілулі тұр. Бұл мейрамхана тас жолмен саяхаттайтындар үшін танымал аялдама болып табылады және жылдар бойы жиналған естеліктер мен қызықты заттардың үлкен жиынтығына ие. 25 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан Лесли Пилтон "Барроу-Крик банкі" деп аталатын дәстүрді қалыптастырды – саяхатшылар өздерінің туған елінің қолтаңбасы қойылған банкнотасын қабырғаға іліп қояды, "кейін сапар кезінде сыра алу үшін" пайдалану мақсатында.
Телеграф станциясы
Көптеген жылдар бойы телеграф станциясы Чартерс Тауэрс қаласынан келген желі жөндеуші Том Робертстің үйі болды, ол ғимаратта тұрып, желідегі бұзылуларды жөндеп отырды. Қазір қайтыс болғандықтан, қонақ үйдің бір бөлігі оның естелігіне арналған.
Танымал мәдениет
Грэхам Мастертонның «Ауа иелері» романының бір бөлігі Барроу-Крикте өтеді.
Халық саны
Қазіргі уақытта Барроу-Криктің халқы төрт адамды құрайды, олар жол үйінде және жақын жердегі аборигендер лагерінің күзетші ауласында жұмыс істейді. Екі абориген қауымдастығы бар: Тара қауымдастығы солтүстік-шығысқа қарай 12 шақырым жерде, ал Пматаджуната – Стирлинг станциясында, Барроу-Криктен шамамен 35 шақырым қашықтықта орналасқан. Онда шамамен 120 адам, ал Тарада 80-ге жуық адам тұрады.
Тау-кен өндірісі
2001 жылғы 19 наурызда Glengarry Resources компаниясына Барроу Крикте танталит кенін іздеуге лицензия берілді. 2003 жылғы 17 қарашада Барроу Крик орталық жер кеңесі Newmont және Normandy NFM компанияларына 20 жылға Барроу Крикке солтүстік-батыс жақтан барлау және кен өндіру жұмыстарын жүргізуге келісім берді. 2005 жылғы 26 мамырда BHP Billiton компаниясы Барроу Крикте никель сульфиді кен орындарын іздеу және дамыту мақсатында бұрғылау жұмыстарын бастады.