Кіріспе
Американдық бейсболшы Уилбур Форрестер Вуд-младший (22 қазан 1941 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы. 17 жылдық Үлкен Лига бейсболы (MLB) мансабында ол «Бостон Ред Сокс» (1961–64), «Питтсбург Пайрэтс» (1964–65) және «Чикаго Уайт Сокс» (1967–78) командаларында ойнады. «Ақ соксқа» қосылғаннан кейін кнукболға маманданған, ол сол қолымен лақтырып, оң қолымен соқты. Массачусетс штатының Белмонт қаласында өскен Вуд орта мектепте бірнеше спорт түрлерін ойнады және 1960 жылы туған қаласы «Бостон Ред Сокс» клубымен келісімшарт жасады. 1964 жылы «Питтсбург Пайрэтс» клубына ауысқанға дейін төрт маусымның бір бөлігінде олар үшін сирек ойнады. 1965 жылы командада көбінесе пайдаланбады, ол 1966 жылғы барлық уақытын кіші лигада өткізіп, кейін «Ақ соксқа» ауысты. Бұрын жылдам және қисық доптарға сүйенген Вуд, тәжірибелі кнукбол шебері Хойт Вильгельмнің көмегімен кнукболды жетілдірді. Келесі төрт маусымда Чикаго үшін резервтік ойыншы ретінде жұмыс істеді. 1968 жылы ол 88 ойынға қатысып рекорд орнатты (келесі жылы бұл рекорд жаңартылды) және «Sporting News» журналының Американдық лигасының (AL) «Жылдың өрт сөндірушісі» атанды. «Уайт Сокс» 1971 жылғы маусым алдында Вудты ауыстыруға тырысты, бірақ бастапқы құрамдағы Джо Хорленнің жарақаттануы оны бастапқы құрамға қосуға мәжбүр етті. Сол маусымда команданың жаттықтырушысы Джонни Сейн Вудқа екі күндік демалыспен жаттығуды ұсынды, себебі кнукбол шеберлерінің қолына басқа ойыншыларға қарағанда аз күш түседі. Вуд 1972 жылдан 1975 жылға дейін бастапқы құрамдағы ойындар саны бойынша Американдық лигасының көшбасшысы болды және 1972 жылы мансабындағы ең көп – 49 ойынға қатысты. Сол маусымда ол 376 2/3 иннинг ойнады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші болды. Ол төрт жыл қатарынан 20 немесе одан көп ойын жеңіп, 1972 және 1973 жылдары 24 жеңіспен Американдық лигасының көшбасшысы атанды. 1973 жылы Вуд 1916 жылы Уолтер Джонсоннан бері бір маусымда 20 немесе одан көп ойын жеңіп, сонымен қатар 20-дан астам ойынды ұтылған алғашқы ойыншы болды. Вуд 1971, 1972 және 1974 жылдары «All-Star» атанды. 1975 жылы 43 ойынға қатысқаннан кейін, Вуд 1976 жылы тек жеті ойынға қатысты. «Детройт Тайгерс» командасына қарсы өткен ойында Рон ЛеФлордың соққысы Вудтың тізесін сындырды. Айлар бойы емделуден кейін, Вуд 1977 жылы қайтып келгенде «қорқынышпен» ойнады және 1978 жылы Американдық лигасының құрамалары арасында ең нашар орташа көрсеткішке ие болды (5.20). Маусым аяқталғаннан кейін ол карьерасын аяқтады. Вудтың 1971–1974 жылдар аралығындағы 90 жеңісі сол кезеңдегі бас лигадағы ойыншылардың арасында ең көп жеңіс көрсеткіші болды. Жаңа Англияда өмір бойы тұрған Вуд бейсболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Бостон аймағында бірнеше жұмыс істеді.
Wilbur Forrester Wood Jr. (born October 22, 1941) is an American former professional baseball pitcher. In a 17 year Major League Baseball (MLB) career, he pitched for the Boston Red Sox (1961–64), the Pittsburgh Pirates (1964–65), and the Chicago White Sox (1967–78). A knuckleball specialist after joining the White Sox, he threw left handed and batted right handed. Raised in Belmont, Massachusetts, Wood played several sports in high school and was signed by his hometown Boston Red Sox in 1960. He pitched sparingly for them over parts of four seasons before being traded to the Pittsburgh Pirates in 1964. Seldom used by the team in 1965, he spent all of 1966 in the minor leagues before being traded to the White Sox. Wood, who had previously relied on a fastball and curveball, refined the knuckleball with the help of veteran knuckleball specialist Hoyt Wilhelm. He spent the next four seasons as a relief pitcher for Chicago. In 1968, he set a record (broken the next year) with 88 games pitched and was named the Sporting News American League (AL) Fireman of the Year. The White Sox tried to trade Wood before the 1971 season, but an injury to starting pitcher Joe Horlen caused them to put him in the starting rotation. That season, pitching coach Johnny Sain suggested that Wood pitch with only two days' rest between starts, since knuckleball specialists do not put as much stress on their arms as other pitchers. Wood proceeded to lead the AL in games started from 1972 through 1975, starting a career high 49 games in 1972. That season, he also recorded a career high 376 2/3 innings pitched. He won 20 or more games for four straight years, leading the AL in 1972 and 1973 with 24 wins. In 1973, Wood also became the first pitcher to win and lose 20 or more games in a season since Walter Johnson did so in 1916. Wood was an All Star in 1971, 1972, and 1974. After making 43 starts in 1975, Wood made only seven in 1976. A line drive off the bat of Ron LeFlore fractured Wood's kneecap in a game against the Detroit Tigers. Despite months of rehabilitation, Wood was "gun shy" upon his return in 1977 and posted the worst earned run average among qualifying AL pitchers in 1978 (5.20). He retired after the season. Wood's 90 wins from 1971–74 were the most by a major league pitcher during that span. A lifelong New England resident, Wood held a number of jobs in the Boston area after his retirement from baseball.
Ерте өмір
Уилбур Форрестер Вуд кіші 1941 жылдың 22 қазанында Массачусетс штатының Кембридж қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Уилбур аға – көтерме азық-түлік тауарларын сатушы, анасы – Свеа (қызметтегі аты Свенсон). Жас Уилбур Массачусетс штатының Белмонт қаласында кіші інісі Джиммимен бірге өсті. Екеуі де спортқа бейім болғандықтан, жыл бойы түрлі спорт түрлерімен айналысты. Вуд Белмонт орта мектебінде оқыды, онда үш түрлі спорттан: бейсболда питчер, футболда старттық квотербек, ал хоккейде қорғаушы ретінде ойнады. Оның әкесі, кәсіби бейсболшы болған, орта мектепте оқығанда оған "ноклболды" қалай лақтыру керегін үйреткен, бірақ Вуд нақты ойындарда жылдам және қисық доптарына сүйенді. Дегенмен, "Ред Сокс" командасы өздерінің жергілікті тұлғасының сенсацияға айналып, билет сатуды арттыруға үміттенді. Олар айтарлықтай бонус ұсынды (шамамен 25 000 – 50 000 доллар), және Вуд олардың ұсынысын қабылдады.
Бостон Ред Сокс (1961-64)
Вуд кәсіби карьерасын 1960 жылы Орта батыс лигасының D класындағы «Ватерлоо Хоукс» командасымен бастады. Ол клуб сапындағы төрт ойында жеңіске жетіп, 2.70 ERA көрсетті. Содан кейін «Каролина лигасының» B класындағы «Рали Капиталз» командасына ауысты. «Рали» сапында 13 ойында (12 бастама) 3–5 есебімен және 3.84 ERA көрсетті. «Ред Сокс» командасы үшін алты ойында (бір бастама) қатысып, есептік көрсеткішін жазбаған, 5.54 ERA, жеті соққы, жеті басу және 14 иннингте 14 соққы жіберді. Шілде айының соңында ол қайтадан кіші лигаға, «Eastern League» A класындағы «Джонстаун Ред Сокс» командасына жіберілді. Қыркүйек айында «Бостонға» шақырылып, 22-сі күні «Ред Сокс» сапында бір ойынды бастады. 7 2/3 иннингте үш ұпай жібергенімен, «Вашингтон Сенаторларына» 4–3 есебімен жеңілген ойында жеңіске ие болмады. 1963 жылы Вуд көктемгі жаттығуларда соңғы тізімнен алынған ойыншылардың бірі болды. Маусымды «Тынық мұхит жағалау лигасының» AAA класындағы «Сиэтл Райнерс» командасымен ашты. Бірақ 1.12 ERA көрсетіп, жеті ойынның бесеуінде жеңіске жеткеннен кейін маусымның басында «Ред Сокс» командасына қосылды. «Бостон» бастапқыда оны бастапқы құрамда пайдаланды, бірақ төрт ойында жеңіліске ұшырап, 28 иннингте 39 соққы жіберді. «Ол жеткілікті күшпен лақтыра алмады», – деді менеджер Джонни Пески. «Бірақ ол ойынға шығуға ниеттенді және бар күшімен тырысты». Сондай-ақ ол лиганың «All-Star» командасына іліккен. «Ред Сокс» қыркүйек айында оны көтермеуді шешті, бірақ Вудтың келісімшарты 6 қыркүйекте «Питтсбург Пайрэтс» командасымен сатып алынды. 1965 жылы Вудтың негізгі лига құрамындағы толық маусымы болды, бірақ оның қатысулары (біреуін қоспағанда) сирек болды. Американдық бейсбол зерттеулер қоғамының өкілі Грегори Х. Вольфтың айтуынша, Вудтың «ұстамды сөйлеуі және жағымды мінезі» «Питтсбургтің» менеджері «көңілді» Гарри Уокермен жеке қақтығысқа әкелді. 34 ойында 1–1 есебімен, 3.16 ERA, 29 соққы, 16 басу және 51 1/3 иннингте 44 соққы жіберді. «Пайрэтс» оны жыл соңында шақырмаса да, оның өнері «Чикаго Уайт Сокс» клубының скауты Джордж Малцбергерге әсер етті, ол питчерді бас менеджер Эд Шортқа ұсынды. 12 қазанда «Пайрэтс» Вудты «Уайт Сокс» командасына кейіннен анықталатын ойыншыға (әдетте Хуан Писарро) айырбастады.
Көмекші құмырашы (196770)
1967 жылы Вуд Чикагоның көктемгі жаттығуына келгенде, менеджер Эдди Станки бірден оған команданың «тазалаушысы» болатынын мәлімдеді. Вуд мансабын ұзарту үшін өзгерістер жасау қажеттігін түсінді. Ол орта мектептен бері кнукболды сынап көрген, ал Чикагоның резервтік питчерлерінің бірі – кнукболға маманданған Хойт Вильгельм болды, ол кейіннен Даңқ залына енгізілді. «Мен бірден оған барып, кнукбол туралы көбірек түсіндіріп бере ала ма деп сұрадым», – деді Вуд. Джим О’Тулдың жарақаттануы және Джон Буджардттың қиындықтары шілде айында оған старт алуға мүмкіндік берді, және ол 16 шілдеде Канзас-Сити Атлетикасына қарсы екі ойынның бірінші ойынында жеңіске жетіп, 8 1/3 иннингте А командасын бір ұпайға шектеді, Кэтфиш Хантерден басым түсті. Шілдеде ол 3-0 есебімен бастады, бірақ тамыздың алғашқы екі ойынында жеңіліске ұшырағаннан кейін, резервтік рөлге қайта оралды, бірақ 22 тамызда Нью-Йорк Янкиске қарсы ойында жеңіске жетті. 10 тамызда тағы бір ойынға қатысып, алты иннингте Индиансқа қарсы бір ұпай ғана жіберді, бірақ Дуэйн Джозефсонның қатесінен екі ұпай қосылды, нәтижесінде Вуд 3-2 есебімен жеңіліске ұшырады. 1 қыркүйекте ол Миннесота Твинс командасына қарсы ойынның соңғы бес иннингін өткізіп, тек бір ұпай (Хармон Киллебрюден соққы) жіберіп, 5-4 есебімен жеңіске жетті. 21 қыркүйекте ол жылдың 83-ші ойынына қатысып, үлкен лига рекордын орнатты. Вуд маусымды 88 ойынмен аяқтады, бұл келесі жылы Уэйн Грейнджер Цинциннати Редс үшін 90 ойынға қатысқанға дейін қысқа мерзімге рекорд болды. Оның көрсеткіші 13-12 (Ақ соқтардың жеңісімен көшбасшы), 1.87 ERA, 74 соққы, 33 басу және 159 иннингте 127 соққы жіберілді. Спорт жазушысы Жером Холцман оны «сенсациялық» деп атады, ал маусымның ортасында қызметтен босатылған Станки «ол керемет питчер» деді. Вуд 1969 жылы Уайт Сокс үшін қайтадан кешкі резервтік питчер ретінде қызмет етті. 13 сәуірде ол жылдың ең ұзақ ойынын өткізді, Гари Петерске жеңілдік беріп, 5 2/3 иннингте екі ұпай жіберді, бірақ 12-7 есебімен жеңіске жетті. Сондай-ақ, 24 маусымдағы екі ойынның бірінші ойынында Пилоттарға қарсы ол Дэн Осинскиді базалар толы болғанда және тең ойынның алтыншы иннингінде бір рет шығарды. Вуд Майк Хеганды үйде күшпен ойнатуға мәжбүр етті, Томми Харперді иннингті аяқтау үшін алаңға шығарды, содан кейін тағы үш голсыз иннинг өткізді, Чикагоның 6-4 есебімен жеңіске жетті. 13 шілдедегі екі ойынның екінші ойында ол Канзас-Сити Роялздан 4-1 есебімен жеңіске жету үшін төрт голсыз иннинг өткізді. Вуд қайтадан 76 ойынмен АЛ-ды басқарды, Рон Перраноскиден (52) кейін аяқталған ойындар бойынша екінші орынды иеленді (50) және 15 құтқарумен алтыншы орынды иеленді. Оның көрсеткіші 10-11, 3.01 ERA, 73 соққы, 40 басу және 119 2/3 иннингте 113 соққы жіберілді. 21 маусымда Оукленд Атлетикасына қарсы екі ойынның екінші ойында Вуд екі иннингте төрт тік соққышыны және алтыдан бесін соққыға жықты, бірақ бұл күш 5-4 есебімен жеңілді. Ол 25 шілдеде 3 2/3 иннингте төрт шайқасты соқтырды, бірақ бұл 9-4 есебімен Детройт Тайгерлеріне ұтылып қалды. Оның ең ұзақ құтқарылуы 12 тамызда болды, ол Янкилерді үш иннинг бойы соққысыз ұстап, 5-1 есебімен жеңіске жетіп, үш рет соққы берді. Вуд үшінші жыл қатарынан АЛ-де (77) ойынды өткізді, сондай-ақ аяқталған (62) ойында лиганың көшбасшысы және 21 құтқарумен АЛ-де алтыншы орын алды. Оның көрсеткіші 9-13, 2.81 ERA, 85 соққы, 36 басу және 121 2/3 иннингте 118 соққы жіберілді. Сол кезде Фил мен Джо Никро кнукболға сүйенетін жалғыз бастапқы питчерлер болды. Екі күндік демалыс кезінде алғашқы кездесуінде ол Милуоки Брюэрстерді толық ойынның бір жемісіне жеткізді, 8-3 жеңіске жетіп, тоғыз ойыншыны соқтырды. Келесі үш старттың екеуі де штат болды, ол маусымның бірінші жартысын 9-5 есебімен және 1.69 ERA-мен аяқтады. Сол жылы соңғы сегіз ойынның жетінде ойнап, оның үшеуі штат болды. 29 қыркүйекте «Брюэрс» командасына қарсы ойынның соңғы ойында ол толық ойын барысында бір ұпайға ұтысқа жол берді және 10 соққышыны соқтырды, 2-1 есебімен жеңіске жетті. Оның жиі басталуы нәтижесінде Вуд 42 ойынға қатысып, 334 иннинг өткізді, бұл Лигада тек Микки Лолихтан (45 және 376 ретімен) кейін екінші орынды иеленді. Ол 22 жеңісімен (Lolich 25 және Vida Blue 24), 1.91 ERA (Blue 1.82), 210 соққы (бесінші), 22 толық ойын (Lolich 29 және Blue 24 артқы үшінші), және жеті штат (Mel Stottlemyreмен бірге екінші орында) көрсетті. Оның 189 реттелген ERA + AL-ді басқарды, ал 11.5 жеңісі алмастырудан жоғары (WAR) - 1920 жылдан бері питчерлер үшін төртінші орында, оның үстінде Дуайт Гуденнің 11.9 (1985), Стив Карлтонның 11.7 (1972) және Роджер Клеменстің 11.6 (1997). 22 жеңісімен Вуд өткен маусымда кем дегенде 10 ойынды бастаусыз өткізген питчердің ең көп жеңісі бойынша бас лигалық рекорд орнатты. «Екі және үш күндік демалыс арасында физикалық және психикалық жағынан ешқандай айырмашылықты сезбеймін», – деді Вуд жиірек питчинг жасау туралы. «Барлығы менің шаршағанымды ойлайды, бірақ мен шаршамағанмын». Ол 1972 жылы Чикаго үшін ашылу күнінің бастапқы питчері болды, ол Уайт Сокс үшін ашылу күнінің бастапқы питчері болған бес жылдың біріншісі. Ол тоғыз иннингте бір ұпай жібергеніне қарамастан, ешқандай шешім қабылдамады, бірақ содан кейін үш ойында штаттар жасады. 13 маусымда ол тағы бір штат жасады, Янкилерді 2-0 есебімен жеңіске жеткізіп, үш соққы жіберді. Ол 29 маусымда Атлетиканы жеті соққыға шектеді, 4-0 есебімен жеңіске жетіп, Хантерден басым түсті. Маусым ортасында ол екінші жыл қатарынан АЛ All-Star командасына сайланды. Вуд сегізінші иннингте АЛ 3-2 есебімен жеңіске шықты, бірақ тоғызыншы иннингте Ли Мэйден алған RBI жердегі соққыдан кейін жеңіліске ұшырады, нәтижесінде АЛ 4-3 есебімен 10 иннингте жеңіліске ұшырады. Тамызда ол бес тікелей жеңіске жетті, айдың соңғы және тоғызыншы бастапқы ойынына дейін жеңіліске ұшырамады. Үш күннен кейін ол Атлетикаға қарсы 11 иннинг өткізді, мансабындағы ең төменгі көрсеткіш – екі соққы жіберіп, 3-1 есебімен жеңіске жетті, ол 20-шы жеңісі болды. Қыркүйек айының басында ол екі тікелей штат жасады, нәтижесінде есебі 24-12-ге жетті. Алайда, ол соңғы жеті ойынында жеңіске жете алмады, бес ойында жеңіліске ұшырады. Вуд 1972 жылы бастапқы ойындар мен иннингтер бойынша мансаптық рекордтарды орнатты. Оның 376 2/3 иннингі Эда Уолш 1912 жылы 393 иннинг өткізгеннен бері АЛ-дегі ең жоғары көрсеткіш болды, ал оның 49 бастапқы ойыны Уолш 1908 жылы сондай-ақ 49 ойын өткізгеннен бері лигадағы ең көп көрсеткіш болды. Маусымнан кейін ол Sporting News АЛ All-Star атанды. Ол Cy Young дауыс беруде Перриден екінші орынды иеленді, ол дауыс ұпайлары бойынша оны 64-58 есебімен басып өтті, және ол АЛ MVP дауыс беруде жетінші орынды иеленді. The Sporting News оны AL Pitcher of the Year деп атады. 1973 жылы 1-2 есебімен бастағаннан кейін Вуд келесі 13 ойынының 12-сінде жеңіске жетті. 25 сәуірден 2 мамырға дейін ол үш тікелей штат жасады. Sports Illustrated тілшісі Рон Фимрите «Вуд пикникте доп ойнап жүрген адам сияқты көрінеді» деп жазды. 28 мамыр күні 1973 жылы Уайт Сокс үшін Кливленд Индиансқа қарсы питчинг жасағанда, Вуд екі күн бұрын тоқтатылған 21 иннингтік ойынның қалған бес иннингін өткізді, тек екі соққы жіберіп, жеңіске жетті. Содан кейін ол ресми ойынды бастады және төрт соққылық толық ойынмен штат жасады, бір түнді екі жеңіске жетті. Бұл Чикаго маусымының 40 ойынында оған 13 жеңіс әкелді. «Бүгін шаршамадым және тағы көп иннингтер тастай алатын едім», – деді ол ойыннан кейін журналистерге. Алайда, ол маусымда нашар өнер көрсетті, 1-8 есебімен және 4.43 ERA көрсетті, бір кезде бес ойынды қатарынан жеңіліске ұшырады. 20 шілдеде Янкиске қарсы Вуд екі ойынның екеуін де бастады, 1950 жылы Дон Ньюкомбтан бері мұны жасаған екінші питчер (екіншісі 1971 жылы Ал Сантарори болды) және соңғы питчер. Ол ешқандай мүмкіндік алмағаннан кейін…
Жарақат, кейінгі жылдары (1976-78)
Вуд 1976 жылы «Уайт Сокс» командасы үшін қатарынан ойындар өткізді, 23 сәуірде тоғызыншы ойынды және бес күннен кейін 10-шы ойынды тамызды, бірақ ол екеуін де ұтылды. 1976 жылғы маусымы 9 мамырда Рон ЛеФлордың берген соққысынан сол жақ тізе буынының сынуына байланысты қысқарды. Бұл «Тигер стадионында» «Детройтқа» қарсы өткен ойынның алтыншы иннингінде 4–2 есебімен жеңіске жеткен «Уайт Сокс» командасының ойыны болатын. Оған ертесі күні операция жасалып, маусымның қалған бөлігінде ойнау мүмкіндігінен айырылды. Ол қос ойынның бірінші ойынында сегіз иннинг тамызды, бір ұпай жіберіп, 2–1 есебімен жеңіске жетті. 3 шілдеде «Егіздерге» қарсы қос ойынның бірінші ойынында үш соққысыз ойын өткізді. 6 шілдеде екі күндік демалыстан кейін «Сиэтл Маринерс» командасына қарсы толық ойында 4–2 есебімен жеңіске жетті. 10 қыркүйекте Вуд «Ангелдерге» қарсы өткен ойынның бірінші иннингінде үш ойыншыны қатарынан соққыға түсірді, соңғы соққыдан ұпай алынды. Ол 1 1/3 иннингте бес ұпай жіберіп, жеңіліске ұшырады. «Уайт Сокс» командасының маусымда тағы 22 ойын ойнауы керек болса да, олар Вудты ешқайсысына пайдаланбады. 24 ойында (18 бастапқы ойында) 7–8 есебін, 4.99 ERA, 42 соққы, 50 серуен, 10 соққы (карьералық рекорд) және 122 2/3 иннингте 139 соққы жіберді. 13 шілдеде ол толық ойын өткізіп, «Янкилерге» қарсы 6–1 есебімен жеңіске жетті, тек бір ұпай жіберді. Алайда, 18 шілдеден 10 тамызға дейін ол бес ойынды қатарынан ұтылып, 9.51 ERA көрсетті. Вуд маусым бойына бір ғана рет пайда болды, 22 тамызда «Роялсқа» қарсы 6–3 есебімен жеңілгенде екі голсыз иннинг өткізді. Тамыздың соңында Вудты «Питтсбург» және «Милуоки» талап етті, соңғысы оны саудаға шығарды. Алайда Вуд келісімге вето қойды, еркін агент ретінде өзін сынап көргісі келді. Вудтың 5.20 ERA көрсеткіші 1978 жылы AL ERA титулына ие болу үшін жеткілікті иннинг тамызған питчерлер арасындағы ең нашар көрсеткіш болды. 1979 жылғы ақпанда қол қойылмаған еркін агенттердің таңдауында оны таңдамады, ол зейнетке шығуға шешім қабылдады. «Мен жараланғаннан кейін бұрынғыдай ойнай алмайтынмын. Ол ойынның қызығын кетірді», - деді ол. «Уайт Сокс» командасындағы уақыты туралы Вуд: «Олар мен үшін ең қызықты жылдар болды және мен оларды есте сақтаймын», - деді. Шабуылда Вуд .084 орташа көрсеткішті (322 соққыда 27 ұпай) көрсетті, тек екі қосымша базалық соққы (екі еселенген) және 13 RBI жинады. Қорғаныста ол .977 көрсеткішті тіркеді.
Жарыс стилі
Карьерасының шарықталу кезеңінде Вуд 80 пайыз уақыт ішінде 60-70 миль/сағ жылдамдықпен кнукболды лақтыратын. Көптеген бақылаушылар бұл лақтыруды "әдемі әрі қызықты" деп атады. Ол Вильгельмнің немесе Фил Никроның лақтыруынан баяу болды, бірақ Вудтың ерекше әдісі жылдамдықтың төмендеуін толықтыратын. Даңқты Рик Феррелл 1940 жылдары сенаторлар құрамында төрт кнукболшыны ұстады. "Мен кнукболдың көптеген ұлы шеберлерін көрдім, - деді ол 1973 жылы, - бірақ Вудтан жақсырақ болған адамды табу қиын, уақытқа немесе басқа жағдайларға қарамастан". "Ангелдер" командасының Майк Эпштейн: "Біз толық дайындықпен алаңға шығып, Вудтың лақтыратын нәрсесіне қарсы тұрамыз. Ол баттинг практикасындағыдай жұмсақ, тартымды көрінеді. Бүгін ол мені соққыға жықты, ол үш-төрт бағытта қисайды. Оның қайда бара жатқанын білмедім. Ұстаушы да, менің ойымша, оның қайда бара жатқанын білмейтін. Тіпті Вудтың өзінің де оның қайда бара жатқанын білмейтініне сенімдімін".
Басты беттер
Үш рет All Star (1971, '72, '74) 1991 жылы Уилбур Джанетке қайта үйленді. Балық аулау Вудтың хоббиі. Ол жиі шығып, Чикаго командасының Сарасотадағы көктемгі жаттығулары кезінде снук балығын ұстайтын. Вуд сонымен қатар бау-бақшамен айналысады, тамақ пішіреді және бейсболды қадағалап отырады, бірақ бұрынғысымен салыстырғанда аз. Карьерасы барысында Вудтың бойы 6 фут (2 метр) болды. The Sporting News журналынан Эдгар Мунцел оны былай сипаттады: "Жоғарғы лигада бейсболшыға одан артық ұқсамайтын адам жоқ. Ол жуан, ішті, сиреген сары шашты, көк көзді және жағымды дөңгелек бетті кісі." Ол үнсіз сөйлейтін, айқын Бостон акцентімен сөйлейтін және командаластарымен әзілдесетін болатын.