Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық социолог (туған 1947)
Danish sociologist (born 1947)
Гёста Эспинг Андерсен (; туған 24 қараша 1947) – Даниялық социолог, негізгі зерттеулері әлеуметтік мемлекетке және капиталистік экономикадағы оның орнына арналған. Джейкоб Хакер оны «әлеуметтік мемлекеттерді зерттеуші ғалымдардың деканы» деп сипаттайды. Соңғы он жылда оның зерттеулері отбасылық демографиялық мәселелерге қарай жылжуда. Оның еңбектерінің жиынтығы «21-шы ғасырдағы отбасылар» (Стокгольм, SNS, 2016) деген атпен жарияланды. Эспинг Андерсен – күш ресурстары теориясының негізін қалаушы.
Gøsta Esping Andersen (; born 24 November 1947) is a Danish sociologist whose primary focus has been on the welfare state and its place in capitalist economies. Jacob Hacker describes him as the "dean of welfare state scholars." Over the past decade his research has moved towards family demographic issues. A synthesis of his work was published as Families in the 21st Century (Stockholm, SNS, 2016). Esping Andersen is a pioneer of power resource theory.
Академиялық мансап
Эспинг Андерсен Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы филиалында докторлық диссертациясын аяқтады, оның жетекшісі Джеральд Марвелл болды. Мэдисонда оқып жүргенде Эспинг Андерсен Эрик Олин Райт, Ааге Б. Соренсен және 1977 жылы Висконсин университетінен кеткенге дейін оған кеңес берген Морис Цайтлинмен де бірге оқыды. Эспинг Андерсен Барселонадағы (Испания) Помпеу Фабра университетінің зейнеткер профессор, Хуан Марч институтының ғылыми комитетінің мүшесі, сондай-ақ Мадридтегі (Испания) IMDEA әлеуметтік ғылымдар институтының қамқорлар кеңесі мен ғылыми кеңесінің мүшесі. Ол Америка әлеуметтік ғылымдар академиясының және Британ академиясының мүшесі. 2012 жылы Копенгаген университетінің құрметті доктор дәрежесімен марапатталды. Қазір ол Милан қаласындағы Боккони университетінің ғылыми қызметкері.
Esping Andersen completed his doctoral studies at the University of Wisconsin Madison, writing a dissertation under the supervision of Gerald Marwell. While at Madison, Esping Andersen also studied with Erik Olin Wright and Aage B. Sørensen, as well as Maurice Zeitlin, who mentored Esping Andersen until his departure from the University of Wisconsin in 1977. Esping Andersen is professor emeritus at Pompeu Fabra University in Barcelona (Spain), and member of the Scientific Committee of the Juan March Institute and of the Board of Trustees and the Scientific Council at the IMDEA Social Sciences Institute, both in Madrid (Spain). He is a member of the American Academy of Social Sciences and the British Academy. He was awarded an honoris doctor causa from the University of Copenhagen in 2012. He is now a research professor at Bocconi University in Milan.
Сын
Қауіпсіздік мемлекеттерінің өзгеруі оларды жіктеуді жиі қиындатады. Көптеген әл-ауқат мемлекеттерінің құрамында түрлі типтамалардың элементтері болуы мүмкін, оларды қатаң типтамаларға қарағанда континуумдағы нүктелерге жақын қылады, және Эспинг Андерсен өзінің еңбектерінде осы фактіні мойындайды. Француз социологы Жорж Менахемнің сөзіне сәйкес, Эспинг Андерсеннің "декоммодификация индексі" үш өте әртүрлі салаға қатысты, ағылшын тілінде "өлшемдер жиынтығы" деп аталатын, сапалық және сандық айнымалыларды біріктіреді. Сондай-ақ, Менахем осы индекс сақтаған жарамдылығы және оны қайталау мүмкіндігі туралы алаңдаушылық білдіреді. 1996 жылы итальяндық әлеуметтанушы Маурицио Феррера Эспинг Андерсеннің "Әл-ауқат әлемі" еңбегін дамытып, әл-ауқат мемлекеті моделінің төртінші түрін – Оңтүстік Еуропалық әл-ауқат моделін анықтады.
The evolving nature of welfare states often makes it difficult to categorize. Arguably, many welfare states have components from some or all typologies, making them more akin to points on a continuum rather than rigid typologies, a fact Esping Andersen acknowledges in his writings. According to French sociologist, Georges Menahem, Esping Andersen's "decommodification index" aggregates both qualitative and quantitative variables for ”sets of dimensions” which are fluid, and pertain to three very different areas. Similarly, Menahem has concerns regarding the validity of the index, and its potential for replication. In 1996, the Italian Social Scientist Maurizio Ferrera, further developed Esping Andersen's Worlds of Welfare by identifying a fourth subtype of the welfare state model, the Southern European Model of Welfare.