Кіріспе

Американдық дәрігер және тарихшы Дэвид Рамзи (2 сәуір 1749 – 8 мамыр 1815) – Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан шыққан американдық дәрігер, қоғамдық қайраткер және тарихшы. Ол Америка Тәуелсіздік соғысының алғашқы маңызды тарихшыларының бірі болды. Соғыс кезінде ол британдықтар тұтқындағанға дейін Оңтүстік Каролина заң шығарушы жиналысында қызмет етті. Босатылғаннан кейін 1782–1783 жылдары және 1785–1786 жылдары Континенттік Конгресске делегат ретінде тағайындалды. Содан кейін ол мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шыққанға дейін штаттық палата мен сенатта қызмет етті. 1803 жылы Рамзи Филадельфиядағы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1815 жылы Рамзиді дәрігер ретінде тексерген психикалық ауруы бар адам өлтірді. Ол саяси өмірде өлтірілген алғашқы американдық саясаткер болды.

Жас шағы мен отбасы

Дэвид Рамзи Пенсильвания штатының Ланкастер округінде шотланд эмигранттарының ұлы болып дүниеге келді. Оның ағасы Натаниел Рамзи – конгрессмен және суретші Чарльз Уилсон Пилдің қайын інісі. Ол Принстон колледжінде оқып, 1765 жылы бітірді. 1773 жылы Пенсильвания университетінен медицина ғылымдарының докторы дәрежесін алды және 1780 жылы британдықтарда тұтқын болғанда құрметті дәрежеге ие болды. Рамзи Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына қоныстанды, онда дәрігер ретінде үлкен тәжірибе жинады. Рамзидің алғашқы екі некесі қысқа болды, екеуі де бір жылдан кейін әйелінің қайтысымен аяқталды. 1775 жылы ол Сабина Эллиске (1753 ж.т.) үйленді, ал 1783 жылы Франсис Уизерспунға (1759 ж.т.) үйленді. Оның екінші әйелі Джон Уизерспунның қызы болды, ол Тәуелсіздік декларациясына қол қойған және Принстонның (кейін Нью-Джерси колледжі) президенті болды. 1787 жылдың 28 қаңтарында Рамзи Генри Лоуренстің қызы Марта Лоуренске (1759–1811) үйленді, Генри Лоуренс – Чарльстонның бай плантаторы және Революциялық соғыс кезеңіндегі мемлекеттік қайраткер, сондай-ақ Екінші Континенттік Конгрестің президенті болған. Осы неке арқылы Рамзи Ральф Изард, Джон Ратледж, Артур Миддлтон, Дэниел Хугер, Льюис Моррис және Оңтүстік Каролинаның губернаторы Чарльз Пинкнимен де туысқан болды. Дэвид пен Марта Лоуренс Рамзидің он бір баласы болды, олардың сегізі ересек жасқа жетті.

Әскери және саяси қызмет

Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Рамзи 1776 жылдан 1783 жылға дейін Оңтүстік Каролина заң шығарушы жиналысының мүшесі болды. 1780 жылы Чарльстон қамалы кезінде, қала британдықтардың шабуылына ұшырағанда, Рамзи Оңтүстік Каролина жасағында далалық хирург қызметін атқарды. Британдықтар Чарльстонды басып алғанда ол тұтқындалды және Флорида штатының Сент-Огастин қаласында шамамен бір жылға қамалды, содан кейін алмастырылды. Рамзи 1782 жылдан 1786 жылға дейін Континенттік Конгресске делегат ретінде қызмет етті. Төрағасы Джон Хэнкок қатыспаған кезде, Рамзи 1785 жылдың 23 қарашасынан 1786 жылдың 12 мамырына дейін Конфедерация Конгресінің уақытша төрағасы болды. 1790 жылдары Рамзи Оңтүстік Каролина Сенатында үш мерзім қызмет етіп, оның төрағасы болды.

Сыни жауап

Карен О'Брайеннің 1994 жылғы мәлімдемесіне сәйкес, Рамзидің «Америка революциясының тарихы» сол оқиғадан кейін жарық көрген алғашқы және ең табысты тарихтардың бірі болды. О'Брайен Рамзидің тарихының американдық ерекшелік әдеби аясын сынға алып, өзін еуропалық Ағарту дәуірінің тарихи дәстүрінде ұсынатынын жазды, бұл Рамзидің Америка Құрама Штаттарының Еуропаның саяси және мәдени дамуының қалыпты үлгілерінен асып түсетін тарихи тағдыры болмайды деген сенімін көрсетеді. 19 ғасырдағы американдық тарихқа қатысты эпикалық сипаттамалар көбінесе Жаңа Англияның тарихнамалық дәстүрлері мен неміс тарихи ой-пікірінің нәтижесі болды, олар Рамзидің айтуынша, ұлттық мінезді тарихи агент ретінде қарастырды, ал тарихи нәтиже емес. Осылайша, Рамзидің тарихы американдық тарихи эпостың алғашқысы емес, еуропалық Ағарту дәуірінің соңғы туындысы болып есептеледі. 2002 жылы тарихшы Питер С. Мессер Рамзидің республикалық көзқарасының «Америка революциясының тарихы» (1789) еңбегінен оның консервативті «АҚШ тарихы» (1816–17) еңбегіне қалай өзгергенін зерттеді. Оның еңбектері белсенді азаматтарды қоғамдық институттарды реформалауға және жақсартуға шақырудан бастап, тым жарылқау халықтың қаупі және қолданыстағы институттарды сақтау қажеттілігі туралы ескертуге дейін өзгерді. Американың жергілікті халқы мен африкалық американдық құлдарға қатысты мәселелерді талқылау кезінде ол ақ нәсілділерді сынаудан бас тартып, қоғамның жалпы көзқарасын бейнеледі. Рамзидің Оңтүстік Каролинаның экономикалық және саяси институттарына араласуы және 19 ғасырдың басындағы ұлтшылдықтың тұрақтылыққа ұмтылысы осы өзгеріске ықпал етті.

Құрлық

Рамзи сот шешімімен Уильям Линненді саралауға тағайындалды, ол сериялық сот процестерімен және зиян келтіру туралы шағымдармен танымал болған, Линнен өз адвокатын өлтіруге талпынғаннан кейін. Рамзи сотқа Линненнің "ақылдан безгенін" және оны "бостандыққа жіберу қауіпті" екенін хабарлады. Көрінетіндей, ақыл-есіне келгеннен кейін Линнен босатылды; ол Рамзиге қорқытқанмен, соңғысы бұл қауіпті жеңілдеп қабылдады. 1815 жылдың 6 мамырында сағат 1-де Рамзи Чарльстон қаласындағы Броуд көшесінде Линненмен кездесті. Линнен қолшолаға жасырған "аттының тапаншасын" алып, Рамзиге екі рет, арқасы мен жамбасына оқ атты. Қазіргі заманғы дереккөздерге сәйкес: Ол Чарльстондағы Дөңгелек қауымдық шіркеуде жерленді.

Медицина мен ғылымдағы таңдамалы еңбектер

Рамзи, Дэвид, MDCCCII жылына арналған Чарльстон медициналық тіркелімі, 1803. Рамзи, Дэвид, Чарльстонда және оған жақын жатқан жазық аймақта денсаулықты сақтау жолдары туралы диссертация, 1790. Рамзи, Дэвид, Бенджамин Рашқа арналған мақтау сөз, М. Д., 1813. Рамзи, Дэвид, XVIII ғасырдағы медицинаның жетістіктері, дамуы және жағдайына шолу, 1801. Рамзи, Дэвид, Оңтүстік Каролинаның топырағы, климаты, ауа райы және ауруларының сипаттамасы, 1796.