Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд әскери адамы және археолог (1841-1924)
Scottish soldier and archaeologist (1841 1924)
Джон Аберкромби, Туллибодидің 5-ші бароны Аберкромби (15 қаңтар 1841 – 7 қазан 1924) – шотланд әскери адамы және археолог.
John Abercromby, 5th Baron Abercromby of Tullibody (15 January 1841 – 7 October 1924) was a Scottish soldier and archaeologist.
Өмір
Аберкромби Туллибоди үйінде Джордж Аберкромбидің, 3-ші Аберкромби баронының және Луиза Пенюэл Форбстың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның екі бауыры және бір қарындасы болды. Ол Лондонның Харроу мектебінде пансионда оқыды. Шамамен 1860 жылы ол атқыштар бригадасына офицер болып қабылданып, бірақ 1870 жылы лейтенант шенінен асып көтеріле алмағандықтан отставкаға шықты. Осы кезеңде ол ешқандай қақтығысқа қатыспады, бірақ бір жыл бойы Канадада дислокацияланды. 1870 жылы әскерден кеткеннен кейін ол тілдерді, саяхаттарды және халық ауыз әдебиетін зерттеуге өзін арнады. 1904 жылы ол батыс Еуропаның түкпір-түкпірінен табылған мыс дәуірінің сусын құбыларын сипаттау үшін археологиялық терминологияға «бокал» терминін енгізді. 1895 жылы ол Эдинбургке көшіп, 62 Палмерстон Плейс мекенжайында тұрды. 1898 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның үміткерлері лейтенант-полковник Фредерик Бейли, Александр Бухан, Джон Макларен, Лорд Макларен және Питер Гатри Тейт болды. 1911 жылы ол әлі де Эдинбургтің әсем Вест-Энд аймағындағы 62 Палмерстон Плейс мекенжайында тұрды. Кейінірек ол Эдинбург университетінен құрметті докторлық дәрежесін (LLD) алды. 1917 жылдың 3 қазанында ағасы Джордждың қайтысынан кейін ол бесінші Аберкромби лорды болды. Осыған дейін ол құрметті Джон Аберкромби деп аталатын. Ол Шотландия антиквариаттар қоғамын қолдады және 1913 жылдан 1918 жылға дейін оның президенті болды. Оның өсиеті бойынша Эдинбург университетінде Аберкромби археология кафедрасы құрылды, оны Вере Гордон Чайлд және Стюарт Пигготт басқарды. Ол 1924 жылдың 7 қазанында қайтыс болды және Эдинбургтегі Дин зиратында, басты кіреберіске жақын, шығыс жағында жерленді. Туллибоди үйі 1961 жылы өрт салдарынан қиратылды.
Abercromby was born in Tullibody House as the son of George Abercromby, 3rd Baron Abercromby, and Louisa Penuel Forbes, and had two brothers and a sister. He was educated at Harrow School in London as a boarder. Around 1860 he received a commission in the Rifle Brigade but resigned in 1870 having risen no higher than Lieutenant. During this period he saw no conflict but was posted in Canada for a year. After leaving the army in 1870 he devoted himself to languages, travel, and folklore. In 1904 he introduced the term beaker into the archaeological lexicon to describe the copper age drinking vessels being found all over western Europe. He moved to Edinburgh in 1895 living at 62 Palmerston Place. In 1898 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh. His proposers were Lt Col Frederick Bailey, Alexander Buchan, John McLaren, Lord McLaren, and Peter Guthrie Tait. In 1911 he was still living at 62 Palmerston Place in Edinburgh's fashionable West End. He received an honorary doctorate from the University of Edinburgh with an honorary Doctorate of Law (LLD) in later life. On 3 October 1917, following the death of his elder brother George, he succeeded as the fifth Lord Abercromby. Prior to this he was styled the Hon. John Abercromby. He supported the Society of Antiquaries of Scotland and served as its president from 1913 to 1918. His will provided for the foundation of the Abercromby Chair of Archaeology at Edinburgh University, a post occupied by Vere Gordon Childe and Stuart Piggott. He died on 7 October 1924 and is buried in Dean Cemetery in Edinburgh at its east side, close to the main entrance. Tullibody House was demolished following a fire in 1961.
Отбасы
Аберкромби 1876 жылы 26 тамызда швед туысы Адель Вильгельмина Марика фон Хайденстернге үйленді. Олардың бір қызы болды, Эдла Луиза Монтег Аберкромби (1877 ж.т.), ол 1906 жылы Жорж Н. Насосқа тұрмысқа шықты. Джон мен Адель үш жылдық некеден кейін 1879 жылы ажырасып кетті. Ұлы болмағандықтан, Аберкромби бароны оның қайтысымен бірге тоқтатылды.
Abercromby married his Swedish cousin, Adele Wilhelmina Marika von Heidenstern, on 26 August 1876. They had one daughter, Edla Louisa Montague Abercromby (b. 1877), who married Georges N. Nasos in 1906. John and Adele divorced in 1879 after only three years of marriage. As he had no son, the Barony of Abercromby became extinct on his death.
Шығармалары
том. 1, том. 1, том. 2, том. 2 Осы материалдың көп бөлігі алғаш рет «Финндердің сиқырлы әндері» деген атпен Фольклор қоғамының «Фольклор» журналындағы мақалалар сериясы ретінде жарияланды: т. 1 (1890), 17–46, 331–48; т. 2 (1891), 31–49; т. 3 (1892), 49–66; т. 4 (1893), 27–49. том. 1, том. 2
vol. 1, vol. 1, vol. 2, vol. 2
Much of this material was first published as a series of articles by The Folklore Society in Folklore as 'Magic Songs of the Finns' : v.1 (1890), 17–46, 331–48; v.2 (1891), 31–49; v.3 (1892), 49–66; v.4 (1893), 27–49. vol. 1, vol. 2