1938 жылғы неміс жеңіл ұшағы: DFS Olympia Meise

Кіріспе

DFS Olympia Meise (немісше: "Олимпийский Тит-мышы") – 1938 жылы Германияның Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (DFS) ұйымы Олимпиадалық жарыстар үшін DFS Meise негізінде жасаған бір орындық жолаушысыз ұшақ.

Жобалау және әзірлеу

1936 жылы Берлинде өткен Олимпиада ойындарында желкенді спортты Олимпиадалық түр ретінде енгізгеннен кейін, 1940 жылғы Олимпиада чемпионатында барлық қатысушыларға тең мүмкіндік беру үшін бірдей стандартты желкенді ұшақтарды пайдалану жоспарланды. «Мейзе» моделі жаңа Олимпиада класына сәйкес қайта жасалды. Жаңа «Олимпия» Мейзесінде 15 метрлік қанат ені, спойлерлер болған, бірақ қақпақтар болмады, ал шассисі – шана мен кері қайтарылмайтын дөңгелектен тұрды. Ұшқыш ламинатталған ағаштан жасалған, аэродинамикалық жағынан таза фюзеляжға орналастырылды, үстінен акрилді шыныдан жасалған кабина жабылған. Ұшақты арқанмен де, буксирлеуші ұшақпен де көтеруге болады. Ағаш және матадан жасалған конструкциясы ұшу клубтарына оны күтуді, жөндеуді және тіпті жинақтан құрастыруды жеңілдетті. Олимпиадалық желкенді ұшақты таңдау үшін өткізілген байқауда, 1939 жылдың 20-26 ақпаны аралығында Италиядағы Сецце әуежайында қабылданған жобалардың прототиптері сынақтан өтті. Бағалау жұмысын әртүрлі елден келген алты ұшқыш жүргізді. Олар Ханс Якобстың «DFS Meise» жобасын таңдады. «Мейзе» де, Олимпиада класы да бірден зор қолдауға ие болды, және егер Екінші дүниежүзілік соғыс болмағанда және 1940 жылғы Олимпиада ойындары өткізілмегенде, 1940 жылғы Олимпиада чемпионаты тек «Мейзе» ұшақтарының қатысуымен аяқталар еді. Соғыс жылдары Германияда «Flugzeugbau Ferdinand Schmetz Herzogenrath» (601 дана) және «Flugzeugbau Schleicher» (25 дана) компаниялары 626 «Олимпия Мейзе» ұшағын жасады. Негізгі бөлігі, 15 000 германиялық желкенді ұшақтарымен бірге, 1945 жылы жойылды. Швецияда да сол кезде 17 ұшақ салынды. «Олимпия Мейзе» жобасы соғыстан аман қалды және британдық «Chilton Aircraft Ltd.» компаниясы оны өндіруді қолға алды. Неміс сызбалары толық болмағандықтан, «Олимпия Мейзе» ұшағының аэродинамикалық пішіні сақталған, бірақ одан мықтырақ және ауыррақ жаңа сызбалар жасалды. 1946 жылы сынақтан өткен бір прототипті жасағаннан кейін, «Chilton» ұшағының құқықтары мен сызбаларын тағы бір британдық компания, «Elliotts of Newbury» (EoN) сатып алды. Олардың алғашқы «EoN Olympia» ұшағы 1947 жылы ұшты. «Elliotts» компаниясының кейінгі үлгілері 1950 жылдардың соңына дейін Әлемдік желкенді спорт чемпионаттарына жарамды ұшақтар ретінде шығарыла берді. Соғыстан кейін «Олимпия» Германияда да қайтадан өндіріле бастады (1956 жылдан бастап), Францияда «Nord 2000» (100 дана), Нидерландыда, Швейцарияда (12 дана), Венгрияда (35 дана, оның 20-сы «Cinke» деп өзгертілді), Австралияда (3 дана), Австрияда, Чехословакияда «Zlin Z 25 Šohaj», Бразилияда (7 дана) жасалды.

After the Olympic games in Berlin in 1936 introduced gliding as an Olympic sport, plans were made to fly the 1940 Olympic championships with a standard design of sailplane to give each pilot the same chances. The Meise was redesigned to fit into the new Olympic class specifications. The new 'Olympia' Meise had the prescribed wingspan of 15 m (49 ft 2 in), spoilers, but no flaps, and an undercarriage consisting of a skid and a non retractable wheel. The pilot sat all enclosed in an aerodynamically clean fuselage made of laminated wood and topped by an acrylic glass hood. The plane could be launched by winch as well by towplane. Its wood and fabric construction made it easy for flying clubs to maintain, to repair and even to build the gliders from kits. A design contest to select the single Olympic glider was run by testing the prototypes of the entered and accepted designs at Sezze airfield in Italy between 20 and 26 February 1939. There were six evaluation pilots of different nationalities. They chose Hans Jacobs’ design, the DFS Meise. Both the Meise as well as the Olympic class gained immediate enthusiastic support, and the 1940 Olympic gliding championship would probably have ended up as an all Meise contest — if the Second World War had not intervened and the 1940 Olympics had not been cancelled. Nevertheless, 626 Olympia Meises were built in Germany during the war by Flugzeugbau Ferdinand Schmetz Herzogenrath (601 built) and Flugzeugbau Schleicher (25). Most of the German production were among the 15,000 German gliders destroyed in 1945. 17 were also built at the time in Sweden. The design of the Olympia Meise survived the war and was taken up by a small British firm called Chilton Aircraft Ltd. The German drawings were not detailed and so entirely new drawings were made that retained the Olympia Meise's aerodynamic shape but otherwise it was a stronger and heavier aircraft. After building one prototype, which flew in 1946, the rights and drawings of the Chilton aircraft were taken up by another British company, Elliotts of Newbury (EoN). Their first EoN Olympia flew in 1947. Later variants by Elliotts continued to be produced as gliders suitable for the World Gliding Championships into the late 1950s. The Olympia was also built after the war in Germany, where series production restarted in 1956, in France as the Nord 2000 (100 built), in the Netherlands, Switzerland (12), Hungary (35) with a further twenty modified as the Cinke, Australia (3), Austria, in Czechoslovakia as the Zlin Z 25 Šohaj, Brazil (7).

Нұсқалар

DFS Olympia Meise 1940 жылғы Олимпиадалық планер жарысы үшін жасалған бастапқы үлгі; Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін Германияда, Швецияда, Нидерландыда, Швейцарияда, Венгрияда, Австрияда және Бразилияда көптеп өндірілді. Chilton Olympia 2Англияда 1946 жылы Chilton Aircraft компаниясы жасаған бір ғана прототип. Elliotts of Newbury EoN Olympia Эллиоттс Чилтоннан дизайн құқығын алғаннан кейін Ұлыбританияда одан әрі өндірілді. EoN Type 5 Olympia 1: Жақсартылған Olympia Meise. Қону шанасы. EoN Type 5 Olympia 2: Бекітілген бір дөңгелек. EoN Type 5 Olympia 3: Алынып тасталатын қосымша дөңгелектері және қону шанасы. EoN Type 5 Olympia 4: Жаңа қанат бөлімі, түбінде NACA 643618, ұшында NACA 643421. Nord 2000 Соғыстан кейін Францияда өндірілген. Zlin Z 25 Šohaj Соғыстан кейін Чехословакияда өндірілген. Cinke Соғыстан кейін Венгрияда жасалған өзгертілген нұсқа.