Кэролайн Браун: Американ бишісі мен жазушысының өмірі мен шығармашылығы
Carolyn Brown (choreographer)
Каролин Браун – американдық биші, хореограф және жазушы. Merce Cunningham Dance Company-нің негісқалаушысы, 20 жыл Cunningham-ның жетекші бишісі болған. Би өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биші және жазушы (1927 жылы туған)
American dancer and writer (born 1927)
Кэролин Браун (26 қыркүйек 1927 жылы туған) – американдық биші, хореограф және жазушы. Ол Мерс Каннингэм би тобының негізін қалаушы мүшесі ретінде және жиырма жыл бойы Каннингэмнің бас бишісі ретінде кеңінен танымал.
Carolyn Brown (born September 26, 1927) is an American dancer, choreographer, and writer. She is best known for her work as a founding member of the Merce Cunningham Dance Company, and was Cunningham's leading dancer for twenty years.
Өмірбаян
Фичбург (Массачусетс штаты) би үй-бүлөсінде дүниеге келген Кэролин (Райс) Браун анасы Марион Райспен бірге Фичбургте (Массачусетс штаты) оқыды, ал Марион Райс Бостондағы Тед Шоунның Бостон Брэджиотти Денишоун мектебінде студент және биші болған. Браун Денишоун мектебінің түлегі болды және 1950 жылы Уитон колледжін философия мамандығы бойынша үздік дипломмен бітірді. 1951 жылы Денверде Каннингэммен өткен шеберлік класына қатысқаннан кейін, ол биге толыққанды берілді және оқуын жалғастыру үшін Нью-Йоркке көшіп барды, онда Джульярд мектебінде білім алды. Ол Каннингэмпен де оқыды және 1953 жылдың жазында Солтүстік Каролинадағы Блэк Маунтин колледжінде құрылған оның компаниясының негіздеуші мүшелерінің бірі болды. Келесі жиырма жыл бойы Браун Каннингэм компаниясының ең маңызды әйел бишісі болды, оның 40 туындысында би биледі, көбінесе Каннингэм мен Джон Кейджпен бірлесіп шығармашылық процесте жұмыс істеді. Ол Кейдждің «Театрлық туындысы» (1960) және Роберт Раушенбергтің «Пеликан» (1963) атты алғашқы би туындысында роль ойнады. Тазалығымен және шеберлігімен көзге түсетін биші, ол Каннингэмнің идеалды түсіндірушісі деп есептелді. Компанияның алғашқы жылдарында ол композитор Эрл Браунға үйленді. Кейіннен ол фотограф Джеймс Клостимен ұзақ серіктестік құрды. Оның жеке хореографиялық туындыларына «Car Lot» (1968), «As I Remember It» («Мен оны есте сақтаймын») атты Шоунға арналған жеке биі, «Bunkered for a Bogey» (1973), «House Party» (1974), «Circles» (1975) және «Balloon II» (Ballet Théâtre Contemporain, 1976) кіреді. 1973 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол оқытумен айналысты. Ол Каннингэм компаниясымен көркемдік кеңесші ретінде де жұмыс істеуді жалғастыруда. Каннингэм би қоры директорлар кеңесінің мүшесі, сондай-ақ фриланс хореограф, кинорежиссер, жазушы, лекторы және мұғалім ретінде қызмет етеді. Ол Dance Magazine сыйлығына, Ұлттық өнер кеңесінен бес грантқа және Джон Саймон Гуггенхайм стипендиясына ие болды. Оның жазбалары The New York Times, Dance Perspectives, Ballet Review және Dance Research Journal басылымдарында жарияланды. Ол Нью-Йорктегі Миллбрук қаласында тұрады.
Coming from a dancing family in Fitchburg, Massachusetts, Carolyn (Rice) Brown studied with her mother, Marion Rice, in Fitchburg, Massachusetts, who was a student and performer with Ted Shawn at the Boston Braggiotti Denishawn School in Boston. Brown was a product of the Denishawn School and graduated with honors in philosophy from Wheaton College in 1950. After attending a masterclass with Cunningham in Denver in 1951, she pursued dance full time and moved to New York to continue her studies at the Juilliard School. She also studied with Cunningham and became one of the founding members of his company, which was born at Black Mountain College in North Carolina in the summer of 1953. She was the most important female dancer in Cunningham's company for the next twenty years and danced in 40 of his works, often collaborating with Cunningham and John Cage in the creative process. She created a role in Cage's Theatre Piece (1960) and on pointe in Robert Rauschenberg's first dance work Pelican (1963). A dancer of great purity and virtuosity, she was considered the ideal Cunningham interpreter. In the early days of the company, she was married to composer Earle Brown. Later, she formed a long partnership with photographer James Klosty. Her own choreography includes Car Lot (1968), As I Remember It, a solo in homage to Shawn (Jacob's Pillow, 1972), Bunkered for a Bogey (1973), House Party (1974), Circles (1975), and Balloon II (Ballet Théâtre Contemporain, 1976). Upon retirement in 1973 she took up teaching. She also continues to work with the Cunningham company as an artistic consultant. She is a member of the Cunningham Dance Foundation Board of Directors, and has worked as a freelance choreographer, filmmaker, writer, lecturer, and teacher. She has been awarded the Dance Magazine Award, five National Endowment for the Arts grants, and a John Simon Guggenheim Fellowship. Her writing has been published in The New York Times, Dance Perspectives, Ballet Review, and the Dance Research Journal. She lives in Millbrook, New York.
Мемориал
2007 жылы Браун «Chance and Circumstance: Twenty Years with Cage and Cunningham» атты естеліктерін жариялады, онда оның өмірі мен мансабы, Мерс Каннингем би тобының қалыптасу кезеңі және осы топтың негізгі екі суретшісі – Мерс Каннингем мен Джон Кейдж туралы баяндалады.
In 2007, Brown published her memoir Chance and Circumstance: Twenty Years with Cage and Cunningham, which tells the story of her career, of the formative years of the Merce Cunningham Dance Company, and of the two artists at its center — Merce Cunningham and John Cage.