Уильям Шэрон: Саясаткер, банкир және кен байлықтарының иесі
William Sharon
Уильям Шэрон – сенатор, банкир Невады, обогатившийся на Comstock Lode. Биография, образование, карьера в юриспруденции и бизнесе. Американский политик.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Уильям Тан Шарон (9 қаңтар 1821 – 13 қараша 1885) – Невада штатының сенаторы, банкирі және кәсіпкер, Комсток кенінен пайда тапқан.
American politician
William Tang Sharon (January 9, 1821November 13, 1885) was a United States senator, banker, and business owner from Nevada who profited from the Comstock Lode.
Ерте өмір
Шарон 1821 жылдың 9 қаңтарында Огайо штатының Смитфилд қаласында Уильям Шарон мен Сюзан Кирк отбасында дүниеге келді. Ол Огайо университетінде білім алды. Сент-Луис, Миссури қаласында заң оқығаннан кейін, ол заңгерлік практикаға қабылданды. Заңгерлікпен айналысумен қатар, ол Иллинойс штатының Кароллтон қаласында сауда-көлік ісімен шұғылданды.
Sharon was born in Smithfield, Ohio, January 9, 1821, the son of William Sharon and Susan Kirk. He attended Ohio University. After studying law in St. Louis, Missouri, he was admitted to the bar. In addition to practicing law, he engaged in mercantile pursuits in Carrollton, Illinois.
Батыс еліндегі мансап
Шарон 1849 жылы өзінің досы Джон Дуглас Фраймен бірге Калифорнияға көшіп барды (1 шілде 1819 – 3 ақпан 1901). Шарон мен Фрай Сакраментода қысқа уақытқа бірге бизнеспен айналысты. Шарон 1850 жылы Сан-Францискоға көшіп, жылжымайтын мүлік саудасымен шұғылданды. 1852 жылы Мария Малойға үйленді (Квебек, 1832 – Сан-Франциско, 14 мамыр 1875). 1864 жылы ол Вирджиния-Ситиге, Невада штатына, Калифорния банкінің филиалының директоры ретінде көшіп барды және күміс кенін өндіруге қызығушылық танытты. Шарон Дариус Миллс пен Уильям Ралстонмен серіктес болды, сондай-ақ Калифорния банкінің Невададағы өкілі де болды. Банк тау-кен және байыту операцияларына ақша беруден және иелері берешегін төлемеген жағдайда оларды иелігінен айырудан үлкен пайда тапты. Калифорния банкі Шарон басқарған кендерге және байыту заводтарына ие болды. Комсток кен аймағында монополия құруға тырысып, Шарон кенді осы немесе сол заводқа жіберуге бағыттап, бәсекелестерді, яғни банктен қарыз алғандарды «аштыққа» ұшыратты. Банк сонымен қатар танымал Вирджиния және Трукки теміржолын салып, оған иелік етті. Уильям Шарон 1875 жылы Ралстонның қаржылық империясы құлағанда және ол қайтыс болғанда Ралстонның көптеген активтерін сатып алды. Кейбір замандастары оның осы құлдырауға тікелей көмектескенін айтты. Ол Ралстонның активтерінен ең көп пайда тапқан адам еді. Бұл активтердің ішінде Сан-Францискодағы «Пэлас» қонақ үйі және Калифорния штатының Белмонт қаласындағы Ральстон Холл болды. Оның қызы Клара Невададан конгрессмен және сенатор болған Фрэнсис Г. Ньюлендске тұрмысқа шықты. Ол Флоренс Эмили Шаронның да әкесі болды, ол сэр Томас Джордж Фермор Хескеттке, 7-ші баронетке үйленді. Оның ұлы Фредерик Луиза (Тэвис) Брекинриджге, банкир Ллойд Тэвистің қызы және Джон Уизерспун Брекинриджтің (бұрынғы вице-президент Джон К. Брекинриджтің ұлы) бұрынғы әйеліне үйленді.
Sharon moved to California in 1849, accompanied by his friend John Douglas Fry (July 1, 1819 – February 3, 1901). Sharon and Fry engaged in business together for a short time in Sacramento. Sharon then moved to San Francisco in 1850, where he dealt in real estate. In 1852, he married Maria Malloy (Quebec, 1832 – San Francisco, May 14, 1875). He moved to Virginia City, Nevada in 1864 as manager of the branch of the Bank of California and became interested in silver mining. Sharon was a business partner of Darius Mills and William Ralston, as well as the Nevada agent for the Bank of California. The bank profited greatly from loaning money to mining and milling operations and then foreclosing on those operations when the owners defaulted. The Bank of California owned mines as well as reduction mills, which Sharon controlled. In his efforts to monopolize the Comstock mining region, Sharon directed mined ore be sent to this mill or that, and affectively “starved out” competition, i. e. those who had come to the bank for loans. The bank also built and owned the famous Virginia and Truckee Railroad. William Sharon acquired many of Ralston's assets in 1875 when Ralston's financial empire collapsed and he died. He was thought by some of his contemporaries to have actually aided the collapse. He certainly was the main beneficiary of Ralston's assets. Those assets included the Palace Hotel in San Francisco and Ralston Hall in Belmont, California. His daughter Clara married Francis G. Newlands, who became a Congressman and Senator from Nevada. He was also the father of Florence Emily Sharon, who married Sir Thomas George Fermor Hesketh, 7th Baronet. His son, Frederick, married Louise (née Tevis) Breckinridge, the daughter of banker Lloyd Tevis and divorced wife of John Witherspoon Breckinridge (a son of former Vice President John C. Breckinridge).
Сенатор
Ол Невада штатынан АҚШ Сенатына республикалық партиядан сайланды және 1875 жылдың 4 наурызынан 1881 жылдың 3 наурызына дейін сенатор болып қызмет етті. 45-ші АҚШ Конгресінде Тау-кен және кен өндіру комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Шарон өкілеттік мерзімінің көп бөлігін Калифорнияда өткізіп, дауыс берулердің 90 пайызынан астамына қатыспады.
He was elected as a Republican to the United States Senate from Nevada and served from March 4, 1875 to March 3, 1881. He served as the chairman of the Committee on Mines and Mining in the 45th United States Congress. Sharon spent the majority of his term in office living in California, missing more than 90% of votes.
Шарон мен Шарон
Сара Алтеа Хилл 30 жастағы психикалық тұрақсыз, зорлық-зомбылыққа бейім әйел болатын. Ол кішкентай калибрлі Colt револьверін сөмкесінде алып жүріп, оған кедерес келтіргендердің барлығын қорқытудан тартынбады. Ол 60 жасар Шаронның назарын аударды. Ол сол кезде айына 100 000 доллардан астам табыс табатын еді. Ол оған айына 500 доллар (шамамен) және өзі тұратын Palace қонақ үйіне іргелес Сан-Францискодағы Grand қонақ үйінде бөлме берді, және кейде оның қомпаниондығынан ләззат алды. Бір жылдан астам уақыт өткен соң, ол осы қарым-қатынасты аяқтауға тырысты, бірақ ол оған рұқсат бермеді, кеңсесіне қайта-қайта келіп, шешімін қайта қарауды өтінді. Соңында ол оны бөлмеден шығарып, кілемдерді жыртып, есік ілмектерін алып тастады, сонымен қатар 7500 доллар (шамамен) төледі.
Sarah Althea Hill was a 30 year old mentally unstable woman with a history of violent behavior. She carried a small caliber Colt revolver in her purse and did not hesitate to threaten all who crossed her. She attracted the attention of 60 year old Sharon. He was at the time reportedly earning over $100,000 per month. He gave her $500 (about $) a month and a room in the San Francisco Grand Hotel, adjoining the Palace Hotel where he lived, and enjoyed her companionship from time to time. After just over a year, he tried to end the relationship, but she would not allow it, and kept inviting herself to his office and sent repeated pleas for him to reconsider his decision. He finally evicted her from her room by having the carpets ripped up and the door hinges removed, along with a $7,500 (around $) payment.
Неке адалдығын бұзғаны үшін сотталды
Ол басқа әйелмен қарым-қатынас бастағанда, ол өзін оның әйелі деп мәлімдеп, оны адалдыққа қиянат жасады деп сотқа берді. Оның адвокаттарының бірі – Калифорния Жоғарғы Сотының бұрынғы төрағасы Дэвид С. Терри. Шарон оның ұсынған неке шартының жалған екенін айтып, қарсы сотқа шағым түсірді. Уильям Шарон 1885 жылдың 13 қарашасында қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Фредерик және күйеу баласы істі әрі қарай жүргізді. Хилл оның үстелінен тапқан делінген қолмен жазылған өсиетнаманы ұсынды. Көптеген адамдар оның рас екендігіне күмән келтірді. Онда Шаронның барлық мүлкі оған берілген. Біраз уақыттан соң ол өзінің адвокаты Терриге үйленді.
When he began a relationship with another woman, she claimed to be his wife and sued him for adultery. One of her attorneys was former Chief Justice of the California Supreme Court David S. Terry. Sharon countersued, claiming that the marriage contract she produced was fraudulent. After William Sharon died on November 13, 1885, his son Frederick and son in law carried on the case. Hill produced a handwritten will that she said she had found in his desk. Many were suspicious of its authenticity. It gave her all of Sharon's estate. She soon married her attorney Terry.
Жалған неке шарты
1886 жылдың қаңтар айында АҚШ округтік сотының судьясы және АҚШ аудандық сотының судьясы, округтік судья ретінде отырып, неке шартының жалған екендігі туралы шешім шығарды. Террилер неке шартын сотқа тапсыру туралы сот бұйрығын орындамағандықтан түрмеге қамалды. Олар 1888 жылдың наурыз айында қосымша көмек сұрап сотқа қайта оралды. Стивен Дж. Филд, округтік сот судьясы, Лоренцо Сойер округтік сот судьясы және Джордж Майрон Сэбин аудандық сот судьясы алдында ауызша дәлелдер тыңдалды. Сот мәселені қарауға алды. Сот отырысынан кейін судья Сойер 1888 жылдың 14 тамызында Фресно мен Сан-Франциско арасындағы пойызбен келе жатқанда Террилермен кездесті. Терри және оның әйелі пойызда Сойерді көрген кезде, ол жеке өзі Сойерді өлтіретінін айтып қорқытты.
In January 1886, a U. S. Circuit Court Judge and a U. S. District Court Judge sitting as a Circuit Judge rendered a decision that the marriage contract was a forgery. The Terrys were jailed when they refused to comply with the Court's order to give the court the marriage contract. They returned to the court in March 1888, seeking further relief. Oral arguments was heard before Justice Stephen J. Field, sitting as Circuit Court Justice, Circuit Court Judge Lorenzo Sawyer, and District Court Judge George Myron Sabin. The Court took the matter under advisement. After the court hearing, Judge Sawyer encountered the Terrys on a train between Fresno and San Francisco on August 14, 1888. When Terry and his wife saw Sawyer on the train, she personally threatened to kill Sawyer.
Жалғандық
1888 жылдың 3 қыркүйегінде Филд округтік соттың соңғы қаулысын шығарды. Ол өсиеттің жалған екенін анықтады. Сара Алтеа Хилл Шарон Терри кенеттен тұрып, судьяға дөрекі сөздер айтып, сөмкесін ашып, револьвер іздеді. Маршал Джон Фрэнкс және басқалары оны сот залынан шығаруға тырысқанда, адвокат Терри әйелінің қорғанына тұрып, Боуи пышағын суырып алды. Ол Фрэнксті ұрып, тісін сындырып, маршалдар қаруларын көтерді. Көрершілер Терриді ұстап, сот залынан шығарды, ол қайтадан Боуи пышағын шығарып, айналасындағыларға қауіп төндірді. Дэвид Нигл маршалдардың арасында болды және Терридің бетіне тапаншасын бақты. Екеуі де ұсталып, қамауға алынды. Филд судья оларды сот залына қайтарып, сотқа бағынбағаны үшін түрмеге жапты. Дэвид Терриге алты ай, ал Сара Терриге бір ай мерзім берілді. Терри мен оның әйелі түрмеге апарылып, жазасын өтеу кезінде Филд судьяны бірнеше рет өлтіреміз деп қорқытты. Террилер тағы да бірнеше қиындыққа тап болды. Дэвид пен Алтеяға Филд судья алдындағы мінез-құлқы үшін федералды сот алқасы қылмыстық айып тақты. 1889 жылдың мамыр айында АҚШ Жоғарғы Соты Алтеа Терридің сенатор Шаронмен жасаған неке шартын күштен шығару туралы шешімді қайта қараудан бас тартты. Содан кейін шілде айында Калифорния Жоғарғы Соты бұрын олардың пайдасына шешім шығарған төрт судьяның біреуі ғана өз шешімін өзгертті. Сот Алтеа Терри мен Шарон некелерін құпия ұстағандықтан, олар заңды түрде үйленбегенін мәлімдеді. Түрмеде немесе одан кейін жүкті Алтея түсік тастады. Газеттер оқиғаны жақыннан қадағалап, Филдке шабуыл жасалу мүмкіндігі туралы жиі болжам жасады. Келесі жылы Филд Калифорнияға 9-шы округтік соттың айналыс судьясы ретінде оралғанда, АҚШ Бас прокуроры Уильям Миллер Маршал Фрэнкске Ниглды Филдті қорғау міндетімен маршал етіп тағайындауды бұйырды. Нигл орындығынан тұрып: "Тоқта! Мен қызметкермін", - деді. Нигл мен Филд қайтадан пойызға мініп, кабинаға кірді. Сара Терри олардың вагонына кіруге тырысып, Филдке соққы бергісі келетінін айтты. Нигл оны шығаруды талап етті, әйтпесе оны да өлтіретінін ескертті. Ол пойызбен әкелген сөмкесін тексергенде ішінде тапанша табылды. Бірнеше минуттан кейін Латроптың констеблі Уокер және Станислаус округінің шерифі Пурвис келді. Нигл АҚШ Бас прокурорының Филдті қорғау үшін оны арнайы маршал етіп тағайындаған құжатын көрсетті. Филд судьясы Стоктон қаласындағы маршал кеңсесіне телеграмма жіберді, ол ақпаратты АҚШ Бас прокурорына жеткізді. Сан-Францискодағы АҚШ прокуроры Ниглді босату туралы өтінішпен habeas corpus туралы арыз берді. Аймақтық сот тыңнан кейін habeas corpus бұйрығын шығарып, Ниглді босатуға бұйырды.
On September 3, 1888, Field delivered the final Circuit Court opinion. He ruled that the will was a forgery. Sarah Althea Hill Sharon Terry suddenly stood up, screamed obscenities at the judge, and fumbled in her handbag for her revolver. When Marshal John Franks and others attempted to escort her from the courtroom, attorney Terry rose to defend his wife and went for his Bowie knife. He hit Franks, knocking out a tooth, and the marshals drew their handguns. Spectators subdued Terry and led him out of the courtroom, where he pulled his Bowie knife again and threatened all around him. David Neagle was among the Marshals present and put his pistol in Terry's face. Both Terrys were subdued and placed under arrest. Justice Field had them returned to the courtroom and sentenced both to jail for contempt of court. David Terry got six months in jail, and Sarah Terry got one month. While being transported to jail and while serving their sentences, Terry and his wife repeatedly threatened to kill Judge Field. The Terrys suffered several more setbacks. Both David and Althea were indicted by a federal grand jury on criminal charges arising out of their behavior in the courtroom before Justice Field. In May 1889, the U. S. Supreme Court refused to review the order that invalidated Althea Terry's marriage contract with Senator Sharon. Then, in July, with only one of the four judges who had earlier ruled in their favor, the California Supreme Court reversed itself. It ruled that because Althea Terry and Sharon had kept their alleged marriage a secret, they were never legally married. While in jail or shortly afterward, pregnant Althea suffered a miscarriage. The newspapers followed the case closely and repeatedly speculated about the likelihood of an attack on Field. When Field returned to California as a circuit riding judge for the 9th Circuit Court again the next year, U. S. Attorney General William Miller instructed Marshal Franks to appoint Neagle as a Marshal with the responsibility to protect Field. Neagle rose from his chair and said, "Stop that! I am an officer." Neagle and Field reboarded the train and locked themselves in their cabin. Sarah Terry attempted tried to enter their car, saying she wished to slap Field. Neagle insisted that she be kept out or he would kill her too. The satchel she had fetched from the train was searched and a pistol was found within it. A few minutes later Constable Walker of Lathrop and Stanislaus County Sheriff Purvis arrived. Neagle provided a document issued by the U. S. Attorney General appointing him as a special Marshal to protect Field. Judge Fields telegraphed the Marshal's office in Stockton, who relayed the information to the US Attorney General. The United States Attorney in San Francisco filed a writ of habeas corpus for Neagle's release. The circuit court issued the writ after a hearing and ordered Neagle's release.
Жоғары федералдық заң
Шериф Каннингэм Калифорния штатының көмегімен АҚШ Жоғарғы Сотына шағым жасады. Каннингэмтің апелляциясы Нейгл Терриді атқан кезде заңға сәйкес әрекет етіп, әрекет етпегеніне қатысты болды. Нейглдің қорғанысы Миллердің Маршал Фрэнкске жазған хатына негізделді, онда оған федералдық құқық қорғау органының өкілі ретінде әрекет етуге қажетті өкілеттік берілген. 1890 жылы Жоғарғы Сот In re Neagle ісі бойынша федералдық қызметкерлер өздерінің федералдық өкілеттіктері шегінде жасаған әрекеттері үшін штаттық қудалаудан иммунитет алғанын шешті.
Sheriff Cunningham, with the aid of the State of California, appealed to the United States Supreme Court. Cunningham's appeal was based on whether Neagle acted in pursuance of the law when he shot Terry. Neagle's defense was based on the letter from Miller to Marshal Franks, which gave him federal authority to act as a law enforcement officer. In 1890, the Supreme Court ruled In re Neagle that federal officers are immune from state prosecution for actions taken within the scope of their federal authority.
Сараның міндеті
Күйеуін жоғалтқан Сара Терри ақырындап ақыл-есінен айырылды. Ол өзінің сыртқы түріне қарамастан, Сан-Франциско көшелерінде мақсатсыз серуендеді. Ол үнемі "рухтармен", әсіресе күйеуінің рухымен сөйлесетін. Оған "dementia praecox" деген диагноз қойылды, бұл – шизофренияның ерте түрі. 1892 жылдың 2 наурызында ол ақылдан адасқан деп танылып, 42 жасында Калифорния штатының Стоктон қаласындағы психиатриялық ауруханаға жатқызылды, онда өмірінің соңына дейін 45 жыл өмір сүрді. Шарон Сан-Францискодағы Лорел-Хилл зиратына жерленді; ал оның дене қалдықтары Калифорния штатының Кольма қаласындағы Сайпресс-Лаун естелік саябағына көшірілді.
Sarah Terry, widowed by her husband's death, gradually went insane. She wandered the streets of San Francisco aimlessly, ignoring her appearance. She constantly talked to "spirits," especially that of her husband. She was diagnosed with “dementia praecox,” an early term for schizophrenia. On March 2, 1892, she was found insane and committed at age 42 to the California Asylum at Stockton, where she lived for 45 years until her death. Sharon was buried in Laurel Hill Cemetery in San Francisco; and his remains were moved to Cypress Lawn Memorial Park in Colma, California.
Мұра
Шаронның мұрасы үшін болған ұзаққа созылған заңдық тартыс Элеазар Липскийдің "Жынның қызы" (1969) романына түрткі болды.
The prolonged legal battle over the Sharon fortune was the inspiration for Eleazar Lipsky's novel The Devil's Daughter (1969).