Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қызметін тоқтатқан Корольдік әуе күштерінің ұшқыш эскадрильясы
Defunct flying squadron of the Royal Air Force
133 эскадрилья RAF – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әуе күштері (RAF) құрамында қызмет еткен америкалық еріктілерден құрылған танымал «Бүркіт» эскадрильяларының бірі болды.
133 Squadron RAF was one of the famous Eagle Squadrons formed from American volunteers serving with the Royal Air Force (RAF) during the Second World War.
Тарих
133 эскадрилья алғаш рет 1918 жылы RAF Ternhill әуежайында құрылды. Ол Handley Page O/400 үшін оқу бөлімшесі болды, Royal Aircraft Factory F.E.2 ұшақтарымен ұшып, Францияға жөнелтілуі күтілді, бірақ 1918 жылдың 4 шілдесінде таратылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға жақын келгенде, бомбалаушы және күрес эскадрильясы ретінде қайта құруға жасалған әртүрлі әрекеттер тоқтатылды. 1941 жылдың шілдесінде RAF Coltishall әуежайында қайта құрылды. Ол Hawker Hurricane IIB истребительдерімен жабдықталған Eagle эскадрильяларының үшінші бөлімі болды. Тамыз айында RAF Duxford-қа ауыстырылды, ал қазан айында Солтүстік Ирландияның Лондондерри графтығындағы RAF Eglinton әуежайында орналасты. Мұнда Supermarine Spitfire IIA ұшақтарымен жабдықталды. Содан кейін оңтүстік-шығыс Англияға, соның ішінде RAF Biggin Hill әуежайына көшірілді. 1942 жылдың қыркүйегіне дейін Франция үстінен күрес ұшуларын жүргізді, содан кейін USAAF-қа берілді және 4-ші истребитель тобының 336-шы истребитель эскадрильясы болды. 1942 жылдың 26 қыркүйегінде Морлеиске сүйемелдеу миссиясы кезінде эскадрильяны күшті қарсы желдер тоқтатты, нәтижесінде Брестті британдық жағалаумен шатастырды. Олар жаңа Spitfire Mk IX-тың 12-ден 11-ін жоғалтты, төрт ұшқыш қаза тапты, алтауы тұтқынға алынды (олардың біреуі кейін Stalag Luft III-тен қашуға қатысқаннан кейін немістер тарапынан өлтірілді) және біреуі қашып құтылды. Эскадрилья үш күннен кейін USAAF-қа берілді, бірақ бұл үш Eagle эскадрильясының АҚШ басқаруына бұрын жоспарланған ауысуының бөлігі болды, Морле оқиғасына реакция емес.
133 Squadron was first formed in 1918 at RAF Ternhill. It was a training unit for the Handley Page O/400, flying the Royal Aircraft Factory F. E.2, that was expected to move to France, but was disbanded on 4 July 1918. Various attempts to reform as both a bomber and fighter squadron were all abandoned as the end of the First World War approached. It was reformed at RAF Coltishall in July 1941 as the third of the Eagle Squadrons, equipped with Hawker Hurricane IIB fighters. It transferred to RAF Duxford in August, and by October was at RAF Eglinton, County Londonderry in Northern Ireland, where it was equipped with Supermarine Spitfire IIAs. It then transferred back to the south east England including time at RAF Biggin Hill. The squadron ran fighter sweeps over France until September 1942 when it was transferred to the USAAF and became the 336th Fighter Squadron of the 4th Fighter Group. On an escort mission to Morlaix on 26 September 1942 the squadron was held up by strong headwinds, leading it to mistake Brest for the British coast. They lost 11 out of 12 of their new Spitfire Mk IXs, four pilots being killed, six captured (one of whom was later murdered by the Germans after taking part in the escape from Stalag Luft III) and one evading. The squadron was transferred to the USAAF three days later, but this was part of a previously planned transfer of all three Eagle Squadrons to US command, and not a reaction to the Morlaix disaster.
1941 жылы Ирландия Республикасында Spitfire апаты
1941 жылдың қарашасында эскадрилья Солтүстік Ирландияда орналасқан кезде (жоғарыда қараңыз), оның бір ұшқышы – Небраска штатынан шыққан ұшқыш офицері Роланд "Бад" Вольф – Ирландия Республикасында апатқа ұшырады. Республика соғыс кезінде ресми түрде бейтарап болғандықтан, Вольф тұтқынға алынды. Ол Инишовен түбегінің жанында патрульдеу кезінде Вольфтің "Спитфайр" ұшағының қозғалтқышы күрт қызып, қуаты мен биіктігін жоғалта бастады. Қауіпсіз қонбаға мүмкіндік болмағандықтан, Вольф ұшағынан секіріп түсуге шешім қабылдады. Парашютпен Donegal графтығына қонды. Оның "Спитфайр" ұшағы Глинлидегі Монидарраның қызылшамен жабылған аймағына құлады. Қамауға алынғаннан кейін Вольф Кура лагеріне жіберілді, онда соғыс кезінде Ирландия үкіметі одақтас әскери авиаторларын ұстады. Вольф лагерде екі жыл өткізді, содан кейін ол қайтадан жауынгер ұшқышы ретінде қызметке оралды (сол кезде ол және оның эскадрильясы ресми түрде АҚШ Әскери-әуе күштеріне ауыстырылған еді). 2011 жылдың 28 маусымында авиация тарихшысы Джонни Макни басқарыған команда Вольфтің "Спитфайр" ұшағын тауып шығарды. Бұл оқиғаны BBC деректі фильм түрінде жазды.
In November 1941, while the squadron was based in Northern Ireland (see above), one of its pilots – Pilot Officer Roland "Bud" Wolfe of Nebraska – crashed in the Republic of Ireland. Because the republic was officially neutral throughout the war, Wolfe was interned. While he was on patrol near the Inishowen peninsula, the engine of Wolfe's Spitfire suddenly overheated and began to lose power and altitude. As he was unable to land safely, Wolfe decided to abandon his aircraft. After bailing out, he landed in County Donegal. His Spitfire crashed in a heather covered area of Moneydarragh, Gleneely. After being arrested, Wolfe was sent to Curragh Camp, where Allied military aviators were interned by the Irish government during the war. Wolfe spent two years in the camp, before he was able to return to active service as a fighter pilot (by which time both he and his squadron had been officially transferred to the United States Army Air Forces). On 28 June 2011, Wolfe's Spitfire was recovered by a team led by aviation historian Johnny McNee. The recovery was filmed for documentary purposes by the BBC.
Көркем әдебиет
2005 жылы Doctor Who сериалының "The Empty Child" эпизодында 51-ғасырдан келген Джек Харкнесс 1941 жылы эскадрильяға ерікті болып қосылады.
In the 2005 episode of Doctor Who "The Empty Child", Jack Harkness, from the 51st century, poses as a volunteer in the squadron during 1941.