Уолтер Кэмпбелл: Австралиялық судья, әкімші және губернатор өмірі мен қызметі

Кіріспе

Австралиялық судья, әкімші және губернатор

Сэр Уолтер "Уолли" Бенджамин Кэмпбелл (4 наурыз 1921 – 4 қыркүйек 2004) – Австралиялық судья, әкімші және губернатор. Ол Квинсленд Жоғарғы Сотының Бас судьясы, Квинсленд университетінің канцлері және 1985 жылдан 1992 жылға дейін Квинслендтің 21-ші губернаторы қызметін атқарды.

Түпбасқасы және ерте өмір

Кэмпбелл Жаңа Оңтүстік Уэльстің солтүстігіндегі Бёррингбар қаласында Арчи Эрик Гордон Кэмпбелл мен Лейла Мэри (құрметті Мерфи) отбасында дүниеге келді. Арчи Кэмпбелл Бірінші дүниежүзілік соғыста көзге түскен батыр сарбаз болды, Газада Осман түріктеріне қарсы көрсеткен ерлігі үшін Әскери крестпен, ал Дамаскідегі кейінгі еңбегі үшін Ерекше қызмет орденімен марапатталды. Лейла Кэмпбелл күтпеген жерден қайтыс болды, соның салдарынан Кэмпбелл мен оның бауырлары анасының ата-аналарымен Жаңа Оңтүстік Уэльстің солтүстігінде көп уақыт өткізді. Анасының қазасы Кэмпбеллдің Тоуомбадағы христиан бауырларының монастырындағы алғашқы білімін үзіліске ұшыратты және ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің Лисмор қаласындағы колледжде оқуын жалғастыруға мәжбүр болды. Кэмпбелл Даунлендс колледжінде (Тоуомба) білімін аяқтады, 1930 жылдардың соңында колледждің алғашқы ашық стипендиаты атанды, бұған дейін екі рет колледждің үздік оқушысы (дукс) болып, Квинсленд штатында Ең жоғары Латын тілінен баға алған еді.

Университет пен әскери қызмет

Кемпбелл 1940 жылдан бастап Квинсленд университетінде оқыды және бірінші курста студенттік газеті «Semper Floreat» редакторы болды. Кемпбелл ұшқыш-нұсқаушы болып жұмыс істеді және Тасманияда орналасқанда екіұшақты ұшу апатында тізесі ауыр жарақат алды. Сауыққаннан кейін, RAAF Кемпбеллді Дарлинг Даунстағы «Liberator» базасының командирі етіп тағайындады және оқуын жалғастырды. Ол Квинсленд университеті студенттік одағының президенті болды және 1948 жылы заң бойынша үздік дипломмен бітірді, ал бір жыл бұрын өнер магистрі дәрежесін алған еді.

Заң мансабы

Кемпбелл 1948 жылы адвокаттыққа қабылданды және 1960 жылы Корольдік кеңесшісі атанды. Оның тәжірибесі оны заң әлеміндегі ең жоғары деңгейге, Лондондағы Ұлттық кеңеске дейін жеткізді, ол алдында бірнеше рет сөйледі. 1954 жылы ол Квинсленд университетінің Заң факультеті кеңесінің мүшесі болды. Бұл көрсеткішті ол Квинсленд губернаторы болған кездегі өсіммен салыстыруға болады. 1965 жылы Кемпбелл Квинсленд қауымдастығының президенті болды, сонымен қатар 1966 жылдан 1967 жылға дейін ұлттық деңгейдегі ұқсас ұйымның президенті қызметін атқарды.

Сот жүйесі

1967 жылы Кэмпбелл Квинсленд Жоғарғы сотының төрешісі қызметіне тағайындалды. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында ол Канберрада басқа судьялармен кездесіп, түрлі кеңестер мен комиссиялар отырыстарына шақырылғанда сот жүйесіне қатысты мәселелерді талқылады – сот үкімдерімен байланысты қиындықтардан бастап, беделді адвокаттарды сотқа келуге көндірудің қиындығына дейін. Адвокаттардың адвокаттық практикадан сотқа ауысуға құлшынбауы мәселесі Кэмпбеллді соттан кеткен соң губернатор болғаннан кейін де алаңдатты. Кэмпбелл даудың ортасына түсті, себебі Либералдық партияның үміткері Джим Дугластың орнына Бас судья болып тағайындалды. Джон Бжелке Петерсен Кэмпбеллді «компромистік кандидат» ретінде таңдағанын мойындады. Сондай-ақ, ол Бас судья қызметін атқару кезінде Квинслендтегі сот жүйесін жаңғыртуға үлкен үлес қосты. Кэмпбелл университет қызметіне белсенді қатысты. 1977 жылы ол университет канцлері болды және 1985 жылға дейін тоғыз жыл осы лауазымды иеленді. Канцлер ретінде Кэмпбелл жоғары білім беруге түсу қағидаларын сынға алып, реформалар қажет екенін айтты. Кэмпбелл мен үкімет арасындағы келіспеушіліктер 1987 жылы Квинсленд басқаруында конституциялық дағдарыс тудыруға қауқып келген кезде, Бжелке Петерсен мен оның кабинеті арасындағы Ұлттық партия ішіндегі тартысқа ұшырады. 1987 жылдың басында Квинсленд саясатына вице-корольдің араласуы мүмкін деген әңгімелер тарады. Наурыз айында «The Australian» газеті штаттық оппозиция жетекшісі Нев Варбертонның Кэмпбеллден үкіметтің заңсыз әрекеттеріне байланысты Бжелке Петерсенді қызметтен босатуды талап етуі туралы мақала жариялады. Бұл талаптар ешқандай нәтиже бермеді. Алайда, сол жылдың соңында Бжелке Петерсен кабинетінің сенімін жоғалтқанда, конституциялық дағдарыс жағдайында губернатор ретінде Кэмпбеллдің қандай рөл атқаратыны туралы сұрақ қайта туды. 1987 жылдың 23 қарашасында Бжелке Петерсен Брисбендегі Үкімет үйіне Кэмпбеллге барып, министрлігін қайта құру мәселесін талқылады. Бжелке Петерсен министрлігін толығымен таратып, жаңа министрлік портфельдермен премьер-министр болып қайта тағайындалуды қалады. Алайда Кэмпбелл премьер-министрге қызметтен кеткісі келетін министрлердің жеке өтінімдерін беруге кеңес берді. Бұл ресми талап болуы керек еді, себебі Ұлттық партияның көпшілігі өздеріне тиесілі болды. Алайда, Бжелке Петерсен өзінің қызметінен кетуден бас тартқанда конституциялық дағдарыс туды. Кэмпбелл Бжелке Петерсенді қызметтен босатуға және Ахернді тағайындауға, егер Бжелке Петерсен сенімсіздік дауысында жеңіліске ұшыраса ғана болатыны туралы заңгерлік кеңес алғаннан кейін, өкілеттіктерін пайдаланудан бас тартты. Бжелке Петерсен Кэмпбеллге парламентті таратуға және жаңа сайлаулар тағайындауға кеңес беруі мүмкін деген қорқыныш та болды. Баспасөздің бір бөлігі Кэмпбеллді дағарыс кезіндегі бейәрекеттігі үшін сынады, ал заң және саяси саласындағы басқалар оның әрекеттерін қолдады. «Сидней таңғы хабары» осы шиеленіскен жағдайды сипаттағандай, Квинслендте енді «жетекші емес премьер-министр» және Ұлттық партияда «премьер-министр емес лидер» болды. Дағарыс 1 желтоқсанда Бжелке Петерсеннің саясаттан кетуімен ғана аяқталды. Кейіннен Кэмпбеллдің жағдайды басқаруын көптеген БАҚ мақтады. 1988 жылдың наурыз айында Кэмпбелл Квинсленд бөлімшесінің Мемлекеттік басқарудың Корольдік Австралия институтына «Мемлекеттік губернатордың рөлі» тақырыбында лекция оқыды, онда ол штат губернаторларының атқаратын түрлі функцияларын, кеңсесінің құқықтық және конституциялық негізін, сондай-ақ Квинсленд пен басқа да Доминиондардағы вице-корольдік тұлғаларға қатысты тарихи оқиғаларды сипаттады.

In 1967, Campbell gained a position on the bench of the Supreme Court of Queensland. In the late 1960s and early 1970s he would meet with other Justices in Canberra when they had been summoned to various board and committee meetings and discuss various issues facing the judiciary ranging from problems with sentencing to the difficulty of persuading eminent lawyers to enter the judiciary. The issue of lawyers being unwilling to move from the Bar to the Bench remained a concern to Campbell even after he had left the judiciary and become governor. Campbell became the centre of a controversy, as he was chosen to fill the Chief Justiceship instead of Jim Douglas, the favoured candidate of the Liberal Party. Joh Bjelke Petersen admitted to choosing Campbell as a "compromise candidate" to Justice Douglas and his own preferred Chief Justice, Dormer Andrews. He was also noted as having contributed significantly to the modernisation of the Court in Queensland during his time as Chief Justice. Campbell was well established within the activities of the University. In 1977 he became Chancellor of the university, holding the position for nine years until 1985. As chancellor, Campbell criticised the method of admitting people into tertiary student positions, claiming some reform was needed. This tradition of controversy involving Campbell and the government came to crisis in 1987 when there was internal strife within the National Party between Bjelke Petersen and his cabinet, which almost caused a constitutional crisis in Queensland governance. There had already been murmurs in early 1987 of a vice regal intervention in Queensland politics when The Australian newspaper in March featured a front page article detailing State Opposition leader Nev Warburton's call for Campbell to sack Bjelke Petersen over allegations of illegal conduct by the government. These suggestions came to nothing. However, later in the year when Bjelke Petersen lost the confidence of his cabinet, the question was again raised as to what role Campbell as governor would play in the event of a constitutional crisis. On 23 November 1987, Bjelke Petersen visited Campbell at Government House, Brisbane to discuss a restructuring of his ministry. It was Bjelke Petersen's wish to dissolve his entire ministry and be recommissioned as premier with a new distribution of ministerial portfolios, however Campbell's advice was for the premier to seek the individual resignations of those ministers he wanted removed from the ministry. This should have been a pro forma request, because the Nationals had a majority in their own right. However, Bjelke Petersen touched off a constitutional crisis when he refused to resign his commission. Campbell refused to use his reserve power to terminate it after receiving legal advice that he should only dismiss Bjelke Petersen and commission Ahern if Bjelke Petersen lost a vote of no confidence. There were also fears that Bjelke Petersen might advise Campbell to dissolve parliament and call elections. Some sections of the press attacked Campbell for his apparent inactivity during the crisis, while other voices within the legal and political world supported his course of action. As the Sydney Morning Herald had described this tense situation, Queensland now had a "Premier who is not leader" and the National Party a "Leader who is not Premier". The crisis
ended only when Bjelke Petersen retired from politics on 1 December. Campbell was later praised by many in the media for his handling of the situation. In March 1988, Campbell gave a lecture on "The Role of a State Governor" to the Royal Australian Institute of Public Administration, Queensland Division, in which he described the various functions carried out by state governors, the legal and constitutional framework of the office and numerous historical accounts of different situations involving vice regal figures in Queensland and other Commonwealth domains.

Зейнеткерлік

Жеті жыл губернатор болып қызмет еткеннен кейін, Кэмпбелл 1992 жылдың шілдесінде зейнетке шықты. Бірақ ол үнсіз зейнетке шыққан жоқ, түрлі шараларда сөз сөйлеуді жалғастырды және 1993 жылы Пол Китингтің Австралия республикасын құруға жасаған тырысысына қарсы шықты, бұл туралы британдық «The Daily Telegraph» газетіне хат жазып мәлімдеді. Ол сол жылы «Австралия Конституциясын сақтау» еңбегінің екінші томын таныстырғанда монархияны қолдауын жалғастырды, былай деді: «Республикашылдық, менің ойымша, кейбір адамдар терең мақсаттарды немесе ниеттерді жасыру үшін сылтау ретінде немесе көздерді алдау үшін қолданылып жатыр».

Жеке

Кемпбелл 1942 жылы Джорджина Пирске үйленді. Жоғарғы Сот судьясы қызметін атқарып жүргенде отбасымен бірге Брисбендегі Клейфилдте тұрды, ал Үкімет үйінен кеткен соң Аскотқа зейнетке шықты. 83 жасында 2004 жылдың 4 қыркүйегінде қысқа аурудан кейін үйінде қайтыс болды және Mt Thompson крематориында өртеліп, күлі шашылды.

Құрметтер

1979 жылы Кэмпбелл Бакалавр дәрежесіне ие болды, ал 1989 жылы Австралия орденінің серігі атанды. 2001 жылдың 1 қаңтарында оған Жүзжылдық медаль табыс етілді.