Екінші дүниелік соғыстағы «Дебден құбылалары» тобының тарихы
4th Fighter Group
Екінші дүниежүзілік соғыстағы 4-ші жауыгерлер тобы: «Debden Eagles» атымен белгілі, RAF-тың үш «Eagle» эскадрильясынан құралған. Тарихы мен құрамын біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
4-ші истребительдер тобы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-әуе күштерінің (АҚШӘӘК) Сегізінші әуе күшінің американдық құрамы болды. Топ «Дебденнің бүркіттері» деп аталды, себебі ол Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің үш «Бүркіт» эскадрильясынан құрылған: 71-ші, 121-ші және 133-ші эскадрильялар. Осы эскадрильялар RAF Debden базасында орналасқан 4-ші истребительдер тобының 334-ші, 335-ші және 336-шы истребитель эскадрильяларына айналды. Топ Германияның әуе кеңістігінде алғашқы ұрыс тапсырмаларын орындаған, Берлин үстінде бомбалаушыларды сүйемелдеген және Ресейге шаттл бомбалау рейсінде бомбалаушыларды сүйемелдеуге таңдалған алғашқы истребительдер тобы болды. Топ 1016 неміс ұшағын түсіргені хабарланды.
The 4th Fighter Group was an American element of the United States Army Air Forces (USAAF) Eighth Air Force during World War II. The group was known as the Debden Eagles because it was created from the three Eagle Squadrons of the Royal Air Force: No. 71, No. 121 Squadron RAF, and No. 133 Squadron RAF. These squadrons became the 334th, 335th, and 336th Fighter Squadrons of the 4th Fighter Group based at RAF Debden. The group was the first fighter group to fly combat missions over German airspace, the first to escort bombers over Berlin, and the first selected to escort bombers on shuttle bombing runs landing in Russia. The group was credited with shooting down 1,016 German planes.
Бөрік эскадрильясы
Eagle Squadrons 1940 жылы Америка Құрама Штаттарынан келген ерікті ұшқыштармен, 1941 жылдың желтоқсанында Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысудан бұрын құрылды. 1940 жылдың қыркүйегі мен 1941 жылдың шілдесі аралығында құрылған үш Eagle эскадрильясы Сегізінші әуе армиясына берілді. Олар 1942 жылдың 29 қыркүйегіне дейін болды және АҚШ Әуе күштерінің Сегізінші әуе армиясының 4-ші истребительдер тобына айналды. 71, 121 және 133 эскадрильялар 334-ші, 335-ші және 336-шы истребительдер эскадрильясы болып, толық құрамда ауыстырылды.
The Eagle Squadrons were formed in 1940 with volunteer pilots from the United States prior to its entry into World War II in December 1941. The three Eagle Squadrons formed between September 1940 and July 1941 were turned over to the Eighth Air Force. They existed until 29 September 1942 and became the 4th Fighter Group of the United States Army Air Forces Eighth Air Force. The 71, 121, and 133 squadrons became the 334th, 335th and 336th Fighter Squadron and transferred as complete units.
Еуропалық театр
1942 жылдың қыркүйек айының соңында Дебденге ауысу алдында топ қысқа мерзімге RAF Bushey Hall-да орналасты. Олар 1942 жылдың қазанынан 1945 жылдың сәуіріне дейін Еуропа үстіндегі шайқаста қызмет етті және Екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропалық театрларындағы ең ұзақ қызмет еткен АҚШ Әуе күштерінің (USAAF) ұрыс тобы болды. 1942 жылдың 12 қыркүйегінде VIII ұшқыштар командасына, ал 1943 жылдың шілдесінен 1945 жылдың қарашасына дейін 4-ші әуе қорғанысы (кейіннен 65-ші ұшқыштар) қанатына қосылды. Топ 1943 жылдың 1 сәуіріне дейін Spitfire ұшақтарын пайдаланды. 1943 жылдың 1 сәуірінде ұшақтар P-47 Thunderbolts-ке, ал 1944 жылдың 25 ақпанында P-51 Mustangs-ке ауыстырылды. 4-ші топ 1944 жылдың 4 наурызында Берлинге жасалған АҚШ бомбалаушыларын эскорттаған алғашқы топ болды. 1944 жылдың 5 наурызынан 24 сәуіріне дейін жау ұшақтары мен әуе базаларын шабуылдағаны үшін «Дистинктивті бірлік цитатымен» (DUC) марапатталды. Топ 1944 жылдың 21 маусымында Ұлыбританиядан Ресейге алғашқы шаттл бомбалау миссиясында бомбалаушыларды сүйемелдеді, қыркүйекте Голландияға жасалған әуе десанттық операцияны қолдады, 1944 жылдың желтоқсаны мен 1945 жылдың қаңтарындағы Арденн шайқасына қатысты және 1945 жылдың наурыз айында Рейн өзенінен жасалған әуе десанттық шабуылды қамтамасыз етті. Соғыс кезінде топ әуедегі ұрыстарда 583 жау ұшағын жоқ қылды, жеңіс-жоғалту көрсеткіші 2.35:1 болды. 553 ұшқыштан 125-і қаза тапты (жоғалып кеткені де соның ішінде) және 105-і тұтқынға алынды, бұл ұшқыштардың 42%-ын құрады. VIII ұшқыштар командасының мәліметінше, бұл топ неміс ұшақтарына қарсы ең көп жеңіске жетті (248 ұрыс жоғалтуына қарсы 583 әуеде және 469 жерде), және Еуропадағы әуедегі ұрыстарда төртінші орынды иеленді. Жоғалған ұшақтардың саны 248 болды: 8 Spitfire VB, 28 P-47C және P-47D, және 212 P-51B және P-51D. 1945 жылдың шілдесінен қарашасына дейін топ RAF Steeple Morden-ге көшірілді, содан кейін АҚШ-қа оралды және 1945 жылдың 10 қарашасында таратылды.
The group was briefly at RAF Bushey Hall before moving to Debden in late September, 1942. They served in combat over Europe from October 1942 to April 1945 and was the longest serving USAAF fighter group in the European theatre of World War II. It was assigned to VIII Fighter Command, 12 September 1942 and the 4th Air Defense (later, 65th Fighter) Wing, July 1943 – November 1945. The group operated until 1 April 1943 using Spitfires. Aircraft were changed to P 47 Thunderbolts on 1 April 1943 and then to P 51 Mustangs on 25 February 1944. The 4th was the first group to escort U. S. bombers over Berlin on 4 March 1944. The group earned Distinguished Unit Citation (DUC) for aggressiveness in attacking enemy aircraft and air bases, 5 March – 24 April 1944. The group escorted bombers in the first shuttle bombing mission from Britain to Russia on 21 June 1944, supported the airborne invasion of Holland in September, participated in the Battle of the Bulge, December 1944 – January 1945, and covered the airborne assault across the Rhine in March 1945. The 4th claimed 583 enemy planes shot down in air to air combat during the war, for a victory loss ratio of 2.35 to 1. Pilot losses were 125 killed in action (including missing presumed dead) and 105 prisoners of war, of 553 pilots serving, or 42%. The group was credited by VIII Fighter Command as having the most combined victories over German aircraft (583 air, 469 ground against 248 combat losses) of any group in the Eighth Air Force, and scoring the fourth highest number of air to air victories in Europe. Aircraft losses totaled 248 planes: 8 Spitfire VB, 28 P 47C and P 47D, and 212 P 51B and P 51D. The group moved to RAF Steeple Morden from July to November, 1945 and returned to the U. S. and was inactivated on 10 November 1945.
Жоғары асалар
Топтағы ең үздік асалар (әуедегі жеңістер) Доминик Сальваторе Джентиль (21.83), Дюан Бисон (17.33), Джон Т. Годфри (16.33), Джеймс А. Гудсон (15), Ральф К. Хофер (15), және Дональд Блейксли (14.5). Дон Джентиль 1940 жылы Канадаға оқуға барып келген соң RAF 133-ші «Бүркіт» эскадрильясына қосылды. 1942 жылы эскадрилья 336-шы ұшқыштар эскадрильясына айналғанда ол оның құрамында болды. Генерал Дуайт Д. Эйзенхауэр Джентильді «бір адамдық әуе күші» деп атады. Джон Годфри Джентильдің жақын досы және қанатқасы болды; Уинстон Черчилль осы екеуін жиырмасыншы ғасырдың Деймон мен Пифийі деп сипаттады. Дюан Бисон 1941 жылы Канада Корольдік әуе күштеріне қосылып, 1942 жылы Ұлыбританияға RAF No. 71 «Бүркіт» эскадрильясына қосылу үшін жіберілді. 1942 жылдың қыркүйегінде 334-ші ұшқыштар эскадрильясына тағайындалды. 1944 жылдың 5 сәуірінде Германияда атып түсіріліп, 1945 жылдың сәуіріне дейін Stalag Luft I лагерінде тұтқын болды. Джеймс Гудсон 1941 жылы Канада Корольдік әуе күштеріне қосылды, содан кейін No. 43 эскадрилья RAF, одан кейін No. 416 эскадрилья RAF, және соңында Дебденде орналасқан No. 133 «Бүркіт» эскадрильясына ауысты. 1942 жылдың қыркүйегінде 4-ші ұшқыштар тобының 336-шы эскадрильясына өтті. 1944 жылдың 20 маусымында Пенеменде маңында атып түсіріліп, 1945 жылы босатылғанға дейін Stalag Luft III лагерінде тұтқын болды. Ральф Кидд Хофер 1941 жылы РКӘК-қа қосылып, 1943 жылдың шілдесінде Дебдендегі 4-ші ұрыс тобының 334-ші эскадрильясына ауыстырылды. Хофер мен оның ұшағы 1944 жылдың 2 шілдесінде Будапештке бомба тасымалдау миссиясынан кейін Югославияның Мостар қаласының жанында жоғалып кетті.
Top aces (aerial victories) in the group were Dominic Salvatore Gentile (21.83), Duane Beeson (17.33), John T. Godfrey (16.33), James A. Goodson (15), Ralph K. Hofer (15), and Donald Blakeslee (14.5). Don Gentile joined the RAF 133 Eagle Squadron after going to Canada for training in 1940. He was with the squadron when it converted to the 336th Fighter Squadron in 1942. General Dwight D. Eisenhower referred to Gentile as a one man Air Force. John Godfrey was Gentile's close friend and wingman; Winston Churchill referred to the pair as Damon and Pythias of the twentieth century. Duane Beeson joined the Royal Canadian Air Force in 1941 and was transferred to Britain to join RAF No. 71 Eagle Squadron in 1942. He was assigned to the 334th Fighter Squadron in September 1942. He was shot down over Germany on 5 April 1944 and was held in Stalag Luft I until April 1945. James Goodson joined the Royal Canadian Air Force in 1941 before transferring to No. 43 Squadron RAF, followed by No. 416 Squadron RAF, then the No. 133 Eagle Squadron, based at Debden. In September 1942, he transferred to the 4th Fighter Group, 336th Squadron. He was shot down near Peenemünde 20 June 1944 and was held in Stalag Luft III until liberation in 1945. Ralph Kidd Hofer was a light heavyweight boxer who joined the RCAF in 1941 and transferred to the 4th Fighter Group, 334th Squadron at Debden in July 1943. Hofer and his plane were lost 2 July 1944 near Mostar, Yugoslavia after a bomber escort mission to Budapest.
Командирлер
Полковник Эдвард У. Андерсон, 1942 жылдың қыркүйегі
Полковник Чесли Г. Петерсон, 1943 жылдың 20 тамызы
Полковник Дональд Дж. М. Блейксли, 1944 жылдың 1 қаңтары
Лейтенант полковник Джеймс А. Кларк кіші, 1944 жылдың 7 қыркүйегі (атқарушы)
Лейтенант полковник Клэрборн Х. Киннард кіші, 1944 жылдың 15 қыркүйегі (атқарушы)
Полковник Дональд Дж. М. Блейксли, 1944 жылдың 20 қазаны
Лейтенант полковник Клэрборн Х. Киннард кіші, шамамен 1944 жылдың 3 қарашасы
Лейтенант полковник Гарри Дж. Дейхуфф, 1944 жылдың 7 желтоқсаны
Полковник Эверетт В. Стюарт, 1945 жылдың 21 ақпаны
Лейтенант полковник Уильям Э. Беккер, 1945 жылдың қыркүйегі, белгісіз
Полковник Эрнест Х. Беверли, 1946 жылдың 9 қыркүйегі
Col Edward W. Anderson, September 1942
Col Chesley G. Peterson, 20 August 1943
Col Donald J. M. Blakeslee, 1 January 1944
Lt Col James A. Clark Jr., 7 September 1944 (acting)
Lt Col Clairborne H. Kinnard Jr., 15 September 1944 (acting)
Col Donald J. M. Blakeslee, 20 October 1944
Lt Col Clairborne H. Kinnard Jr., c. 3 November 1944
Lt Col Harry J. Dayhuff, 7 December 1944
Col Everett W. Stewart, 21 February 1945
Lt Col William E. Becker, September 1945 unknown
Col Ernest H. Beverly, 9 September 1946