100-ші топ: Ұлыбритания Әуе Күштерінің Электрондық Соғыс Жеке Тобы

Кіріспе

Бұрынғы Корольдік Әуе күштері операциялық тобы.

No. 100 (Бомбалаушыларға қолдау) тобы RAF Бомбалаушылар командасының құрамындағы арнайы міндеттер тобы болды. Топ 1943 жылғы 11 қарашада электрондық соғыс және қарсы шаралардың күрделенуін бір ұйымға біріктіру мақсатымен құрылды. Топ электрондық соғыс және қарсы шаралар жабдықтарын әзірлеуге, сынақтан өткізуге және қолдануға жауапты болды. Ол Шығыс Англиядағы, әсіресе Норфолк айманындағы RAF базаларында орналасқан. Бұл топ радиолокациялық құралдармен жабдықталған Люфтваффе түнгі күшін күйретуде алғашқылардың бірі болды. De Havilland Mosquito истребительдеріне орнатылған электрондық "гомерлер" арқылы түнгі күштердің радиолокациялық және радиосигналдарын анықтап, RAF истребительдеріне осы ұшақтарға жақындауға, атып түсіруге немесе бомбалаушылардың колоннасына қарсы миссияларын бұзуға мүмкіндік берді. Басқа Mosquito ұшақтары Люфтваффе әуежайларының маңында патрульдеуге дайын тұрды, түнгі күштер қонғанда шабуыл жасауға асықты. Бұл үнемі қысым көптеген Люфтваффе экипаждарының моральдық және сенімділік деңгейін төмендетті және түнгі күштер Mosquito қаупінен (нақты немесе ойдағы) құтылу үшін асығыс қонуға тырысқанда ұшақ апаттарының көбеюіне тікелей себеп болды. 1944-1945 жылдары 100-ші топтың Mosquito ұшақтары 70 ұшақтың жоғалуымен қатар 258 Люфтваффе ұшағын атып түсіргенін мәлімдеді. RAF истребительдерінен туындаған қауіптің күшеюі Люфтваффе экипаждары арасында "Moskito Panik" деген лақап атты үрей тудырды, себебі түнгі күштер экипаждары шабуылдың қашан және қайда болатынына сенімсіз болды. 100-ші топтағы ең табысты Mosquito ұшқышы 85-ші эскадрильяның қанатты командирі Бранс Бербридж болды, ол 1944-1945 жылдары 21 ұшақты атып түсірді. 100-ші топтың бомбалаушы эскадрильялары неміс радиобайланысын және радиолокациясын бұзу үшін әртүрлі арнайы электрондық кедергі жасайтын құрылғыларды пайдаланды. 100-ші топтың жұмыс істеу кезеңінде 32-ден астам түрлі құрылғы бағаланып, қолданылды. 100-ші топтың арнайы жабдықталған ұшақтары бомбалаушылар колоннасымен бірге ұшып өтті. Бұл жабдықтардың көп бөлігі Телекоммуникациялық зерттеулер институтында (TRE) әзірленді. Қолданылған арнайы құрылғыларға Airborne Cigar (ABC) кедергі жасағыш, Jostle (кедергі жасағыш), Mandrel (кедергі жасағыш), Airborne Grocer (кедергі жасағыш), Piperack (кедергі жасағыш), Perfectos (гомер), Serrate (гомер), Corona (алдау құрылғысы), Carpet (кедергі жасағыш) және Люфтваффенің Lichtenstein, Freya және Wurzburg радиолокациялық станцияларына қарсы қолданылған Lucero (гомер) жатады.

No. 100 (Bomber Support) Group was a special duties group within RAF Bomber Command. The group was formed on 11 November 1943 to consolidate the increasingly complex business of electronic warfare and countermeasures in one organisation. The group was responsible for the development, operational trial and use of electronic warfare and countermeasures equipment. It was based at RAF stations in East Anglia, chiefly Norfolk. The group was a pioneer in countering the formidable force of radar equipped Luftwaffe night fighters, using a range of electronic 'homers' fitted to de Havilland Mosquito fighters which detected night fighter radar and radio emissions and allowed the RAF fighters to home in onto the Axis aircraft and either shoot them down or disrupt their missions against the bomber streams. Other Mosquitoes would patrol around Luftwaffe fighter airfields ready to attack night fighters as they landed. This constant harassment had a detrimental effect on the morale and confidence of many Luftwaffe crews and indirectly led to a high proportion of aircraft and aircrew wastage from crashes as night fighters hurried in to land to avoid the Mosquito threat (real or imagined). From 1944–45, the Mosquitos of 100 Group claimed 258 Luftwaffe aircraft shot down for 70 losses. The gradually increasing threat from the RAF fighters also created what the Luftwaffe crews nicknamed Moskito Panik as the night fighter crews were never sure when or where they may come under attack from the marauding 100 Group fighters. Top Mosquito ace with 100 Group was Wing Commander Branse Burbridge of 85 Squadron, with 21 claims from 1944–45. The bomber squadrons of 100 Group utilised various specialist electronic jamming devices to disrupt German radio communications and radar. During 100 Group's existence over 32 different devices were evaluated and used. Specially equipped 100 Group aircraft would fly in the bomber stream. Much of this equipment was developed at the Telecommunications Research Establishment (TRE). Special equipment used included Airborne Cigar (ABC) jammer, Jostle (jammer), Mandrel (jammer), Airborne Grocer (jammer), Piperack (jammer), Perfectos (homer), Serrate (homer), Corona (spoofer), Carpet (jammer) and Lucero (homer), used against German equipment such as Lichtenstein, Freya, and Wurzburg radars.

Тарих

100 топ 1943 жылғы қарашада Радлетт қаласында авиакоммодор Аддисон басшылығымен құрылды. Оның алғашқы бөлімшесі 192 эскадрилья болды, оның ұшақтары Y қызметінің бір бөлігі ретінде неміс радио байланысын бақылауға пайдаланылды. 7 желтоқсанда эскадрилья Норфолк әуежайындағы Фолшемге көшірілді. Топтың штаб-пәтері бастапқыда Норфолк штатындағы Вест-Рейнемде орналасты, ал 1944 жылғы қаңтардан бастап Шығыс Дерехамнан шамамен бес миль қашықтықтағы Билоу Холлде тұрақты штаб-пәтерін құрды. Бұл орталық орналасқандықтан топтың солтүстік Норфолк әуеайлақтарын басқаруға қолайлы болды. Бірінші операция 16-17 желтоқсанда 141 эскадрильяның төрт ұшағымен (екі Beaufighter және екі Mosquito) Берлинге жасалған Бомбалау командованиесінің рейдін қолдау үшін жүзеге асырылды. Бірінші сәттілік 23-24 желтоқсанда Beaufighter ұшағымен атылып түсірілген Junkers Ju 88 болды. Москито эскадрильясының ұшақтары ескі және нашар жағдайда болды, ал олардың Beaufighter ұшақтары басқа бөлімдерге беріліп жатты. 239 және 169 эскадрильялары әлі де оқуда болғандықтан, 100 топ Бомбалау командованиесінің Берлинге жасаған шабуылдарына тек бірнеше ұшақпен ғана көмектесе алды. Москитолармен байланысты мәселелер қаңтар айының соңында барлық үш эскадрилья толыққанды жұмыс істеген кезде де жалғасты. Топ 1945 жылғы 17 желтоқсанда таратылды. Оның барлық өмір бойында бір ғана командирі болды – әуе вице-маршалы Эдвард Аддисон.