Ирландиялық заңгер, судья және саяхатшы Джон Томас Баллдың өмірі мен қызметі

Кіріспе

Ирландиялық адвокат, судья және саясаткер Джон Томас Болл КВ (24 шілде 1815 – 17 наурыз 1898) – Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің Парламентінің мүшесі және Ирландияның Лорд-канцлері болған ирландиялық адвокат, судья және саясаткер.

Өмір

Ол Дублиннің Дандрум қаласында туған, 40-шы жаяу полкінің майоры Бенджамин Боллдың және Карлоу графтығының Кутберт Фелтустың қызы Элизабет Фелтустың үлкен ұлы. Оның балалық шағындағы басты ықпалы әжесі Пенелопа Паумиерге тиді. Ол Дублиндегі Тринити колледжінде білім алды, онда 16 жасында қабылданды және 1844 жылы заң ғылымдарының докторы (LLD) дәрежесін алды. Ол көрнекті ғалым болды, сонымен қатар журналист және шағын өлеңдер авторы ретінде де танылды. 1840 жылы адвокаттық практикасын бастады, негізінен мұрагерлік және отбасылық құқық салаларында жұмыс істеді; 1854 жылы Корольдің кеңесшісі, 1862 жылы Армах провинциясының генерал-викарі, 1865 жылы Ирландиядағы Корольдің адвокаты, 1868 жылы Ирландияның бас солиситоры, ал 1868 және 1874-1875 жылдары Ирландияның бас прокуроры болды. 1868 жылы Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі аталды. Балл 1868-1875 жылдары Дублин университетінен консерватор парламент депутаты болып сайланды және 1880 жылдан бастап университет вице-канцлері қызметін атқарды. Оның сыншылары оны нақты саяси ұстанымдары жоқ мүмкіндікшіл деп есептеді: Бір мәртебелі жағдайда, Парламент палатасында оқиғаның нақты күнін сұрағанда, үкімет өкілі Ричард Дауз оның саяси мансабын дамыту үшін консервативтік партияға қосылған шаққа жуық уақытта болғанын мәлімдеді. Ол 1869 жылғы Ирландия шіркеу актісіне қарсы болды (оның сөйлемі Парламенттегі ең ұлы сөздердің бірі деп саналды), бірақ өмір бойы адал мүшесі болған Ирландия шіркеуінің болашақ конституциясын құруға көмектесті. Ол Гладстонның 1870 жылғы Жер иелері мен жалға алушылар (Ирландия) актісіне және 1873 жылғы Ирландия университеті заңына қарсы шықты. Консервативтік партияның 1874 жылы қайта билікке оралуымен, Балл қайтадан бір кезде Бас прокурор болып қызмет етті. Оның қабілеттері оған сотта орын алуға толыққанды құқық бергенімен, Дизраэли өзінің ең жоғары бағасын берген заң қызметкерінен айырылғысы келмеді. Бас прокурордың орнына лайықты кандидат табылған соң, Балл 1875 жылдан 1880 жылға дейін Ирландияның лорд-канцлері болып тағайындалды. Оның судья ретіндегі беделі жоғары болды: оның шешімдері, әсіресе мұрагерлік істерде, терең білімді және жақсы жазылған еді. Консерваторлардың 1880 жылы биліктен кетуімен Баллдың қоғамдық мансабы аяқталды, ал 65 жасында денсаулығы нашарлай бастады. Консерваторлардың 1885 жылы қайта билікке оралуымен Балл жаңа үкіметте кез келген лауазымды қабылдауға тым осал болды. 1890 жылдан кейін ол көбінесе үйден шықпады.

He was born in Dundrum, Dublin, eldest son of Major Benjamin Ball, of the 40th Regiment of Foot, who had fought with distinction in the Peninsular War, and Elizabeth Feltus, daughter of Cuthbert Feltus of County Carlow. His formidable grandmother, Penelope Paumier, is said to have been the main influence in his childhood. He was educated at Trinity College Dublin, which he entered when he was only 16, graduating LLD in 1844. He was an outstanding scholar and also enjoyed some reputation as a journalist and minor poet. He became a barrister in 1840, practising mainly in the field of probate and matrimonial law; Queen's Counsel, 1854; Vicar General of the province of Armagh, 1862; Queen's Advocate in Ireland, 1865; Solicitor General for Ireland, 1868 and Attorney General for Ireland, 1868 and 1874–1875. He became a member of the Privy Council of Ireland in 1868. Ball was a Conservative Member of Parliament for Dublin University from 1868 to 1875, and Vice Chancellor of the University from 1880. His critics regarded him as an opportunist without any strong political convictions: on a celebrated occasion in the House of Commons, when he asked for the precise date of an event, Richard Dowse, the government spokesman, replied that it was at roughly the time when Ball joined the Conservative party to advance his political career. He opposed the Irish Church Act 1869, (his speech was regarded as one of the finest ever made in the Commons), but assisted in framing the future constitution of the disestablished Church of Ireland, of which he was a devout member all his life. He opposed Gladstone's Landlord and Tenant (Ireland) Act 1870 and the Irish University Bill of 1873. On the return of the Conservative Party to power in 1874, Ball served again as Attorney General for a time. Although his talents undoubtedly entitled him to a seat on the Bench, Disraeli was reluctant to lose a Law Officer of whom he had the highest opinion. When a suitable replacement as Attorney General was found, Ball served as Lord Chancellor of Ireland from 1875 to 1880. As a judge, his reputation was excellent: his judgments, especially in probate cases, were both learned and well written. When the Conservatives went out of office in 1880, Ball's public career came to an end, and at 65 his health was starting to fail. When the Conservatives returned to power in 1885, Ball was too infirm to accept any office in the new Government. After 1890, he rarely left home.

Шығармалары

Болл екі кітап жазды, бірі Ирландия шіркеуі туралы, екіншісі – Ирландия заңнамалық жүйесі туралы.

Отбасы

Балл 1852 жылы Реверенд Чарльз Ричард Элрингтонның қызы Кэтрин Эльрингтонға үйленді. Чарльз Ричард Элрингтон Дублин университетінің діни ілімдер профессоры болған, ал оның әйелі – Летиция Бэбингтон. Кэтрин Элрингтон Фернс және Лейглин епискобы Томас Элрингтонның немересі еді. Ол 1887 жылы қайтыс болды. Олардың үш ұлы болды: Чарльз, Томас және олардың ең танымал баласы – Ф. Эрингтон Балл, ол автор және заң тарихшысы. Ол Ирландиядағы судьялар 1221-1921 жж. атты шешуші еңбегімен және Дублин приходтарының 6 томдық тарихымен әлі күнге дейін есте сақталады.