Кіріспе
Магниттік таспаға негізделген MII форматы — 1986 жылы Panasonic компаниясы Sony компаниясының Betacam SP форматымен бәсекелесу үшін әзірлеген кәсіби аналогтық бейнекассета форматы. Ол Betacam SP-ге техникалық тұрғыдан ұқсас болды, кассетаға салынған металл қосылған таспаны пайдаланды және компоненттік бейнежазбаны қолданды. MII кейде M2 деп жаңылыс айтылады; ресми атауы римдік сандарды қолданады және «em two» деп айтылады. Betacam SP өзінің алдыңғы Betacam (алғашқыда Betamax-тан туындаған) нұсқасымен салыстырғанда жоғары бейне және дыбыс сапасымен жақсартылғандай, MII өзінің алдыңғы, сәтсіз M форматының (алғашқыда VHS-тен туындаған) жетілдірілген нұсқасы болды. MII таспасының екі өлшемі болды: үлкені VHS өлшеміне жақын және шамамен 90 минутқа дейін жазба жасауға мүмкіндік берді, ал кіші таспа шамамен жартылай өлшемде болды және шамамен 20 минутқа дейін жазды, сонымен қатар бас тазартқыш таспалар да осы өлшемде болды. Panasonic үлкен және кіші таспаларды қабылдайтын, сондай-ақ тек кіші кассетаны пайдаланатын портативті жазғыштарды өндірді. M форматынан айырмашылығы, MII алғашқыда сәтті болды, АҚШ-тағы NBC және Жапониядағы NHK сияқты клиенттер оны электрондық жаңалықтарды жинау (ENG) үшін пайдаланды, ал АҚШ-тағы PBS 1980-ші жылдардың соңында теледидар желісінің бағдарламаларын 3 сағатқа кешіктіру үшін қолданды, кейіннен батыс жағалауда эфирге шығару үшін. Бірақ MII жарқын маркетингтің жетіспеуінен, Panasonic және Matsushita (Panasonic-тің бас компаниясы) тарапынан клиенттерге қолдау мен жариялылықтың жетіспеуінен және ең бастысы, жөндеу және қызмет көрсетуге қолдаудың жетіспеуінен туындаған сенімділіктің жетіспеуінен де зардап шекті. Нәтижесінде MII Betacam SP сияқты сәтті бола алмады. NBC 1990-шы жылдардың басында MII форматынан Panasonic-тің D3 форматына көшті және ақырында 2000-шы жылдары барлық теледидар бағдарламалары мен теледидар жарнамаларын цифрлық бейне серверлерінен таратуды бастады. Ұлыбританияда MII 1980-ші жылдардың соңы мен 1990-шы жылдардың басында ITV-нің үш франшизасы: Thames Television, Anglia Television және TV am қолданды, ал қалған барлық қазіргі хабар таратушылар Sony-дің Betacam SP форматын қабылдады. Олардың арасында Thames және TV am 1991 жылғы ITV франшизалық аукциондарында лицензияларын жоғалтты, бұл елдегі MII қолданысын одан әрі азайтты. Қазіргі кезде MII қолданысы өте сирек, қосалқы бөлшектер мен таспаларды табу қиын, бірақ MII жабдықтарын кәсіби бейне жабдықтар нарығында және онлайн аукциондарда арзан бағамен табуға болады. MII Digital Betacam, DVCAM және DVCPro сияқты басқа аналогтық бейне форматтарынан бұрын жойылды, олар өз кезегінде жоғары ажыратымдылықтағы дискілер мен карталарға ауыстырылды. Аз ғана мамандандырылған компаниялар ескі MII машиналарын сақтап, архивтік кадрларды заманауи форматтарға көшіру қызметін ұсынады.
MII is a professional analog recording videocassette format developed by Panasonic in 1986 in competition with Sony's Betacam SP format. It was technically similar to Betacam SP, using metal formulated tape loaded in the cassette, and utilizing component video recording. MII is sometimes incorrectly referred to as M2; the official name uses Roman numerals, and is pronounced "em two". Just as Betacam SP was an improved version of its predecessor Betacam (originally derived from Betamax) with higher video and audio quality, MII was an enhanced development of its predecessor, the failed M format (originally derived from VHS). There were two sizes of MII tape, the larger of which is close to VHS size and has a running time of up to around 90 minutes, the smaller tape was about half the size and runs up to around 20 minutes, and was also the size in which head cleaner tapes were supplied. Panasonic manufactured mains powered MII editing and playback decks which accepted both the large and small tapes, as well as portable recorders which used only the small cassette. Unlike M, MII was somewhat successful when it was first launched, with customers like NBC in the US and NHK in Japan using it for electronic news gathering (ENG), and PBS in the USA using it in the late 1980s to delay their television network programming by 3 hours on broadcast delay for later airing on the West Coast. But MII also suffered from lackluster marketing, a lack of customer support and public relations from Panasonic and Matsushita (Panasonic's parent company), and most importantly, a lack of reliability due to said lack of support for repair and service. This resulted in MII not being nearly as successful as Betacam SP. NBC eventually dropped the format in the early 1990s for Panasonic's D3 Format, and ultimately began broadcasting all of its television programming and television commercials from digital video servers in the 2000s. In the UK, MII was used in the late 1980s and early 1990s by three ITV franchisees; Thames Television, Anglia Television and TV am, whilst all other contemporary broadcasters adopted Sony's Betacam SP. Of the three, Thames and TV am lost their licences in the 1991 ITV franchise auctions, depleting still further the already scant MII usage in the country. MII is barely used nowadays, and spare parts as well as tapes for the format are now hard to come by, although used MII equipment can occasionally be found cheaply on the professional video equipment market and online auctions. MII faded earlier than other analog video formats, in favor of digital tapes such as Digital Betacam, DVCAM and DVCPro, which were themselves superseded by high definition discs and cards. A small number of specialist companies maintain old MII machines in order to offer a transfer service for archive footage to modern formats.
Тіркеу әдісі
MII форматы төрт аудио арнасы бар толық аналогты формат болды. Таспаға алты жол жазылды: екі қозғалмалы баспен және төрт тұрақты баспен. Таспаның жоғарғы жағынан басталатын алғашқы екі жол – екінші және бірінші аудио арналар, олар тұрақты баспен сызықтық түрде жазылған. Олардың астында қозғалмалы баспен спиральді сканерлеу әдісімен жазылған диагональды жолдар орналасқан, бұл тиімді таспа жылдамдығын арттырып, бейнені сақтау үшін қажетті жолақты кеңейтеді. C және Y деп аталатын екі жол болды, олар жиілікпен модуляцияланған бейне компоненттерін тасымалдады. C жолында сондай-ақ жиілікпен модуляцияланған үшінші және төртінші аудио арналар да бар. Қозғалмалы бас жолдарының астындағы соңғы екі жол тұрақты бас арқылы басқару және уақыт коды туралы ақпаратты жеткізді. Басқару сигналы қозғалмалы баспен ойнату үшін синхрондауға қолданылды. Бейне C және Y жолдары арасында бөлінді: Luminance жай ғана жиілікпен модуляцияланып, тек Y жолына жазылды. Екі хроминанс сигналы Pr және Pb хроминанс уақытымен сығылған мультиплекстеу (CTCM) арқылы біріктірілді, бұл уақыт бөлісімен мультиплекстеудің бір түрі. Нәтижесінде алынған CTCM сигналы жиілікпен модуляцияланып, C жолына жазылды. Таспа бетінде қалған екі аудио арнаға орын болмағандықтан, олар жиілікпен модуляцияланып, C жолына жазылды. Яғни, үшінші және төртінші аудио арналар мен бейне хроминансы (CTCM) сигналы жиілікпен мультиплекстеліп, қозғалмалы баспен бір жолға жазылды.