Кіріспе
Суды құю туралы заң немесе Бельгияның құрғату туралы заңы (droogleggingswet) – Бельгия Федералды Парламентінің 2005 жылы «демократиялық емес» партияларға федералды мемлекеттің қаржыландыруын қысқарту мақсатымен қабылдаған даулы заң. Жеке топтар мен жеке тұлғалардан сайлау науқанына қаржылай көмек көрсетуге қойылған шектеулерге байланысты, Бельгияның саяси партиялары көбінесе мемлекеттен қаржыландырылады. «Суды құю заңы» термині көбінесе 2005 жылы қабылданған заңды білдірсе де, шындығында екі «суды құю заңы» бар: 1999 жылғы 12 ақпандағы заң, 1989 жылғы 4 шілдедегі федералды палаталар сайлауы, саяси партиялардың қаржыландырылуы мен ашық есепшоттарын шектеу және бақылау туралы заңға 15-бапты енгізу, сондай-ақ 1973 жылғы 12 қаңтардағы Мемлекеттік кеңес туралы заңдарға 16bis-бапты қосу туралы заң; және 2005 жылғы 17 ақпандағы заң, 1973 жылғы 12 қаңтардағы Мемлекеттік кеңес туралы үйлестірілген заңдарды және 1989 жылғы 4 шілдедегі федералды палаталар сайлауы, саяси партиялардың қаржыландырылуы мен ашық есепшоттарын шектеу және бақылау туралы заңды өзгерту туралы заң. 1999 жылғы 12 ақпандағы заң партияны қаржыландыру туралы заңға 15-бапты енгізді, онда саяси партия өз күшімен немесе оның құрамындағы тұлғалардың, тізімдердің, үміткерлердің немесе сайланған лауазымды тұлғалардың күшімен, Еуропалық конвенциямен кепілдендірілген құқықтар мен бостандықтарға қарсы екенін анық және бірнеше ұқсас белгілермен көрсетсе, Мемлекеттік кеңес оның қаржыландыруын тоқтатуға құқылы. Сондықтан француз тілінде бұл заң «бостандыққа қарсы партияларды қаржыландырудан айыру туралы заң» («loi permettant de priver les partis liberticides de leur financement») деп те аталады. Дегенмен, бұл ереже 2005 жылғы 17 ақпандағы заң қабылданғанға дейін күшіне енбеді.
the law of 12 February 1999, inserting an article 15 in the law of 4 July 1989 regarding the limitation and control of the electoral expenses for the elections of the federal Chambers, the financing and the open accounts of the political parties, and of an article 16bis in the laws on the Council of State, coordinated on 12 January 1973
the law of 17 February 2005, modifying the coordinated laws on the Council of State of 12 January 1973 and the law of 4 July 1989 regarding the limitation and control of the electoral expenses for the elections of the federal Chambers, the financing and the open accounts of the political parties
The law of 12 February 1999 inserted an article 15 in the law regarding party financing, which states that if a political party by its own effort or by the effort of its components, lists, candidates or elected officials, clearly and with several similar signs, shows that it is hostile towards the rights and liberties guaranteed under the European Convention on Human Rights, it can be stripped of its funding by the Council of State. This is why in French, the law is also referred to as the "law to cut funding to anti liberty parties" ("loi permettant de priver les partis liberticides de leur financement"). However, this provision could not be implemented until the passage of the law of 17 February 2005.
Фламандтар туралы
Қазіргі уақытта заң қолданылуы мүмкін ең алдымен оңшыл фламандтық партия Vlaams Belang-қа қарсы. 2004 жылы Бельгия соты партияның бұрынғы ұйымы Vlaams Blok шетелдіктерге қарсы кемсітушілікке ынталандырғанын анықтады. Партия тарапкерлерінің пікірінше, 2004 жылғы айыптама да, қазіргі заң жобасы да олардың қарсыластарының саяси әрекеттері. Жоғарғы сот шешімінен кейін VB жетекшілігі осы мүмкіндікті пайдаланып, өзін таратып, жаңа атаумен қайта құруға кірісті. 14 қарашада Vlaams Blok өзін таратып, Vlaams Belang құрылды. Vlaams Belang саяси бағдарламасына бірқатар өзгерістер енгізіп, бұрынғы Vlaams Blok-тың кейбір радикалды ұстанымдарын сақтықпен жұмсартты. Дегенмен, партия жетекшісі Франк Ванхеке партияның негізінен өзгермейтінін нақты айтты: "Біз атын ауыстырамыз, бірақ амалдарымызды емес. Біз атын ауыстырамыз, бірақ бағдарламамызды өзгертпейміз". 2004 жылғы 12 желтоқсанда Vlaams Blok-тың бұрынғы төрағасы Франк Ванхеке Vlaams Belang төрағасы болып сайланды. Алдыңғы партия сияқты, Vlaams Belang та дәстүрлі фламандтық партиялардың партияны жүйелі түрде қабылдамауына және онымен коалиция құрмауына келіскен санитарлық кордонға тап болды. Алайда, 2007 жылы құрылған және келісімге қосылмаған оңшыл партия List Dedecker пайда болғаннан кейін бұл жағдай сәл өзгерді. Мысалы, фламанд премьер-министрі Ив Летерме танымал апталық "Humo" газетіне берген сұхбатында, егер оның Христиандық-демократиялық және фламандтық партиясының (CD&V) жергілікті бөлімшесі Vlaams Belang-пен коалиция құрса немесе жақын келісімге келсе, енді CD&V құрамына кірмейтінін мәлімдеді. VB 2006 жылғы муниципалитет сайлауында "Қауіпсіз, фламандтық, тұруға жарамды" ұранымен қатысты. VB дауыс берушілердің үлкен қолдауын алды және кеңес мүшелерінің саны 439-дан 800-ге жуықтап екі есеге артты. Партия бұл сайлау нәтижесін "көшкін жеңіс" деп сипаттады. Антверпенде VB-ның дауыс саны Социалистік партиядан кем болды, бірақ олардың дауыс үлесі күрт өсті. Дегенмен, VLOTT партиясымен коалиция құрған VB қаладағы дауыс беруін 33,5%-ға дейін арттырды. 2007 жылғы жалпы сайлауда партия Өкілдер палатасында 17 орынды және Сенатта 5 орынды жеңіп алды, бұл шамамен бұрынғы деңгейде қалды. Сол жылы партия қысқа ғұмырлы Еуропалық парламенттік тобы Identity, Tradition and Sovereignty-ге, Францияның Ұлттық майдан сияқты партиялармен бірге қосылды. 2008 жылы Бруно Валькениерс VB-ның жаңа төрағасы болып сайланды, ол бұл лауазымға қарсылықсыз үміткер болды. 2009 жылы партия Фламанд парламенті мен Еуропалық парламент сайлауына қатысты. Партия Фламанд парламентінде 32 орыннан 21 орынға дейін (Vlaams Blok-тың рекордтық 24 пайызынан 15%-ға дейін), ал Еуропалық парламентте үш орыннан екі орынға дейін қысқарды. 2010 жылғы жалпы сайлауда партия тағы да қысқарды, Палатада 12 орынға, Сенатта үш орынға дейін. Бұл негізінен фламандтық тәуелсіздікке үгіт-насихат жүргізген жаңа партия – Жаңа фламандтық Альянстың үлкен табысына байланысты болды. 2012 жылғы жергілікті сайлауда партия ауыр жеңіліске ұшырағаннан кейін Бруно Валькениерс партия төрағасы лауазымынан кетіп, оның орнын Геррольф Аннеманс басты. 2014 жылғы федералды және аймақтық сайлауда партия тағы да үлкен шығынға ұшырады және фламандтық дауыстардың 5,9%-ға дейін төмендеді. Annemans басқарған Еуропалық тізім 6,8% нәтиже көрсетті. Ол партия жетекшілігінен екі жыл ғана қызмет еткеннен кейін кетіп, партияны жаңарту қажеттігін айтты. Келесі партия төрағасы сайлауында жалғыз үміткер, 28 жастағы Том Ван Грикен жеңіп алды.