«Операның күлесі» мюзиклы: сюжеті, тарихы, 1976 ж. Кен Хиллдің шығармасы, Верди, Моцарт сияқты композиторлардың музыкасы. Париж операсы, махаббат, құпия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эндрю Ллойд Веббердің мюзиклі
the musical by Andrew Lloyd Webber
1976 жылы Кен Хиллдің мюзиклі
1976 musical by Ken Hill
"Операның арбауы" – Кен Хиллдің сөздері мен либреттосы бар мюзикл. Ол Гастон Лерудың 1910 жылғы "Операның арбауы" романы негізінде құрастырылған. Хилл Джузеппе Верди, Шарль Гуно, Жак Оффенбах, Вольфганг Амадей Моцарт, Карл Мария фон Вебер, Гаэтано Доницетти және Ариго Боитоның музыкасына түпнұсқа әндерін жазған. Ол 1976 жылы Англияның Ланкашир графындағы Ланкастер қаласында тұңғыш рет көрсетілді, ал 1991 жылы Вест-Эндте қойылды, содан кейін халықаралық аренада да қойылымдар болды.
Phantom of the Opera is a musical with lyrics and a book by Ken Hill. It is based on the 1910 novel The Phantom of the Opera by Gaston Leroux. Hill wrote the original lyrics to the music of Giuseppe Verdi, Charles Gounod, Jacques Offenbach, Wolfgang Amadeus Mozart, Carl Maria von Weber, Gaetano Donizetti, and Arrigo Boito. It premiered in Lancaster, Lancashire, England, in 1976, and had a West End production in 1991. and further international productions
Бірінші акт
Әңгіме Париж операсының жаңа менеджері Ричардпен (бұрын Солтүстік темір жолының президенті және Қор биржасы хорының мүшесі) басталады, ол суретшілер мен қызметкерлердің құшақтап қарсы алуымен ("Келдіңіз, мырза, қатты қуаныштымын") күшінде. Париж операсының бұрынғы менеджерлері опера әуесінің құпиясына байланысты проблемаларға байланысты ұзаққа созылмады, ол айына 20 000 франк және жеке ложа талап етеді. Ричард осы талаптарға қарсы тұрады, тікелей және ақылсыз, Фантомның талаптарын қабылдамаса қандай хаостың болатынын білмейді. Ложа күзетшісі мадам Жири Ричардты "Фантомды" ренжіткен болуы мүмкін деп ескертеді. Ол Ричард Бесінші ложаны (Фантомның ложасы) пайдалануды талап еткенде қорқып кетеді. Ол "Фантомның" Ричард талаптарын орындамайынша, тыныш отырмайтынын біледі. Ричардты қорқынышты оқиғалар күтіп тұрғанын ескертеді. Кешкі қойылым басталады ("Жердегі ләззатты іздеудің барлық ақымақтығы"). Фантом Мефистофельдің өлтіруі арқылы алғашқы ескертуін береді. Қойылымнан кейін Ричардтың әдемі (бірақ ақылсыз) ұлы Рауль, хор қызы Кристин Даэге ғашық, оның гримерлік бөлмесіне барады, бірақ оның басқа бір ер адаммен сөйлескенін естиді. Қызғанышпен Рауль бөлмеге кіреді, ол бос екенін көреді. Бұл "Фантом" өте нақты, оның Кристинге деген махаббаты да сондай, және оның жолына келетін кез келген адамға қиындықтар туады ("Неге осылай істедің?"). Бір шабандоз Ричардтың кеңсесіне келіп, Цезарь есімді жылқының жоғалуы туралы айтады ("Түн ортасында мен жертөледемін"). Ричард оның ақымақ екенін түсініп, дереу жұмыстан шығарады. Рауль өзін опасыздыққа ұшыраған сезінеді, жергілікті зиратта Кристинмен кездеседі ("Барлық арманым бірден жойылды"). Содан кейін ол "Музыка періштесі" ("Жоғарыда қалықтап жүргенде") періштелік дауысымен танысады. Кристин кетеді, ал Фантом Раульды тұншықтыруға тырысады, бірақ қабір қазушы оны тоқтатып, қашып кетеді. Опера театрына оралғанда, бақытсыз Ричард ұлының хор қызы Кристин Даэге қызығушылығын көріп, енді дивасы Карлоттаны сендіруі керек, ол өзін нашар сезінеді және кешкі қойылымда өнер көрсету үшін ән салуы керек, қызметкерлерінің көмегімен ("Оның түйіндері бар дейді"). Келісім бойынша Кристин Дей рөлді орындайды, ал Карлотта оны мимикалайды. Бұл Фантомның жоспарында болған жоқ. Ол "апаттарды" тудыруды тоқтатпайды және өнер көрсетуді бұзу үшін бар күшін жұмсайды, тіпті жетекші әншіні де жоюға дейін. Кешкі қойылымда Карлотта рөлді дұрыс емес және Кристинмен синхронды емес орындайды ("Мен не көріп тұрмын?"). Кристин қойылым аяқталғанға дейін есінен танып, Карлотта бақадай дауыстап, қойылымды тоқтатуға мәжбүрлейді. Ақымақтың күлкісімен Фантом бүкіл сахнаға Карлоттаның шамшырақты құлатып отырғанын жариялайды. Бірақ шам дұрыс емес екенін біліп, оны шам қойғышқа ауыстырып, Карлоттаға түсіреді. Қойылымнан кейін Кристин мен Рауль Опера үйінің төбесінде кездесіп, Опера үйінен және Фантомнан бірге қашу туралы сөйлеседі. Бірақ Фантом алыс емес. Ол Аполлон мүсінінің артынан шығып, олардың үстінен биіктейді ("Жүрегімді ауыртып, өзімшілдікпен мені айыптады"). Кристин мен Рауль төбеден шығып, Фантомды жалғыз қалдырады. Бір қарт кісі келіп, опера үйінің төбесіндегі көгершіндерге құс тұқымын шашады. Фантомтың реніші ашуға айналып, бақытсыз адамды ғимараттан лақтырып тастайды. Ол Кристин өзіне тиесілі екенін айқайлайды, сонда бірінші акт аяқталады.
The story begins ("Introduction") with Richard, new manager of the Paris Opera House (previously president of Northern Railways and a member of the Stock Exchange Choir), greeted by the artists and staff ("Welcome Sir, I'm So Delighted"). The previous managers of the Paris Opera did not last very long, due to problems with the legend of the Opera Ghost, who demands 20,000 francs a month and his own private box. These requests are defied by the adamant and foolish Richard, little knowing the mayhem that will take place if he refuses to accept the Ghost's demands. Madame Giry, the box keeper, warns Richard that he may have upset the "Ghost". She is horrified when Richard demands use of Box Five (the Ghost's box). She knows the "Ghost" won't stand idly by while Richard refuses to accept his demands. She warns Richard to expect a run of horrific events. The evening performance begins ("Accursed All Base Pursuit of Earthly Pleasure"). The ghost provides his first warning in the form of the murder of Mephistopheles. After the performance, Richard's handsome (if somewhat dim) son Raoul, who is madly in love with the chorus girl Christine Daae, goes to her dressing room, only to hear her speak with another man. Jealous, Raoul enters the room to find it empty. This "ghost" seems very real, as is his love for Christine and woe betide anyone who gets in his way ("How Dare She"). A Groom comes to talk to Richard in his office about the disappearance of a horse named Caesar ("Late Last Night I'm In The Cellars"). Richard decides that the man is an idiot and promptly fires him. Raoul, feeling betrayed, meets with Christine at a local graveyard ("All Of My Dreams Faded Suddenly"). He is then introduced to the angelic voice of the Angel Of Music ("While Floating High Above"). Christine leaves and the Phantom attempts to throttle Raoul, but is disturbed by a Grave Digger, and runs off. Back at the Opera House, the unfortunate Richard has had to stand by while his son pursues the chorus girl Christine Daae, and now must convince his diva Carlotta, who feels she is too ill to perform, to sing at the performance later that evening, with the help of his staff ("She Says She's Got The Nodules"). An agreement is made that Christine Daae will sing the role, while Carlotta mimes the act. This wasn't what the Phantom had in mind. He'll not cease causing "accidents" and will do all in his power to disrupt the proceedings, including rubbing out the lead singer. At the evening performance, Carlotta mimes the act incorrectly and very clearly out of sync with Christine ("What Do I See"). Christine faints before the end of the performance and Carlotta starts to croak like a frog, causing her to call the performance to halt. Laughing madly, the Phantom declares to the whole stage that Carlotta is bringing down the chandelier. But then, he finds the chandelier is the wrong one and switches it to a candelabra, dropping it on Carlotta. After the performance, Christine and Raoul meet on the rooftop of the Opera House to discuss running away from the Opera House and the Phantom together. But the Phantom isn't very far away at all. He appears from behind the statue of Apollo and towers above them ("To Pain My Heart Selfishly Dooms Me"). Christine and Raoul leave the roof, leaving the Phantom alone. An old man enters, throwing bird seed down for the pigeons on the Opera House's roof. The Phantom's hurt turns to anger, and he throws the unfortunate man off the building. He screams that Christine will be his and the first act ends.
ІІ акт
Фауст қойылымы Кристиннің Маргаританың басты рөлін орындауымен басталады ("Ах! Сүйіктімнің дауысын естіп тұрмын ба?"). Бірақ ән орындалып жатқанда күтпеген қараңғылық түсіп, жарық қайта жанғанда Кристин жоғалып кетеді. Көрсетілім дереу тоқтатылады, ал актерлер Опера үйінің барлық жерінде оны іздейді, көрермендер қатарына шамдарымен кіреді ("Ешқандай белгі жоқ! Мен ешқандай белгіні көрмеймін!"). Бірақ іздестірулер нәтижесіз аяқталады. Сцена Фантомның жер астындағы патшалығына ауысады, онда ол Кристинды қайығына отырғызып алып кетеді, тұманға оранылған докқа байлап, Кристинді қалдырып, баяу қараңғылыққа қайтып оралады ("Күннің үстінде бір жерде жарқырайды"). Осы уақытта, жер үстіндегі іздеу тобы қазандық бөлмесіне жиналады, ал парсы өз кімдігін ашып, Фантомның тарихын айтады ("Қорқынышты сырт көрініспен дүниеге келген"). Рауль Опера үйінің төменгі қабаттарына, жертөлелерге түсу жолын іздейді ("Қараңғыда, сұмдық және көңілсіз"). Ол сәттілікке жетеді және топпен бірге қазандық бөлмесіне сығады. Бірақ жағдай тез шиеленіседі, тіпті ыстықтанады, өйткені Фантом оларды ішке қамап қояды. Бұл топ үшін соңғы сағаттар сияқты көрінеді, олар хормен ("Қайда осындай қорқынышты жолмен өлуге?") ән салады. Соңғы көрініс Фантомның шіркеуінде өтеді, оның органы мен шашыраңқы ноталар жиынтығы орталық орынды иеленеді. Ол Кристинге үйленуге бекінгендей көрінеді және оған деген махаббатын білдіреді ("Ne'er Forsake Me, Here Remain"). Ән аяқталғанда Кристин оның маскасын жұлып алады, ал Фантом ашу мен ұяттан айқайлайды, Кристиннен бетін жасырады. Оның зарлы еңіреуі басылып, ол қайта бұрылады, көзінде қаһарлы және зорлық-зомбылық көрінеді, және оны Кристинмен мәжбүрлі некеге куәлік ету үшін дін қызметкері мен хордан бір қызды шақырады. Бірақ дәл сол сәтте Рауль, парсы және топтың қалған бөлігі кіріп келеді, қазандық бөлмесінен қашып, Фантомның тұзақтарынан өтеді. Фантом кенеттен қиын жағдайға түсіп, пышақ шығарып, Кристинді өзіне тартады. Кристинге деген махаббатының белгісі ретінде Фантом өзін-өзі пышақтап, Кристиннің құшағында көз жұмады ("Ne'er Forsake me, Here Remain"). Кристин Фантом әрқашан музыканың періштесі болғанын айтады ("He Will Not Go Without A Friend").
A performance of Faust begins with Christine singing the lead role of Marguerite ("Ah! Do I Hear My Lover's Voice?"). However, during the song there's an unscheduled blackout and when the lights come back up, Christine has disappeared. The show quickly adjourns and the rest of the cast search high and low for her all over the Opera House, taking their lanterns into the audience ("No Sign! I See No Sign!"). But to no avail. The scene switches to the Phantom's underground domain where he has kidnapped Christine in his boat and ties her to a post at his mist shrouded dock before rowing slowly back into the darkness, leaving Christine behind ("Somewhere Above The Sun Shines Bright"). Meanwhile, the search party above ground migrates to the boiler room and the Persian reveals his true identity, and fills us in on the Phantom's history ("Born With A Monstrous Countenance"). Raoul searches for a way down to the cellars below the Opera House ("In The Shadows, Dim And Dreay"). He succeeds and slips through a manhole with the rest of the group, into a boiler room. However things quickly heat up, literally, as the Phantom traps them inside. It looks like the end for the motley group, and they break into a chorus of ("What An Awful Way To Perish"). The final scene takes place in the Phantom's Chapel, with his organ and its unkempt riot of sheet music as a center piece. He seems determined to wed Christine and expresses his love for her ("Ne'er Forsake Me, Here Remain"). As the song ends, Christine tears off his mask and the Phantom screams in anger and shame, hiding his face from Christine. His sobs fade and he turns back, with a determined and violent look in his eyes, and produces a priest and chorus girl to bear witness to the forced marriage between him and Christine. But just in time, Raoul, the Persian and the rest of the group burst in, having escaped the Boiler Room and come through The Phantom's traps. The Phantom, suddenly finding himself in a tight spot, produces a knife and pulls Christine in front of him. In act of love to Christine, the Phantom stabs himself with his own dagger and dies in Christine's arms ("Ne'er Forsake me, Here Remain"). Christine remarks that the Phantom was always the angel of music ("He Will Not Go Without A Friend").
Бастапқы нұсқасы
Кен Хилл қолданылған кітап дүкенін аралап жүріп, "Операның арбауы" романын алып, одан кейін оны сахналық мюзикл ретінде қойды. Бұл қойылым алғаш рет Морекэмб Пирсінде сахналық музыкалық нұсқа ретінде қойылды, содан кейін Хилл Ньюкасл ойын үйінің өндіріс директоры болып жұмыс істеген кезде жалғасты. Алғашқы қойылым 1976 жылдың 26 шілдесінде Ланкастердегі The Duke’s Playhouse театрында өтті және сәтті болды. Оны Джон Блэкмор режиссерлік етті, Клэр Лайт декорациясын жасады, ал музыкалық жетекшісі Гэрри Ершон болды. Бұл қойылым Кен Хиллдің кейінгі мюзикл нұсқасынан Иан Армиттің (ол Хиллмен бірге "Кісі қасқырдың қарғысы" мюзиклінде де жұмыс істеген) заманауи музыкалық қосымшаларымен және Шарль Гуноның "Фауст" операсынан алынған үзінділермен ерекшеленді.
As Ken Hill rummaged through a used bookstore, he picked up a copy of The Phantom of the Opera and eventually produced it as a stage musical. The show started off as a production at Morecambe Pier as the first staged musical version, and then when Hill was working as Director of Productions for the Newcastle Playhouse. This first production was produced at The Duke’s Playhouse in Lancaster on 26 July 1976, where it proved to be a hit. It was directed by John Blackmore, designed by Clare Lyth, with musical direction by Gary Yershon. It differed from the later version of Ken Hill’s musical, in having a modern musical score by Ian Armit (who also worked with Hill on his musical The Curse of the Werewolf) in addition to excerpts from the opera Faust by Charles Gounod.
1984 жылғы нұсқа және Ллойд Вебермен тоқтатылған ынтымақтастық
1984 жылы Хилл өзінің "Опера арбауы" музыкалық нұсқасын қайта жаңғыртты. Бірақ бұл жолы ол 19 ғасырдың соңында Гарнье операсында естілетін музыканы қосуды қалады. Осының салдарынан Армиттың партитурасын қабылдамай, Верди, Гуно, Оффенбах, Моцарт, Вебер, Доницетти және Боитоның опералық арияларымен Лерудың әңгімесін баяндайтын түпнұсқа ағылшын тіліндегі мәтіндерді жазды.
In 1984, Hill revived his musical version of The Phantom of the Opera. This time though, he wanted to add the kind of music that would have been heard at the Opéra Garnier in the late 19th century. Consequently, he discarded Armit's score and wrote original English lyrics, that told Leroux’s tale, set to opera arias by Verdi, Gounod, Offenbach, Mozart, Weber, Donizetti, and Boito.
Кейінгі туындылар
Хиллдің «Операның арбауы» операсының премьерасы 1987 жылы Америкада Сент-Луис қаласындағы Репертуарлық театрда өтті. Бұл қойылымда Сал Мистретта Фантом рөлін сомдады; оның өнері оған Сент-Луис театр сыншыларының сыйлығын әкелді. Екінші американдық қойылым 1988 жылы Сан-Францискодағы «Театр алаңында» Джонатан Рейнис продюсерлігімен қойылды. Сент-Луис және Сан-Францискодағы қойылымдардың сәттілігі Хиллге Америка Құрама Штаттары бойынша ұлттық турне ұйымдастыруды тапсыруға себеп болды. Джонатан Рейнис (кейіннен Лондонда Кен Хиллдің «Көрінбейтін адам» операсын продюсерлік етті) Phantom Touring Company компаниясын құрды, ол Electric Factory Concerts компаниясымен бірлесіп турдың продюсері болды. Тур 1989 жылы басталды, музыкалық аранжировкалар мен декорацияларын бастапқы Ньюкасл Playhouse командасы жасады. Ол бірнеше жыл бойы Американың барлық аймандарында толып жатқан залдарда ойнады, шамамен 110 қалаға сапар шекті және жалпы сомасы 72 миллион доллар табыс әкелді. 1991 жылы «Операның арбауы» Ұлыбританияға оралды, онда Стюарт Макферсон продюсерлігімен ұлттық турне ұйымдастырылды, содан кейін Лондонның Вест-Эндінде қойылды. 1991 жылдың 18 желтоқсанында Шафтсбери театрында 1984 жылғы қойылымның актерлік құрамына ұқсас актерлермен ашылды: Питер Стракер Фантом рөлінде, ал Кристина Коллиер Кристина рөлінде ойнады. Бірақ жағымды пікірлерге қарамастан, Вест-Энд қойылымы IRA бомбалау кезінде кассада үлкен табыс таппады және күтілгеннен бұрын, 1992 жылдың 11 сәуірінде жабылды. Дегенмен, бұл қойылым «Жылдың үздік жаңа музыкалық туындысы» және «Жылдың үздік музыкалық режиссері» номинацияларында екі Оливье сыйлығына ие болды. 1992 жылдан бері «Операның арбауы» Жаңа Зеландия, Австралия, Италия, Германия, Жапония және Корея сияқты елдерде, әлемнің түкпір-түкпірінде қойылды. 2013 жылы Жапонияның Токио қаласында 19-29 желтоқсан аралығында өткен қойылымды Стюарт Макферсон продюсерлік етті, ол 1991 жылы Вест-Энд қойылымын да продюсерлік еткен еді. Токиодағы басқа қойылымдардың ішінде 2018 жылғы қойылым да бар. Тағы бір Токио қойылымы 2024 жылдың қаңтарында өтеді, онда Бен Форстер Фантом рөлінде, ал Пол Поттс Фауст рөлінде ойнайды.
Hill's Phantom of the Opera premiered in America in 1987 at the Repertory Theatre of St. Louis. This production starred Sal Mistretta as The Phantom; his performance won him the St. Louis Theatre Critics Award. A second US production was mounted in 1988 in San Francisco at the Theatre in the Square, produced by Jonathan Reinis. The productions in St. Louis and San Francisco were so successful that Hill was asked to mount a national tour of the United States. Jonathan Reinis (who later produced Ken Hill’s The Invisible Man in London) formed the Phantom Touring Company, which acted as the producer for the tour, along with Electric Factory Concerts. The tour began in 1989, with musical arrangements and designs by the original Newcastle Playhouse team. It played for a few years to packed houses all over America, travelling to approximately 110 cities, and grossing a total of $72 million. In 1991, Phantom of the Opera returned to the United Kingdom, where it embarked on a national tour produced by Stewart Macpherson and then transferred to London’s West End. It opened at the Shaftesbury Theatre on 18 December 1991 with a similar cast to the 1984 production: Peter Straker was The Phantom, with Christina Collier as Christine. But despite positive reviews, the West End production did poorly at the box office at the time of IRA bombings, and closed earlier than expected on 11 April 1992. However, the production was nominated for two Olivier Awards for Best New Musical and Best Director of a Musical. Since 1992, Phantom of the Opera has been performed around the world, in countries such as New Zealand, Australia, Italy, Germany, Japan and Korea. The 2013 production in Tokyo, Japan, running from 19 to 29 December 2013 was produced by Stewart Macpherson, who originally produced the West End production in 1991. Other Tokyo productions included one in 2018. Another Tokyo production is set for January 2024, starring Ben Forster as The Phantom and Paul Potts as Faust.
Жазу
Шоудың ресми актерлік құрамының жазбасы 1993 жылы D Sharp Records компаниясымен шығарылды. Онда Вест-Эндтің толық актерлік құрамы болды. Кейіннен ол тағы екі жазба компаниясымен шығарылды: Stetson Records (The Stetson Group бөлімшесі) және BMG. CD-нің кейінгі нұсқалары негізінен Жапонияда (жапон тіліндегі қаптамада), Австралияда және Жаңа Зеландияда, сондай-ақ ұлттық гастрольдерде сатылды.
The official cast recording of the show was released in 1993 by D Sharp Records. It featured the entire West End cast. It was later released by two other record labels: Stetson Records (an offshoot of The Stetson Group), and BMG. The latter versions of the CD were mainly sold in Japan (in Japanese packaging), Australia and New Zealand, on national tours.