Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нокс Пресвитериан шіркеуі, Оуквиль – Канада Пресвитериан шіркеуінің қауымы және Онтарио провинциясы, Канада, Оуквиль қаласының орталығында, Лейкшор жолында (Хайвэй 2) 89-шы Дунн көшесінде орналасқан.
Knox Presbyterian Church, Oakville is a Presbyterian Church in Canada congregation, and located at 89 Dunn Street at Lakeshore Road (Highway 2) in downtown Oakville, Ontario, Canada.
Шолу
Шіркеу 1833 жылы американдықтар мен шотландтық пресвитериандар құрды. 1837 жылғы көтерілістен кейін американдық шіркеудің ықпалы азайды және оның орнына Шотландиялық шіркеудің (Шотландияның еркін шіркеуі) ықпалы артты, ал 1844 жылға дейін Шотландия шіркеуі басқаруды қолға алды. Джеймс Нисбет алғашқы тұрақты пастор болды және 1862 жылға дейін қызмет етті, содан кейін миссионер болып тағайындалды, бірінші Қызыл өзен колониясына, кейіннен Саскачеван провинциясының Принс-Альберт қаласына. 1844 жылдан 1883 жылға дейін ол Нокс шіркеуімен ("Он алты") байланыста болды. Оуквилл тұрғындары 1881 жылы қаланы құрғақ деп жариялады, ал 1887 жылы иесі оны пресвитериандарға 1600 долларға сатуға келісті. Ескі қонақ үй үш бөлікке бөлініп, одан алыстатылды – бір бөлігі бүгінге дейін қала орталығында, 152 Лейкшор Роудта орналасқан. Бірнеше жылдан кейін шіркеу қоңырауы орнатылды, бірақ оның нақты күні даулы – ол Нью-Йорк штатында құйылған. 1894 жылы "педальді орган" мақұлданды, бұл шіркеудің консервативті мүшелерін қынжырлатты, олар оны "шайтанның аспабы" деп есептеді. 1919 жылы шіркеу қайтадан кеңейтуге дайын болды және киелі орын қазіргі түріне келтірілді. Ескі орган 6625 долларлық үш мануалды Casavant органымен ауыстырылды, ал алтарь арка арқылы кеңейтілді, сондай-ақ Ұлы соғыста қаза тапқан қауымның ер адамдарының құрметіне, соның ішінде пастордың ұлының есімімен әйнек терезе орнатылды. Терезені үлкен отбасылық тері зауытының иесі Сесил Марлат сыйға тартқан, ол 8 жылдан кейін банкрот болып қайтыс болды. 20 300 долларға жуық келген бұл жөндеу жұмыстарының нәтижесінде қазіргі Р.Г. Макмиллан залы да салынды. 1925 жылғы Біріккен шіркеу дағдарысы және Ұлы депрессия Канада Біріккен шіркеуінің құрылуымен бірге шіркеу үшін қиын кезеңді әкелді, және қауым 1949 жылға дейін ғана ипотеканы толығымен өтеу рәсімін өткізе алды. 1955 жылы Форд мотор компаниясының келуінен кейін өркендеу сезіліп, шіркеу қайтадан кеңейді. 1956 жылы аяқталған Данн көшесіндегі жаңа бөлімде қазіргі кезде қонақ бөлмесі, кітапхана, есептесу бөлмесі, кеңсе және балалар бөлмесі орналасқан. 1965 жылы шіркеу мектебі үшін қосымша кеңістік қамтамасыз ету мақсатында шіркеудің ішінде 80 000 долларға зал салынды. Бұл зал 1933 жылдан 1961 жылға дейін Нокс шіркеуінің жүз жылдығына басшылық еткен пастор К.К. Макниколлдің есімімен аталады.
The church was created in 1833 by Americans and Scottish Presbyterians. After the 1837 Rebellion the influence of the American church faded and was replaced by the rise of the Scotch Kirk (Free Church of Scotland) and the Church of Scotland took over until 1844. James Nisbet became the first settled minister and remained until 1862, when he was appointed as a missionary, first to the Red River Colony, and later to Prince Albert, Saskatchewan. From 1844 to 1883, it was linked with Knox Church "Sixteen", Oakville residents voted the town dry in 1881 and by 1887 the owner was willing to sell it to the Presbyterians for $1,600. The old hotel was cut into three sections and moved off the site one section is still downtown today at 152 Lakeshore Road. A church bell was installed several years later the exact date is in dispute cast in New York State. By 1894, a "pedal organ" had been approved, to the consternation of the more conservative members of the church who regarded it as "the devil's instrument." By 1919, the church was ready to expand again, and the sanctuary was renovated to assume the form that exists today. The old organ was replaced with a new $6,625 three manual Casavant Organ, the chancel was extended through the arch and the stained glass window of the Last Supper was installed in memory of the men in the congregation who died in the Great War, including the son of the minister. The window was donated by Cecil Marlatt, owner of a great family tannery, who died 8 years later bankrupt. These renovations, which cost $20,300, also saw the addition of what is now R. G. MacMillan Hall. The 1925 Union crisis and the creation of the United Church of Canada, along with the Great Depression, brought about a period of hard times for the church and it wasn't until 1949 that the congregation could hold a mortgage burning ceremony. In 1955 the boom following the arrival of the Ford Motor Company was being felt and the church expanded again. Completed in 1956, the new section along Dunn Street now includes the parlour the library, counting room, office, and the nursery. In 1965, a hall was built under the church at a cost of $80,000, to provide additional space for the church school. It was named for C. K. McNicoll, the minister who guided Knox from its centennial in 1933 to 1961.