Кіріспе
Канадалық саясаткер Марсель Булич (15 қаңтар 1916 жыл - 22 қыркүйек 1959 жыл) – Канаданың Манитоба провинциясындағы саясаткер. Ол 1958 жылдан 1959 жылға дейін Манитоба заң шығару жиналысында прогрессивті консерватор ретінде қызмет етті және Дюфферен Роблин үкіметінде министр болды.
Marcel Boulic (January 15, 1916 – September 22, 1959) was a politician in Manitoba, Canada. He served in the Legislative Assembly of Manitoba as a Progressive Conservative from 1958 to 1959, and was a cabinet minister in the government of Dufferin Roblin.
Ерте өмір және мансап
Булиц Манитоба штатының Алтамонт қаласында дүниеге келді және Сент-Бонифаций колледжінде білім алды. 1940 жылы мектепке сайланған сенімді тұлға болып сайланды және үш жыл осы лауазымда қызмет етті. Кейін ол кеңесші, ал содан кейін Нотр-Дам-де-Лурд аймағының басшысы болды. Булиц бастапқыда фермерлікпен айналысты, кейіннен май өндіруші кәсіпорын басқарды.
1955 жылғы қосымша сайлау
Булич 1955 жылғы 27 маусымда өткен қосымша сайлауда Манитоба заң шығарушы органына алғаш рет сайланды. Өткен жылы партия басшысы болып сайланған Дафферен Роблинмен кездескеннен кейін ол Маунтин округінен прогрессивті консервативті кандидат ретінде бағынуға келісті. Роблин олардың алғашқы кездесуі туралы Буличтің "қырық жастағы, ашық бетті, келбетті, тартыншақ мінезді, бірақ көшбасшы екені анық" болғанын айтты, сондай-ақ "[оның] саясаты күмәнді болды, бірақ мен оны танып білдім. Қосымша сайлау келгенде, мен өз адамымды таптым" деді. Сайлау күні Булич либералды прогрессивті кандидат Уолтер Кларктен 276 дауыспен жеңілді. Жеңіліске қарамастан, Буличтің көрсеткен нәтижесі әсерлі әрі маңызды деп есептелді. Маунтин провинциядағы либералды прогрессивтілердің ең сенімді округтерінің бірі саналды және консерваторлар 1932 жылдан бері бұл округтен кандидат тікелей ұсынған жоқ. Кларк үшін бірнеше көрнекті либералды прогрессивтер үгіт жүргізді, ал партияның жоғары лауазымды өкілдері нәтиже тым жақын болуына алаңдады. Роблин Буличтің жеңіліске ұшырағаннан кейін "1958 жылғы жеңіске негіз салды" деп жазды. Газет хабарларында Кларктың қолдауы негізінен Маунтиннің ағылшын-саксондық көпшілігі мен фламанд қауымдастығынан болса, Булич француз канадалықтары арасында жақсы нәтиже көрсеткені, олар сайлаушылардың шамамен үштен бірін құрады.
Заң шығарушы
Булич 1958 жылғы провинциялық сайлауда Манитоба заң шығарушы жиналысына сайланды, қайта бөлінген Сайпресс сайлау округінде үстемдік еткен либерал-прогрессивті Самуэль Берчті 512 дауыспен жеңді. Роблин басшылығындағы прогрессивті консерваторлар осы сайлауда азшылық үкімет құрды, ал Булич 1958 жылдың 30 маусымында провинциялық хатшы болып тағайындалды. Ол Роблин кабинетіндегі жалғыз франко-манитобалық болды. Ол 1959 жылғы провинциялық сайлауда үлкен артықшылықпен қайта сайланды. Прогрессивті консерваторлар осы сайлау айналымында көпшілік үкіметке ие болды, ал Булич кабинетіндегі лауазымын сақтап қалды. Булич сайлаудан кейін бірнеше ай өткен соң, Сент-Бонифас қаласындағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. «Winnipeg Free Press» газеті оның өлімі Манитобаның қоғамдық өмірінен ең жағымды жастардың бірін алып тастағанын жазды, Буличті муниципалдық істер туралы кең білімі бар, «жұқпалы француз-канаддық юмор сезіміне» және «бай жеке сүйкімділікке» ие адам ретінде сипаттады. Газет ол провинциялық хатшы лауазымында үлкен әсер ете алмайтындай аз уақыт қызмет еткенін де қосты. Буличтің қазасы кезінде Дюфферен Роблин оны «кабинеттің тірегі және өте жақын досы» деп сипаттады. Кейін ол естеліктерінде оған мынадай құрмет көрсетті: [Булич] ең алдымен франко-манитобалық, провинцияда жиі кездесетін берік нормандық мінезге ие болды. Ауылдық округ әкімінен провинциялық кабинет министріне өтуі оған қиын болды, себебі ол оны үкіметте де, тіпті қала өмірінде де жаңа қызмет аясына енгізді. Ол жақсы жұмыс істеп жатқанда, өкінішке орай, 1959 жылдың 22 қыркүйегінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Бұл мен үшін еңсерерлік соққы болды, себебі мен ешқашан кабинетте франко-манитобалық өкілдігін қамтамасыз ете алмадым.
[Boulic was] first and foremost a Franco Manitoban, with that solid Norman temperament we often see in the province. His transition from rural reeve to provincial cabinet minister was difficult for him because it brought him into an entirely new circle of activity, both in government and indeed in city life. He was making a very good fist of things when unfortunately he died of a heart attack on September 22, 1959. [ ] This was a blow from which I never recovered because never again was I able to have Franco Manitoban representation in cabinet.