Кіріспе
1851 жылы Соджорнер Труттың "Мен әйел емеспін бе?" атты сөзі. Бұл сөзді Нью-Йорк штатында құлдықта дүниеге келген Соджорнер Трут (1797–1883) айтқан. 1827 жылы бостандыққа шыққаннан кейін ол құлдыққа қарсы белгілі болған спикерге айналды. Оның сөзі 1851 жылы Огайо штатының Акрон қаласындағы Әйелдер конвенциясында жеткізілді және бастапқыда тақырыбы болмаған. Сөз екі замандас газетте қысқаша жарияланды, ал сөздің көшірмесі 1851 жылдың 21 маусымында «Анти-Славери Бугль» газетінде жарияланды. Ол 1863 жылы Америка Азамат соғысы кезінде Франсис Дана Баркер Гейдж өзге нұсқасын жариялағанда кеңінен танымал болды, ол жиі қайталанатын сұрағының арқасында «Мен әйел емеспін бе?» деп аталды. Бұл кейінірек, жақсы танымал және кеңінен қол жетімді нұсқа танымал мәдениетте және тарихшы Нелл Ирвин Пейнтердің 1996 жылғы Соджорнер Трутқа арналған биографиясына дейін тарихшылар тарапынан да жиі сілтеме жасалды. Соджорнер Трут 1797 жылы Нью-Йорк штатының Ольстер округінде Изабелла Баумфри деген атпен дүниеге келді. Ол 1827 жылы әйелдерге берген уәдесінен бас тарқаннан кейін қожайынынан қашып кетті. Ол 1840-1850 жылдары уағызшы және белсенді болды. Ол 1851 жылғы Әйелдер құқығы конвенциясында «Мен әйел емеспін бе?» деген сөзді айтты. Трут ақ нәсілді және қара нәсілді әйелдерге қатысты қарастырылатын мәмілелерге сұрақ қояды. Бөлмедегі бір еркекті көрсетіп, Трут: «Сол кісі әйелдерге арбаға көтерілуге, жоталарды аттап өтуге және барлық жерде ең жақсы орынға ие болуға көмектесу керек дейді», – дейді. Гейдж нұсқасында ол «Мен әйел емеспін бе?» деген сұрақты бірнеше рет қайталап, ешкімнің оған мұндай көмек көрсетпейтінін айтады. Ол көп бала туып, жұмыс істегендігін, оның да басқа әйелдер сияқты әйел екенін айтады. Ақ нәсілді әйелдер сияқты бала туғанына қарамастан, қара нәсілді әйелдерге ақ нәсілді әйелдерге қарағанда құрмет көрсерілмеді. Қара нәсілді әйелдер де әйел болды, бірақ олардың нәсілі төмен деп есептелгендіктен, ақ нәсілді болмаса, әйел болудің мәні болмады. Оның сөзінің ресми жарияланған нұсқасы жоқ; оның көптеген қайта жазылғандары айтылғаннан кейін бір айдан 12 жылға дейін жарияланды.
"Ain't I a Woman?" is a speech, generally considered to have been delivered extemporaneously, by Sojourner Truth (1797–1883), born into slavery in the state of New York. Some time after gaining her freedom in 1827, she became a well known anti slavery speaker. Her speech was delivered at the Women's Convention in Akron, Ohio, in 1851, and did not originally have a title. The speech was briefly reported in two contemporary newspapers, and a transcript of the speech was published in the Anti Slavery Bugle on June 21, 1851. It received wider publicity in 1863 during the American Civil War when Frances Dana Barker Gage published a different version, one which became known as Ain't I a Woman?, because of its oft repeated question. This later, better known and more widely available version was the one commonly referenced in popular culture and, until historian Nell Irvin Painter's 1996 biography of Truth, by historians as well. Sojourner Truth was born Isabella Baumfree, in 1797 in Ulster County, New York. Truth ran from her master in 1827 after he went back on his promise of her freedom. She became a preacher and an activist throughout the 1840s–1850s. She delivered her speech, "Ain't I a Woman? ", at the Women's Rights Convention in 1851. Truth questions the treatment of white women compared to Black women. Seemingly pointing out a man in the room, Truth says, "That man over there says that women need to be helped into carriages, and lifted over ditches, and to have the best place everywhere." In the Gage version, she exclaims that no one ever does any of these things for her, repeating the question, "And ain't I a woman?" several times. She says that she has worked and birthed many children, making her as much a woman as anyone else. Despite giving birth to children just like white women did, black women were not treated with the same respect as white women. Black women were women, but because their race was seen as inferior, being a woman did not mean much if they were not white. There is no official published version of her speech; many rewritings of it were published anywhere from one month to 12 years after it was spoken.
Өмірбаян
"Мен еркек пен бауыр емеспін бе?" деген сөз тіркесі 18 ғасырдың соңынан бастап британдық аболиционистер құлдықтың адамдық емес екенін айыптау үшін қолданған. Бұл еркектерге арналған ұран 1820 жылдары британдық аболиционистер тарапынан әйелдерге бейімделді, содан кейін 1830 жылы американдық аболиционистік газет "Жалпыға арналған бостандықтың генийі" басылымында құл әйелдің суреті жарияланды: "Мен әйел және бауыр емеспін бе?". "Әйелдер құқықтары туралы" деген тақырыптағы толық транскрипция 21 маусымда "Құлдыққа қарсы Бугла" газетінде жарық көрді. Оны аболиционист және газет редакторы Мариус Робинсон жазған, ол конвенцияның хатшысы болған. Робинсон Труттың алғашқы сөйлеген сәтте тыңдаушылардың арасында болды. Оның есебінде "Мен әйел емеспін бе?" деген сұрақ кездеспейді. Труттың сөйлеу стилі оңтүстік құлдарының сөйлеуінен ерекшеленді; ол Нью-Йоркте туып өскен және тоғыз жасқа дейін тек голланд тілінде сөйлеген. Гейдж Труттың сөйлеуіне қосымша пікірлер ретінде оның еркектер сияқты қамшыны көтере алатындығын, ешкім оған әйелге тиіс құрмет көрсетпегенін және оның 13 баласының көпшілігі құлдыққа сатылып кеткенін айтқан. Труттың бес баласы болған, олардың біреуі сатылып кеткен, ал ол өзінен көп баласы болғанын ешқашан мәлімдемеген. Гейдждің 1863 жылғы есебіндегі қателіктер оның сол кездегі есебімен қайшы келеді: Гейдж 1851 жылы Акронда, әсіресе баспасөзде әйелдер құқықтары конвенциясына жақсы қатысқандарын жазды, бірақ 1863 жылы конвенция жетекшілері "халықтан" қарсыластардан қорқып жүргенін жазды. Бұл Гейджтің нұсқасының қайта басылымы, ауыр диалектсіз және оның аралық түсініктемелерісіз. Ол кіріспе сөзінде осы сөйлеудің Гейдж жазғандықтан сақталғанын айтады.