Кіріспе

Американдық белсенді, мұғалім және КСРО тыңшысы деп күдіктелген Дональд Нивен Уилер (1913–2002) – американдық қоғамдық белсенді, мұғалім және Коммунистік партия мүшесі, сондай-ақ КСРО тыңшысы деп күдіктелген.

Өмірбаян

Дональд Нивен Уилер 1913 жылғы 23 қазанда Вашингтон штатындағы Уайт-Блаффс қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Фрэнсис Марион Уилер және Джинни Мелисса Шоу болды. Оның бес бауыры болған, оның ішінде Маргарет Жан Уилер Шуддакопф және Джордж Шоу Уилер есімді туыстары бар. Ол Рид колледжін бітірген. Ол өте дарынды ғалым еді, бітіргеннен кейін Оксфорд университетіне Родс стипендиясын алды. Онда экономиканы оқығаннан кейін университеттегі Коммунистік партия бөлімшесіне қосылды. Париж университетінде аспирантурада оқыды, бірақ Испания Азамат соғысы кезінде Халықаралық бригадаларға қосылу үшін оқуын тастады. Сол жерде ол Рид колледжінің түлегі, жаңадан ана болған және ең жақын досы Клэр Воуздің жесірі Мэри Люкс Воузбен танысты. Олар 1938 жылы үйленді. Аллен Вайнштейннің сөзінше, "1944 жылдан бастап, нацистік Германия және оның соғыстан кейінгі болашағы туралы OSS-тің барлық талдау және жоспарлау құжаттары генерал Донованның Вашингтон штабынан Уилер арқылы Павел Фитиннің Мәскеудегі кеңсесіне үздіксіз жіберіліп тұрды". OSS зерттеу және талдау бөлімінің қызметкері ретінде Уилер әлемдегі саяси жағдайлар туралы ай сайынғы және жарты ай сайынғы құпия есептердің "дикто" көшірмелерін алуға рұқсат алған. Уилер осы есептерді, сондай-ақ Мемлекеттік департаменттен және OSS-тен жіберілген кабельдік хабарламалардың қолмен жазылған және машинкамен терілген материалдарын совет тарапына берген деген күдік туды. Ол британдық барлау қызметтерінің ұйымдастырылуы мен саясаты туралы ақпарат бергені және АҚШ-тағы белгілі бір этникалық топтар мен олардың қызметіне қатысты материалдарды OSS-тің шетелдік ұлттар бөлімі дайындаған меморандумдармен ұсынған деген айыптаулар да бар. Маккартизм кезінде қозғалған бұл айыптауларға байланысты Уилерге ешқандай шара қолданылмады, ол тыңшылыққа қатысты айыптаулар американдық экономикалық және саяси жүйенің кемшіліктерін ашық сынағандығына жауап ретінде жасалғанын мәлімдеді. 1944 жылдан бастап Германияны соғыстан кейін оккупациялау жоспарларына қатысты барлық OSS құжаттары Уилер арқылы КГБ басшысы Павел Фитинге берілген деген күдік бар. Кейбір сарапшылар Уилерді Перло тобының ең белсенді адамы деп санайды, ал оның кінәлі екендігі 1990 жылдары НКВД архивтерінен алынған мәліметтермен расталды. Уилер "Венона" жобасында "Изра" атты кеңес дереккөзі ретінде тіркелген. Соғыстан кейін де Уилер Кеңес Одағына құжаттар жіберіп отырды. 1945 жылдың қараша айында ол түрлі мәселелер бойынша ақпарат жіберді. Олардың ішінде Италиядағы сайлау алдындағы саяси жағдай туралы есеп, АҚШ оккупациялық аймағындағы КСРО-дағы әскери губернатор жазған құпия есептің көшірмесі, КСРО-дағы ағымдағы саяси оқиғалар туралы OSS есептері, Еуропадағы саяси оқиғалар туралы OSS апталық есептері және Таяу Шығыс туралы Мемлекеттік департаменттің барлау есебі болды.

Кейінгі өмірі

1950 жылдары Уилер оқытушылық жұмыс таба алмағандықтан Вашингтон штатында сүт шаруасымен айналысты. Уилер Вашингтон және Сан-Францискодағы федералдық қазылар алдына жаугершілік куә ретінде шақырылды; оның жүкті әйелі мен төрт баласы сиыр сауды. Ол сондай-ақ АҚШ Конгресінің Америкаға қарсы қызметін зерттеу комитетіне үш рет шақырылды; Гладштейн, Андерсен, Леонард және Сиббет фирмасынан Джордж Андерсен оның заңдық өкілі болды. Оның қарындасы Маргарет Жан Шуддакопф оның батылдығы мен тұрақтылығының өзінің оқыту құқығы үшін күресіндегі нұрға толы жол көрсетушісі болғанын айтты. Ылғи да қысымға ұшырап, "қара тізімге" енгізілгеніне қарамастан, ол ұзақ және көрнекті оқытушылық мансабына ие болды. Ол Йель университетінде, Нью-Гэмпшир штатындағы Франкония колледжінде және Канаданың Манитоба провинциясындағы Брэндон университетінде сабақ берді.

Жеке өмір және өлім

1938 жылы Уилер Рид колледжінің түлегі, жаңадан ана болған және ең жақын досы Клэр Воуздің жесірі Мэри Люкс Воузға үйленді.

Мұра

Уилердің қолжазбалары Вашингтон университетінің архивінде, ал оның кітапханасы Мэриленд штатындағы Фростбург мемлекеттік университетінің Джордж А. Майерс коллекциясына сыйға беріледі.