Ақ маңдайлы шағала (Sterna striata) туралы мәліметтер
White-fronted tern
Аққарылғы шағала (Sterna striata) – таралған орнитологиялық есімі, сипаттамасы, тарихы. Жаңа Зеландияда ашылған, түрлері мен этимологиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Ақбетті шақшық (Sterna striata), сондай-ақ тара, теңіз шақшығы, қара мүңкіді шақшық, кахавай құсы, оңтүстік шақшық немесе қанатты құйрық деп те аталады, алғаш рет 1789 жылы Иоганн Фридрих Гмелин сипаттаған. Гмелин өзінің сипаттамасын 1785 жылы ағылшын орнитологы Джон Лэтамның «Құстардың жалпы шолуы» кітабында сипатталған және суреттелген «жолақты шақшыққа» негіздеген. Табиғат зерттеушісі Джозеф Бэнкс Лэтамға Жаңа Зеландиядан алынған шақшықтың суретін ұсынған. Суретті 1777 жылы Джеймс Куктың Тынық мұхитына жасаған үшінші сапарында Жаңа Зеландияның Солтүстік аралының оңтүстік-шығыс жағалауынан жиналған нұсқадан Уильям Уэйд Эллис салған. Sterna туысының атауы көне ағылшын тіліндегі қара шақшық сөзінен шыққан. Түрлік эпитеті латын тілінен алынған, striatus сөзі «жолақты» дегенді білдіреді. Бұл түр монотипті: ешқандай кіші түрлер танылмайды. Бұл түр қара шақшық (Sterna hirundo), қызғылт шақшық (Sterna dougallii), қара мойынды шақшық (Sterna sumatrana), Оңтүстік Америка шақшығы (Sterna hirundinacea), Антарктика шақшығы (Sterna vittata) және Арктика шақшығы (Sterna paradisaea) сияқты шақшықтарға жақын.
The white fronted tern (Sterna striata), also known as tara, sea swallow, black billed tern, kahawai bird, southern tern, or swallow tail, was first described by Johann Friedrich Gmelin in 1789. Gmelin based his description on the "striated tern" that had been described and illustrated in 1785 by the English ornithologist John Latham in his book A General Synopsis of Birds. The naturalist Joseph Banks had provided Latham with a drawing of the tern from New Zealand. The drawing had been made by William Wade Ellis from a specimen collected in 1777 off the southeast coast of New Zealand's North Island on James Cook's third voyage to the Pacific Ocean. The genus name Sterna comes from the Old English word for a black tern. The specific epithet is from Latin striatus meaning "striated". The species is monotypic: no subspecies are recognised. The species is closely related to the common tern (Sterna hirundo), roseate tern (Sterna dougallii), black naped tern (Sterna sumatrana), South American tern (Sterna hirundinacea), Antarctic tern (Sterna vittata) and Arctic tern (Sterna paradisaea).
Сипаттама
Ақ қасқырлық шағала орташа мөлшердегі құс ретінде сипатталады. Оның ұзындығы , қанаттарының аралығы ; еркегінің орташа салмағы . Олардың бір түсті түсін қарастыратын болсақ, ақ қасқырлық шағаланың ең ақ бөліктері – бүкіл денесі, құйрығы және қанаттарының асты. Оларды жыл бойы шығыс жағалауында, Кантербери, Отаго және Саутленд аймақтарында кездестіруге болады. Стюарт аралында да жыл бойы топтамалар мен көбейетін жұптар бар.
The white fronted tern is described as an average sized bird. Its dimensions are in length, with a wingspan between ; the male weighs on average
Breaking down their monochromatic colouring, the white fronted tern's lightest features are its all white body, tail and underwing, and along the east coast into Canterbury, Otago and Southland, where they can be seen year round. Stewart Island also has flocks and breeding pairs throughout the year.
Мінез-құлық және экология
Ақ қасқырлар өздерінің болжамсыз мінез-құлқынан бақылау және зерттеу қиын екендігімен белгілі. Еркек балықты мұқият тұмсығымен ұстап, теңізден ұшып келеді; ол әйелдер тобының үстінен ұшып, олардың назарын аудару үшін оларға шақырады. Олар 1–2 жұмыртқа, ал сирек жағдайларда 3 жұмыртқа салады. Бірнеше кіргізілген сүтқоректі жануарлардың жыртқыштығынан олардың саны азайып барады.
White fronted terns have a reputation for being difficult to monitor and study due to their unpredictable nature. A male will fly in from sea with a fish delicately held in its bill; it will fly above groups of females and attempt to gain their attention by calling to them. They will lay 1–2 eggs and on rare occasions, 3. Numbers are falling due to predation by several introduced mammalian species.