Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұл мақала Сингапур контекстінде ЛГБТ тақырыптарын қамтитын жазу туралы айтады. Онда романдар, әңгімелер, пьесалар және өлеңдер сияқты көркем әдебиеттер қарастырылады. Сонымен қатар, ғылыми және жалпы оқырманға бағытталған, диссертациялар, журналдар мен мақалалар, кітаптар және тіпті веб-мазмұн сияқты ғылыми емес туындылар да кіреді. Сингапурда арнайы гей кітап баспасы немесе гей кітап дүкені болмаса да, Пеланги Мақтаныш орталығы деген кем дегенде бір арнайы гей кітапханасы бар, ол апта сайын жұртшылыққа ашық. Мұнда келтірілген көптеген еңбектерді Пеланги Мақтаныш орталығында, Сингапур Ұлттық кітапханасында немесе басқа академиялық кітапханаларда, сондай-ақ кейбір коммерциялық кітап дүкендеріндегі "гендерлік зерттеулер" бөлімдерінде табуға болады.
This article deals with writing that deals with LGBT themes in a Singapore context. It covers literary works of fiction, such as novels, short stories, plays and poems. It also includes non fiction works, both scholarly and targeted at the general reader, such as dissertations, journal or magazine articles, books and even web based content. Although Singapore lacks a dedicated gay book publisher or gay bookshop, it does have at least one dedicated gay library, Pelangi Pride Centre, which is open weekly to the public. Many of the works cited here may be found both in Pelangi Pride Centre, as well as the National Library or other academic libraries in Singapore, as well as in some commercial bookshops under 'gender studies' sections.
Пьесалары
Сингапур жазушыларының ЛГБТ тақырыптарына көбірек назар аударуы 1980 жылдардың ортасынан бастап ағылшын тіліндегі театр өркендеуімен тығыз байланысты. Дәл театрда жазушылар алғаш рет гомосексуализмге қатысты мәдени тыйымға қарсы шықты. 1990 жылдары Сингапурда тұрақты түрде гей пьесалары қойылып, жыныстық азшылықтардың танымалдылығын арттырды. Рассел Хенгтің "Жын-шайтандар маған тимесін" (1993) пьесасы әкесінің жалғыз ұлы ретінде жерлеу рәсіміне қатысу үшін еркек киіміне киюге мәжбүр болған әйел транссексуалдың наразылығын көрсетеді. Пьеса басты кейіпкердің өзіне адал болу ниетіне кедергі келтіретін қоғамды көрсетеді. Майкл Чиангтың "Жеке бөліктер" (1994) комедиясы Сингапур қоғамының транссексуалдар сияқты гендерлік азшылықтармен санасу қабілетін қарастырады. The Straits Times газеті "Жеке бөліктер" керемет актерлік шеберлігімен және терең мәнімен ерекше қойылым, ол елдегі әрбір адам осы қойылымды көретінше жабылмауы керек деп жазды. Пьеса мандарин тілінде де қойылды. Элеонора Вонгтың "Шақыру трилогиясы" заңгер серіктесі Эллен Тохтың өзінің гомосексуализмін қабылдау жолын баяндайды. "Бірігу және айырылысу" (1995) және "Тілектер мен бөліну" (1996) пьесаларының алғашқы екі бөлімі Элленнің әріптес заңгер Джонға үйленуі, одан ажырасып, Леслиге ғашық болу оқиғасын айтады. Басты кейіпкерінің отбасы мен әлеуметтік ортадан қабылдану үшін күресін бейнелей отырып, Вонг "көрініп шығу" тақырыбын көтеріп, Хэн мен Чиангтың осы мәселені сипаттау тәсілінен гөрі белсенділікке жақымдады. Соңғы бөлім, "Бірлесіп және жеке", Эллен Леслиді ұмытумен күресіп, заң профессоры Зимен жаңа қарым-қатынас бастауға батылдық іздейді. Заңдық ойын-сарқылымдар мен сілтемелерге толы ақылды пьеса "Шақыру трилогиясы" сәтті драмалық туынды болып табылады. Альфиан Саат жазған және Иван Хенг қойған "Азия жігіттері трилогиясы" (2001–2007) үш түрлі пьесадан тұрады. "Азия жігіттері. 1-том" 2001 жылы сахнаға қойылды және оның көркемдік деңгейімен қатар, қоғамдағы өзекті мәселелерге қатыстылығы үшін де мақтауға ие болды. Одан кейін 2004 жылы "Азия жігіттері. 2-том: Ескерткіштер" көрсетілді. Сегіз әңгімеден тұратын бұл монтаж Сингапурлықтардың әртүрлі гей тәжірибелерін, көбінесе құпия түрде зерттейді. "Катонг фуга" әңгімесі 2006 жылы қысқаметражды фильмге түсірілді. Соңында, трилогияның үшінші бөлімі "Бақытты соң" ("Азия жігіттері. 3-том") 2007 жылдың 11-29 шілдесі аралығында Сингапур Ұлттық кітапханасындағы Драма орталығында ойнатылды.
The increasing boldness of Singapore writers in sympathetically addressing LGBT themes is intertwined with the growth of English language theatre from the mid 1980s. It was in theatre that writers first challenged the cultural taboo surrounding homosexuality. A fairly regular stream of gay plays were staged in Singapore throughout the 1990s, raising the public profile of sexual minorities. Lest the Demons Get To Me (1993) by Russell Heng depicts a dilemma in which a male to female transsexual resents having to dress up as a man to perform funeral rites as her dead father's only son. The play highlights a society that is rather crushing on the protagonist’s desire to be true to herself. Private Parts (1994), a comedy by Michael Chiang, addresses the theme of Singapore society’s capacity to come to terms with gender minorities in the form of transsexuals. The Straits Times reported that "Private Parts, with its remarkable performances and poignant message, is a special production that should not close until every person in this country has seen it". The play has also been performed in Mandarin. Invitation to Treat Trilogy by Eleanor Wong tells the story of Ellen Toh, a law partner, coming to terms with her homosexuality. Mergers and Accusations (1995) and Wills and Secession (1996), the first two instalments, tell the story of Ellen marrying a Jon, a fellow lawyer, then leaving him and falling in love with Lesley. In charting her protagonist's personal struggle to win acceptance from family and social circle, Wong pushes the 'coming out' message and moves closer to activism than seen in Heng or Chiang's more descriptive treatment of the subject. The final part, Jointly and Severably, sees Ellen struggling with forgetting Lesley and seeking courage to begin a new relationship with law professor Zee. A clever play wrought with legal puns and allusions, Invitation to Treat proves to be an insightful dramatical success. Asian Boys Trilogy (2001–2007) features three disparate plays written by Alfian Sa'at and directed by Ivan Heng. The first instalment Asian Boys Vol.1 was staged in 2001 to rave reviews, not only on its artistic merit but also its relevance to the incumbent societal concerns. Following this was Landmarks: Asian Boys Vol.2, which premiered in 2004. A collection of eight short stories, this montage explores the myriad gay experiences of Singaporeans, albeit mostly clandestine. One of the stories, Katong Fugue, was made into a short film in 2006. Finally, the last of the trilogy, Happy Endings: Asian Boys Vol.3, played at the Drama Centre, at National Library, Singapore from 11 to 29 July 2007.
Интернеттегі ЛГБТ жазулары
"Жылаушы нан" – түрлі тақырыптарды қамтитын эсселер жинағы, әсіресе Сингапурдың ЛГБТ мәселелеріне арналған. Ол 1996 жылдың қараша айында белсенді Алекс Ау бастап, Сингапурдағы гомосексуалдық мәселелер бойынша сараланған пікірлерге ықпалды платформаға айналды. Шон Фу құрған Dear Straight People – ЛГБТ медиа платформасы, ол алғаш рет өзінің қатысушылардың жеке өмірінен сыр шерту туралы әңгімелері арқылы танымал болды. Жылдар бойында ол Азияның жетекші ЛГБТ басылымдарының бірі ретінде беделге ие болды.
The Yawning Bread is a collection of essays on various topics, particularly Singapore LGBT issues. It was started in November 1996 by activist Alex Au and has grown to be an influential site for intellectual comment on gay issues in Singapore. Founded by Sean Foo, Dear Straight People is an LGBT media platform that first made a name of itself through its coming out stories. Over the years, it has gained prominence as one of Asia's leading LGBT publications.