Леа Рош: Германиялық журналист және Холокост ескерткішінің күресушісі
Lea Rosh
Леа Рош – неміс журналисі, саяси белсендісі. Германиядағы алғашқы әйел теледиктор, Берлиндегі еврейлерге арналған ескерткіштің авторы. Журналистика, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Леа Рош (; туған аты Эдит Ренате Урсула Рош; 1 қазан 1936 жылы) – неміс тележурналисі, публицист, кәсіпкер және саяси белсенді. Рош Германияда мемлекеттік телерадио хабарларын басқарған алғашқы әйел журналист және 1970-ші жылдары «Kennzeichen D» (Fernsehsendung) ірі саяси телебағдарламасының тұңғыш жүргізушісі болды. Ол 1968 жылдан бері SPD мүшесі. Рош көптеген мемлекеттік наградаларға ие (мысалы, Bundesverdienstkreuz), сонымен қатар Берлиннің жергілікті саяси аренасындағы даулы және ықпалды тұлға. Берлиндегі Еуропалық еврейлердің қаза болуына арналған ескерткіш оның ең маңызды және жеке жетістігі саналады.
Lea Rosh (; born Edith Renate Ursula Rosh; 1 October 1936) is a German television journalist, publicist, entrepreneur and political activist. Rosh was the first female journalist to manage a public broadcasting service in Germany and in the 1970s the first anchorwoman of Kennzeichen D (Fernsehsendung), a major political television program. She has been a member of the SPD since 1968. Rosh has received major public awards (e. g. the Bundesverdienstkreuz), and is a controversial and influential figure in the local political scene of Berlin. The Memorial to the Murdered Jews of Europe in Berlin is seen as her main and personal achievement.
Өмірбаян
Рош 1936 жылы Берлинде дүниеге келген. Оның әкесінің әкесі яһуди сарай әншісі болған. Рош әртүрлі неміс радио және теледидар қызметтерінде, соның ішінде Sender Freies Berlin және ZDF-де жұмыс істеді. 1991 жылдан 1997 жылға дейін ол Германия радиосы тарихында осындай лауазымға ие болған алғашқы әйел болып, Norddeutscher Rundfunk (NDR) Ганновер студиясының директоры болып тағайындалды. Еуропаның қаза тапқан яһудилеріне арналған ескерткіш 2005 жылдың мамырында аяқталды. 1995 жылдан бастап ол Förderkreis zur Errichtung eines Denkmals für die ermordeten Juden Europas (Еуропаның қаза тапқан еврейлеріне ескерткіш орнатуды қолдау қоғамы) төрағасы және 1999 жылдан бері Stiftung Denkmal für die ermordeten Juden Europas (Еуропаның қаза тапқан еврейлеріне ескерткіш салу қоры) қамқоршылар кеңесінің төрағасының орынбасары болды. 1990 жылы Рош пен Эберхард Йеккельге "Der Tod ist ein Meister aus Deutschland" атты бірлескен еңбегі үшін Geschwister Scholl Preis сыйлығы берілді. 2006 жылы Рош "Бундесвердженткрейз" орденін алды. Лия Роштің күйеуі 2008 жылы қайтыс болды. Марқұм Якоб Шульце Рор Берлинде сәулетші және құрылыс мердігері, кинорежиссердің ағасы болды. 2007 жылдан бастап Лиа Рош Potsdam университетінде модераторлық және медиа оқыту саласында оқытушы болып қызмет атқарады. Науманнның айтуынша, 1871 жылдан кейін Германия империясындағы жетекші топ өзінің тарихи көзқарастарын Херманнсденкмал мен Велкершлахтденкмал сияқты өткенге қарайтын ескерткіштерді көтеру арқылы білдіріп, Гейдельберг қамалының қайта құрылуы туралы даулы пікірталасқа қатысса, Берлин Республикасы Холокост ескерткіші мен Берлин Штатшлосын қайта құру туралы пікірталастарды ұқсас мақсаттар үшін пайдаланған. Роштың монументалды жұмысы оның буынының ұлттық сәйкестігінің символына айналды. (Особында Берлин маңында) құрып бара жатқан нақты ескерткіштерге қарап, ойлану мен қауіптенудің орнына Роштың бастамасы "Ескеріс әлем чемпионы" (Gedenkweltmeister) деген жоғары өзін-өзі тану мен мақтаныш сезімін тудырды. Бұл әрекет Германиядағы еврейлердің Орталық Кеңесінің сол кездегі төрағасы Пол Шпигель сияқты бірнеше танымал неміс еврей басшыларын ашуландырды. Ол бұл идеяны "әдепсіз" деп сипаттады. Рош жоспарын кері тартып, көп ұзамай молярды Бельзек концлагеріне қайтарды. 2003 жылы Рош Берлин қалалық журналы "Tip" оқырмандары тарапынан "жылдың ең ұятты берлин әйелі" (peinlichste Berlinerin) деп танылды. Ол "өзінің" ескерткішіне қарсылық білдіргендердің барлығын "үстінен өтіп кеткені" үшін және оның монументалды жобасына қарсы "кәсіби, педагогикалық және эстетикалық тұрғыдан дұрыс аргументтер" келтіргендерді жүйкеден, дауыстан, беделден және адалдықтан айырғандығы үшін қатты сынға алды. Әлеуметтанушы Й. Михал Бодеман Рошты "кәсіби псевдо-еврейлердің" мысалы ретінде сынға алды, яғни еврейлікпен тым көп сәйкестендіретін еврей емес адамдар.
Rosh was born in Berlin in 1936. Her mother's father was a Jewish court singer. Rosh worked at various German radio and television services, including the Sender Freies Berlin and the ZDF. From 1991 to 1997 she was appointed director of the Hanover studio of the Norddeutscher Rundfunk (NDR), being the first woman to hold a comparable post in the history of German broadcasting. Memorial to the Murdered Jews of Europe, completed in May 2005. She has been chairman of the Förderkreis zur Errichtung eines Denkmals für die ermordeten Juden Europas (Society for the Promotion of Raising a Monument to the Murdered Jews of Europe) since 1995, and vice chairman of the board of trustees of the Stiftung Denkmal für die ermordeten Juden Europas (Foundation for the Memorial to the Murdered Jews of Europe) since 1999. In 1990, Rosh and Eberhard Jäckel were awarded the Geschwister Scholl Preis for their joint work, Der Tod ist ein Meister aus Deutschland. In 2006, Rosh was awarded the Bundesverdienstkreuz. Lea Rosh's husband died in 2008. The late Jakob Schulze Rohr was an architect and building contractor in Berlin and a brother of the film director de. Since 2007 Lea Rosh has held a post as a lecturer at the de Potsdam in the fields of Moderating and Media training. While, according to Naumann, after 1871 the leading class in the German Empire manifested their historical views in raising retrospective monuments like the Hermannsdenkmal and Völkerschlachtdenkmal and joined in a controversial debate about the planned reconstruction of Heidelberg Castle, the Berlin Republic would use the debates around the Holocaust Monument and the reconstruction of Berliner Stadtschloss for a similar purpose Rosh's monumental work resulted in a symbol of national identity of her generation as well the Berlin capital. Instead of reflection and insecurity in the face of (especially around Berlin) decaying authentic memorial sites, Rosh's initiative initiated a higher self consciousness and pride of the "Commemorative World Champion" (Gedenkweltmeister) involved. the act outraged several prominent German Jewish leaders, notably Paul Spiegel, the then chairman of the Central Council of Jews in Germany, who described the idea as "irreverent". Rosh withdrew her plan and returned the molar to Belzec concentration camp shortly after. In 2003, Rosh was elected "most embarrassing Berlin woman of the year" (peinlichste Berlinerin) by the readers of Berlin city magazine Tip. criticized her very strongly for "running over" ( überrollt hat) any resistance against "her" monument and for leaving all those who put forward "professionally, pedagogically and aesthetically sound arguments" against her monumental project bereft of nerves, voice, reputation and good faith. The sociologist Y. Michal Bodemann has criticized Rosh as an example of "professional pseudo Jews", that is non Jews "who over identify with Judaism."