Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық оккультист (1884–1954)
American occultist (1884–1954)
Пол Фостер Кейс (3 қазан 1884 – 2 наурыз 1954) – американдық оккультист, масон және оккульттік таро мен Кабала туралы кітаптардың авторы. Оның оккультизм саласына ең маңызды үлесі – «Адитумды салушылар» немесе «Б.О.Т.А.» қауымдастығының қатысушы мүшелері үшін жазған сабақтары. «Б.О.Т.А.» бөлімдерінің басталған мүшелеріне берілген білімдік лекциялар да терең болды, бірақ олардың таралымы шектеулі болғандықтан, олар көпке танымал емес.
Paul Foster Case (October 3, 1884 – March 2, 1954) was an American occultist, Freemason, and writer of books on occult tarot and Qabalah. Perhaps his greatest contributions to the field of occultism were the lessons he wrote for associate members of Builders of the Adytum or B. O. T. A. The knowledge lectures given to initiated members of the chapters of the B. O. T. A. were equally profound, although the limited distribution has made them less well known.
Ерте өмір
Қазіргі заманғы оккульттік таро және Кабала ғалымы Пол Фостер Кейс 1884 жылғы 3 қазанда Нью-Йорк штатының Фейрпорт қаласында дүниеге келген. Оның әкесі қала кітапханашысы және жергілікті конгрегациялық шіркеудің диаконы болған. Бес жасында анасы оған фортепиано мен орган ойнауды үйреткен, ал кейін жас кезінде Кейс отбасының шіркеуінде органшы болып өнер көрсеткен. Дарынды музыкант болған ол скрипкашы және оркестр дирижері ретінде сәтті мансапқа қол жеткізді. Оған музыка саласының құрметті докторы атағы берілді. Кейс ерте кезден-ақ оккультизмге қызығушылық танытқан. Бала кезінде ол бүгінде "ұйқыдағы саналылық" деп аталатын тәжірибелерді баяндаған. Ол осы тәжірибелері туралы Рудьярд Киплингке хат жазысып, оны паранормальді ізденістерінің дұрыстығына сендірген. 1901 жылы Кейс оккультист Клод Брэгдонмен қайырымдылық концертінде өнер көрсеткен кезде танысқан. Брэгдон Кейстен ойын карталарының шығу тегі туралы не ойлайтынын сұрады. Кейс әкесінің кітапханасында іздестірулер жүргізгеннен кейін, таромен байланысты "Адамның ойыны" деп аталатын нәрсені тапты. Осылайша Кейс өмір бойы тароны зерттеуге кірісіп, нәтижесінде B.O.T.A. таро колодасын жасады, оны Кейс Rider-Waite карталарының "түзетілген" нұсқасы деп атады. 1905-1908 жылдар аралығында (20-24 жасында) Кейс йоганы, әсіресе пранаяманы, қолжетімді жарияланған материалдар негізінде үйрене бастады. Оның ертедегі тәжірибелері оған психикалық және эмоционалдық қиындықтар туғызған сияқты, сонымен қатар ол өмір бойы "оккульттік" деп аталатын практиканы дұрыс басшылық пен оқытусыз жасау туралы алаңдады. 1907 жылдың жазында Кейс Уильям У. Аткинсонның (Рамачарака) "Ақыл сиқырының құпиясы" кітабын оқыды, бұл оны сол кездегі танымал "жаңа ой" авторымен хаттасуға итермеледі. Биограф Пол Кларк Кейс пен Аткинсонның "Кибалион" кітабының үш анонимді авторының екеуі болғанын болжады, алайда "Кибалион: The Definitive Edition" (2011) кітабының кіріспесі Аткинсонның кітаптың жалғыз авторы екенін көрсететін маңызды дәлелдер ұсынады.
A modern scholar of the occult tarot and Qabalah, Paul Foster Case was born on October 3, 1884, in Fairport, New York. His father was the town librarian and a deacon at the local Congregational church. When he was five years old, his mother began teaching him to play the piano and organ, and later in his youth, Case performed as organist in his family's church. A talented musician, he embarked on a successful career as a violinist, and orchestra conductor. He had an honorary doctorate in music awarded to him. Case was early on attracted to the occult. While still a child he reported experiences that today are called lucid dreaming. He corresponded about these experiences with Rudyard Kipling who encouraged him as to the validity of his paranormal pursuits. In the year 1901, Case met the occultist Claude Bragdon while both were performing at a charity performance. Bragdon asked Case what he thought the origin of playing cards was. After pursuing the question in his father's library, Case discovered a link to tarot, called 'The Game of Man'. Thus began what would become Case's lifelong study of the tarot, and leading to the creation of the B. O. T. A. tarot deck, which Case called a "corrected" version of the Rider–Waite cards. Between 1905 and 1908 (aged 20–24), Case began practicing yoga, and in particular pranayama, from what published sources were available. His early experiences appear to have caused him some mental and emotional difficulties and left him with a lifelong concern that so called "occult" practice be done with proper guidance and training. In the summer of 1907, Case read The Secret of Mental Magic by William W. Atkinson (aka Ramacharaka) which led him to correspond with the then popular new thought author. Biographer Paul Clark has proposed that Case and Atkinson were two of the three anonymous authors of The Kybalion, although the introduction to The Kybalion: The Definitive Edition (2011) presents considerable evidence for Atkinson as the book's sole author.
Дилемма: музыка немесе құпиялар
Кейс 1909 немесе 1910 жылы Чикаго көшелерінде болған кездесуді айтты, ол оның өмірінің бағытын өзгертіп жіберді. Чикаголық дәрігер "доктор Фладд" жас Кейске жақындап, оның есімімен сәлемдесіп, "сенің де, менің де ұстазым" болатын "нағыз даналық иесінен" хабар жеткізетінін айтты. Бейтаныс адам Кейске таңдау жасау мүмкіндігі берілгенін мәлімдеді. Ол табысты музыкалық карьерасын жалғастырып, жайлы өмір сүре берсе болады, немесе өзін "адамзатқа қызмет етуге" арнап, болашақ дәуірде өзінің үлесін қоса алады. Осы оқиғадан кейін Кейс "Адитумның құрылысшылары" мектебінің негізгі оқу бағдарламасын құрайтын сабақтарды зерттеуге кірісті, бұл мектеп Таро және Кабаланы оқытады және бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. 1916 жылы Кейс танымал оккульттік журнал "Сөз" басылымында "Тароның құпия доктринасы" атты мақалалар сериясын жариялады. Бұл мақалалар таро карталарының мағынасы туралы бұрынғы шатасқан және шашыраңқы оккульттік ілімдерді жүйелеп, түсіндіргендіктен оккульттік қауымдастықта кеңінен танылды.
Case reported a meeting on the streets of Chicago, in 1909 or 1910, that was to change the course of his life. "Dr. Fludd", a Chicago physician, approached the young Case and greeting him by name, saying he had a message from a "master of wisdom who is my teacher as well as yours." The stranger said that Case was being offered a choice. He could continue with his successful musical career and live comfortably, or he could dedicate himself to "serve humanity" and thereby play a role in the coming age. From that time on, Case began to study and formulate the lessons that served as the core curricula of the "Builders of the Adytum", the school of tarot study and Qabalah that Case founded and that continues today. In 1916 Case published a series of articles on the Tarot Keys, titled The Secret Doctrine of the Tarot, in the popular occult magazine The Word. The articles attracted wide notice in the occult community for organizing and clarifying what had previously been confusing and scattered occult doctrines about the meaning of the tarot cards.
Уити және Альфа мен Омега
1918 жылы Кейс Майкл Джеймс Уитимен (өлді 27 желтоқсан 1920 жылы Лос-Анджелесте, Калифорния) танысты, ол Azoth журналының редакторы болды және жақын досы атанды. Уити Чикагодағы Тот Гермес ложасының «канцеляриус» (қазынашы/ кеңсе меңгерушісі) лауазымын атқарды, ол Альфа және Омега (А. О.) ложаларының бірі болатын. Альфа және Омега – 1906 жылы С. Л. Макгрегор Матерс құрған Алтын Таңның Герметикалық Орденінің 1903 жылы Алтын Таңның тарауынан кейін құрылған мұрагер ұйымы. Уити Кейсті Париждегі А. О. ана ложасының тікелей американдық ложасы болған Тот Гермес ложасына қосылуға шақырды. Кейс қосылып, Розенкрейцерлік дәрежелерде (Нағыз және Көрінбейтін Розенкрейцерлік Орден) тездетіп бастама алды. Кейстің А. О. дағы талпыныс атауы Персеверантия (мағынасы «тұрақтылық») болды. Уити Кейстің Таро кілттерін (түзетулермен) Azoth журналында қайта жариялады. Сол жылы Кейс Тот Гермес ложасының «суб праемонстратор» (бас оқытушының көмекшісі) қызметіне тағайындалды. Сондай-ақ сол жылы ол «Фаусттың мистикалық Розенкрейцерлік бастауы» тақырыбындағы мақалалар жинағын аяқтап, Уити баспасында жариялады. Келесі жылы ол доктор Джон Уильям Броди Иннестің (Fr. Sub Spe) хаттасуын бастады. 1919 және 1920 жылдар аралығында Кейс және Майкл Уити кейіннен «Токендер кітабы» деп жарияланған мәтінді жасауға бірлесіп жұмыс істеді. Бұл кітап медитация, автоматты жазу немесе басқа тәсілдер арқылы алынған мәтін ретінде жазылды. Кейіннен бұл мәтіннің авторы Р. шебері екені анықталды. 1920 жылдың 16 мамырында Кейс Альфа және Омеганың Екінші орденіне қабылданды. Үш аптадан кейін, Алтын Таңның Герметикалық Орденінің Кейс туралы биографиялық бетінде көрсетілгендей, ол Үшінші Адепт атанды. 1920 жылдың желтоқсан айында Майкл Уити қайтыс болды. Кейс Уитидің денсаулық проблемалары Енох сиқырын тәжірибелеу кезінде туындаған немесе туындауы мүмкін қауіптерге байланысты деп сенді. Кейін ол осы мәселе бойынша Израиль Регардиге хат жазды.
In 1918, Case met Michael James Whitty (died December 27, 1920, in Los Angeles, California), who was the editor of Azoth magazine and would become a close friend. Whitty was serving as the 'cancellarius' (treasurer/office manager) for the Thoth Hermes Lodge in Chicago, which was one of the lodges of the Alpha et Omega (A. O.). Alpha et Omega was the successor organization to the Hermetic Order of the Golden Dawn, founded in 1906 by S. L. MacGregor Mathers, after the demise of the Golden Dawn in 1903. Whitty invited Case to join Thoth Hermes, which was the direct American lodge under the A. O. mother lodge in Paris. Case joined, and quickly moved up initiations in the Rosicrucian grades (True and Invisible Rosicrucian Order). Case's aspiration name in A. O. was Perseverantia (which means 'perseverance'). Whitty republished Case's attribution of the Tarot keys (with corrections) in Azoth magazine. That same year, Case became the 'sub praemonstrator' (assistant chief instructor) at the Thoth Hermes Lodge. Also during that year he finished a set of articles on the Mystical Rosicrucian Origins of Faust and published by Whitty. The following year, he began to correspond with Dr. John William Brodie Innes (Fr. Sub Spe). Between 1919 and 1920, Case and Michael Whitty collaborated in the development of the text which would later be published as The Book of Tokens. This book was written as a received text, whether through meditation, automatic writing, or some other means. It later surfaced that Master R. was the source. On May 16, 1920, Case was initiated into Alpha et Omega's Second Order. Three weeks later, according to the Hermetic Order of the Golden Dawn's bio page on Case, he was named Third Adept. In December 1920, Michael Whitty died. Case believed Whitty's health problems were attributable to the dangers that arise or may arise in the practice of Enochian magic. He later corresponded with Israel Regardie about those concerns.
Моина Матерспен айтыс
Өзінің британдық оккультисі және кейіннен корреспонденті Дион Фортуна сияқты, Кейс 1920-жылдардың басында Моина Матерспен (1865-1928) дауға түсті. Мүмкін, ордендегі шендерді жылдам өрлеуіне байланысты, Кейс басқа адептердің арасында қызғаныш тудырды. Сонымен қатар, басқалар оның кейбір ілімдерін тиімсіз деп санаған болуы мүмкін. 1921 жылдың 18 шілдесінде Матерс Кейске оның кейбір ілімдеріне қатысты алған шағымдар туралы хат жазды. Кейс жыныстық символизм және секс-магия тақырыптарын талқылай бастаған, ол кезде орденнің оқу бағдарламасында бұл мәселелер ресми түрде қарастырылмаған еді. Бұл тақырып бойынша ешқандай білімдік лекциялар болмағандықтан, "Алтын таң" орденінде секс практикалары оқытылған ба, деген сұрақ ұзақ жылдар бойы талқыланып келеді. Кейспен хат алысуында Мойна былай деп жазды: "Мен бірнеше оккульттік қоғамдарда және жеке жағдайларда осы үстіртті секс-ілімнің салдарымен кездестім. Бірде-бір жағымды нәтижеге тапқан емеспін". Бірақ Кейс үшін сексуалдық мәселелер маңызды тақырыпқа айналды. Оның "Жарлы Аркананың 22 Таро кілтіне арналған медитациялар жинағы" кітабында Кейс секс функциясы туралы былай дейді: "Ежелгі даналықты түсіну үшін секс туралы түсінігіңізді толығымен өзгертуіңіз керек. Фалликалық символизмде әрқашан ішкі жүйке жүйесі, сыртқы мүшелер емес, мақсат етіледі, ал осы ішкі орталықтар арқылы жұмыс істейтін күш – Ұлы сиқырлы агент, құдайлық жылан оты". "Нағыз және көрінбейтін розенкрейцерлік орден" және "Г-хаты" атты еңбектерінде ол жыныстық энергияны мидың жоғары орталықтарына қайта бағыттауға қатысты белгілі бір тәжірибелер туралы жазады, онда сезімнен тыс саналық күйлерді сезіну мүмкін болады. Кейбір мүшелер Кейс пен Лилли Гейз арасындағы жеке қарым-қатынасқа да наразылық білдірді. Кейс Мойнаға: "Иерофантрия мен мен мистикалық дастарқан кезінде құрбандық алтарының үстінде бір-бірімізге мағыналы қарастар айырғанбыз. Менің санаым мені ақтады. Біздің бір-бірімізге қатысты қарым-қатынасымызды біз барлық құдайларды құрметтейтін Сүйіспеншілік және Әділеттің Тәңірінен басқа ешкімге бағынбаймыз". Кейін Кейс Гейзге үйленді, бірақ ол бірнеше жылдан кейін қайтыс болды. Мүмкін, Мойнаның хаттары Кейс үшін де сезімтал мәселеге тиген шығар. 18 шілдедегі хатында ол Кейске былай дейді: "Сіздің мистикалық жолыңызда белгілі бір тоғысқан жерлерге жеттіңіз сияқты. Мен сіздің өнер адамы екеніңізді жақсы білемін және оған шынайы құрметтеймін, сіз шындықты өмірдің қуанышы мен сұлулығы арқылы үйренуге талпынасыз". Ол жалғастырды: "Пантеондарды зерттегендер, сіздер сол сиқырлы құдайды білесіздер ме, келттік Ангус, мәңгі жас? Ол кейде "Жүрек қалаулы жердің иесі" деп аталады". Ангус алтын шыбыққа айналған Айды құтқарып алды. Бірақ Этайнға денеде болу мен мәңгілік өмірдің арасында таңдау жасау керек болды. Ол әрі жалғастырды: "Біздегі суретші сол жерде бір сәт тоқтап қалған болуы мүмкін. Бірақ сендер мен осы Тазарту әлемінде ұстаздар мен ізденісшілер болғысы келгендер барлық құдайлардың алдында ең ұлысы – Озирис, Мәсіх, Өзімді құрбан етуші Құдайдың қызметшілері болуға дайын болуымыз керек". Содан кейін Мойна Кейстен Праемонстратор лауазымынан кетуін сұрады. Кейс Мойнаға жауап бере отырып, Праемонстратор лауазымынан кетті: "Менің осы Тазарту әлемінде 'ұстаз және ізденісші' болғым келмейді. Мені ешқашан шынымен ұмтылмаған биік орыннан алып тастады. Бұл мен үшін үлкен жеңілдік болды". Кейс өзінің құпия мектебін – "Елсіз даналық мектебін" құруға кірісті, кейін ол "Адитумның құрылысшылары" болып өзгерді.
Like his fellow British occultist and later correspondent, Dion Fortune, Case found himself in a controversy with Moina Mathers (1865 1928) in the early 1920s. Perhaps because of his quick advancement through the grades of the order, Case sparked some jealousy among the other adepts. Moreover, others may have thought some of his teachings inappropriate. On July 18, 1921, Mathers wrote Case regarding complaints she had received regarding some of his teachings. Apparently, Case had begun discussing the topics of sexual symbolism and sex magic, which at the time had no official place in the order's curriculum. Since no knowledge lectures exist on the subject, whether sex practices were ever taught in the Golden Dawn has been a long standing question. In her correspondence with Case, Moina wrote, "I have seen the results of this superficial sex teaching in several occult societies as well as in individual cases. I have never met with one happy result". But to Case, sexuality became an increasingly important subject. In his Book of Tokens, a collection of inspired meditations on the 22 Tarot Keys of the Major Arcana, Case comments on the sex function, "You must wholly alter your conception of sex in order to comprehend the Ancient Wisdom. It is the interior nervous organism, not the external organs, that is always meant in phallic symbolism, and the force that works through these interior centers is the Great Magical Agent, the divine serpent fire." In his works, The True and Invisible Rosicrucian Order and The Masonic Letter G, he writes of certain practices involving the redirection of the sexual force to the higher centers of the brain where experience of supersensory states of consciousness becomes possible. Some members also complained about a personal relationship between Case and a soror, Lilli Geise. Case confessed the matter to Moina: "The Hierophantria and I were observed to exchange significant glances over the altar during the Mystic Repast My conscience acquits me Our relation to each other we submit to no other Judge than that Lord of Love and Justice whom we all adore." In time, Case married Geise, who died a few years later. Perhaps Moina's correspondence also touched a sensitive area for Case. In her July 18 letter, she tells Case, "You evidently have reached a point in your mystical Way where there would appear to exist certain cross roads. The artist in you, which I recognize, and with whom I deeply sympathize, would probably choose to learn the Truth through the joy and beauty of physical life." She continued, "You who have studied the Pantheons, do you know of that enchanting God, the Celtic Angus, the Ever Young? He who is sometimes called Lord of the Land of Heart's Desire?" Angus rescued Etain, the Moon, who had been turned into a golden fly. But Etain had to choose between bodily existence in the land of mortals and everlasting life. She continued still, "The artist in us may have lingered in that land for a moment. But you and I who would be teachers and pioneers in this Purgatorial World must be prepared before all the Gods to be the servants of the greatest of them all the Osiris, the Christ, the God of the Sacrifice of the Self." Moina then asked Case to resign from his position as Praemonstrator. Case resigned as Praemonstrator, responding to Moina, "I have no desire to be a 'teacher and pioneer in this Purgatorial World. Guidance seems to have removed me from the high place to which I have never really aspired. The relief is great". Apparently Case had already begun work on establishing a mystery school of his own—the School of Ageless Wisdom, which later became Builders of the Adytum.
Адитумның құрылысшылары
Кейс «Альфа мен Омега» ұйымынан кеткеннен кейін, ол өзінің құпия мектебін ұйымдастыруға белсенді түрде кірісті. 1922 жылдың жазында Кейс алғашқы күш-жігерін біріктіріп, жан-жақты хат арқылы оқыту курсын дайындады. Бір жылдың ішінде ол қазіргі «Б.О.Т.А.» бес жылдан астам уақытта қамтитын материалды қамтыды. Ол бұл курсты «Асқақ даналық» деп атады. 1923 жылы Кейс «Асқақ даналық мектебін» құрды, бұл мектеп шамасы Бостон қаласында болды.
After Case left Alpha et Omega, he vigorously pursued the organization of his own mystery school. In the summer of 1922, Case put his first efforts together preparing a comprehensive correspondence course. In one year it covered what the B. O. T. A. presently covers in over five years. He called the course The Ageless Wisdom. By 1923 Case formed The School of Ageless Wisdom, probably in Boston.
Енохтың сиқырына қарсылық
1937 жылдың наурыз айында шыққан "Тұрмыс доңғалағы" журналында Кейс Б.О.Т.А.-ның "Алтын таң" ұйымымен байланысын және "Алтын таң" ұйымының Енох материалдарын пайдалануы туралы пікірлерін баяндады. Доктор Пол Кларк Кейс туралы кітабында, Мазерс "Алтын таң" ұйымының алғашқы ритуалдарын негіздеген бастапқы Шифр қолжазбаларын өзі зерттегенін айтады. Кларк "Шифр қолжазбалары "Ескі қолжазбалардан" алынған тақташалар жинағына сілтеме береді, бірақ Ди мен Келлидің еңбектерін атай бермейді. Матерс [sic!] Ди қолжазбалары сақталған Ұлыбритания мұражайында көптеген зерттеулер жүргізген. Ол, бәлкім, қателікпен, осы қолжазбалардың Шифр қолжазбаларында көрсетілгендері деп ойлаған. Айырықса, бұл міндетті түрде осылай болмаған".
In the "Wheel of Life" magazine, in March 1937, Case described B. O. T. A. 's relationship to the Golden Dawn, and his beliefs about the Golden Dawn's use of Enochian material. Dr. Paul Clark, in his book on Case, mentions his own examination of the original Cipher manuscripts on which Mathers founded the first order Golden Dawn rituals. Clark found that the "Cipher manuscripts refer to a set of tablets from the 'Old Manuscripts,' but do not specify Dee or Kelly's work by name. Mather's [sic!] had been doing much research in the British Museum where the Dee manuscripts were housed. It was natural for him, perhaps mistakenly, to assume these were the ones referenced in the Cipher manuscripts. Unfortunately, this was not necessarily the case."
Өлім
Кейс Мексикада әйелі Харриетпен демалысқа кеткен кезде қайтыс болды. Оның күлі Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Форст-Лаун естелік саябағында жатыр.
Case died while vacationing in Mexico with his wife, Harriet. His ashes lie in Forest Lawn Memorial Park in Glendale, California.
Өмірбаян
Доктор Пол Кларк, Жасырын Жарық Бауырластығымен байланысты, 2013 жылы Кейстің өмірбаянын жариялады, ол «Пол Фостер Кейс. Оның өмірі мен еңбектері» деп аталды. Кейстің кең көлемді өмірбаяны болғанмен (шамамен жүз беттік), кітапқа Кейстің Израиль Регардиге жазған хаттары сияқты бірнеше қосымшалар да енгізілген. II қосымшада Р. ұстазының Кейске және Кейстің екі әріптесіне жолданған хабарламалары бар, бұл кітаптың ең ұзын бөлігін құрайды.
Dr. Paul Clark, affiliated with the Fraternity of the Hidden Light, published a biography of Case in 2013, entitled Paul Foster Case. His Life and Works. Besides being an extensive biography of Case (about a hundred pages), the book also includes a number of appendices, including letters from Case to Israel Regardie. Appendix II purports to be communications from Master R. to Case and two of Case's associates and comprises the longest section of the book.
Айтылған әсер: Р.
1921 жылдың жазында Кейс "Мастер Рокочи" (немесе Ракочи, Ракочи немесе Ракоци; сонымен қатар "Сент-Жермен графы" немесе "Мастер Р") дегеннен телефон арқылы хабар алғанын айтты. Кейін Кейс Р. шеберін Нью-Йорктегі ескі Waldorf Astoria қонақ үйінде (Мэдисон және Лексингтон даңғылдары, 43-ші көше) жеке кездестірген. "Адитум Ньюс" газетінде осылай деп жазылған: "Бір күні телефон қоңырау шалды, және оның үлкен таңғалуына себеп, көп жылдар бойы зерттеулерінде іштен үйретіп келген дауыс телефон арқылы сөйледі. Бұл - Пауль Кейсті келесі реинкарнацияның Кабала жолына дайындау үшін жеке Нью-Йоркке келген Р. шебері еді. Р. шеберімен үш апталық жеке оқытудан кейін "Адитумның құрылысшылары" құрылды". Бұл оқиға Пол Кларктың Кейс туралы өмірбаянында толыққанды баяндалған. Кейс сонымен қатар Р. шеберінен хабарлар алған. Алғашқы хабарлар "Жүгірткілер кітабы" деп аталды, ол Тароға арналған медитациялар жинағы. Тағы да одан да кең және толыққанды хабарламалар жиырма бес жылдан кейін Кейс, Энн Дэвис және Кейстің әйелі Харриетпен бірге алынды және 2013 жылы жарияланды.
In the summer of 1921, Case said he had received a phone call from "The Master Rococzy" (or Rakoczy, Rákóczy or Rákóczi; also known as the "Count of St. Germain" or "Master R"). Case later allegedly met Master R. in person at the old Waldorf Astoria in NYC (Madison and Lexington Avenues at 43rd Street). The Adytum News described it this way: "One day the phone rang, and much to his surprise the same voice which had been inwardly instructing him in his researches for many years spoke to him on the phone. It was the Master R. who had come personally to New York for the purpose of preparing Paul Case to begin the next incarnation of the Qabalistic Way of Return. After three weeks of personal instruction with the Master R., Builders of the Adytum was formed." The story is told in more detail in Paul Clark's biography of Case. Case also purportedly received communications from Master R. The first set of communications resulted in The Book of Tokens, a set of meditations on the Tarot. Further and far more extensive communications were purportedly received some twenty five years later by Case, along with Ann Davies and Case's wife Harriet, and were published in 2013.
Курстық кітаптар
Оккульттік негіздер мен рухани даму. 1-том: Ертедегі жазбалар. [орналасуы көрсетілмеген]: Жасырын жарық бауырластығы (2008) Медитация мен сиқырдың эзотерикалық құпиялары. 2-том: Ертедегі жазбалар. [орналасуы көрсетілмеген]: Жасырын жарық бауырластығы (2008)
Occult Fundamentals and Spiritual Unfoldment. Vol. 1: The Early Writings. [no location given]: Fraternity of the Hidden Light (2008)
Esoteric Secrets of Meditation and Magic. Vol. 2: The Early Writings. [no location given]: Fraternity of the Hidden Light. (2008)