Корея демилитаризация аймағының Бірлескен қауіпсіздік аймағы

Кіріспе

Кореяның қарусыздалған аймағының бөлігі

Бірлескен қауіпсіздік аймағы (БҚА, көбінесе Тыныштық ауылы немесе Панмунжом деп аталады) – Солтүстік және Оңтүстік Корея әскерлерінің бетпе-бет тұрған Кореяның қарусыздалған аймағының (ҚҚА) жалғыз бөлігі. БҚА екі Корея тарапынан дипломатиялық келісімдер үшін қолданылады және 1991 жылдың наурызына дейін Солтүстік Корея мен Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) арасындағы әскери келіссөздер өткізілген орын болды. 1953 жылы құрылғаннан бері БҚА көптеген оқиғалар мен жағдайларға куә болды, алғашқысы – жауынгерлік әрекеттер тоқтағаннан кейін, «Қайта оралмау көпірі» арқылы соғыс тұтқындарын қайтару болды. 2018 жылы Солтүстік және Оңтүстік Кореяның өкілдері БҚА-ны барлық миналардан, қару-жарақтан және күзет посттарынан тазалауға келісті. Бұл әскерлерді шығару 2018 жылдың 25 қазанында аяқталды, қазір БҚА-да 35 қарусыз күзетші қызмет етеді. Сонымен қатар, бұл аймақ негізінен туристік орталық ретінде пайдаланылатындығы туралы келісімге қол жеткізілді.

Орналасқан жері

Бірлескен қауіпсіздік аймағы Панмунжомның бастапқы ауылының оңтүстігінде шамамен орналасқан. Осы жақындықтан JSA және Панмунжом терминдері көбінесе бірін-бірі алмастырып қолданылады. Ауыл қазіргі ЖҚА кешенінен гөрі кеңірек аумақты алып, көбінесе шаруашылықтардан тұрған. Ол соғыс кезінде қиратылды, ал қазір ауыл орнында Корея қару тоқтату туралы келісімге қол қойылған ғимарат ғана қалды, қазір ол Солтүстік Кореяның бейбітшілік мұражайы. ЖҚА Біріккен Ұлттар Ұйымының басқаруында.

Құру

1953 жылғы 27 шілдеде Корея соғысын тоқтату мақсатында қол қойылған Кореялық келісімшартының шараларының арасында Әскери келісім комиссиясы (MAC) құрылды, ол соғыс тоқтату шарттарының орындалуын қадағалауға арналған агенттік. Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) Командалығы және Корея Халық Армиясы/Қытай Халық Ынтымақтас әскерлерінің (KPA/CPV) MAC өкілдерінің кездесулері Бірлескен қауіпсіздік аймағында өтті. Бұл аймақ 800 метр (2600 фут) ені бар, көлденеңге жуық дөңгелек пішіндес және Оңтүстік және Солтүстік Кореяны бөліп тұратын Әскери демаркациялық сызық (MDL) арқылы екіге бөлінген, бейтарап аймақ ретінде құрылған, онда екі тараптың өкілдері JSA шекараларында еркін қозғалуға құқылы болды. Екі тараптың әскери полициясы JSA қауіпсіздігін қамтамасыз етеді, кез келген уақытта 35 адамнан аспайтын күзет күштері кезектемеде болады. Екі күзет күшінің әкімшілік ғимараттары JSA ішінде орналасқан.

Орналасу

Жылдар бойы шекара өзгермегенмен, ғимараттардың өзі өзгерді. Кейбіреулері алынып тасталды, соның ішінде JSA-ның оңтүстік жартысындағы барлық КХА бақылау пункттері. Жаңа ғимараттар салынды, ал кейбір ғимараттар кеңейтілді немесе жаңартылды. Бірлескен қауіпсіздік аймағының шекарасындағы жалғыз өзгеріс – 1976 жылы екі американдық офицердің қазасынан кейін JSA ішіндегі бөлу сызығының күшін арттыру болды. Осыған дейін бүкіл аймақ бейтарап болып, екі тараптың өкілдері JSA ішінде еркін қозғалуға мүмкіндік алған. JSA-да Әскери демаркация желісін (MDL) енгізгеннен кейін, бірнеше БҰҰ бақылау пункттерінің ғимараты да қайта жаңартылып, немесе қайта аталды. Мысалы, Көпірдің үстінен көрінетін төбедегі No.5 бақылау бекеті (ОП) қазір 3-ші бақылау пункті (КК) болып табылады, ал бұрын CP#3 деп аталатын (кейде "әлемдегі ең уақ бекет" деп те аталған) – Көпірдің оңтүстік жағындағы БҰҰ бақылау пункты болды. MDL күшке енгеннен кейін Солтүстік JSA-ға келіп тұратын жолға ие болмады, және үш күн ішінде қазір "72 сағаттық көпір" немесе "72 сағат көпірі" деп белгілі болған көпірді салды.

Біріккен Ұлттар Ұйымының қолбасшылығының штабы

Біріккен Ұлттар Ұйымы Қауіпсіздік батальонының Бірлескен қауіпсіздік аймағы (БҰҰҚБББ), немесе жай ғана Біріккен Ұлттар Ұйымы Қауіпсіздік батальоны 1952 жылдың 5 мамырында 8020 әскери бөлім ретінде құрылды, ол Біріккен Ұлттар Ұйымы Әскери Келісім Комиссиясын қолдау тобы (Уақытша) еді. Бастапқыда бес офицер мен он сарбазға рұхсат берілген, бірақ кейіннен қарулы келісімді келіссөздерге және одан кейін оны сақтауға қатысқан шамамен 32 000 сарбаз, азаматтар мен дипломаттарды қолдаған 1400-ден астам офицер мен сарбазға дейін өсті. 1954 жылдың ақпан айының соңына қарай жұмыстың көлемі азайды, сонымен қатар бөлімге бекітілген сарбаздардың саны да азайды. Келесі 50 жыл ішінде бөлім бірнеше ұйымдық және атау өзгерістеріне ұшырады, бірақ 1952 жылғыдай, Бірлескен қауіпсіздік аймағын қорғау миссиясы өзгеріссіз қалды. 1979 жылдың 11 маусымында атауы АҚШ Армиясының қолдау тобынан (Бірлескен қауіпсіздік аймағы) Біріккен Ұлттар Ұйымы Командалық қолдау тобына (Бірлескен қауіпсіздік аймағы) өзгертілді, ал 1985 жылдың 23 желтоқсанында Біріккен Ұлттар Ұйымы Қауіпсіздік күштеріне (Бірлескен қауіпсіздік аймағы) өзгертілді. 1994 жылдың 15 қазанында БҰҰ қолбасшысы бөлімнің қазіргі атауы – Біріккен Ұлттар Ұйымы Қауіпсіздік батальонының Бірлескен қауіпсіздік аймағы деп аталуын бұйырды. Бастапқыда таза АҚШ Армиясының ұйымы болған, бөлімге Корея Республикасының сарбаздары (KATUSA) да кірді. Сонымен қатар, Корея Армиясының офицерлері байланыс офицерлері ретінде жұмыс істеді. 1970 жылдардың ортасында JSA құрамында үш взводы бар JSF ротасы болды, оның құрамында бір АҚШ және бір Корея офицері, сондай-ақ батальон штабымен қолдау көрсетілген тридцать сарбаз болды. Үш взводты АҚШ офицері басқарды, ал Корея офицері атқарушы офицер, ал АҚШ Армиясының взвод сержанттары болды. Взводтар үш топтан тұрды, онда АҚШ және KATUSA сарбаздарының саны тең болды. 1979 жылдан кейін JSF-қа төртінші взвод қосылды, бұл взводтық жұмыс кезеңдерінде оқуға уақыт беруге мүмкіндік берді. 1987 жылдың шілдесінде Қауіпсіздік күштерінің (JSF) ротасының төрт взводы KATUSA және АҚШ сарбаздарын барлық деңгейде араластыру үшін қайта ұйымдастырылды. Взвод деңгейінде екі взводты АҚШ Армиясының лейтенанттары мен Корея взвод сержанттары, ал екеуін Корея лейтенанттары мен АҚШ Армиясының взвод сержанттары басқарды. 1987 жылдың қарашасында бөлім алғашқы орынбасар қолбасшысы ретінде Корея Армиясының майорын алды. 1992 жылдың 25 сәуірінде JSF ротасы KATUSA таза құрамына айналды. Капитан Ин Сун Хван өзінің атқарушы офицері ретінде АҚШ Армиясының лейтенантының көмегімен Кореяның алғашқы қолбасшысы болды. 1952 жылдан бері бөлімге тағайындалған АҚШ Армиясының қызметкерлерінің саны алғаш рет 200-ден асты. JSA-ға тағайындалған американдық күштер негізінен әкімшілік және қолдау рөлдерін атқарды. 2004 жылдың 31 қазанында Корея Армиясының батальоны Бірлескен қауіпсіздік аймағына толық жауапкершілікті алды. Бұл жеңілдетілген жеңіл жаяу әскер батальоны батальон штабынан, штаб-пәтер ротасынан, екі қауіпсіздік ротасынан және азаматтық істер ротасынан тұрды. АҚШ-тың тағайындалған әскери қызметшілерінің саны одан әрі азайды, бұл БҰҰ қолбасшысының Кореяның демилитаризация аймағының жанында USFK-нің қатысуын азайту ниетін көрсетеді. ROKA JSA батальонының қолбасшысы UNCSB JSA қолбасшысының орынбасары болып қызмет етеді. UNCSB JSA қолбасшысының негізгі жауапкершілігі қазір оның операциялық бақылауындағы таңдалған ROKA құралымдарында, соғыс және бейбіт кезеңдерде болып табылады. Екі тарап та көк түстегі кездесу үйлерінің арасында күзетшілерді орналастырды, онда шекара сызығы бетон блоктармен белгіленген. Бұл аймақтағы Корея күзетшілері тапаншамен қаруланған және олар Солтүстік Корея күзетшілерін қорқытуға арналған тайквандоның өзгертілген ұстанымында тұрып, бет-әлпеті, тұмсықтары мен көзілдіріктерімен тұрды. Корея күзетшілерінің бойы кемінде 170 см (5'7") болуы керек және таэквондо немесе дзюдодан қара белбеулері болуы керек еді. 2018 жылдың 25 қазанынан бастап Бірлескен қауіпсіздік аймағындағы күзетшілер тапаншасыз. Шекара арқылы еркін қозғалу келушілер мен туристер үшін де белгілі бір уақытта қамтамасыз етілуі керек. Әлемдегі ең шиеленіскен әскери және саяси алаудың орталығында орналасқан Бірлескен қауіпсіздік аймағы Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы көптеген өзара әрекеттесулердің орны болды, оның ішінде 750-ден астам ашық зорлық-зомбылық актісі болды. БҰҰ осы қақтығыстар туралы есептер мен фотосуреттермен құжаттады, олар MAC кездесулері барысында жарияланды. 1953 жылдан бері сансыз жекпе-жек, айқайласу, әдепсіз ым-ишаралар және басқа да қоқан-лоқылар орын алды. Сонымен қатар бірнеше рет тұтқын алмасу және басқа да өзара әрекеттесулер болды.

The United Nations Command Security Battalion Joint Security Area (UNCSB JSA), simply United Nations Command Security Battalion was constituted on May 5, 1952, as Army Unit 8020, United Nations Command Military Armistice Commission Support Group (Provisional). Originally authorized five officers and ten enlisted soldiers, the unit grew to over 1,400 officers and men supporting almost 32,000 soldiers, civilians, and diplomats involved in negotiating and then enforcing the Armistice Agreement. By the end of February 1954 the scope of work declined and the number of soldiers assigned to the unit declined as well. For the next 50 years, the unit underwent several organizational and name changes, although the original mission to secure the Joint Security Area remains the same today as it was in 1952. On June 11, 1979, the name was changed from US Army Support Group (Joint Security Area) to United Nations Command Support Group—Joint Security Area, and further changed to United Nations Command Security Force—Joint Security Area on December 23, 1985. On October 15, 1994, UNC Commander directed that the unit be known by its present designation, the United Nations Command Security Battalion Joint Security Area. Originally a purely U. S. Army organization, the unit also included ROK soldiers (KATUSAs). In addition, ROK Army officers served as liaison officers. In the mid 1970s the JSA consisted of the JSF company with three platoons of one U. S. and one ROKA officer, and thirty enlisted men, supported by a battalion staff. The three platoons were led by the U. S. officer with the ROK officer as the executive officer, and U. S. Army platoon sergeants. The platoons consisted of three squads, with equal numbers of U. S. and KATUSA soldiers. Sometime after 1979, another (fourth) platoon was added to the JSF to allow time for training during platoon work rotations. In July 1987 the four platoons of the Joint Security Force (JSF) company were reorganized to mix KATUSA and US soldiers at all levels. At the platoon level, two platoons were led by U. S. Army lieutenants and ROKA platoon sergeants, and two were led by ROKA lieutenants and US Army platoon sergeants. In November 1987 the unit received a ROK Army major as its first deputy commander. On April 25, 1992, the JSF company became a KATUSA pure formation. Captain Yin Sung hwan became the first ROK commander assisted by a U. S. Army lieutenant as his executive officer. The number of U. S. Army personnel assigned to the unit fell below 200 for the first time since 1952. American forces assigned to the JSA assumed mainly administrative and support roles. On October 31, 2004, a ROK Army battalion assumed sole responsibility for the Joint Security Area. This modified light infantry battalion consisted of a battalion headquarters, a headquarters company, two security companies, and a civil affairs company. The number of U. S. personnel assigned decreased further, reflecting the UNC Commander's desire to minimize the USFK presence near the Korean Demilitarized Zone. The commander of the ROKA JSA Battalion serves as the UNCSB JSA Deputy Commander. The UNCSB JSA Commander's principal responsibility now lies in his operational control of selected ROKA formations during both Armistice and wartime periods. Both sides placed guards between the blue meeting houses, where the demarcation line is marked by blocks of concrete. South Korean guards in this area were armed with pistols and they stood in a modified taekwondo stance with stolid facial expressions, clenched fists and sunglasses, which was meant to intimidate the North Korean guards. The South Korean guards had to be at least 170 cm (5'7") tall and have a black belt in taekwondo or judo. Since October 25, 2018, guards in the Joint Security area no longer have pistols. Freedom of movement across the border must also be enforced for visitors and tourists at some point as well. Being at the center of one of the world's most tense military and political fault lines, the Joint Security Area has been the site of numerous interactions between North and South, including over 750 overt acts of violence. The UNC has documented most of the violent incidents with reports and photographs, which have been reported in the course of MAC meetings. Countless fistfights, shouting matches, exchanges of rude gestures, and other provocations have occurred since 1953. There have also been several prisoner exchanges and other interactions.

1960 жылдар

1967 жылғы 29 тамызда сағат 1645-те КХА сарбаздары, шағын қарулармен және жеңіл пулеметтермен қаруланған, АҚШ Армиясының қолдау тобының алдыңғы лагеріне (қазіргі Бонифас лагері) шабуыл жасады. Осы шабуыл барысында бір АҚШ сарбазы және екі РОКА сарбазы қаза тапты. Тағы 12 АҚШ сарбазы, 9 РОКА сарбазы және 3 Корея азаматы жараланды. КХА сарбаздары АҚШ сарбаздарымен бірге МДЛ-ге дейін қуылды. Осы оқиғадан кейін ДМЗ-дың оңтүстік шекарасы лагерь периметрінен солтүстікке қарай жылжытылды. 1968 жылғы 14 сәуірде сағат 2300-де КХА сарбаздары БҰҰ көмекші күзетшілерін БҰҰ және Бейтарап елдердің (Швейцария/Швеция) лагеріне апарып бара жатқан БҰҰ жүк көлігіне шабуыл жасады. Шағын қарулар, автоматты қарулар және қол гранаталарын қолданып, КХА сарбаздары көлікті тоқтатып, ішіндегі барлық алты сарбазды өлтіруге тырысты. Олар төрт сарбазды (екі америкалық және екі РОКА) өлтіріп, қалған екі сарбазды жаралап, МДЛ арқылы шегінді. "Брич Буй" операциясы – 1968 жылғы 23 желтоқсанда командир Ллойд М. Бухер және USS Pueblo кемесінің 81 экипаж мүшесі "Қайту жоқ көпірінен" өтіп, бостандыққа шықты. Олар 1968 жылғы 22 қаңтарда КХДР Әскери-теңіз күштері шабуыл жасап, басып алған электрондық бақылау кемесінен кейін 11 ай тұтқындықта болды. Олар тұтқындықта болған кезде JSA конференц-бөлмесінде құпия келіссөздер өтті. Олар "Қайту жоқ көпірінен" өткен соңғы БҰҰ тобы болды. "Ғұмырлық қоңырау" операциясы – 1969 жылғы 17 тамызда қарусыз OH 23 бақылау тікұшағы КХДР әуе кеңістігіне бұрылып, Солтүстік Кореяға қонуға мәжбүр болды. Үш экипаж мүшесі БҰҰ Командасының жетекші келіссөзшісі генерал-майор А.Х. Адам мен Солтүстік Корея генерал-майоры Ли Чун Сун арасындағы 3,5 айлық келіссөздер барысында ұсталып тұрды. 1969 жылғы желтоқсан айының басында үш экипаж мүшесі босатылып, "Қайту жоқ көпірінен" өтті.

1970 жылдар

"Құқықсыз қашу" операциясы I, 1970 жылғы 14 ақпан – 1969 жылғы 11 желтоқсанда "Корей әуе жолдарының" ұшағын Солтүстік Кореялық агент қасырып, Вонсан қаласындағы Сондок әуежайына аударды. Ұшақта ұрлаушыдан басқа 46 жолаушы және төрт экипаж мүшесі болды. 1970 жылғы 14 ақпанда Панмунджом арқылы 39 жолаушы елге қайтарылды. Қалған жолаушылар мен экипаж мүшелерінің барлығы Солтүстік Кореяда ұсталды және осы күнге дейін оларға елге оралуға рұқсат берілмеген. "Корей әуе жолдарының YS 11 ұшағын қасыру" дерегін қараңыз. 1970 жылғы 12 қазанда екі ҚХА күзетшісі мен бір ҚХА офицері ҰБК күзетшілерінің тобына жақындады. ҚХА сарбаздары бір ҰҰК күзетшісінен әскери белгіні алып тастауға тырысты, содан кейін басталған жанжалға қатысты. ҚХА күзетшілері кері шегіліп, ҚХА бірлескен міндеттерді орындау ғимаратына көшіп, шамамен 30 ҚХА күзетшісі мен жұмысшысымен оралды. ҚХА жұмысшылары қақпақтармен, таяқтармен және тастармен қаруланып, төбелес бастады. Бір ҰҚК күзетшісі қалғандарынан оқшауланып, MAC және JDO ғимараттарының арасына сүйреліп, басына қашақпен соққы берді. Көп ұзамай 50 қарусыз ҰҚК күзетшісі ҰҚК ЖДО ғимаратынан келіп, төбелесге қосылып, ҰҚК жағындағы ҚХА күзетшілерін МДЛ-дан оқшаулап, әрекетсіз қалдыра бастады. Қақтығыс екі ҚХА күзетшісінің AK 47 мылтықтарымен қаруланған күзет бекетінен шыққанда тоқтады. ҰҚК-нің 7 күзетшісі жарақат алды, оның ішінде бас сүйегі сынығы бар. 1971 жылғы 22 қыркүйекте Солтүстік және Оңтүстік Корея арасындағы алғашқы тікелей байланыс желісі іске қосылды, бұл Солтүстік және Оңтүстік Кореяның Қызыл Крестімен келіссөздер жүргізуге мүмкіндік берді. 1990 және 2000 жылдары Панмунджом аймағы арқылы өтетін 33 тікелей байланыс желісі құрылғанға дейін қосымша телефон желілері орнатылды. 1974 жылғы 3 наурызда ҚХА офицері мен екі ҚХА күзетшісі ҰҚК демеушілігімен ұйымдастырылған экскурсияға, ҰҚК бақылау бекетіне (қазіргі UNCP #3) жақындады. ҰҚК күзетшісі ҚХА тобының экскурсиялық топты мазалауына жол бермеді, сол кезде ҚХА офицері ҰҚК офицерінің иығын ұстады. Сол сәтте ҚХА күзетшілерінің бірі офицердің арқасына және шатқапқа тепкіледі. Шамамен 25-30 ҚХА қызметкері оқиға орнына келді және ҰҚК офицерін оқшаулады, оған 4-ші бақылау пунктіне қайта оралуға жол бермеді, ҰҚК жедел әрекет тобы оқиға орнына келгенше және ҚХА сарбаздарын таратып жіберді. ҰҚК ЖӘТ жарақат алған офицермен кеткеннен кейін, ҚХА күзетшілері қайта оралып, 4-ші бақылау пунктіне бұзып кірді және ішкі бөлмені тозақтап бұзды. ЖӘТ 4-ші бақылау пунктіне қайта орналасты және ҚХА-ны қуып жіберді. ҚХА No.7 күзет бекетіне шамамен 100 қосымша сарбаз жіберді, ол Кері көпірдің батыс жағында орналасқан. ҰҚК ЖДО оқиға орнына келді және қауіпсіздік офицерлерінің кездесуін ұсынып, жағдайдың ушығуын болдырмады. Алайда, кездесу өткізу үшін аймақтан шығып бара жатқан кезде, ЖДО машинасына ҚХА шабуыл жасады, терезелерді таспен және таяқтармен сындырып, ЖДО-ны жарақаттады, содан кейін барлық ҚХА күштері көпірдің өз жағына шегінді. Майор Хендерсон оқиғасы – 1975 жылғы 30 маусымда Солтүстік Корея журналисі, бұрынғы қақтығыстарға бейім, АҚШ армиясының қолдау тобының міндетін атқарушы командирі майор У. Д. Хендерсонға тіл тигізді. Хендерсон тілдік қорлау мен әдепсіз әрекеттерге жауап бермеген кезде, журналист оны бетінен ұрды. Өзін қорғауға көтерілген Хендерсонға артынан ҚХА күзетшісі шабуыл жасады, ол оны есінен танытып, содан кейін мойнына басып, көмейін сызды. ҰҚК және ҚХА күзетшілері бірден жауап берді, содан кейін төбелес болды. ҚХА күзетшілері Хендерсонды эвакуациялаған кезде оған қосымша жарақаттар беруге тырысты. ҚХА күзетшілері ҰҚК демеушілігімен келген журналисті де ұрып, бетіне соққы берді. JSF командирі оқиға орнына келді, төбелесшілермен бетпе-бет келді және қауіпсіздік офицерлерінің кездесуін дереу өткізуді талап етіп, оқиғаны аяқтады. Хендерсон оқиға орнынан эвакуацияланып, емдеу мен оңалту үшін АҚШ-қа жеткізілді. Кореялық балтамен адам өлтіру оқиғасы – 1976 жылғы 18 тамызда Солтүстік Корея күзетшілері Біріккен Ұлттар Ұйымының (БҰҰ) жұмыс тобына шабуыл жасады, олар екі ҰҚК бақылау бекеті арасындағы көру мүмкіндігін жасыратын үлкен ағашты кесіп тастап жатқан. Төбелес кезінде АҚШ армиясының бірлескен қауіпсіздік күштерінің (JSF) рота командирі капитан Бонифас Солтүстік Корея күзетшісінің қолынан қаза тапты, ал лейтенант Барретт қаза тапты және ҰҚК күзетшілерінің көпшілігі ҚХА қолданысқа алған балталармен жарақат алды. Пол Буньян операциясы, 1976 жылғы 21 тамыз – 18 тамызда ҚХА-ның Бонифас пен Барретті өлтіруіне жауап ретінде, БҰҰ қолбасшысы генерал Ричард Г. Стилвелл JSA ішіндегі ағашты кесуге күш көрсетуге бұйрық берді. Ағаш өлтіру оқиғасының орталық нүктесі болды. 1977 жылы, ДМҚ үстінен патрульдеу кезінде АҚШ-тың CH 47 тікұшағы Солтүстік Корея аумағына бұрылып, атып түсірілді. Ұшақ экипажы – үш қаза тапты, біреуі тірі қалды – елге қайтарылды.

Operation Runaway I, February 14, 1970 – A Korean Air Lines aircraft was hijacked by a North Korean agent on December 11, 1969, and forced to divert to Sondǒk Airfield in Wonsan, North Korea. Aside from the hijacker, the plane carried 46 passengers and four crew members. 39 passengers were repatriated through Panmunjom on Valentine's Day, 1970. The remaining passengers and all crew members were held by North Korea and to date have not been permitted to return. See Korean Air Lines YS 11 hijacking. On October 12, 1970, two KPA guards and one KPA officer approached a group of UNC guards. The KPA soldiers attempted to remove the MP brassard from one UNC guard; a shoving match ensued. The KPA guards disengaged, moved to the KPA Joint Duty Officer building and returned with approximately 30 KPA guards and workers. Armed with shovels, clubs, and rocks, the KPA workers initiated a mêlée. One UNC guard was isolated from the rest, dragged between the MAC and JDO buildings, and beaten on the head with a shovel. Shortly afterward 50 unarmed UNC guards from the UNC JDO building arrived and joined the fray and began isolating and disabling KPA guards on the UNC side of the MDL. Fighting ceased when two KPA guards emerged from a guard post armed with AK 47 rifles. Seven UNC guards suffered injuries, including one with a skull fracture. On September 22, 1971, the first hotline between North and South Korea became operational to allow the North and South Korean Red Crosses to negotiate. More direct phone lines were established throughout the 1990s and 2000s until there were 33 hotlines that run through the Panmunjom area. On March 3, 1974, a KPA officer and two KPA guards approached a UNC sponsored tour at UNC Observation Post 5 (now UNCP #3). The UNC escort officer prevented the KPA group from harassing the tour group, at which point the KPA officer grabbed the UNC officer's shoulder. At the same time one of the KPA guards kicked the officer in the back and groin. Approximately 25–30 KPA personnel moved to the site and isolated the UNC officer, preventing him from returning to UNC Check Point 4 until the UNC Quick Reaction Force arrived on scene and dispersed the KPA soldiers. After the UNC QRF departed with the injured officer, KPA guards returned, broke into Check Point 4 and began to vandalize the interior. The QRF redeployed to Check Point 4 and forced the KPA away. The KPA responded by sending approximately 100 additional soldiers to KPA Guard Post No. 7 at the west end of the Bridge of No Return. The UNC JDO arrived on the scene and prevented an escalation by proposing an immediate Security Officers' Meeting. However, upon withdrawing from the area to convene the meeting, the JDO sedan was attacked by the KPA, who broke out the windows with rocks and clubs, injuring the JDO, after which all KPA forces withdrew to their side of the bridge. Major Henderson Incident – On June 30, 1975, a North Korean journalist with a history of provocative actions verbally accosted Major W. D. Henderson, the acting commander of the US Army Support Group. When Henderson failed to respond to the verbal insults and rude gestures, the journalist struck him in the face. Rising to protect himself, Henderson was attacked from behind by a KPA guard, who knocked him unconscious and then stomped on his throat, crushing his larynx. UNC and KPA guards from around the JSA immediately responded, and a mêlée ensued. The KPA guards attempted to inflict further injuries on Henderson as he was evacuated. KPA guards also assaulted a UNC sponsored newswoman, who was hit in the face. The JSF commander arrived on the scene, confronted the fighters, and ended the incident by demanding an immediate Security Officers' Meeting. Henderson was evacuated from the area and eventually transported to the United States for treatment and rehabilitation. Korean axe murder incident – On August 18, 1976, North Korean guards attacked a United Nations Command (UNC) work party which was pruning a large tree obscuring visibility between two UNC checkpoints. During the fight, Joint Security Force (JSF) company commander Captain Bonifas of the US Army was killed by a North Korean guard, and Lieutenant Barrett was killed and most of the UNC guards were wounded by the KPA using axes dropped by the fleeing work party. Operation Paul Bunyan, August 21, 1976 – In response to the killing of Bonifas and Barrett by the KPA on August 18, the UNC Commander, General Richard G. Stilwell ordered a massive show of force to accompany the felling of the poplar tree inside the JSA. The tree had been the focal point of the murders. In 1977, a U. S. CH 47 helicopter on patrol over the DMZ strayed into North Korean territory and was shot down. The crew—three dead, one alive—were repatriated.

1980 жылдар

Кеңес елшілігінің дезертирі – 1984 жылғы 23 қарашада коммунистер жетекшілігімен ұйымдастырылған саяхат кезінде Пхеньян қаласындағы Кеңес елшілігінің аудармашысы, совет азаматы Василий Матузок (кейбір дереккөздерде Матусак деп аталған) кенеттен әскери демаркациялық сызықты кесіп өтіп, Оңтүстік Кореяға қашып өтті. Отыз КХА әскері оны қуа жете келіп, оқ атып, қару қолданды. Капитан Берт Мизусава басқаратын JSF, Матузокты қорғау және Солтүстік Кореялықтарды кері қайтару үшін Китти Хок лагерінен (1986 жылдың тамызында Бонифас лагері болып қайта аталды) шықты. Панмунджомда күзетшілік қызметін атқарып тұрған JSF-тің 4-ші взводының атысымен тоқтатылған КХА әскерлері тез арада оқшауланып, қазіргі Біріктіру монументі орналасқан Сункен Гарден аймағында жеңіліске ұшырады. 40 минутқа созылған атыста Жан Мёнки қаза тауып, Майкл А. Бургойн жараланды. JDO НКО атысты тоқтату туралы келісімге келді, бұл Солтүстік Кореялықтардың кері шегінуіне мүмкіндік берді, бірақ осыған дейін бесеуі жараланып, үшеуі қаза тауып, тағы сегізі тұтқынға алынды. Бұл шайқаста лейтенант Пак Чул ("Булдог лейтенанты", он жыл бұрын Балтамен өлтіруге әкелген қақтығыста Солтүстік Корея әскерлеріне басшылық еткен) қаза тапты деген қауесет тарады, бірақ оны растайтын құжаттар әлі табылмаған. Дегенмен, ол осы оқиғадан кейін JSA-да көрінбеді. Сонымен қатар, атысты тоқтату күшіне енгеннен кейін шамамен 20 минуттан соң солтүстік жақтан оқ атылғаны туралы хабарламалар келіп түсті, ал бейтарап елдердің қадағалау комиссиясының жоғары лауазымды өкілдері JSF командиріне КХА командирі мен оның жақын көмекшісінің жазасыз өлім жазасына кесілгенін мәлімдеді. КХА командирі де қайтадан көрінбеді, бірақ бұл мәлімдемелерді растайтын ешқандай дәлел табылмады. Матузок Сеулде қысқаша сұраққа алынып, содан кейін БҰҰ-ның босқындар жөніндегі жоғарғы комиссарына тапсырылды, ол оның АҚШ-қа қоныс аударуын ұйымдастырды. Халықаралық құтқару комитетінің көмегімен ол Батыс елдеріне қайта қоныстандырылды. Қытайлық офицердің дезертирлігі – 1989 жылғы 29 шілдеде қытайлық әскери офицер әйелімен бірге Оңтүстік Кореяға дезертирлік жасады. Майор Зуо Сиукай және оның әйелі Панмунджомда Солтүстік Кореядан шекараны кесіп өтті. Бұл Корей соғысынан бері Панмунджом арқылы Оңтүстік Кореяға дезертирлік жасаған алғашқы қытайлық офицер болды.

Soviet Defector Incident – On November 23, 1984, during a communist led tour, Soviet citizen Vasily Matuzok (romanized as Matusak in some sources), a translator at the Soviet embassy in Pyongyang, suddenly dashed across the Military Demarcation Line into South Korea. Thirty KPA soldiers pursued him, firing their weapons as they did so. The JSF commanded by Captain Bert Mizusawa deployed from Camp Kitty Hawk (renamed Camp Bonifas in August 1986) to safeguard Matuzok and repel the North Koreans. The KPA soldiers, who were pinned down by fire from the JSF's 4th Platoon on guard duty in Panmunjom, were quickly outmaneuvered and isolated in the area of the Sunken Garden, now the site of the Unification Monument. In the 40 minute firefight that ensued, Corporal Jang Myong ki was killed, and Private First Class Michael A. Burgoyne was wounded. The JDO NCO negotiated a ceasefire that enabled the North Koreans to withdraw, but not before five of them were wounded and three killed, plus an additional eight captured. It has been rumored that Lt. Pak Chul ("Lt. Bulldog", who commanded North Korean soldiers in the confrontation that led to the Axe murder incident a decade earlier) was one of those killed in this firefight, though documentation has not been found yet. However, he has not been seen in the JSA since this incident. Additionally, there were gunshots in the north approximately 20 minutes after the cease fire was effective, and it was reported by senior members of the Neutral Nations Supervisory Commission to the JSF commander that the KPA commander and one of his key subordinates were summarily executed. The KPA commander was likewise never seen again, however no evidence is adduced for these claims. Matuzok was given a short debriefing in Seoul, then turned over to the UN High Commissioner for Refugees, which made arrangements for him to be resettled in the U. S. under the sponsorship of the International Rescue Committee, an organization that helps to resettle refugees in Western countries. Chinese Joint Duty Officer defection – On July 29, 1989, a Chinese army officer and his wife defected to South Korea. Major Zuo Xiukai and his wife crossed the demarcation line from North Korea at Panmunjom. This was the first Chinese officer to defect to South Korea through Panmunjom since the Korean War.

2010 жылдар

2010 жылдың тамызында корейлік бірігуді қолдау мақсатымен екі айға Солтүстік Кореяға кірген және онда болған Оңтүстік Кореяның пасторы Хан Сан Рёль, Бірлескен қауіпсіздік аймағы арқылы Оңтүстік Кореяға оралғаннан кейін Оңтүстік Корея билігі тарапынан қамауға алынды. 2012 жылдың наурыз айында Оңтүстік Кореяның бірігуші белсендісі Ро Су Хүй корейлік бірігуді қолдау мақсатымен Солтүстік Кореяға кірді. Шілде айында ол Бірлескен қауіпсіздік аймағы арқылы Оңтүстік Кореяға оралғаннан кейін Оңтүстік Корея билігі тарапынан қамауға алынды. 2017 жылдың қарашасында Солтүстік Кореяның әскери қызметшісі О Чон Сонг Бірлескен қауіпсіздік аймағындағы демаркациялық сызықты кесіп өтіп, дезертирлік жасады. Әскери қызметші шекараның солтүстік жағында тоқтап қалғанша көлігін жүргізді. Содан кейін ол басқа КХА сарбаздары тарапынан атылып, демаркациялық сызықтан шамамен алыс жерде ауыр жарақаттармен табылғандықтан, өмірінен айырылды. Бірақ ол аман қалды. 2018 жылдың қаңтарында Солтүстік Корея мен Оңтүстік Корея 2018 жылғы қысқы Олимпиадаға Солтүстік Кореяның қатысуын, соның ішінде әйелдердің хоккей командасын құру мүмкіндігін және мұз айдынындағы жұптық сыныптарға қатысуын талқылау үшін Кореяаралық бейбітшілік үйінде кездесті. 2018 жылдың 27 сәуірінде 2018 жылғы Кореяаралық саммит өтті. Солтүстік Кореяның басшысы Ким Чен Ын Оңтүстік Кореяның президенті Мун Чжэ Инмен қолдасты және демаркациялық сызықты кесіп өтті, бұл 1953 жылы Корей соғысы аяқталғаннан бері Солтүстік Корея басшысының Оңтүстік Корея аумағына алғаш рет бас сұққандығын білдірді. Екеуі қол ұстасып, қысқа уақытқа солтүстікке өтіп, содан кейін оңтүстікке қайтып келді. 2018 жылдың 26 мамырында Ким мен Мун Бірлескен қауіпсіздік аймағында, бұл жолы Панмунджомның Солтүстік Корея жағында қайтадан кездесті. Кездесу екі сағатқа созылды және басқа саммиттерден айырмашылығы, ол бұрыннан жарияланбады. 2018 жылдың 19 қыркүйегінде Ким мен Мун Пхеньянда келісімге қол қойды, онда Бірлескен қауіпсіздік аймағындағы миналардың, күзет посттарының, қару-жарақтардың және әскери қызметшілердің алынып тасталуы көзделді. Екі Корея да әскерлер толықтай алынып тасталғаннан кейін аймақты "бейбітшілік туризмі" аймағына айналдыруға келісті. 2018 жылдың 16 қазанында екі Корея туристерге Бірлескен қауіпсіздік аймағының әскери демаркациялық сызығынан Ким мен Мунның 2018 жылдың 27 сәуірінде жасаған шекарадан өтуін қайталайтын түрде өтуге рұқсат беруге келісті. Бұл келісім Паньмунжомның Оңтүстік Корея жағында өткен БҰҰ әскери қолбасшыларының Солтүстік және Оңтүстік Кореядан кездесуінен кейін жасалды. 2018 жылдың 22 қазанында БҰҰ Корея шекарасының екі жағындағы күзет посттарын және қару-жарақтарды алып тастау туралы шешімді мақұлдады және алып тастау процесіне көмек көрсетуге келісті. 2018 жылдың 25 қазанында күзет посттары мен қару-жарақтар Бірлескен қауіпсіздік аймағынан алынып тасталды. 2018 жылдың 6 қарашасында екі Корея және БҰҰ қауіпсіздікке бақылауды беруді қамтитын жаңа ережелерді бекітті. Солтүстік және Оңтүстік Корея енді Бірлескен қауіпсіздік аймағының тиісті жақтарында орналасқан қауіпсіздік қызметкерлерін бақылауға жауапты болады.

In August 2010, Reverend Han Sang ryol of South Korea, who had entered and stayed in North Korea for two months in order to promote his cause of Korean unification, was arrested by South Korean authorities after returning to South Korea through the Joint Security Area. In March 2012, South Korean unification activist Ro Su hui entered North Korea in order to promote his cause of Korean unification. In July, he was arrested by South Korean authorities, after returning to South Korea through the Joint Security Area. In November 2017, Oh Chong song, a North Korean soldier, defected by crossing the demarcation line in the JSA. The soldier drove a vehicle until it became stuck on the north side of the border. The defector then jumped out and was shot by other KPA soldiers and was found in critical condition with multiple gun wounds about from the demarcation line. He survived. In January 2018, North Korea and South Korea met on the South Korean side of the JSA at the Inter Korean Peace House to discuss North Korea's participation in the 2018 Winter Olympics including a possible inter Korean women's ice hockey team and North Korea's participation in ice skating pairs. On April 27, 2018, the 2018 inter Korean summit took place. North Korean leader Kim Jong un shook hands with South Korean President Moon Jae in and crossed over the MDL, marking the first time a North Korean leader has set foot in Southern territory since the Korean War ended in 1953. Both men held hands and crossed back over to the North briefly before returning to the South. On May 26, 2018, Kim and Moon met again in the Joint Security Area, this time on the North Korean side of Panmunjom. The meeting took two hours, and unlike other summits it had not been publicly announced beforehand. On September 19, 2018, Kim and Moon signed an agreement in Pyongyang calling for the removal of landmines, guard posts, weapons, and personnel in the Joint Security Area. The Koreas also agree to turn the area into a "peace tourism" zone once the withdrawal has been complete. On October 16, 2018, both Koreas agreed to allow tourists to walk across the Joint Security Area's Military Demarcation Line in a way which reenacts Kim and Moon's April 27, 2018 border crossing. This agreement came following a meeting the UN Command military officers from both North and South Korea in the South Korean side of Panmunjom. On October 22, 2018, the UNC endorsed the decision to remove guard posts and weapons from both sides of the Korean border and agreed to provide assistance in the removal process. On October 25, 2018, guard posts and weapons were removed from the Joint Security Area. On November 6, 2018, both Koreas and the UNC established a new set of rules which included, among other things, the transfers of security oversight. Both North and South Korea will now have oversight over security personnel stationed at their respective sides of the Joint Security Area.

2020 жылдар

2023 жылдың 18 шілдесінде АҚШ армиясының қарапайым сарбазы Трэвис Кинг өзінің тобынан бөлініп, рұқсатсыз Солтүстік Корея шекарасын кесіп өтті. Ол Солтүстік Кореяның күзетіне алынды.

Туризм

Бірлескен қауіпсіздік аймағына жыл сайын бірнеше туристік компаниялар мен USO (Кореядағы әртүрлі АҚШ әскери құрамалары арқылы) шамамен 100 000 турист келеді. Оңтүстіктен келген туристер DMZ-ге кірмес бұрын, оларға брифинг өткізіледі, оның барысында олар мынандай мазмұндағы құжатқа қол қоюға міндетті: "Панмунджомдағы Бірлескен қауіпсіздік аймағына сапар жасау жау территориясына енуді және жаудың әрекеттері салдарынан жарақат алу немесе қаза болу мүмкіндігін білдіреді". 2018 жылдың 16 қазанында Панмунджомның оңтүстіккореялық жағында БҰҰ қолбасшылығы мен Солтүстік және Оңтүстік Кореяның әскери шенеуніктері арасында өткен келісімде Бірлескен қауіпсіздік аймағының қарусыздандырылуы толыққанды аяқталды, азаматтық және шетелдік туристерге киімдеріне ешқандай шектеу қойылмай, сағат 9:00-дан 17:00-ге дейін шекара аймағына баруға рұқсат етіледі. Бұл әскерлерді шығару 25 қазанда аяқталды, бірақ туризм кейінге жылдырылды. 2018 жылдың 6 қарашасында күзетшілердің міндетін алмастыру ережелері бекітілген кезде Бірлескен қауіпсіздік аймағына туризмді қайта бастау күні белгіленбеді.