Кіріспе

Ладнердегі Канадалық күштер станциясы – бұрынғы әскери аэродром және байланыс станциясы, Боундери шығанағының қасында және Дельта, Британ Колумбиясының Ладнердің шығысында, Ванкувердің оңтүстігінде және АҚШ шекарасына жақын орналасқан. Жабылғаннан кейін ол Боундери Бей әуежайы ретінде қайта ашылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс (1940-1946 жж.)

1939 жылы Британдық одақтастықтың әуе оқу жоспары күшіне енгеннен кейін, Канада Корольдік әуе күштері Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған ұшақ экипаждарын даярлау үшін жайлар іздеуді бастады. Боундери-Бей таңдалған жерлердің бірі болды, 1940 жылы үш шаруашылықтың жері әуежай құру үшін иеліктен алынды. Құрылыс баяу жүрді, себебі батпақты жерлерді сабан мен қиыршық таспен толтыру қажет болды, бірақ 10 сәуірде әуеайлақтың ашылуына арналған қиыршық тас жолдар мен ұшу-қону жолақтары дайын болды. №18 Ұшуға дайындық беретін бастауыш мектеп (№18 EFTS) жаңа құрылған Канада Корольдік әуе күштерінің Боундери-Бей станциясында құрылған алғашқы бөлімше болды. De Havilland Tiger Moth екіұшақты ұшақтарында ұшуды №18 EFTS жеке азаматтық инструкторлар арқылы жүзеге асырды. Әуеайлақ 1941 жылдың 2 шілдесінде ресми түрде ашылды. Бұл мектепті B.C. авиациялық клубы демеушілік етті және Vancouver Air Training Co. Ltd (VATC) деп аталды. 1942 жылдың 25 мамырында №18 EFTS Пёрл-Харбордағы американдық теңіз базасына жасалған шабуылдың тікелей салдарынан таратылды. Батыс жағалаудың жапондық шабуылға ұшырауы мүмкін екені сезілді және Боундери-Бей Ванкуверді және айналасындағы жағалауды қорғау үшін истребитель эскадрильясы үшін ең қолайлы орын болды. №18 бөлімшесінің қызметкерлері мен жабдықтары RCAF станциясы Каронға орналасқан №33 RAF EFTS-ке ауыстырылды, онда азаматтық қызметкерлер RAF қызметкерлерінен операцияларды қабылдады. 1942 жылдың басынан 1944 жылдың сәуіріне дейін үш истребитель эскадрильясы Боундери-Бей арқылы ауысып отырды. Hawker Hurricane ұшақтарымен жабдықталған №133 эскадрильясы бірінші болды, ал кейіннен Curtiss Kittyhawk ұшақтарында ұшқан №14 және №132 эскадрильялары тағайындалды. 1944 жылдың 1 сәуірінде Боундери-Бейде №5 Операциялық оқу бөлімі (OTU) құрылды. №5 OTU американдық Consolidated Liberator ұшағын ұшуға одақтас экипаждарды даярлау мақсатымен құрылды. 1944 жылға қарай Корольдік әуе күштері Оңтүстік-Шығыс Азия мен Тынық мұхитында бомбалау операцияларын күшейтуге шешім қабылдады және таңдау B-24 бомбалаушысына түсті. Боундери-Бей таулар мен мұхитқа жақын орналасқандықтан таңдалды, себебі болашақтағы операциялар театрында кездесетін ұшу жағдайларын жасауға көмектеседі деп есептелді. Liberator-дан басқа, төрт қозғалтқышты Liberator-ға дейін жеткізілу үшін Солтүстік Америкалық Mitchell ұшағы қолданылды. Бөлімшеде қолданылған басқа ұшақтарға мақсатты сүйреуге арналған Bristol Bolingbroke, истребительдермен жаттығулар үшін Curtiss Kittyhawk және көмекші ұшақ ретінде Noorduyn Norseman кірді. Бірінші курс бітіргеннен кейін экипаждарға қосымша әуе зеңбіректері қажет екені анықталды. Сондықтан қосымша персоналды орналастыру үшін қосымша бөлімше қажет болды. 1944 жылдың 15 шілдесінде №5 OTU Абботсфорд жасағы құрылды және Liberator ұшақтары Абботсфордқа көшірілді. Боундери-Бей енді бастапқы дайындыққа жауапты болды және Liberator экипаждары Абботсфордтан бітіретін болды. Соғыстан кейін әуежайдың қажеті қалмады. №5 OTU 1945 жылдың 31 қазанында әуеайлақты қалдырды, ал 1946 жылы RCAF станцияны жапты. RCAF Боундери-Бейдің соғыс кезіндегі соңғы ресми міндеті - Канада Корольдік әуе күштері үшін демобилизация орталығы ретінде жұмыс істеу болды.

Соғыстан кейінгі кезең (1949-1971)

1949 жылы ол Канада Корольдік сигнал корпусына берілгенге дейін пайдаланылмаған күйде қалды. WVS шақыру белгісімен Ванкувер сымсыз станциясы қайта құрылып, байланыс және сигналдарды жинау үшін радио жабдықтарын пайдаланды. Ванкувер сымсыз станциясында соғыстан кейінгі басқа базалар сияқты, жалғыз тұратын бөлмелер, 150 тұрақты үйленген отбасыларға арналған пәтерлер, асханалар, медициналық тексеру бөлмесі, әкімшілік ғимарат, 2 бейсбол алаңы және теннис корты бар спорт алаңымен жабдықталған спорт залы, шіркеу, ағаш өңдеу және автокөлік шеберханалары, азық-түлік дүкені (кейін CANEX), инженерлік және көлік бөлімдері, сондай-ақ өрт сөндіру бөлімі болды. Бұл нысандардың көп бөлігі әуежайдың солтүстігіндегі жер учаскесінде орналасқан. 1968 жылы Канада Құралдары біріктірілген кезде, бұл орын Ладнердегі Канада Құралдары станциясы деп аталды. Біріктірумен байланысты қысқартулар көп ұзамай CFS Ladner-ге әсер етті және 1971 жылы ол мұңғыл жабылды.

Қайта тууы (1971 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

База жабылуынан кейін бұл аумақты Ладнер қауымы пикниктерге, қоғамдық жәрмеңкелерге және автожарыстарға пайдаланды. Ванкувер халықаралық әуежайы жалпы авиация және коммерциялық трафикті қабылдай алмайтыны анық болғанда, Канада Көлігі Боундерли Бэйді жалпы авиация үшін қайта ашуды ұсынды. Әуежай жаңартты, және 1983 жылдың 11 шілдесінде үш ұшу-қону жолағының екеуі Боундерли Бэй әуежайы ретінде қайта ашылды. Қалған ұшу-қону жолағы мен бір бөлігі пандус кеңістігі жүргізушілерді оқыту және басқа да шаралар үшін қолданысқа берілді. Дельта муниципалитеті әуежайдың солтүстігіндегі аумақты Солтүстік 40 паркі қорығы ретінде ұстап тұрады. Паркте жаяу серуендеу жолы, ақпараттық тақталар және иттерді бос жүргізуге арналған аймақ бар.