Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мэри Сетон Фрейзер Тайтлер (үйленгеннен кейін Мэри Сетон Уоттс) (25 қараша 1849 – 6 қыркүйек 1938) – символизм ағымындағы қолөнер шебері, дизайнер және әлеуметтік реформатор.
Mary Seton Fraser Tytler (married name Mary Seton Watts) (25 November 1849 – 6 September 1938) was a symbolist craftswoman, designer and social reformer.
Өмірбаян
Уотс, тумасы Фрейзер Тайтлер, 25 қараша 1849 жылы Үндістанда дүниеге келген. Ол Балнайн мен Алдуридегі Чарльз Эдвард Фрейзер Тайтлердің қызы болды, ол Шығыс Үндістан компаниясында қызмет еткен. Ол өмірінің көп бөлігін Шотландияда өткізді, онда оны әжесі мен атасы тәрбиеледі, ал 1860 жылдары Англияға көшті. 1870 жылдың басында ол Дрезденде сурет өнерін оқыды, содан кейін сол жылы Оңтүстік Кенсингтон өнер мектебіне қабылданды. Уоттс Годлминг және аймақтық әйелдер сайлау құқығы қоғамының ұлттық одағының президенті болды (Ұлттық әйелдер сайлау құқығы қоғамының жергілікті бөлімшесі), және ол Суррейдегі Комптонда кем дегенде бір әйелдер сайлау құқығы жиынын өткізді. Уоттс 1938 жылдың 6 қыркүйегінде Комптондағы Лимнерслис үйінде қайтыс болды.
Watts, née Fraser Tytler, was born on 25 November 1849, in India. She was the daughter of Charles Edward Fraser Tytler of Balnain and Aldourie, who worked for the East India Company. She spent much of her youth in Scotland, where she was raised by her grandparents, and settled in England in the 1860s. Early in 1870 she studied art in Dresden before enrolling at the South Kensington School of Art later the same year. Watts was President of the Godalming and District National Union of Women's Suffrage Society (a local branch of the National Union of Women's Suffrage Societies), and she convened at least one women's suffrage meeting in Compton, Surrey. Watts died at her home, Limnerslease, in Compton on 6 September 1938.
Жұмыс
Некеден кейін Уоттс негізінен кельт және модерн стилінде (британдық модерн стилі) басрельефтер, қыш ыдыстар, металл бұйымдары және тоқыма өнімдері саласында жұмыс істеді. Ол Комптон гончарлар өнер гильдиясын және Суррейдегі Комптон қаласындағы Өнер және қолөнер гильдиясын бірлесіп құрды. Ол Комптондағы Уоттс қабірлік шапелін (1895–1904) жобалап, салып, күтіп ұстады; сондай-ақ күйеуінің еңбектерін сақтау үшін Уоттс галереясын (1903–04) салып, күтіп ұстады. Уоттс өзінің туындыларын 1893 жылы Чикагодағы (Иллинойс штаты) Дүниежүзілік Колумбия көрмесіндегі «Әйелдер үйі»нде көрсетті. Уоттс «Үй өнері мен өнеркәсібі қауымдастығы» (HAIA) арқылы қолөнерді сақтау жолымен ауылдық аймақтарда жұмыс орындарын құруға ұмтылды. Уоттс қабірлік шапелін салу кезінде жұмысшыларды сазды пішінден жасауға оқытты, бұл бастама 1899 жылы Комптон гончарлар гильдиясының құрылуына әкелді. Ол кез келген адамға мүмкіндік берілген жағдайда сұлу нәрселер жасай алатынына және әркімнің өзін шығармашылықпен жеткізе алатын қолөнері болуы керек дегенге берік сенді. Ол Шотландия мен Ирландияның өзгеше көркемдік білдірісі – кельт стилін қайта жаңғыртуды қолдады. 1899 жылы одан осы стильде кілемдерді жобалау сұралды, бұл тапсырысты Дарвелдегі Александр Мортон & Co компаниясы, Liberty компаниясының жиһаз маталарының негізгі өндірушісі берді. Мортон, Тығыз қоныстанған аудандар кеңесімен бірлесіп, Ирландияның Донегал қаласында жергілікті әйелдерді жұмыспен қамту үшін шеберхана ашты, олардың табыс табу мүмкіндігі шектеулі болды. Уоттс Liberty компаниясының кельт стилін дамытты, Liberty & Co үшін жасалған кельт жаңғыруы кілемдерінің, кітап мұқабаларының, металл бұйымдарының және тоқыма өнімдерінің көп бөлігі Уоттс қабірлік шапеліндегі оның бұрынғы жобаларына негізделген. Өмірінің соңында Уоттс «Үлгідегі сөз» (1905) атты еңбегін жазды, онда Уоттс қабірлік шапелінде қолданылған символдар туралы егжей-тегжейлі мәліметтер келтірілген, сондай-ақ күйеуінің үш томдық өмірбаянын «Суретшінің өмірінің жылнамасы» (1912) аяқтады.
After her marriage, Watts largely worked in the fields of Celtic and Modern Style (British Art Nouveau style) bas reliefs, pottery, metalwork, and textiles. She co founded the Compton Potters' Arts Guild and the Arts & Crafts Guild in Compton, Surrey. She designed, built, and maintained the Watts Mortuary Chapel in Compton (1895–1904); and had built and maintained the Watts Gallery (1903–04) for the preservation of her husband's work. Watts exhibited her work at The Woman's Building at the 1893 World's Columbian Exposition in Chicago, Illinois. Watts, through the Home Arts and Industries Association (HAIA), worked to create employment for rural communities through the preservation of handicrafts. During the execution of the Watts Mortuary Chapel, Watts trained workers in clay modelling, an initiative that eventually led to the establishment of the Compton Potters' Guild in 1899. She was a firm believer in the idea that anyone given the opportunity could produce things of beauty and that everyone should have a craft within which they could express themselves creatively. She supported the revival of the Celtic style, the indigenous artistic expression of Scotland and Ireland. In 1899, she was asked to design rugs in this style for the carpet company Alexander Morton & Co of Darvel, Liberty's main producer of furnishing fabrics. In cooperation with the Congested Districts Board, Morton had established a workshop in Donegal, Ireland, to employ local women who had little opportunity to earn a livelihood. Watts pioneered Liberty's Celtic style, with much of the imagery for the Celtic Revival carpets, book bindings, metalwork, and textiles for Liberty & Co. being based on her earlier designs at the Watts Mortuary Chapel. Later in life, Watts wrote The Word in the Pattern (1905), which details the use of symbols in the Watts Mortuary Chapel, and completed a three volume biography of her husband, Annals of an Artist's Life (1912).