1854-55 жылдардағы АҚШ-тағы құлдыққа қарсы қозғалыс: «Небраскаға қарсы» қозғалысы

Кіріспе

1854–55 жылдардағы американдық құлдыққа қарсы қозғалыс. Анти-Небраска қозғалысы – 1854 жылғы Канзас-Небраска заңына және АҚШ-тың 36° 30' солтүстік ендігінен солтүстікке қарайғы аумақтарда құлдыққа тыйым салған Миссури келісімінің күшін жоюға қарсы құрылған АҚШ-тағы саяси бірлестік. Сол кезде "Небраска" аталымы Миссури өзенінің батысындағы аймақтарды білдіруі мүмкін еді. Республикалық партия Анти-Небраска қозғалысынан өркендеді.

Тарих

Небраскаға қарсы қозғалыстың көпшілігі Канзас-Небраска заңын 1850 жылғы келісімге жасалған, оңтүстікке бағытталған бір жақты түзету және Миссури келісімінің шарттарын бұзу деп есептеді. Көптеген адамдар бұрын еркін ақ тұрғындарға арналған солтүстік аймақтарда жаңа құл штаттарының құрылуы мүмкін болғандықтан қатты алаңдады. Құлдықты жаңа аймақтарға тарату мәселесі, құлдықты жою мәселесінен өзгеше болды, және Канзас-Небраска заңына қарсы шыққандардың аз ғана бөлігі ғана құлдықты толық жоюды жақтады. Заңға наразылықтың алғашқы айқын көрінісі 1854 жылдың қаңтарындағы Тәуелсіз демократтардың үндеуі болды. Одан кейін АҚШ-тың көптеген аймақтарында жергілікті "Небраскаға қарсы" жиналыстар ұйымдастырылды. Олардың қатарында "Еркін топырақ" партиясының мүшелері, ар-ожданды вигтер және құлдыққа қарсы демократтар болды. Кейбіреулері құлдыққа қарсы кеңею принципіне негізделген жаңа саяси партия құруға тырысты, ал басқалары өздерінің бұрынғы саяси байланыстарын үзуді жоспарламады, бірақ Канзас-Небраска заңына қарсы тұру мәселесінде әртүрлі саяси көзқарастағы адамдармен одақтасуды көздеді. Канзас-Небраска заңы қабылданғаннан кейін, 1854 жылдың мамырында құлдықты кеңейтуге қарсы пікір Солтүстікте саяси маңыздылығын сақтап қалды (Канзас заң бойынша "Қанды Канзасқа" айналған кезде одан да күшейді). Сонымен қатар, вигтер партиясы ұлттық деңгейде ыдырап, осы мүмкіндікті пайдаланып, құлдыққа қарсы кеңею принципіне негізделген жаңа партия құруға ниеттенгендер мен иммиграцияға және католицизмге қарсы жаңа партия құруға ниеттенгендер арасында бәсеке пайда болды. Бастапқыда көптеген аймақтарда "Американдық партия" немесе "Бірде-бірде білмейтіндер" вигтердің тарауынан ең көп пайда көрді, бірақ түрлі күрделі саяси маневрлерден кейін (кейде жергілікті "біріктірілген тізімдер" одақтастығын қамтиды), 1856 жылға қарай құлдыққа қарсы Республикалық партия, Небраскаға қарсы қозғалыстың ұйымдастырылған жалғасы, АҚШ-тағы ең ірі екі партияның біріне айналды (1856 жылғы АҚШ президенттік сайлауларын қараңыз). Салмон Чейс Небраскаға қарсы қозғалыстың көрнекті тұлғаларының бірі болды. Авраам Линкольн Канзас-Небраска заңының нәтижесінде саясатқа қайта оралды (өз заңгерлік тәжірибесіне берілгеннен кейін) және Иллинойс штатының орталық бөлігінде Небраскаға қарсы белгілі спикер болды.

Most in the anti Nebraska movement considered the Kansas–Nebraska Act to be a unilateral pro Southern revision to the supposedly final Compromise of 1850, and a nefarious violation of the terms of the Missouri Compromise. Many were deeply alarmed by the prospect of new slave states being established in northern areas formerly reserved for free white settlers. The issue of not extending slavery into new areas was different from the issue of abolishing slavery in areas where it already existed, and only a minority of Kansas Nebraska act opponents were abolitionists in the strict sense. The first prominent public manifestation of opposition to the act was the Appeal of the Independent Democrats in January 1854. This was followed by locally organized "anti Nebraska" meetings in many parts of the United States. Supporters included members of the Free Soil Party, Conscience Whigs, and anti slavery extension Democrats. Some were seeking to organize a new political party devoted to anti slavery extension principles, while others did not intend to repudiate their existing political affiliations, but merely wished to ally with those of diverse political views on the single issue of opposing the Kansas Nebraska Act. Opinion against the expansion of slavery continued to be politically important in the North after the Kansas Nebraska Act was passed in May 1854 (reinforced when Kansas under the Act became "Bleeding Kansas"). Simultaneously, the Whig Party was disintegrating at the national level, and there was competition between those who wished to take advantage of this situation to organize a major new party based on anti slavery extension principles, and those who wished to organize a new party based on anti immigration and anti Catholicism. At first in many areas the "American Party" or Know Nothings seemed to benefit most from the dissolution of the Whigs, but after various complicated political maneuverings (sometimes involving local "fusion ticket" alliances), by 1856 the anti slavery Republican Party, the organized successor to the anti Nebraska movement, was one of the two largest parties in the United States (see 1856 United States presidential election). Salmon Chase was one of the prominent figures in the anti Nebraska movement. Abraham Lincoln re entered politics as a result of the Kansas Nebraska Act (after a period when he devoted himself to his law practice), and was a prominent local anti Nebraska speaker in central Illinois.