Кіріспе

Сотомарина – осы атпен аталатын жарым аралда орналасқан шағын қала. Ол Италияның солтүстік-шығысындағы Венето аймағындағы Венеция қалалық агломерациясының құрамындағы Чиоггия коммунасының бір бөлігі болып табылады.

География

Сотомарина – Венеция лагунасына еніп жатқан, оның оңтүстік жағалауын құрайтын жартыарал. Бұл лагунаның жағалауының қалған бөліктері – ортасында Пеллестрина және Лидо бөгет аралдары, ал солтүстікте Каваллино түбегі орналасқан. Сотомарина Пеллестринадан Чиоггия шығанағы арқылы бөлінеді. Лагуна жағындағы жағалауында Чиоггия қаласын құрайтын аралдар мен лагунаның ең оңтүстік алабы – Валь ди Брентаның шығыс жағы жатыр. Оның оңтүстік ұшы Брента өзенінің сағасымен тілінеді. Жартыарал солтүстік бөлігінде тар, ал оңтүстікке қарай кеңейе түседі. Қала Чиоггияға жақын орналасқан және 700 метрлік көпірмен байланысқан.

Тарих

Сотомаринадағы негізгі елді мекен 7-ші ғасырда Клодия Минор деп белгілі болды. Бұл оны қазіргі Чиоггия қаласындағы Клодия Майордан ерекшелендірді. Бұл латынша есімдер кейін Киоггия Минор және Киоггия Маджоре болып өзгерді. Елді мекен өз трибунымен басқарылды және өз заңдарын қабылдады. Ол Чиоггиямен тас көпір арқылы байланысты болды. Онда Сан-Мартино, Сант-Антонио Абате, Сан-Маттео шіркеулері, аурухана және мұнарасы бар қамал (Буонкастелло) орналасқан, ол жарым аралының солтүстік-шығыс бөлігінен алыс емес, өз атымен аталған аралда орналасқан. Қала 1379 жылы Генуя және Венеция республикалары арасындағы Чиоггия соғысы кезінде қирады. Венеция Республикасының сенаты 17 ғасырдың екінші жартысына дейін оны қайта құруға тыйым салды. Осы кезеңде ол адамсыз болып, су тасқынына ұшырады. 18 ғасырда Сотомаринаны дауылдық толқындардан қорғау үшін Истрия тасынан жасалған мураццилер салынды. Венеция лагунасының оңтүстігінде және Брондолоға жақын, Брондоло лагунасы деп аталатын шағын лагуна болды. Екі лагуна Брондоло шығанағы арқылы байланысты болды. Венеция Республикасы Брента өзенін бірнеше рет оңтүстікке бұрып жіберді, бұл Венеция лагунасының орталық бөлігінде шөгінділердің қалыптасуына әкелді. Олардың бірінде өзен лагунаның басқа бөлігіне, Валь-ди-Брента алқабында, Чиоггияға қарсы жағалауға бағытталды, нәтижесінде 1507 жылы аяқталған Брента-Нова каналы құрылды. Содан кейін венециялықтар Parador di Brondolo, яғни бөгет салып, осы өзенді Венеция лагунасынан бөліп, Брондоло лагунасынан да оқшаулады. Ол Брондоло шығанағына жеткізіліп, соңғы лагунаға құйылды. Бұл 1577 жылы аяқталды. Лагуна теңізден жабық болғандықтан, өзеннің әкелген тұщы суының арқасында бірнеше ғасыр ішінде тұщы сулы жағалау көліне айналды. Кейіннен өзен шөгінділерін әкелгенімен лагуна сазға айналды. Брентаның соңғы бұрылуы 1930 жылдары осы өзенді теңізге бағыттайтын бөгет салу арқылы жүзеге асты. Бұл одан әрі шөгінділердің қалыптасуын болдырмау, жергілікті флора мен фаунаны сақтау және безгек ауруының алдын алу мақсатында жасалды. Осыдан бері Сотомаринаның оңтүстік жағалауы өзен әкелген шөгінділердің әсерінен жылына орташа есеппен үш метрге кеңейіп келеді. Құмды жағажайдың ұзындығы 5 1/2 км, ал кей жерлерде ені 300 метрге жетеді.