Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд адвокаты, судья және консерватор саясаткер Дункан МакНилл, 1-ші барон Колонсей ФРСЭ (20 тамыз 1793 – 31 қаңтар 1874) – шотланд адвокаты, судья және консерватор саясаткер. Ол 1852–1867 жылдар аралығында Сессия сотының Лорд-генерал судьясы және Лорд-президенті болды. Оның кіші інісі – дәрігер және дипломат сэр Джон МакНилл.
Scottish advocate, judge and Tory politician
Duncan McNeill, 1st Baron Colonsay FRSE (20 August 1793 – 31 January 1874) was a Scottish advocate, judge and Tory politician. He was Lord Justice General and Lord President of the Court of Session between 1852 and 1867. His younger brother was the physician and diplomat Sir John McNeill.
Өмірбаян және білім
МакНилл Ішкі Гебрид аралдарындағы Оронсей аралында дүниеге келді, Колонсей мен Оронсейдің лаирды Джон МакНиллдің (1767–1846) және оның әйелі Гестердің (туған тегі МакНилл) ұлы. 1809 жылы Сент-Эндрю университетінде магистратураны бітірді.
McNeill was born on the island of Oronsay in the Inner Hebrides, the son of John McNeill (1767–1846), laird of Colonsay and Oronsay, and his wife Hester (née McNeill). Educated at St Andrew's University where he graduated MA in 1809
Ол Эдинбургта Майкл Линнингтің (WS) жанында оқушылыққа түсті, кеңсесі 6 Сент-Джеймс скверде орналасқан. 1816 жылы Адвокаттар факультетінің мүшесі болды. Ол философ Эдмунд Монтгомеридің әкесі болуы мүмкін.
He served his apprenticeship in Edinburgh under Michael Linning WS, based at 6 St James Square. He became a member of the Faculty of Advocates in 1816. He was the presumptive father of philosopher Edmund Montgomery.
Саяси, заңгерлік және сот қызметі
Ол 1820-1824 жылдары Эдинбургте адвокаттың орынбасары болды. 1824 жылы МакНилл Пертширдің шерифі болып тағайындалды. Ол 1834-1835 жылдары және 1841-1842 жылдары Сэр Роберт Пилдің басшылығымен Шотландияның бас солиситоры, ал 1842-1846 жылдары лорд-адвокат болып қызмет етті. 1843 жылдан 1851 жылға дейін Аргилшир округінен парламент мүшесі болды. 1851 жылы ол Әділет Колледжінің сенаторы және Лорд Колонсей және Оронсей ретінде Сессияның тұрақты мүшесі болып тағайындалды. Ол 1852 жылдан 1867 жылға дейін Бас сот судьясы және Сессия сотының президенті болды. 1867 жылдың 26 ақпанында Аргил графтығындағы Колонсей және Оронсей бароны титулымен асыл тектілікке көтерілді.
He was Advocate Depute in Edinburgh 1820 to 1824. MacNeill was appointed Sheriff of Perthshire in 1824. He served under Sir Robert Peel as Solicitor General for Scotland from 1834 to 1835 and again from 1841 to 1842 and as Lord Advocate from 1842 to 1846. From 1843 to 1851 he sat as Member of Parliament for Argyllshire. In 1851 he was appointed a Senator of the College of Justice and an Ordinary Lord of Session as Lord Colonsay and Oronsay. He was Lord Justice General and Lord President of the Court of Session from 1852 to 1867, and was raised to the peerage as Baron Colonsay, of Colonsay and Oronsay in the County of Argyll, on 26 February 1867.
Жеке өмір
1829 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды, оны Джон Шэнк Мор ұсынды. Өмірінің соңында Эдинбург университеті оған құрметті доктор (LLD) дәрежесін берді. МакНилл үйленбеген, бірақ Эдинбургтің Екінші жаңа қаласындағы 73-ші Ұлы Король көшесіндегі өте үлкен георгиан стиліндегі үйde тұрды. Ол 1833 жылы Эдинбургтің Тау қоғамының мүшесі болды. Лорд Колонсей 1874 жылғы 31 қаңтарда Францияның Пау қаласында 80 жасында қайтыс болды, сомен атағы тоқталды. Ол Эдинбургтегі Уорристон зиратында, шығыс қақпаға қарай созылған шығыс-батыс жолдың оңтүстігіне жерленді. Оның қоладан жасалған гербы ескерткіштен ұрланды.
In 1829 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh his proposer being John Shank More. In later life Edinburgh University awarded him an honorary doctorate (LLD). McNeill was unmarried, but lived in a very large Georgian townhouse: 73 Great King Street in Edinburgh's Second New Town. He was a member of the Highland Society of Edinburgh (1833). Lord Colonsay died at Pau, France, on 31 January 1874, aged 80, when the title became extinct. He was interred at Warriston Cemetery in Edinburgh, south of the upper east–west path towards the East Gate. His bronze coat of arms has been stolen from the monument.