Кіріспе

Көбелектер түрі

Жаймалақ көбелек (Manulea lurideola) – Erebidae тұқымдасының көбелегі. Бұл түрді алғаш рет 1817 жылы Иоганн Леопольд Теодор Фридрих Цинкен сипаттаған. Ол Еуропаның барлық аймақтарында және шығысқа қарай Палеарктика арқылы Байкал көліне дейін таралған. Бұл түрдің қанаттарының ені 31–38 мм. Алдыңғы қанаттары сұр түсті, ал қанат шеті бойында сарғыш реңді жолақтары бар. Артқы қанаттары біркелкі қаймақ түсті. Басқа жаймалақ көбелектер сияқты, ол да қанаттарын денеіне орап тынығады. («Жаймалақ көбелек» деген атау оның киімталды лакейдің формасына ұқсас болуынан туындаған.)

Техникалық сипаттама және өзгеруі

Қанатының ені 31–38 мм. Алдыңғы қанаты сыртқы жиегіне қарай кеңейеді, жарқыраған қоңыр сұр түсті, кең, тұрақты, ашық сары жамбас жолағымен, ұшында сәл соңғы, таза сары шеттерімен. Артқы қанаты, басы мен мойны және еркектердің анальдық түктері сары түсті. Төменгі жағынан алдыңғы қанаты тек тамырында және ортасында күйдірілген сұр түспен боялған, сондықтан кең сыртқы шекарасы ашық сары болады. Артқы қанаты ашық сары, жиегі бойында сәл қараңғыланады.

Биология

Бұл көбелек шілде және тамыз айларында түнде ұшып, жарыққа және нектарға толы гүлдерге тартылады. Личинкасы қара қоңыр сұр түсті, арқасы қара жолақты, басы қара, қара және сары түктермен қапталған; арқа астындағы жолақтары қара, дақ жолағы қызғылт сары. Әдетте түрлі лишайниктермен, оның ішінде пармелиямен қоректенеді, бірақ қара жиде және еменмен де қоректенгені тіркелген. Бұл түр личинка күйінде қыстайды, мамыр айының соңына дейін қысқы ұйқыға кетеді. Қосаны қызғылт қоңыр және жылтыр. Шмидт айтуынша, личинкалар бук пен емен ағаштарының діңдерін ұнатады, бірақ (Сейц) "Альпілік аңғарлардағы биік, жалғыз ағаштардың төменгі бұтақтарынан көбелектерді жиі кездестірдім; жергілікті жерде, әсіресе тауларда өте көп". Ұшу маусымы Британ аралдарына қатысты. Бұл көрсеткіштің басқа аймақтарында өзгеше болуы мүмкін.