Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бирмингем Буллз – Алабама штатының Бирмингем қаласындағы кәсіби хоккей командасы. Олар 1976 жылдан 1979 жылға дейін Әлемдік хоккей қауымдастығында, ал 1979 жылдан 1981 жылға дейін Орталық хоккей лигасында ойнады. "Буллс" командасы өз үй ойындарын "Бирмингем Джефферсон" конгресс орталығында өткізді. Бирмингемге келгенге дейін команда "Оттава Нэшнлз" және "Торонто Торос" деп аталды. "Бирмингем Буллз" атауы басқа хоккей командаларында да қолданылды, мысалы, Шығыс жағалау хоккей лигасының "Бирмингем Буллз" және Оңтүстік кәсіби хоккей лигасының "Бирмингем Буллз" командалары.
Former ice hockey team of the World Hockey Association
The Birmingham Bulls were a professional ice hockey team based in Birmingham, Alabama. They played in the World Hockey Association from 1976 to 1979 and the Central Hockey League from 1979 to 1981. The Bulls played their home games at the Birmingham Jefferson Convention Center. Prior to being in Birmingham, the team was known as the Ottawa Nationals and the Toronto Toros. The Birmingham Bulls' name has been used for other hockey teams such as the Birmingham Bulls of the East Coast Hockey League and the Birmingham Bulls of the Southern Professional Hockey League.
Тарих
Торос Торонтоға 1973–74 маусымы басталар алдында көшірілгеннен бері мұзда шамалы жетістікке жетті және WHA стандарттары бойынша жақсы қызығушылық тудырды. Дегенмен, Maple Leaf Gardens-тағы қиын жалдау шарттары иесі Джон Бассетті Бирмингемге көшуге мәжбүр етті. Бирмингемге көшкеннен кейін бас менеджер Жиль Легер команданы бірнеше ойынға жаттықтырды, содан кейін Пэт Келли 1976–77 маусымының көп бөлігін Бирмингемде жаттықтыруға келді. 1977–78 маусымында бұрынғы Миннесота Голден Гоферс жаттықтырушысы Глен Сонмор команданы бас бапкер және бас менеджер ретінде басқаруға тағайындалды. Сонмор өте физикалық және агрессивті команданы құрды, олар лигадағы қатал ойындары үшін ең көп айып тартты. Олар кәсіби хоккейдің барлық тарихындағы командалық айыптар бойынша рекорд орнатты, ол ондаған жылдар бойы сақталды. Оларды көбінесе Филадельфия Флайерс бірнеше жыл бұрын иеленген «Брод-стрит Буллиздері» лақап атынан шыққан «Бирмингем Буллиздері» деп атады, ал Бирмингем Буллз олардың айыптар бойынша рекордын бұзған еді. Олардың жаңа тәсілі Бірмингемдегі Thanksgiving күнінде Цинциннати Стингерспен өткен ойында көрінді. Ол ойынның алғашқы минутында айып тартқан 10 ойыншымен басталды. Буллз 12–2 есебімен жеңіске жетті және газет ойынды «Thanksgiving күніндегі қырғын» деп атады. Бұл WHA плей-оффына қатысқан үш Бирмингем Буллз командасының бірі болды. Чемпион атанған Бобби Халл мен Виннипег Джетсіне қарсы тұрып, олар бірінші раундта жеңіліске ұшырады. Сонмор бас менеджер болған кезде ол Детройт Ред Уингспен келісім арқылы НХЛ-мен алғашқы «лигалар аралық» ойыншы алмасуын сәтті жүзеге асырды. Кейіннен «Мейпл Лифс» командасын жаттықтырған Джон Брофи екінші жылы Бірмингемде бас бапкер Глен Сонморға көмекші болып қосылды. Брофи 1978–79 маусымында бас бапкер болды, ал Сонмор Миннесота Норт Старсқа қосылды. Оның командасы лигада соңғы орынды иеленді, бірақ физикалық ойыннан қабілетті ойынға көшу кезеңінде жастарға басымдық берді және жанкүйерлер арасында «Baby Bulls» деп танылды. Бирмингем Буллз клубының иесі Джон Бассетт Уэйн Гретцкиді жастар қозғалысының құрамына қосуға тырысты. Бассет НХЛ-ге қарсы тұрып, мүмкіндігінше көп жас және перспективті жұлдыздарға қол қоюды қалады және Гретцкиді ең перспективті жас ойыншы деп санады. Бассет Гретцкиге қол қоюға үлкермесе де, Буллз командасына Рик Вайв, Мишель Гуле, Роб Рамаж, Пэт Риггин, Крейг Хартсбург, Гастон Гинграс және Род Лэнгвей сияқты кәсіби мансабының басындағы бірнеше болашақ НХЛ жұлдыздары, сондай-ақ 36 жастағы Пол Хендерсон кірді. Оның командасы плей-оффқа қатыспаған жалғыз команда болғанына қарамастан, Брофиге WHA-ның жылдың жаттықтырушысы ретінде Роберт Шмерц мемориалдық кубкасы табысталды.
The Toros had been modestly successful on the ice since moving to Toronto before the start of the 1973–74 season and had drawn fairly well by WHA standards. However, onerous lease terms at Maple Leaf Gardens led owner John Bassett to move to Birmingham. After the move to Birmingham, general manager, Gilles Leger coached the team for a few games until Pat Kelly was brought in to coach the bulk of that first season (1976–77) in Birmingham. In the 1977–78 season, former Minnesota Golden Gophers coach Glen Sonmor was hired to lead the team as head coach and general manager. Sonmor organized a very physical and aggressive team that was the most penalized in the league for their rough play. They set a team record for penalty minutes that stood for decades in all of professional ice hockey. They were often called the "Birmingham Bullies", a play off of the nickname "Broad Street Bullies" that the Philadelphia Flyers had earned years earlier, whose own record for penalty minutes the Birmingham Bulls had broken. This new approach to being the bullies debuted on a Thanksgiving Day game in Birmingham against the Cincinnati Stingers. That game started with ten players in the penalty box within the first minute of play. The Bulls won 12–2 and the game was dubbed by a newspaper as the "Thanksgiving Day Massacre". This was the only one of the three WHA Birmingham Bulls teams to qualify for the WHA playoffs. Facing Bobby Hull and the Winnipeg Jets, who went on to win the championship, they were eliminated in the first round. During Sonmor's tenure as general manager, he successfully negotiated the first "cross league" player trade with the NHL in a deal with the Detroit Red Wings. John Brophy, who later went on to coach the Maple Leafs, had joined head coach Glen Sonmor as an assistant for the second year in Birmingham. Brophy became head coach in the 1978–79 season when Sonmor joined the Minnesota North Stars. His team finished last in the league, but was in the middle of a youth movement in transitioning from being overly physical to highly skilled and was known among the fans as the "Baby Bulls". Wayne Gretzky was heavily recruited by Birmingham Bulls owner John Bassett to be part of the youth movement. Bassett wanted to confront the NHL by signing as many young and promising superstars as possible and saw Gretzky as the most promising young prospect. Although Bassett failed to sign Gretzky, the Bulls included several future NHL stars at the beginning of their professional careers such as Rick Vaive, Michel Goulet, Rob Ramage, Pat Riggin, Craig Hartsburg, Gaston Gingras and Rod Langway, as well as a 36 year old Paul Henderson. Even though his team was the only one in the league not to make the playoffs, Brophy was awarded the Robert Schmertz Memorial Trophy as the WHA's coach of the year.
ДДС-дан кейін
"Буллс" 1979 жылғы НХЛ-ВХА бірігуіне қосылмады. Тіпті ВХА-ның барлық аман қалған канадалық командаларын қосу туралы талаптары болмағанмен, НХЛ оңтүстікке тағы бір команданы орналастыруға қатысты күмәнданды, себебі «Атланта Флеймс» командасының қиындықтары болған (бір жылдан кейін Калгариге көшіп кетті). 1979 жылы ВХА жұмысын тоқтатқаннан кейін, «Бирмингем Буллс» командасы Орталық хоккей лигасына қосылып, 1979–80 және 1980–81 маусымдарында өнер көрсетті. CHL құрамына бұрынғы бапкер Джон Брофи және өткен маусымдағы ВХА командасынан Пол Хендерсон, Пэт Риггин, Рик Аддуоно және Дейв Хансон сияқты алты ойыншы кірді. Команда екінші маусымында таратылды. Бірігумен бірге НХЛ ең төменгі жас шегін 20-дан 18-ге төмендетті, соның нәтижесінде «Буллс» командасының бірнеше кәмелетке толмаған ойыншылары 1979 жылғы НХЛ дұрыс таңдауына қатысатын болды. «Колорадо Рокис» командасы алғашқы таңдау құқығын «Буллс» командасының бұрынғы ойыншысы Роб Рамеджге берді. Бірінші раундта төрт бұрынғы «Буллс» ойыншысы таңдалды (оның ішінде алғашқы алты таңдаудың үшеуі), ал екінші раундта тағы екі «Буллс» ойыншысы таңдалды. «Буллс» командасынан соңғы белсенді НХЛ ойыншылары Мишель Гуле және Роб Рамадж болды, олар 1994 жылы «Чикаго Блэкхокс» және «Филадельфия Флайерс» командаларының құрамында карьерасын аяқтады. 2001 жылы Рик Вайв зейнеткерлікке шығып, 2003 жылға дейін «Аллан Кап» хоккейінде ойнады. Кәсіби хоккей Бирмингемге қайтып келген жоқ, бірақ 1990 жылдары НХЛ кеңейтулер мен франшизаларды қайта орналастыру арқылы оңтүстікке оралды. 2017 жылы «Бирмингем Буллс» атауын пайдалана отырып, екінші лига командасы құрылды. Олар қазіргі уақытта Оңтүстік кәсіби хоккей лигасының құрамында өнер көрсетеді және үй ойындарын Бирмингем қаласының оңтүстігінде 20 минуттық жерде орналасқан Пелхам азаматтық орталығында өткізеді.
The Bulls were not included in the NHL–WHA merger of 1979. Even without the WHA's insistence that all of its surviving Canadian teams be included, the NHL was skeptical about putting another team in the south due to the struggles of the Atlanta Flames (who moved to Calgary a year later). After the WHA ceased operations in 1979, the Birmingham Bulls joined the Central Hockey League, playing during the 1979–80 and 1980–81 seasons. The CHL team included returning coach John Brophy, and six players carried over from the previous season's WHA team, including Paul Henderson, Pat Riggin, Rick Adduono, and Dave Hanson. The team disbanded during its second season. Simultaneous with the merger, the NHL lowered its minimum age from 20 to 18, making a number of previously underage members of the Bulls eligible for the 1979 NHL Entry Draft. The Colorado Rockies used the first overall pick to select a former member of the Bulls, Rob Ramage. A total of four former Bulls were selected in the first round (including three of the first six picks), with another two Bulls being selected in the second round. The last active NHL player from the Bulls was Michel Goulet and Rob Ramage, who both retired in 1994 as a member of the Chicago Blackhawks and Philadelphia Flyers. In 2001, Rick Vaive came out of retirement to play in the Allan Cup Hockey until retiring in 2003. Major professional hockey has never returned to Birmingham, although the NHL returned to the South in the 1990s in a series of expansions and franchise re locations. In 2017, a minor league expansion team was established using the Birmingham Bulls name. They currently compete in the Southern Professional Hockey League and play their home games at the Pelham Civic Center, located 20 minutes south of downtown Birmingham.