Кіріспе

Пальма түрлері

Мауриция флексуоза, мориче пальмасы, ите пальмасы, ита, бурити, мурити, мирити (Бразилия), канангучо (Колумбия), морете немесе ахо (Эквадор) немесе агуаже (Перу) деп аталатын пальма ағашы. Ол тропикалық Оңтүстік Америкадағы батпақтар мен басқа ылғалды жерлерде және олардың маңында өседі. Мауриция флексуоза ағашы биіктігі 35 метрге жетеді. Үлкен жапырақтары дөңгелек тәжін құрайды. Гүлдері сарғыш түсті және желтоқсаннан сәуірге дейін гүлдейді. Желтоқсаннан маусымға дейін пісетін жемісі қазтастың түсіне жақын, жылтыраған қабыршақтармен қапталған. Сары еті қатты, сопақ пішінді жаңғақты жауып тұрады. Тұқымдары суда жүзіп, осы арқылы пальма көбейеді. Табиғи популяцияларда ағаштар өте тығыз орналасқан.

Жемістер

Мориче пальмасының жемісі ("морете" деп Эквадордың Ориенте аймағында аталады) жеуге жарамды және шырын, джем, балмұздақ, ашытылған "шарап", десерттер мен жеңіл тамақтар жасауға қолданылады. Перуде күніне 50 тоннадан астам жинау қажет. Мұнайы қызғылт түсті болып келеді және оны былғары мен теріге бояу үшін пайдаланады. Батана майы, сонымен қатар Мауриция флексуозадан алынады, көп мақсатты қолданысқа ие ұқсас майлы экстракт болып табылады.

Экология

Бұл ағаш көптеген жануарлар үшін маңызды; қызылбелді ара, күкіртті ұшқыр және морише ориолы сияқты бірнеше құс түрлері оны ұя салу мен тамақтану үшін пайдаланады. Тапирлер, пекарийлер, балықтар мен маймылдар оның жемісіне тәуелді. Александр фон Гумбольдт 1800 жылы Венесуэланың Льянос аймағынан өте келе бұл ағашты және оның құрамындағы экожүйені жазбаға алды. Ол "бір ғана өсімдіктің қаншама нәрсеге байланысты екенін таңғалып көрді". Ол оны "өмір ағашы" деп атады және оны, негізінен, түйінді түр ретінде сипаттады, бірақ бұл ұғымды 1969 жылға дейін Роберт Т. Пейн нақты анықтамады.

Әр түрлі

Бразилияның астанасы Бразилиа орналасқан Федералды округінің үкіметі Паласио-ду-Бурити ("Бурити сарайы") деп аталады. Ғимараттың қарсы бетінде фонтандар мен қала шетінен алынып, қайта отырғызылған жалғыз морише пальмасы бар алаң орналасқан. Бұл түр Бразилияның орталық бөлігінде кең таралған серрадо өсімдіктерінің әдеттегі белгісі болып табылады.