Кіріспе
АҚШ Қарулы Күштерінің қазіргі бас жоспары, Қорғаныс стратегиясынан да толықрақ, Ұлттық әскери стратегия (NMS) Қарулы күштердің стратегиялық мақсаттарын қысқаша баяндайтын және қорғаныс министріне ұсынылатын Бірлескен штаб басшылары төрағасының дайындамасы болып табылады. NMS-тің басты бағыт-бағдар көзі – Ұлттық қауіпсіздік стратегиясы. Бірлескен штаб басшыларының (CJCS) төрағасы, Бірлескен штаб басшыларының (JCS) басқа мүшелерімен, Біріккен ұрыс командованиелерінің (CCMD) қолбасшыларымен, Бірлескен штабпен және Қорғаныс министрі кеңсесімен (OSD) консультациялар жүргізе отырып, АҚШ Кодексінің 153-бабына сәйкес Ұлттық әскери стратегияны әзірлейді. Бұл кодекс әр жұп жылдың 15 ақпанына дейін төрағаның Сенаттың және Өкілдер палатасының Қарулы Күштер жөніндегі комитеттеріне ұлттық әскери стратегияны жан-жақты қарастыру жөніндегі есепті ұсынуын талап етеді. Бұл есеп президенттің соңғы Ұлттық қауіпсіздік стратегиясына, қорғаныс министрінің президентке және Конгресске ұсынған соңғы жылдық есебіне, қорғаныс министрінің ұсынған соңғы саясаттық нұсқауларына және президенттің немесе қорғаныс министрінің шығарған басқа ұлттық қауіпсіздік немесе қорғаныс стратегиялық нұсқауларына сәйкес болуы тиіс. NMS есебі стратегиялық ортаның, АҚШ-тың ұлттық мүдделері мен ұлттық қауіпсіздігіне әсер ететін мүмкіндіктер мен қиындықтардың сипаттамасын қамтуы керек. Есепте АҚШ-тың ұлттық мүдделері мен қауіпсіздігіне төнген ең маңызды аймақтық қауіп-қатерлер, сондай-ақ терроризм, жаппай қырып-жою қарулары және асимметриялық қиындықтар туралы мәліметтер болуы тиіс. Әскери күштердің жұмыс істейтін қауіпсіздік ортасын сипаттағаннан кейін, NMS есебі стратегияның «мақсаттарын, жолдарын және құралдарын» нақтылауы керек. АҚШ-тың ұлттық әскери мақсаттары – қарулы күштердің қандай міндеттерді орындауын күтуге болатынын көрсететін «мақсаттар». NMS есебі осы мақсаттардың стратегиялық ортамен, аймақтық және халықаралық қауіп-қатерлермен байланысын сипаттайды. Стратегиялық және операциялық тұжырымдамалар стратегияның «жолдары» болып табылады және қарулы күштердің белгіленген әскери мақсаттарға жету үшін әскери операцияларды қалай жүргізетінін көрсетеді. Бұдан өзге, NMS есебі мақсаттарға жету үшін қажетті мүмкіндіктердің – «құралдардың» – жеткіліктілігін, қабылданатын әскери және стратегиялық тәуекел деңгейінде сипаттауы тиіс. Әскери әрекеттердің өзі президенттің Ұлттық қауіпсіздік стратегиясында белгіленген мақсаттарға толыққанды қол жеткізе алмайды. NMS одақтастар мен басқа да серіктестердің үлесін ескеруі керек. Әскери мүмкіндіктер әрқашан ұлттық биліктің барлық құралдарын қолданатын біріктірілген ұлттық тәсілдің бөлігі ретінде қолданылады: әскери, ақпараттық, дипломатиялық, құқықтық, барлау, қаржылық және экономикалық. NMS есебі АҚШ-тың аймақтық одақтастарының және басқа да достық елдердің ұзақ мерзімді жауынгерлік және басқа да операцияларда АҚШ күштеріне қолдау көрсетуге қабілеттіліктерін, жеткіліктілігін және өзара үйлесімділігін бағалауы тиіс. NMS есебі стратегия бойынша белгіленген міндеттерді табысты орындаумен байланысты стратегиялық және әскери тәуекелдердің сипаты мен ауқымын бағауды да қамтиды. Тәуекелдерді бағалауды дайындау кезінде CJCS күштердің дайындығына (активті және резервтік құрамдарда), қақтығыстың ұзақтығына және ұрыс операцияларының қарқындылығына, одақтастар мен басқа да достық елдердің қолдауына қатысты болжамдарды қарастырады. Конгресске есепті ұсынар алдында төраға қорғаныс министріне көшірмесін береді. Министр есепті бағалайды және оған түсініктемелер қосады, содан кейін есеп ресми түрде Конгресске жіберілген кезде осы түсініктемелерді ұсынады. Атап айтқанда, қорғаныс министрі төраға «маңызды» деп санайтын тәуекелдерді қарастырып, осы тәуекелдерді азайту жоспарын ұсынуы керек. Осы ұсыныстың иерархиясы, бірінші кезекте қорғаныс министріне, содан кейін Конгресске, АҚШ Кодексінің 10-бабымен анықталады, ол 1986 жылғы Голдвотер-Николс заңымен едәуір өзгертілді. Бұл заң Бірлескен штаб басшылары төрағасын (CJCS) әскери басқару иерархиясында қатаң кеңесші лауазымға көшірді және Бірлескен штаб басшыларының әкімшілікке ақпарат пен кеңес беру тәсілін – жазбаша есеп пен тікелей консультациялар арқылы – регламенттеді. Ұлттық әскери стратегия басқа бірлескен басылымдармен және қазіргі әкімшіліктің Ұлттық қауіпсіздік стратегиясымен өзара әрекеттеседі, осылайша біртұтас, әскери тұрғысынан негізделген және азаматтық өкілдікпен қамтамасыз етілген ұлттық стратегияны құрайды.
The National Military Strategy (NMS) is issued by the Chairman of the Joint Chiefs of Staff as a deliverable to the secretary of defense briefly outlining the strategic aims of the armed services. The NMS's chief source of guidance is the National Security Strategy document. The Chairman of the Joint Chiefs of Staff (CJCS), in consultation with the other members of the Joint Chiefs of Staff (JCS), the commanders of the Unified Combatant Commands (CCMDs), the joint staff and the Office of the Secretary of Defense (OSD), prepares the National Military Strategy in accordance with U. S. Code, Section 153, which requires that not later than February 15 of each even numbered year, the chairman submits to the Senate Committee on Armed Services and the House Committee on Armed Services a comprehensive examination of the national military strategy. This report must delineate a national military strategy consistent with the most recent National Security Strategy prescribed by the president; the most recent annual report of the secretary of defense submitted to the president and Congress; the most recent policy guidance provided by the secretary of defense; and any other national security or defense strategic guidance issued by the president or the secretary of defense. The NMS report must provide a description of the strategic environment and the opportunities and challenges that affect the United States' national interests and national security. The report must describe the most significant regional threats to US national interests and security as well as the international threats posed by terrorism, weapons of mass destruction, and asymmetric challenges. After describing the security environment in which military forces will operate, the NMS report must specify the "ends, ways, and means" of the strategy. US national military objectives are the "ends", describing what the armed forces are expected to accomplish. The NMS report describes the relationship of those objectives to the strategic environment, regional, and international threats. Strategic and operational concepts are the "ways" of the strategy and describe how the armed forces conduct military operations to accomplish the specified military objectives. Furthermore, the NMS report must describe the adequacy of capabilities—the "means"—required to achieve objectives within an acceptable level of military and strategic risk. Military action, by itself, cannot fully accomplish the objectives specified in the president’s National Security Strategy. The NMS must account for the contribution of allies and other partners. Military capabilities are always employed as part of an integrated national approach that employs all instruments of national power—military, information, diplomatic, legal, intelligence, finance, and economic. The NMS report must assess the capabilities, adequacy, and interoperability of regional allies of the United States and or other friendly nations to support US forces in combat operations and other operations for extended periods of time. The NMS report also includes an assessment of the nature and magnitude of the strategic and military risks associated with successfully executing the missions called for under the strategy. In preparing the assessment of risk, CJCS examines assumptions pertaining to the readiness of forces (in both the active and reserve components), the length of conflict and the level of intensity of combat operations, and the levels of support from allies and other friendly nations. Before submitting the report to Congress, the chairman provides a copy to the secretary of defense. The secretary provides an assessment and comments on the report and submits these comments to Congress when the report is formally transmitted. Specifically, the secretary of defense must examine areas of risk considered "significant" by the chairman and provide a plan for mitigating those risks. This hierarchy of presentation, first to the secretary of defense and then to Congress, is informed by US Code 10, which was significantly modified by the Goldwater Nichols Act of 1986. This act also moved the Chairman of the Joint Chiefs of Staff (CJCS) to a strictly advisory placement in the hierarchy of military command and stipulated the composition and delivery, both in written report and direct consultation, by which the Joint Chiefs of Staff are to relay information and advice to the administration. The National Military Strategy interacts with the other joint publications and the current administration's National Security Strategy publication to inform a coherent, militarily informed and civilian representative national strategy.
2018 жылғы ұлттық әскери стратегия
Трамп әкімшілігі 2017 жылдың желтоқсанында алғашқы Ұлттық қауіпсіздік стратегиясын, ал 2018 жылдың қаңтарында Ұлттық қорғаныс стратегиясын жариялағаннан кейін, Бірлескен штабтар төрағасы генерал Джозеф Данфорд Бірлескен штабқа 2016 жылғы Ұлттық әскери стратегияны тиісінше жаңартуға бұйрық берді. 2018 жылдың шілдесінде Данфорд жаңартылған NMS-тің құпиялылығы жоқ нұсқасы жұртшылыққа ұсынылатынын мәлімдеді. 2018 жылдың желтоқсанында Данфорд жаңартылған NMS-ті мақұлдады және оны қорғаныс министрі мен Конгресске жіберді, деді Данфордтың өкілі полковник Патрик Райдер. 2019 жылдың ақпанында Райдер "Ұлттық әскери стратегияның құпиялылығы жоқ шолуы дайындалып жатыр және ол жұртшылыққа жарияланады" деді. Ол қашан жарияланатынын нақты айтпады. 2018 жылғы Ұлттық әскери стратегияның құпиялылығы жоқ сипаттамасы 2019 жылдың 12 шілдесінде жарияланды. 2020 жылы Ақ үй, терроризмге қарсы соғыс кезінде қорғаныс мердігерлері штат тапшылығын шетелдік жұмыспен қамтылғандардың есебінен толтырғанын анықтады.