Кіріспе

Англиялық футбол менеджері

Альберт Лесли Найтон (15 наурыз 1887 – 10 мамыр 1959) – ағылшын футбол менеджері. Ол «Арсенал», «Борнмут және Боскомб Атлетик», «Бирмингем», «Челси» және «Шрусбери Таун» клубтарын басқарды.

Менеджерлік мансап

Найтон Дербиширдегі Свадлинкоттегі Черч Греслиде дүниеге келген. Оның ойыншылық карьерасы жарақаттан кейін қысқарып қалды, содан кейін ол жаттықтырушылық және басқарушылық қызметке көшті. Алғашқыда ол «Манчестер Сити» (1909–12) және «Хаддерсфилд Таун» (1912–19) клубтарында көмекші менеджер болып жұмыс істеді, ал 1912 жылы соңғы клубтың уақытша басқарушысы болды. 1919 жылы Найтон «Арсенал» клубының бас хатшысы-менеджері болып тағайындалды, бұл клуб Ұлттық бірінші дивизионға көтерілгеннен кейін болды. Ол клубты алты жыл бойы басқарды, бірақ «Арсенал» ешқашан турнир кестесінде ортадан жоғары көтерілген жоқ, оның басқару кезеңіндегі ең жақсы нәтижесі 1920–21 маусымында тоғызыншы орын болды. Найтон басқаруымен «Арсенал» Англия кубогында да сәтті өнер танытпады – тек 1921–22 маусымында ғана екінші раундтан өтіп, «Престон Норт Энд» клубымен өткен ¼ финалдың қайталама матчында жеңіліске ұшырады. Норристің ережелерін айналып өту үшін Найтон өзінің шеберлігін пайдаланып, Рег Борехам және Джимми Паттерсон сияқты ерекше ойыншыларға қол қойды – соңғысы «Арсенал» клубының дәрігерінің күйеуінің інісі болды және «Арсенал» сапында шамамен 80 матч өткізді. Норристің араласуына қарамастан, Найтон солтүктегі достары мен бұрынғы әріптестерінен құралған бейресми скауттар желісі арқасында «Арсенал» үшін бірнеше жоғары сапалы ойыншыларды тартты; олардың ішінде Боб Джон, Джимми Брэйн және Альф Бейкер болды, олардың барлығы 1930 жылдардың басында «Арсеналдың» кубок жеңіп алған құрамының мүшелері болды. Алайда, ол тұрақты жеңіске жетуге қабілетті команда құра алмады және «Арсеналдың» өнері оның қызметінің соңына қарай біртіндеп төмендеді; олар 1923–24 маусымында 19-шы және 1924–25 маусымында 20-шы орындарда қалды. Норрис мұны жоққа шығарды және «Арсеналдың» сол маусымдағы нашар нәтижелерін (20-шы орынға ие болғандықтан және Англия кубогының бірінші раундынан шығып қалғандықтан) атады, бірақ кейіннен ол Найтонды жұмыстан шығарғанына өкінді, бұл оның мансабындағы жалғыз қателік екенін айтты және өсиеті бойынша Найтонға 100 фунт стерлинг қалдырды. «Ганнерс» клубынан кеткеннен кейін Найтон «Борнмут пен Боскомб» (1925–28), «Бирмингем» (1928–33) клубтарын басқарды, ол оларды 1931 жылғы Англия кубогының финалына жеткізді, содан кейін «Челси» (1933–39) клубын ұзақ жылдар қызмет еткен Дэвид Калдерхедтен кейін қабылдады, ал «Шрусбери Таун» (1945–48) клубын Футбол лигасына қабылданғанға дейін басқарды. Найтон денсаулығы нашарлағаннан кейін Борнмутқа көшіп, гольф клубының хатшысы болып жұмыс істеді, осы кезеңде ол «Үлкен футболдың артында» (1948) атты автобиографиясын жазды. Ол 1959 жылы 72 жасында қайтыс болды.