Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік актер (1923–1991)
Welsh actor (1923–1991)
Дональд Дэниел Хьюстон (6 қараша 1923 – 13 қазан 1991) – уэльстік актер. Оның алғашқы екі фильмі – Жан Симмонспен түсірілген «Көк лагуна» (1949) және Алек Гиннеспен түсірілген «Қашқының үшін жүгіру» (1949) – үлкен табысқа ие болды. Мансабының кейінгі кезеңінде ол әскери рөлдерде және «Доктор» мен «Кезекте» сериалдарындағы комедиялық рөлдерде ойнады.
Donald Daniel Houston (6 November 1923 – 13 October 1991) was a Welsh actor whose first two films—The Blue Lagoon (1949) with Jean Simmons, and A Run for Your Money (1949) with Alec Guinness—were highly successful. Later in his career he was cast in military roles and in comedies such as the Doctor and Carry On series.
Ерте өмір
Хьюстон 1923 жылғы 6 қарашада Тонипанди қаласындағы 10 Томас көшесінде, Тонипанди маңындағы Гламорганның Клайдх Вейл ауылында дүниеге келді. Ол актер Глин Хьюстонның ағасы және Жан есімді әпкесі болды. Оның әкесі Александр Хьюстон – Шотландиядан келген кәсіби футболшы, ал анасы Элси М. Джонс сүт тасымалын жүзеге асырды. Анасы 29 жасында қайтыс болғаннан кейін Дональд пен інісі Глин Хьюстонды әжесі тәрбиеледі, ал әкесі жұмыс табу үшін Уэльстің шегінен тысқары шығуға мәжбүр болды. Мектепті бітірген соң ол жергілікті көмір шахтасында жұмыс істеді. 1940 жылы ол "Pilgrim Players" труппасымен сахнада өнер көрсетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік әуе күштерінде артқы пулемётші және радио офицері болып қызмет етті.
Houston was born in 10 Thomas Street, Tonypandy, on Tuesday 6 November 1923 in the village of Clydach Vale, near Tonypandy, Glamorgan and was the elder brother of actor Glyn Houston and a sister, Jean. His father Alexander Houston, was a professional football player from Scotland, and his mother Elsie M Jones, ran a milk round. Following the death of their mother at age 29, Donald and brother Glyn Houston were raised by their grandmother while their father had to leave Wales in order to find work. After leaving school he worked at a local colliery In 1940 he performed on stage with the Pilgrim Players. He served in the Royal Air Force during the Second World War as a rear gunner and radio officer.
Актерлік мансап
Хьюстон британдық кино мен теледидарда кейіпкерлік актер ретінде сәтті мансапқа ие болды, оның ішінде бірнеше танымал фильмдерде, соның ішінде «Янцзы оқиғасы» (1957), «Ең ұзақ күн» (1962, онда ол Ричард Бертонмен бірге ойнады), «633 эскадрильясы» (1964), «Бүркіттер батылдық танытқан жерде» (1968, тағы да Бертонмен) және «Теңіз қасқырлары» (1981) фильмдерінде басты рөлдерді сомдады. Ол кейде уэльс акцентін қолданса, ал кейде оны ағылшын жеке мектебінің дауысы артына жасыратын. Оның шеберлігіне әдетте әскери шенді, билікке ие тұлғалар жататын, мысалы, «Ай базасы 3» басшысы Дэвид Колдер немесе «Белгісізден тыс» антологиялық сериясынан «Тринадцать Центаврға» доктор Фрэнсис сияқты рөлдерді ойнады. Ол комедияны да жақсы ойнай білді, бұл «Үйдегі дәрігер» (1954) және кейінірек «Қайғыға ұшыраған дәрігер» (1963) фильмдерінде, екеуі де Еуропада үлкен жетістікке жетті, сондай-ақ «Жүре бер, Джек» (1963) фильмдерінде көрсетілді. Ол сапалы рөлдерді қалайтынымен, «Манияк» (1963) және «Ақылдан безген куәгерлер» (1973) сияқты фильмдердегі эпизодтық рөлдерге де жүгінді.
Houston had a successful career as a character actor in British film and television, with prominent parts in several well known films, including Yangtse Incident (1957), The Longest Day (1962, in which he appeared alongside Richard Burton), 633 Squadron (1964), Where Eagles Dare (1968, again with Burton) and The Sea Wolves (1981). He would sometimes indulge his Welsh accent, and at other times conceal it behind an English public school voice. His forte tended to be authority figures, often military, such as the brilliant but tough David Caulder, the head of Moonbase 3, or Dr Francis in "Thirteen to Centaurus" (from the anthology series Out of the Unknown). He could also handle comedy, as he proved with Doctor in the House (1954) and the later Doctor in Distress (1963), both significant successes in Europe, and Carry On Jack (1963). Though preferring quality parts, he was not above journeyman work in films such as Maniac (1963) and Tales That Witness Madness (1973).