Техас Республикасының бірінші ханымы: Маргарет Ли Хьюстон өмірі мен қызметі

Кіріспе

Техас Республикасының бірінші ледиі (1819–1867)

Маргарет Лия Хьюстон (1819 жылдың 11 сәуірі – 1867 жылдың 3 желтоқсаны) – күйеуі Сэм Хьюстонның Техас Республикасының президенті ретінде екінші мерзімінде Техас Республикасының бірінші ледиі болған. Олар республика президенті ретіндегі оның екі кезексіз емес мерзімінің біріншісінен кейін танысты және ол Техас Республикасы Конгресінің өкілі болған кезде үйленді. Ол оның үшінші әйелі болды және ол қайтыс болғанға дейін онымен бірге болды. Ол Алабамадағы жақын туыстардан құралған отбасынан шыққан, олардың көпшілігі ол саяси және әскери данышпан болған, Теннесси мен Техаста танымал саясаткер болған және Техас революциясы кезінде Сан-Хасинто шайқасында жеңіске жеткен адамға үйленген соң Техасқа көшіп келді. Олардың сегіз баласы болды, олардың көпшілігін ол саясатпен айналысып жүргенде дүниеге әкелді. Оның анасы Нэнси Лия олардың өмірінде үнемі болды, балаларға көмектесті, шаруашылықты басқарды және әрқашан қаржылық көмек немесе уақытша баспана берді. Техастағы туыстарының көмегімен Маргарет күйеуін ішімдік пен дөрекі сөздерден бас тартуға көндірді. Ол әйелінің имандылығына сенді және оның ықпалымен, бұрын Накогдочесте католик болып суға батырылғаннан кейін, баптист дініне ауысты. Техастың АҚШ-қа қосылуынан кейін Сэм Хьюстон 13 жыл бойы Вашингтонға АҚШ сенаторы ретінде сапарлап тұрды, ал Маргарет Техаста қалып, балаларын өсірді. Ол штат губернаторы болып сайланғанда, Маргарет Техас штатының бірінші ледиі болды және соңғы баласына жүкті болды. Оның қызметі Азамат соғысының алдында болды, сол кезде штат АҚШ-тан бөлініп шығу туралы дау-дамаздан қиын жағдайға түсті, ал күйеуі Техастың бөліну туралы жарлығын тоқтатуға тырысты. Оның өміріне қастандық жасауға әрекет жасалды және ашулы халық губернатордың резиденциясының жанындағы көшелерде жиналды. Ол отбасының қауіпсіздігі үшін қорқып өмір сүрді, себебі үкімет тарапынан қорғау көрсетілмеді. Күйеуі Конфедерацияға адалдық серт беруден бас тартқаны үшін Техас сецессиялық конвенциясымен қызметтен алынды. Маргарет соғыс кезінде ана болды, оның үлкен ұлы Конфедерация армиясына қосылды және Шило шайқасында тұтқынға алынды. Күйеуі соғыс аяқталғанға дейін қайтыс болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол Сэм Хьюстоннің мұрасын сақтап, оның құжаттарын сенімді биографқа ашты. Сары қызылшадан қайтыс болғаннан кейін, төрт жарым жыл өткен соң, Маргаретті Хантсвиллдегі қоғамдық зиратқа жұбайымен бірге жерлеуге мүмкін болмады, себебі ластану қаупі болды, сондықтан оны жеке меншіктегі анасының қасына жерледі.

Margaret Lea Houston (April 11, 1819 – December 3, 1867) was First Lady of the Republic of Texas during her husband Sam Houston's second term as President of the Republic of Texas. They met following the first of his two non consecutive terms as the Republic's president, and married when he was a representative in the Congress of the Republic of Texas. She was his third wife, remaining with him until his death. She came from a close knit family in Alabama, many of whom also moved to Texas when she married the man who was an accomplished politician in both Tennessee and Texas, and who had won the Battle of San Jacinto during the Texas Revolution. The couple had eight children, and she gave birth to most of them while he was away attending to politics. Her mother Nancy Lea was a constant in their lives, helping with the children, managing the household help, and always providing either financial assistance or temporary housing. With the help of her extended family in Texas, Margaret convinced her husband to give up both alcohol and profane language. He believed his wife to be an exemplary woman of faith and, under her influence, converted to the Baptist denomination, after he had many years earlier been baptized a Catholic in Nacogdoches, Texas. Following the Annexation of Texas to the United States, Sam Houston shuttled back and forth to Washington, D. C. as the state's U. S. senator for 13 years, while Margaret remained in Texas raising their children. When he was elected the state's governor, Margaret became First Lady of the state of Texas and was pregnant with their last child. Her brief tenure came on the cusp of the Civil War, at a time when the state was torn apart over the debate of whether or not to secede from the United States, while her husband worked in vain to defeat the Texas Ordinance of Secession. There was an attempt on his life, and angry mobs gathered in the streets near the governor's mansion. With no government protection provided, she lived in fear for her family's safety. Her husband was removed from office by the Texas Secession Convention for refusing to swear loyalty to the Confederacy. Margaret became a wartime mother, whose eldest son joined the Confederate Army and was taken prisoner at the Battle of Shiloh. Her husband died before the end of the war. In her few remaining years, she became the keeper of the Sam Houston legacy and opened his records to a trusted biographer. When she died of yellow fever four and a half years later, Margaret could not be buried with her husband in a public cemetery in Huntsville for fear of contamination, and was instead interred next to her mother on private property.

Ерте өмір

Маргарет Моффетт Лия 1819 жылғы 11 сәуірде Алабама штатының Перри округінде баптистер отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Темпл Лия шіркеу дьяконы және Алабама баптистері конвенциясының қазынашысы болды, ал анасы Нэнси Моффетт Лия конвенция құрылғандағы жалғыз әйел делегаты болды. Маргарет алты баланың бесіншісі еді, оның ішінде ағалары Мартин, Генри Клинтон және Вернал, үлкен әпкесі Варилла және кіші әпкесі Антуанетта бар. Лияның мақта шаруашылығы Моффетт отбасының мұрасынан алынған қаржыға сатып алынған және оны Нэнси басқарды. 1834 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол бес құлды мұра етті: Джошуа, Элиза, оның сүйіктісі Вианна, Шарлотта және Джексон. Үлкен Лия балалары Темплдің өлімінен бұрын үйленген, бірақ Вернал, Маргарет және Антуанетта жесір Нэнсиді Марион қаласындағы ұлы Генридің үйіне көшкен кезде бірге ертіп жүрді. Ол білім беру мекемелерінің кеңесінде отырған, 1836 жылы Алабама штатының сенатына сайланған тәжірибелі адвокат еді. Маргарет профессор Маклин мектебінде оқыды, сондай-ақ Джадсон әйелдер институтына қабылданды. Бұл институт баптистер тарапынан құрылған, онда жас әйелдерге сол заман мен орын үшін қабылданған мақсаттарға, яғни "тігіс шеберлігі, би, сурет салу және қаламгерлік" үйретілді. Баптистердің дінтануы мен миссионерлік жұмысына айрықша мән берілді. Ол өлеңдер жазып, романтикалық романдар оқыды, сонымен қатар гитара, арфа және фортепианода шеберлікке жетті. 19 жасында пастор Питер Кроуфорд оны Мариондағы Силоам баптистік шіркеуінде крещение рәсімінен өткізді, сол кезде жас қыз "білімді, жақсы таныс және терең діндар" деп есептелді.

Неке

Сэм Хьюстон Техасқа көшіп келгенге дейін кәсіби заңгер және саяси жетістіктерге қол жеткізген адам еді. Теннессиде ол АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі және губернатор болған. Сан-Хасинто шайқасындағы жеңісі оны Техаста батыр ретінде танымал етті. 1838 жылдың желтоқсанының басында Техас Республикасының президенті ретінде алғашқы мерзімін аяқтағаннан кейін ол Либертидегі кеңсесінде заңгерлікпен айналысуын жалғастырды. 1839 жылдың басында ол Мобилге (Алабама штаты) Sabine City Company компаниясының серіктесі ретінде келді, бүгінгі күні Сабин Пасс деп аталатын елді мекенді дамыту үшін инвесторлар іздеді. Мартин Лиа арқылы ол Антуанеттаның күйеуі Уильям Бледсомен танысты, ол бай бизнесмен еді және Нэнси Лианы мүмкін инвестор ретінде ұсынды. Мартиннің үйінде өткен бақша кешінде Хьюстон Маргаретпен алғаш рет кездесті. Олардың бір-біріне тартылуы бірден сезілді. Нэнси Хьюстонның жер сату туралы ұсынысынан әсерленді, бірақ оның қызына деген қызығушылығы оған ұнамады. Ол және отбасының басқа мүшелері оның 26 жасқа үлкен екені және екі рет үйленгені, сондай-ақ ішімдікке құмар, дөрекі сөздерге бейім екеніне алаңдады. 1839 жылдың жазында Маргарет пен Хьюстон бірнеше апта бойы хат алмасып, ол оған өзінің суреті салынған брошканы сыйлады. Отбасының қарсылығын басу үшін Хьюстон бірнеше апта Алабамадағы Лиа үйінде болды. Қыркүйек айында Техаста болмаған кезде Сан-Огюстин округінің жақтастары оны Техас Республикасы Өкілдер палатасына сайлады. Ерлі-зайыптылардың араласқандығы туралы жаңалық газеттерде жарияланғанда, Лиалар ғана емес, көптеген адамдар күмәнмен қарады. Техастағы таныстары оның жеке өмірімен жақсы таныс еді және оның әйелі Элиза Алленнен (Гатлин, Теннесси штаты) жақында ғана ажырасқанын білді. 1829 жылғы ажырасу туралы бастапқы құжаттар жоғалып, тіркелмеген; Хьюстон 1837 жылға дейін бұл туралы білмеді, сондықтан ажырасуын аяқтау үшін дереу құжаттарды тапсырды. Ол Техастағы Анна Рагуетке үйленуді жоспарлаған, бірақ ол оның досы Ирионды таңдады. Саяси жақын серігі Барнард Э. Би Сниор оны үшінші рет үйленуге тырысудан бас тартқызуға тырысты, оны "отбасылық бақытқа мүлдем жарамсыз" деп есептеді. 1840 жылдың 9 мамырындағы үйлену тойына жақындағанда, отбасының кейбір мүшелері әлі де Хьюстонға күмәнмен қарады және Маргарет үшін апатты болатынына сенетін одақты тоқтатуға бекінді. Алайда, ол мойымады және пастор Питер Кроуфорд Маргарет пен оның сүйікті адамының үйлену рәсімін өткізді. Жаңа үйленген жұбайлар Лафайет қонақүйінде бал айын өткізді, содан кейін Галвестонға жол тартты, онда Нэнси мен Бледсолар бұрыннан мекен еткен. Хьюстон өзінің есімімен аталған қаладағы үйін сақтап қалды, бірақ Маргарет қаланың құлпыраған өміріне көнбеді және халық азырақ Галвестонды артық жақсы көрді. Ол және Алабамадан келген жеке құлдары Хьюстон сапарда болғанда анасының үйінде тұрды.

Sam Houston was an attorney by profession and politically accomplished even before he moved to Texas. In Tennessee, he had been both a member of the United States House of Representatives and governor. His military victory at the Battle of San Jacinto elevated him to hero status in Texas. After completing his first term as President of the Republic of Texas in early December 1838, he continued to practice law from his office in Liberty. He arrived in Mobile, Alabama, in the early months of 1839 as a partner of the Sabine City Company, seeking investors to develop a community that is today known as Sabine Pass. Through Martin Lea, he made the acquaintance of Antoinette's husband William Bledsoe, a wealthy businessman who in turn suggested Nancy Lea as a possible investor. Invited to a garden party at Martin's home, it was there Houston first became acquainted with Margaret. The mutual attraction was instantaneous. Nancy was favorably impressed with Houston's land sales pitch, but not so impressed with his interest in her daughter. She and others in the family were concerned about his reputation as a hard drinking carouser with a proclivity for profanity, who was 26 years older than Margaret and twice married. Several weeks of love letters had been exchanged between Margaret and Houston by the time he proposed marriage that summer of 1839, presenting her with his image carved on a brooch. In an effort to assuage the family's opposition to the union, Houston spent several weeks in the Lea home in Alabama. In September during his absence from Texas, his supporters in San Augustine County elected him to serve in the Republic of Texas House of Representatives. When the couple's engagement was announced in newspapers, the Leas were not the only ones who were skeptical. Acquaintances in Texas were well versed with his personal history and aware that he only recently obtained a divorce from his first wife, Eliza Allen of Gatlin, TN. The original divorce paperwork, in 1829, was lost and not filed; Houston was unaware until 1837 so he filed the paperwork immediately to finalize his divorce. He had hopes of marrying a Texas woman, Anna Raguet, as it played out she rejected him for his friend Mr. Irion. Political crony Barnard E. Bee Sr. tried to discourage him from making a third attempt at marriage, believing him to be "totally disqualified for domestic happiness". As the day of their May 9, 1840, wedding approached, some family members still looked upon Houston with uncertainty and were determined to stop what they believed would be a disastrous union for Margaret. She would not be deterred, however, and the Reverend Peter Crawford officiated over the wedding of Margaret and the man with whom she had fallen in love. The newlyweds spent their honeymoon week at the Lafayette Hotel before sailing to Galveston, where Nancy and the Bledsoes had already established residencies. Houston retained a house he owned in the city named for him, but Margaret had no taste for the hustle and bustle and preferred the lesser populated Galveston. She and her personal slaves, who had accompanied the newlyweds from Alabama, shared her mother's house while Houston traveled.

Республиканың бірінші ханымы

Маргаретпен танысуына бір жыл қалғанда Хьюстон Чемберс округіне қарасты Галвестон шығанағындағы Сидар-Пойнт жерін сатып алды, оны Рейвен Мур деп атады және заңгерлік практикасынан түскен табысымен кеңейтуді жоспарлады. Галвестон шығанағына қарап тұрған, құлдар тұратын екі бөлмелі үй-жайы мен қосалқы құрылыстары жаңа үйленгендердің алғашқы үйі болды, ол Маргареттің Алабамадан әкелген жиһаздарымен, сондай-ақ жаңа заттармен толтырылды. Ол оны Бен Ломонд деп атады, бұл оқыған романтикалық Уолтер Скотттың шығармаларына құрмет көрсету болды, ал үй шаруашылығын басқаруды анасы Нэнсиге тапсырды. Сан-Огастиннен өкіл ретінде екінші мерзімінде Хьюстон 1841 жылы Республика президенті болып қайта сайланды. Маргарет сайлау кампанияларын ұнатпай, жеке өмірінен айрылды, сондықтан күйеуі Республика бойынша дауыс жинау үшін саяхаттағанда үйде қалатын. Бірақ, оның қатысуы қажет болған жағдайларда, мысалы, Сан-Огастин округіндегі сайлаудан кейінгі ұзақ сапар мен Вашингтон округіндегі және Хьюстон қаласындағы жеңіс тойларында, ол халыққа өте ұнады және тиімді саяси көмекшіге айналды. Ол жергілікті президенттік шеруде атқа мінді, бірақ Остиндегі инаугурацияға барудың орнына үйде қалды. Ерлі-зайыптылар Накогдочесте бірнеше шараларға қатысқанда, оның бұрынғы достары оның алкогольді мүлдем ішпейтінін байқады, ол оған толығымен бас тарғанын айтты. Ол жаңа әйеліне ұнамды болу үшін тілін де тазарта бастады, тіпті оның дөрекі сөздерін тоқтатуға ұмтылды. Бен Ломондтан шамамен 26 миль (42 км) солтүстікке қарай, Бледсолар Либерти округінің Гранд Кэйн қаласында қант қамысын өндіретін плантацияны басқарды. Нэнсидің қаржылық көмегімен плантация отбасылық жиынға айналды. Бір жылдан кейін Вернал мен Мэри Лиа да сонда көшіп келді. Көп ұзамай Мэри жүкті болғанда қырсыққа ұшырады. Одан кейін ерлі-зайыптылар 7 жасар Галвестон жетімі Сьюзан Вирджиния Торнның қамқорлығын қабылдады, ол Нэнсиге тәрбиеленуге берілді. Бұл қарым-қатынас басынан қиындықтарға толы болды және Маргарет үшін заңдық мәселелер тудырды. 1842 жылғы Саладо-Крик шайқасына дейін болған оқиғалар Хьюстонды Мексиканың Техасты қайта басып алу үшін толыққанды шабуыл жоспарлап отыр деген сенімге жеткізді. Ол Республика астанасын Бразос өзені бойындағы Вашингтонға көшіріп, Маргаретті Алабамадағы туыстарына қайтарды. Кейін ол қайтып келгеннен кейін, олар кішкентай үй сатып алғанға дейін Вашингтон қаласында, Бразос өзені бойында Локхарттармен бірге тұрды. Жұптың тұңғыш баласы Сэм Хьюстон кіші 1843 жылдың 25 мамырында жаңа үйде дүниеге келді. Ұлы Мартиннің жекпе-жекте қаза тапқанын естіген Нэнси Хьюстонның үйіне көшіп келіп, Маргаретке жаңа туған сәбиге көмектесті, және Хьюстонның қарсылығына қарамастан, тамақ пен үйге қажетті заттарға ақшалай көмек көрсетті.

The year before he met Margaret, Houston had purchased property at Cedar Point on Galveston Bay in Chambers County, which he named Raven Moor, and planned to expand with income from his law practice. The existing two room log dogtrot house with its detached slave quarters overlooked Galveston Bay and became the newlyweds' first home, filled with both Margaret's personal furnishings from Alabama, as well as newer pieces. She renamed it Ben Lomond as a tip of the hat to the romantic Walter Scott works she had read, and delegated management of the household to her mother Nancy. During his second term as representative from San Augustine, Houston was elected in 1841 to once again serve as the Republic's president. Margaret disliked campaign events and, giving up her privacy, so she frequently stayed home while her husband traveled about the Republic canvassing for votes. Yet, when she rose to the occasion, such as the extended post election tour of San Augustine County and victory celebrations in Washington County and Houston City, the public adored her, and she became an impressive political asset. She rode in a local presidential parade, but stayed home rather than travel to the inauguration in Austin. When the couple appeared at several events in Nacogdoches, his old friends took notice of his total avoidance of alcohol, and he continued to assure her that he was giving it up completely. He also began to clean up his language to please his new wife, and would eventually claim to have eliminated his profanity altogether. Approximately 26 mile (42 km) north of Ben Lomond, the Bledsoes operated a sugar cane plantation at Grand Cane in Liberty County. Financially supplemented by Nancy, the plantation became a family gathering place. About a year after Vernal and Mary Lea also moved there, Mary suffered a pregnancy miscarriage. Not long after that, the couple accepted trusteeship of a 7 year old Galveston orphan named Susan Virginia Thorne, who was then placed in the care of Nancy. It was a problematic relationship from the beginning, and would grow to have legal ramifications for Margaret. Events leading up to the 1842 Battle of Salado Creek caused Houston to believe that Mexico was planning a full scale invasion to re take Texas. In response, he moved the Republic's capital farther east to Washington on the Brazos, and sent Margaret back to her relatives in Alabama. Upon her later return, they temporarily lived with the Lockhart family at Washington on the Brazos until they were able to acquire a small home there. The couple's first child Sam Houston Jr. was born in the new house on May 25, 1843. Upon learning of her son Martin's death in a duel, Nancy moved in with the Houstons, helping Margaret with the new baby, and over Houston's objections, pitching in with some financial assistance for food and household necessities.

Рейвен-Хилл және Вудленд

Когда его президентский срок закончился 9 декабря 1844 года, Хьюстон обратил свое внимание на плантацию Рейвен-Хилл, которую он приобрел в том же году к северо-западу от Гранд-Кейна и к востоку от Хантсвилла. Рабу Маргарет, Джошуа, было поручено руководить столярными работами по строительству для нее нового дома. Нэнси, Маргарет и сестра Антуанетта посвятили свое время деятельности в баптистской церкви Concord в Гранд-Кейне, одним из основателей которой они были. Она продолжала быть женой, которая была счастливее всего, когда она и ее муж оставались дома. Хотя она сопровождала его на похороны президента Эндрю Джексона в Теннесси летом 1845 года, она не посещала приемы, устроенные в его честь старыми друзьями и сторонниками. В конце года умер муж Антуанетты, Уильям, а через несколько месяцев – жена Вернала, Мэри. Перед смертью она получила обещание от Маргарет взять на себя опеку над Сьюзан Вирджинией Торн. Беременность Маргарет помешала ей сопровождать его, поэтому, когда время и долг позволяли, он ездил туда и обратно между Техасом и временным отелем в столице страны. Когда преподобный Джордж У. Самсон впервые встретил Хьюстона в баптистской церкви E Street в Вашингтоне, округ Колумбия, сенатор сказал ему, что на его посещение повлияла «одна из лучших христиан на земле», его жена Маргарет. На протяжении всего срока своих полномочий в Сенате Хьюстон регулярно посещал церковь E Street, делясь с Самсоном письмами своей жены и углубляясь в теологические дискуссии, касающиеся толкования Писания Маргарет. Сестра Маргарет, Антуанетта, сбежала с богатым бизнесменом из Галвестона, Чарльзом Пауэром, в апреле и начала новую жизнь на его сахарной плантации. Хьюстон был дома во время перерыва в работе Конгресса, когда их второй ребенок, Нэнси (Нэнни) Элизабет Хьюстон, родилась в Рейвен-Хилл 6 сентября. Примерно в это время, в письме Хьюстону, которое дало представление о постоянном сильном присутствии Нэнси в их жизни, Маргарет признала: «Она энергична и немного властна, я признаю», но посоветовала мужу уступить в незначительных вопросах. Хьюстон ответил: «Я люблю эту старую леди как мать и решил уступить ее возрасту и ее характеру. Ее кровь очень похожа на мою». В начале 1847 года письма Хьюстона к Маргарет были наполнены его усталостью от разлуки с домом и его беспокойством по поводу того, что он не получал от нее писем в течение нескольких недель. Он пообещал, что в конце текущей законодательной сессии он «прилетит со всей скоростью, чтобы встретить и обнять свою Любовь и обнять наших малышей». Когда она наконец ответила, она сначала рассказала ему о серьезной болезни, от которой Сэм-младший уже выздоровел, хотя он знал о предыдущих проблемах с уплотнением в груди. Ей посоветовали обратиться к специалисту в Мемфисе, штат Теннесси, если это повторится. Когда появились осложнения, друг семьи, доктор Эшбел Смит, рекомендовал операцию в Техасе; только тогда она сообщила мужу о ситуации. Получив от нее сообщение, Хьюстон немедленно отбыл из Вашингтона, округ Колумбия.

When his presidential term ended on December 9, 1844, Houston turned his attention to the Raven Hill plantation he had acquired that year northwest of Grand Cane and east of Huntsville. Margaret's slave Joshua was put in charge of the carpentry to build her a new house. Nancy, Margaret and sister Antoinette devoted their time to activities in Grand Cane's Concord Baptist Church, of which they were founding members. She continued to be a wife who was happiest when she and her husband stayed close to home. Although she accompanied him to President Andrew Jackson's Tennessee funeral in the summer of 1845, she did not attend fetes held in her husband's honor by his old friends and supporters. During the latter part of the year, Antoinette's husband William died, followed a few months later by the death of Vernal's wife Mary. Prior to her death, she had elicited a promise from Margaret to assume the trusteeship of Susan Virginia Thorne. Margaret's pregnancy prevented her from accompanying him, so when time and duty permitted he traveled back and forth between Texas and a temporary hotel residence in the nation's capital. When Reverend George W. Samson first met Houston at the E Street Baptist Church in Washington, D. C., the senator told him that his attendance had been influenced by "one of the best Christians on earth", his wife Margaret. For the duration of his senatorial service, Houston regularly attended the E Street church, sharing his wife's letters with Samson and delving into theological discussions pertaining to Margaret's interpretation of scriptures. Margaret's sister Antoinette eloped with wealthy Galveston businessman Charles Power in April and began a new life on his sugar plantation. Houston was home during a Congressional recess when their second child Nancy (Nannie) Elizabeth Houston was born at Raven Hill on September 6. About this time, in a letter to Houston that gave insight into Nancy's forceful constant presence in their lives, Margaret conceded, "She is high spirited and a little overbearing, I admit " but advised her husband to just give in to the insignificant issues. Houston replied, "I love the old Lady as a Mother, and have resolved to defer to her age and her disposition. Her blood is much like my own." During the early part of 1847, Houston's letters to Margaret were filled with his weariness of being away from home, and his concern that he had no letters from her for weeks. He promised that at the end of the current legislative session, he would " fly with all speed to meet and greet my Love and embrace our little ones." When she finally answered, she initially only told him of a serious illness that Sam Jr. had since recovered from, even though he was aware of previous problems she had with a breast lump. She had been advised to see a specialist in Memphis, Tennessee, if there was a recurrence. When complications appeared, family friend Dr. Ashbel Smith recommended surgery in Texas; only then, did she inform her husband of the situation. Upon receipt of communication from her, Houston immediately departed Washington, D. C.

По возвращении домой Хьюстон договорился о сделке по обмену рабочей силой с управляющим Рейвен-Хилл, капитаном Фрэнком Хэтчем. Вместо денежной выплаты за услуги Хэтча большая часть рабочей силы Хьюстона из рабов была привлечена к работе на имуществе Хэтча в Бермуда-Спринг. Остальные рабы были оставлены для работы по дому для Маргарет. В конце концов, Хьюстон стал владельцем Бермуда-Спринг, когда он и Хэтч обменялись имуществом, и он приступил к строительству дома Woodland для своей жены. Первым ребенком, родившимся в доме, была Маргарет (Мэгги) Лия Хьюстон, появившаяся на свет 13 апреля 1848 года, когда Конгресс был на сессии, а Хьюстон находился в Вашингтоне. Овдовевший Вернал женился на Кэтрин Дэвис Гудолл в 1849 году, но опека над Сьюзан Вирджинией Торн, к тому времени подростком, осталась за Маргарет. Проводя большую часть своего времени в столице страны, восприятие Хьюстоном Торн было в основном вторичным, полученным из писем Маргарет; тем не менее, он не любил и не доверял осиротевшей девочке до такой степени, что боялся за здоровье и безопасность своих детей, когда она находилась в доме. Усугубляла ситуацию неодобрение Маргарет отношений, которые подросток развила с управляющим Томасом Готтом. Однажды Маргарет наказала ее за то, что, по ее мнению, она грубо обращалась с одним из детей. Торн утверждала, что во время последовавшего спора о ситуации Маргарет угрожала ей и применила физическое насилие. Через месяц после того, как Торн сбежала с Готтом, пара подала обвинения против Маргарет в нанесении телесных повреждений. Когда расследование большого жюри зашло в тупик, дело было передано местной баптистской церкви, которую Маргарет помогла основать, и она была оправдана по обвинениям. Хьюстон пришел к выводу, что подача юридических обвинений против его жены была поощрена его политическими врагами. Дочь Мэри Уильям (Мэри Вилли) Хьюстон родилась 9 апреля 1850 года в доме Woodland во время другой сессии Конгресса, когда Хьюстон находился в Вашингтоне. Их четвертый ребенок, Антуанетта (Нетти) Пауэр Хьюстон, родилась 20 января 1852 года, когда он снова был в командировке. Многие друзья и знакомые приезжали навестить Хьюстонов в Woodland, в том числе члены племени Алабама-Кусатта, которые были союзниками Хьюстона во время Техасской революции; в свою очередь, он помог им получить резервацию в восточном Техасе. На протяжении последних лет своего президентства Хьюстон приложил немало усилий для того, чтобы Республика нашла общий язык с различными племенами, утверждая их право владеть землей. Многие племена стали уважать его как своего друга.

After his return home, Houston negotiated a labor swap arrangement with Raven Hill's overseer Captain Frank Hatch. In lieu of a cash payment for Hatch's services, the bulk of Houston's slave labor force was engaged to work on Hatch's property at Bermuda Spring. The remaining slaves were retained as house labor for Margaret. Eventually, Houston became the owner of Bermuda Spring when he and Hatch swapped properties, and he set about to build the Woodland home for his wife. The first child to be born in the house was Margaret (Maggie) Lea Houston, arriving on April 13, 1848, while Congress was in session and Houston was in Washington. The widowed Vernal remarried to Catherine Davis Goodall in 1849, but trusteeship of Susan Virginia Thorne, by now a teenager, remained with Margaret. With most of his time spent in the nation's capital, Houston's perception of Thorne was primarily second hand gleanings from Margaret's letters; yet, he disliked and distrusted the orphaned girl to the point where he feared for the health and safety of his children with her in the house. Exacerbating the situation was Margaret's disapproval of the relationship that the teenage girl developed with overseer Thomas Gott. Push literally came to shove during an incident in which Margaret disciplined her for what she believed was rough handling of one of the children. Thorne alleged that during the ensuing dispute over the situation, Margaret had used threats and physical violence against her. After Thorne eloped with Gott a month later, the couple filed assault and battery charges against Margaret. When a grand jury investigation resulted in a deadlock, the matter was referred to the local Baptist church that Margaret helped found, and she was acquitted of the charges. Houston came to believe that the filing of legal charges against his wife had been encouraged by his political enemies. Daughter Mary William (Mary Willie) Houston was born on April 9, 1850, in the Woodland house, during another Congressional session when Houston was in Washington. Their fourth child Antoinette (Nettie) Power Houston arrived on January 20, 1852, while he was again away on a business trip. Many friends and acquaintances came to visit the Houstons at Woodland, including members of the Alabama Coushatta Tribe who had allied with Houston during the Texas Revolution; he in return had assisted them in their being granted a reservation in east Texas. Throughout the last years of his presidency, Houston had made numerous efforts for the Republic to find common ground with the various tribes, asserting their right to own land. Many tribes had come to respect him as their friend.

Сэм Хьюстонның сенімін мойындауы

Нэнси 1852 жылы Хантсвилльден оңтүстік-батысқа қарай Индипенденске көшіп келді, ал Лиа отбасының көп бөлігі Вашингтон округіндегі қауымдастықта өз ядросын құра бастады. Сол жылы Вернал мен Генри ағайындары қайтыс болды. Келесі жылы Варилланың күйеуі Роберт Ройстон да дүние салып, ол тәуелсіздіктегі отбасымен қосылды. Сол тамызда Хьюстондар Бейлор университетінің алғашқы кампусына жақын жерде үй сатып алды. Хьюстон Вашингтонға іссапармен кеткен кезде, 1854 жылдың 21 маусымында олардың алтыншы баласы Эндрю Джексон Хьюстон дүниеге келді. Мексиканың федералды заңына сәйкес, Техас тәуелсіздігі алдында Хьюстон Накогдочестегі Адольф Стерн үйінде католик дініне шомылдырылды. 1854 жылы Хьюстон пастор Самсонға өзінің сенімін ашық білдіруге ниеттенгенін айтқанда, мүмкін АҚШ Сенатында, Маргарет пен оның отбасы күйеуінің сеніміне 14 жыл бойы ықпал еткен еді. Ақырында ол Техастағы өзін жақсы білетін адамдардың алдында мойындауды шешті. Бейлор университетінің президенті және жергілікті шіркеудің пасторы Руфус Колумб Бурлесон шаһардың оңтүстік-шығысында 3 шақырым жерде орналасқан Литтл-Роки-Крик өзенінде рәсімді өткізді. Кейін Хьюстон өзін Эвхаристияға қатысуға және Маргарет шіркеуінің мүшесі болуға лайықсыз сезінді. Алғыс айту ретінде Нэнси күміс жиынтығын сатып, Рокки-Крик баптист шіркеуі үшін қоңырау сатып алды. Оның өтініші бойынша Бренхэмдегі пастор Джордж Вашингтон Бэйнс өзінің күмәнін жоюға кеңес берді. Президент Линдон Б. Джонсонның анасының әкесі болған Бэйнс, Сэм Хьюстонмен өмірінің соңына дейін жақын достық қарым-қатынаста болды. Бэйнстің ұлы Джозеф Уилсон Бэйнс Техас штатының заң шығарушы органында қызмет етті және Линдон Джонсонның анасы Ребека Бэйнстің әкесі болды.

Мемлекет бірінші ледиі

Мемлекеттік заң шығару органы Хьюстонның үшінші сенаторлық мерзімінде оны қайта сайламай шешім қабылдады, сондықтан ол Техас губернаторы лауазымына кандидат болды, бірақ Хардин Ричард Раннелске жеңіліп қалды. Уильям (Уилли) Роджерс Хьюстон 1858 жылдың 25 мамырында дүниеге келді, ол Вудлендтегі отбасылық үйде туған соңғы бала болатын, ал Хьюстон бұл кезде әлі де Вашингтонда еді. Губернаторлық науқанының қарыздарын өтеу үшін Хьюстон үйді саяси қолдаушысы Дж. Кэрролл Смитке сатуға мәжбүр болды. Кейіннен ол АҚШ-тан бөліну мәселесі бойынша халықтың қатты дауласқан кезінде лауазымға екінші рет үміткер болып, 1859 жылдың 31 желтоқсанында қызметке кірісті. Остин қаласындағы Техас губернаторының резиденциясы үш жыл бұрын салынған еді, алғаш рет губернатор Элиша М. Пиз оған қоныстанды, оның әйелі келушілерге шай ішуге жиі үй иесі болды. Хьюстон отбасы және олардың құлдары саяси ахуалдың сепаратизм мәселесіне байланысты ушыға түскен кезінде резиденцияға көшіп келді. Отбасылық жиһазды Джошуа Independence қаласынан әкелді, себебі штат үкіметінің губернатордың резиденциясын қамтамасыз етуге, жинақтауға немесе күтіп ұстауға арналған бюджеті болмады. Бұл қаржылық жауапкершілік қолданыстағы губернатордың жүктемесіне түсті, ал штат Хьюстонның жалақысын толық төлемеді. Маргарет отбасының қауіпсіздігінен қорқып, күйеуі штаттың бөліну туралы жарлығын қабылдауына қарсы күресіп жатқанда, ол қастандық әрекетіне ұшырады және қалада наразылық білдіріп шу шығарып жүрген көптеген адамдарды көрді. Маргарет Хьюстоннан шақыру алғандардан басқа барлық кісіге резиденцияның есіктерін жапты. Отбасы мен үй шаруасындағы құлдар резиденцияның екінші қабатында тұрды, ал қалғандары амбарда орналасты. Бұрынғыдай, ол қоғамдық өмірге қызығушылық танытпады, керісінше Элизамен бірге жұмыс істеді. Техас губернаторының резиденциясында туған алғашқы бала сонымен бірге Хьюстон отбасының соңғы баласы болды; Темпл Ли Хьюстон 1860 жылдың 12 тамызында дүниеге келді. Бұл соңғы босану 41 жастағы Маргаретті шамамен екі аптаға әлсіз қалдырды, ал Хьюстон оның қасында тұрып, оған күтім жасады. Техастың бөліну конвенциясы 1861 жылдың 1 ақпанында Техастың бөліну туралы жарлығын қабылдады, осылайша 1 наурызда Америка Конфедерациялық Штаттарының құрамына кірді. Хьюстон штаттағы барлық лауазым иелері сияқты Конфедерацияға адалдық ант беруі керек еді. Ол бас тартты және 16 наурызда Бөліну конвенциясы оны қызметтен шеттетуге шешім қабылдады, оның орнына вице-губернатор Эдвард Кларк тағайындалды.

The state legislature decided during Houston's third senatorial term not to re elect him, so he ran for the office of Governor of Texas, losing to Hardin Richard Runnels. He was still in Washington when William (Willie) Rogers Houston was born on May 25, 1858, their last child born in the Woodland home. In order to satisfy creditors of his gubernatorial campaign debts, Houston was forced to sell the house to his political supporter J. Carroll Smith. He subsequently defeated incumbent Runnels with a second bid for the office during a period when the populace was bitterly divided over the issue of secession from the United States, and was sworn on December 31, 1859. Construction on the Texas Governor's Mansion in Austin had been completed three years earlier and first occupied by Governor Elisha M. Pease, whose wife played hostess to anyone who stopped by for a visit. The Houston family and their retinue of slaves moved into the mansion during a political climate that grew increasingly hostile over the secession debate. The family furniture had been moved from Independence by Joshua, since the state government had no budget for staffing, furnishing or maintaining the governor's residence. That financial burden fell on the shoulders of the incumbent, and the state partially defaulted on Houston's salary. Margaret feared for the family's safety, as her husband worked towards defeating passage of the state's Ordinance of Secession. There had been a botched assassination attempt on Houston, and she saw throngs of angry malcontents gathering in the city. Margaret closed the mansion doors to all but those with an invitation from the Houstons. The family and household slaves resided on the second floor of the mansion, while others lived in the stable. As with everywhere else had they lived, she cared nothing about public life, and instead worked with Eliza The first child born in the Texas governor's mansion was also the last of the Houston children; Temple Lea Houston was delivered on August 12, 1860. This last birth left the 41 year old Margaret debilitated for almost two weeks, with a watchful Houston constantly by her side. The Texas Secession Convention passed the Texas Ordinance of Secession on February 1, 1861, effectively becoming part of the Confederate States of America on March 1. Houston, like all other office holders in the state, was expected to take an oath of loyalty to the Confederacy. He refused and was removed from office by the Secession Convention on March 16, succeeded by Lieutenant Governor Edward Clark.

Соңғы жылдар

Олардың Индепенденс қаласындағы үйі баптистерге жалға берілгендіктен, одан бас тартудың мүмкіндігі болмады. Хьюстонның денсаулығы нашар болды, сонымен қатар ол рухани және қаржылық тұрғыдан қиын жағдайда еді. Нэнсидің үйінде қысқа уақыт тұрғаннан кейін, оның қарсылығына қарамастан, отбасы сәуір айының басында Бен Ломондқа оралды. 1861 жылдың тамызында Сэм Хьюстон кіші Конфедерация армиясының 2-ші Техас жаяу әскер полкінің C компаниясы, Бейленд гвардиясына қосылды, бұл Маргаретті күйзеліске түсірді. Ол тұңғыш баласы ешқашан үйіне қайтып оралмайды деп қорқып жүрді. "Жүрегім сыныққа жақын, не істесем екен? Бұған қалай шыдаймын? Жаңалықты естіген кезде, жатып өлемін деп ойладым", - деп анасына жазды ол. Хьюстон Галвестонға жиі сапарлар жасағанда, басқа балаларына қарау арқылы көмектесуге тырысты. 1862 жылдың сәуір айында Шило шайқасында оның ұлы ауыр жарақат алып, өлімезден қалды. Тағы бір оқ оның Киелі кітабына тиді, онда Маргарет жазған жазу бар еді. Ол далада оқшау жатқан күйі Одақ армиясының дін қызметкері тауып алды, ол Киелі кітапты алып, қалтасынан Маргареттен келген хатты да тапты. Тұтқынға алынып, Иллинойстағы Дуглас лагеріне жіберілді, кейін тұтқын алмасу арқылы босатылып, қазан айында медициналық комиссиядан өтті. Ормандағы үйін қайта сатып алуға қаржысы жетпегендіктен, олар Хантсвиллдегі "Стимбоат" үйін жалға алды. 69 жастағы Хьюстонның денсаулығы нашарлап, таяқсыз жүре алмайтын соңғы күндері болды. Оның жеке көмекшісі қызы Мэгги болғанға дейін, оның әйелі барлық міндеттерді өз мойнына алды. Дегенмен, осы кезеңде ол Конфедерация соғыс министрлігінен Алабама Кушатта тайпасының әскерге шақырылған барлық азаматтарын босатуға қол жеткізді, олар қақтығыстан мүлдем алшақтады. 1863 жылдың 26 шілдесінде Маргарет оның жанында отырып, 23-ші псалмды оқып жатқанда, Хьюстон қайтыс болды. Оның өсиеті бойынша ол оның өкілі болып тағайындалды, ал туысы Томас Карутерс, сондай-ақ отбасылық достары Томас Гиббс, Дж. Кэролл Смит және Энтони Мартин Бранч оның атқарушылары болды. Ол жерге бай, бірақ ақшаға муқтаж болды. Оның өлімінен кейін құрастырылған мүлік тізімінде бірнеше мың акр жер, 250 доллар ақша, құлдар (олардың бірі Джошуа Хьюстон), бірнеше мал және жеке заттары тізілген. Маргарет енді жеті баласы 18 жасқа толмаған және оған қаржылық жағынан тәуелді жесір болып қалды. Ол Техас штатының Индепенденс қаласында анасының жанына көшіп, жақын жердегі жерді "Сэм Хьюстон ханымның үйі" деп аталған үйге айырбастады. Техас заң шығарушы органы ақырында Маргаретке күйеуінің төленбеген губернаторлық жалақысына тең сома берді; бірақ Сэм кішінің Пенсильвания университетінің медицина мектебіне түсуі үшін ол Бен Ломонд плантациясын жалға берді. Нэнси Ли 1864 жылдың 7 ақпанында диагнозы қойылмаған тұмауға ұқсас аурудан қайтыс болды және үйінің аумағына жерленді. Маргарет 1867 жылдың 3 желтоқсанында эпидемия кезінде сары қызылшадан қайтыс болды. Уолтер Рид 1900 жылға дейін маса шағуы арқылы сары қызылшаның себебін анықтамады; 1867 жылы байланыс арқылы жұғу туралы үрей болды, бұл Маргареттің сүйегін күйеуінің қабірімен бірге қоғамдық зиратқа жерлеуге мүмкіндік бермеді. Ол Нэнсидің қабірінің жанындағы жерге сағат 23:00-де оның қызметшісі Бингли, отбасы досы майор Эбер Кейв және оның екі қызы Нетти мен Мэри Вилли жерледі. Қоштасу рәсімі өткізілмеді.

Their home in Independence having been leased out to the Baptists, retreating there was not an option. Houston was in poor health, as well as spiritually and financially broken. After a brief sojourn in Nancy's home, and over her objections, the family returned to Ben Lomond in early April. Sometime during August 1861, Sam Houston, Jr., enlisted in the Confederate States Army 2nd Texas Infantry Regiment, Company C Bayland Guards, sending Margaret into melancholia. She dreaded that her first born child would never be home again. "My heart seems almost broken what shall I do? How shall I bear it? When I first heard the news, I thought I would lie down and die", she wrote to her mother. Houston tried to help out by assuming care of their other children in between his extended visits to Galveston. Her fears seemed well founded when her son was critically wounded and left for dead at the April 1862 Battle of Shiloh. A second bullet was stopped by his Bible, bearing an inside inscription from Margaret. He was found languishing in a field by a Union Army clergyman who picked up the Bible and also found a letter from Margaret in his pocket. Taken prisoner and sent to Camp Douglas in Illinois, he was later released in a prisoner exchange and received a medical discharge in October. Lacking the financial means to buy back their Woodland home, they rented the Steamboat House in Huntsville. The 69 year old Houston was in his final days and physically feeble, requiring the use of a cane to get around. Until daughter Maggie took over as his personal assistant, his wife shouldered the duties. Even so, during this period, he managed to get the Confederate War Department to discharge all draftees from the Alabama Coushatta tribe, which had distanced itself completely from the conflict. On July 26, 1863, with Margaret at his bedside reading the 23rd Psalm to him, Houston died. His will named her as his executrix, and named his cousin Thomas Caruthers, as well as family friends Thomas Gibbs, J. Carroll Smith and Anthony Martin Branch, as executors. He had died land rich, but cash poor. The inventory compiled of his estate after his death listed several thousand acres in real estate, $250 cash, slaves (one of whom was Joshua Houston), a handful of livestock and his personal possessions. Margaret was now a widow with seven of her eight children under the age of 18 and financially dependent on her. She returned to live near her mother in Independence, Texas, swapping land for a nearby property that became known as the Mrs. Sam Houston House. The Texas legislature eventually gave Margaret an amount equivalent to her husband's unpaid gubernatorial salary; nevertheless, in order to afford Sam Jr.'s enrollment at medical school at the University of Pennsylvania, she rented out the Ben Lomond plantation. Nancy Lea died of an undiagnosed set of flu like ailments on February 7, 1864, and was entombed on the grounds of her home. Margaret died on December 3, 1867, having contracted yellow fever during an epidemic. Walter Reed would not make his discovery of the cause of yellow fever through mosquito bite until 1900; contamination through contact was the pervading fear in 1867, and prevented Margaret's remains from being interred in a public cemetery with her husband's. She was buried in the ground beside Nancy's tomb at 11 p. m. by her servant Bingley, family friend Major Eber Cave, and her two daughters Nettie and Mary Willie. No funeral service was performed.

Мұра

Сэм Хьюстонның өлімінен екі жыл өткен соң, Бейлор университетінің президенті Уильям Кэри Крейнге Маргарет күйеуінің өмірбаянын жазу тапсырылды, оған барлық хат-хабарлар мен құжаттарға толық қол жеткізуге рұхсат берілді. Крэйн – Алабамадан Леа отбасының досы, ол «Сан-Хасинтоның батырымен» аса жақсы таныс емес еді. Дегенмен, Маргаретті ол күйеуімен көп жағынан тең болатын ерекше әйел деп санады. Ол Хьюстонды «қорғаншы періште» деп атап, ол Хьюстонмен танысқан сәттен бастап оның кемшіліктерін түзетуге және жеке өміріне берік негіз салуға кіріскенін айтты. Маргарет пен күйеуінің қарым-қатынасына қатысты осы бағаны бір ғасырдан астам уақыт өткен соң жазушы Джеймс Л. Хейли қайталады: «Хьюстон жанын Маргаретке сеніп тапсырды, енді өзімен күресудің қажеті жоқ болды, бұл оған саяси күреске көбірек күш жинауға мүмкіндік берді». Ақырында, Хьюстонның бірнеше серіктестері Кранның жобасына көмектесті, бірақ барлығы да оған қосылуға ынталандырылмады. Қызы Мэггидің айтуынша, автор оған Маргарет ашуға беріліп, өзінің досы деп санаған адам қызығушылық танытпағандықтан көптеген құнды құжаттарды жойғанын айтқан. «Техастық Сэм Хьюстонның өмірі мен таңдамалы әдеби мұралары» алғашқы баспагерлерден қабылданбады, бірақ ақырында 1884 жылы Дж. Б. Липпинкотт баспасынан жарық көрді. Маргарет қайтыс болғаннан кейін және құлдыраудан кейін, балалар «Элиза тәте» деп атаған ол Нэнни мен Мэггидің үйлерінде кезекпен тұрды. 1898 жылы Елиза қайтыс болғаннан кейін, оның тілегі бойынша Маргареттің қасына жерленді. Нэнсидің қабірі жылдар бойы тозып, кейін Маргарет пен Элизаның қасына қайта жерленді. 1936 жылы Техас штатының 100 жылдығында Маргареттің сүйегін күйеуінің қасына Хантсвиллге көшіру туралы көп пікірталас болды, бірақ отбасы мен билік органдары келісімге келмеді. Тек 1965 жылдың 15 мамырында ғана оның Техас тарихына қосқан үлесін көрсету үшін Тәуелсіздікте тарихи белгі орнатылды.

Two years after Sam Houston's death, Baylor University president William Carey Crane was commissioned by Margaret to write her husband's biography, allowing complete access to all correspondence and records. Crane was a Lea family friend from Alabama who had little more than a passing acquaintance with "the hero of San Jacinto". His perception of Margaret, however, was that of an extraordinary woman, in many aspects equal to the man she married. He stated that Houston's "guardian angel", as he called her, had set out from the time she met Houston to refine his rough edges and provide a solid foundation for his personal life. That assessment of Margaret's relationship with her husband was echoed over a century later by author James L. Haley, " Houston trusted the care of his soul to Margaret, that he had no more war to fight within himself, left him with more energy to wage political battle." Ultimately, several of Houston's associates were cooperative with the Crane endeavor, but not everyone was inspired to join the effort. According to daughter Maggie, the author had told her that many valuable documents were destroyed by Margaret in a fit of anger when someone she considered a friend expressed disinterest. Life and Select Literary Remains of Sam Houston of Texas was rejected by the initial publisher, but was eventually published by J. B. Lippincott in 1884. After emancipation and Margaret's death, "Aunt Eliza", as the children called her, alternated her time between Nannie's and Maggie's households. When Eliza died in 1898, at her request, she was buried next to Margaret. Nancy's tomb fell to decay over the years, after which she was re interred in the ground with Margaret and Eliza. There was much discussion during the Texas 1936 centennial about moving Margaret's remains next to her husband's in Huntsville, but the family and various authorities never came to an agreement over it. Not until May 15, 1965, was an historical marker erected in Independence to denote her contributions to Texas history.

Балалар

"Техас тарихындағы ең маңызды отбасылардың бірінің бірінші әйелі және анасы." – Техас тарихи комиссиясы

Сэм Хьюстон кіші (1843–1894) дәрігер және жазушы болды. Люси Андерсонға үйленгеннен кейін ерте жесір қалды және соңғы жылдарын қарындасы Мэггимен бірге өткізді. Сэм Джуниордың қызы Маргарет Белл Хьюстон (1877–1966) жазушы және суфражист, ол Даллас тең сайлау құқығы қауымдастығының алғашқы президенті болды. Нэнси (Нэнни) Элизабет Хьюстон (1846–1920) кәсіпкер Джозеф Клей Стайлз Морроуға үйленді. Анасы қайтыс болғаннан кейін Нэнни кіші туыстарының қамқорлығын өз мойнына алды. Нэннидің шөбересі Жан Хьюстон Болдуин (1916–2002) Техас губернаторы Прайс Дэниелдің әйелі болды. Нэннидің шөпшесі Прайс Дэниел кіші (1941–1981) Техас штатының өкілдер палатасының спикері болды. Маргарет (Мэгги) Лия Хьюстон (1848–1906) Уэстон Лафайет Уильямсқа үйленді. Олар Маргареттің үйін сатып алып, Нэнниге кіші туыстарына баспана беруге көмектесті, сондай-ақ өздерінің бес баласын да өсірді. Мэри Уильям (Мэри Вилли) Хьюстон (1850–1931) адвокат Джон Симеон Морроуға үйленді. Бес баласымен жесір қалған ол Техас штатының Абилин қаласында пошта басшысы болып, 22 жыл қызмет етті. Антуанетт (Нетти) Пауэр Хьюстон (1852–1932) Техас Республикасының қыздары үшін ақын лауреаты және мемлекеттік тарихшы болды. Ол сол кездегі Техас A&M университетінің президенті Уильям Лоррейн Брингерстке үйленді. Оның жерлеу рәсімі Сан-Антониодағы Аламо миссиясында өтті, онда оның денесі қоғамға көрсетілді. Эндрю Джексон Хьюстон (1854–1941) АҚШ сенаторы болды. Вест-Пойнтты бітірген ол испан-американ соғысы кезінде Тедди Рузвельттің "Руф Райдерс" құрамында қызмет етті. Ол тыйым салуды қолдады және әйелдерге сайлау құқығын жақтады. Оның бірінші әйелі Кэрри Гленн Пурнелл болды; ол қайтыс болғаннан кейін Елизавета Харт Гудқа қайта үйленді. Уильям (Уилли) Роджерс Хьюстон (1858–1920) өмір бойы бойдақ болып, Үндістер ісі жөніндегі бюроның арнайы агенті болды. Ол Оклахома штатының Чоктау округіне қарасты Гудленд үнді мектебінің аумағында қызмет барысында жүрек ұстамасынан немесе жылқыдан құлап қайтыс болды деп есептеледі. Темпл Лия Хьюстон (1860–1905) Техас штатының 19-ауданының сенаторы және Сенат президентінің орынбасары болды. Ол он тілді білді, соның ішінде жетісінде американдықтар тілінде сөйлейтін үндістердің тілдері болды. Темпл Ли Хьюстон оның балаларының ең танымал болғаны және "Кирленген көгершін" деп аталатын соттама арқылы жыныстық қызметпен айыпталған әйелді ақтаған керемет заңгер деп есептелді. Лаура Кроссқа үйленген ол соңғы жылдарын Оклахома штатында өткізді, онда жергілікті тұрғындар оған "Канаданың жалғыз қасқыры" деген лақап ат берді. "Хьюстон ғибадатханасы" телесериалы оның заңгерлік мансабына негізделген.

Sam Houston Jr. (1843–1894) became a physician and author. He was widowed early into his marriage to Lucy Anderson and spent his final years living with his sister Maggie. Sam Jr.'s daughter Margaret Bell Houston (1877–1966) was a writer and suffragist who became the first president of the Dallas Equal Suffrage Association. Nancy (Nannie) Elizabeth Houston (1846–1920) married businessman Joseph Clay Stiles Morrow. When her mother died, Nannie assumed guardianship of her younger siblings. Nannie's great granddaughter Jean Houston Baldwin (1916–2002) was the wife of Texas Governor Price Daniel. Nannie's great great grandson Price Daniel Jr. (1941–1981) was Speaker of the Texas House of Representatives. Margaret (Maggie) Lea Houston (1848–1906) married Weston Lafayette Williams. The couple purchased Margaret's house where they helped Nannie provide a home for their younger siblings, and also raised their own five children there. Mary William (Mary Willie) Houston (1850–1931) married attorney John Simeon Morrow. Widowed young with five children to support, she became postmistress of Abilene, Texas, and held the position for 22 years. Antoinette (Nettie) Power Houston (1852–1932) was poet laureate and state historian for the Daughters of the Republic of Texas. She married the then Texas A&M University president William Lorraine Bringhurst. Her funeral was held at the Alamo Mission in San Antonio where her body had lain in state for public viewing. Andrew Jackson Houston (1854–1941) was a United States Senator. A graduate of West Point, he served in Teddy Roosevelt's Rough Riders during the Spanish–American War. He was a proponent of prohibition and supportive of suffrage for women. His first wife was Carrie Glenn Purnell; after her death, he remarried to Elizabeth Hart Good. William (Willie) Rogers Houston (1858–1920) was a lifelong bachelor, and became a career Special Agent of the Bureau of Indian Affairs. He died from what is believed to have been either a heart attack and/or a fall from his horse while on official duty, on the grounds of Goodland Indian School in Choctaw County, Oklahoma. Temple Lea Houston (1860–1905) served as Texas State Senator, District 19, and Senate President Pro Tem. He was a multi linguist in ten languages that included seven spoken by Native Americans. Temple Lea became the most famous of the Houston children and was considered a brilliant legal counsel whose "Soiled Dove Plea" won the acquittal of a woman accused of prostitution. Married to Laura Cross, he lived his final years in Oklahoma where locals gave him the nickname "Lone Wolf of the Canadian (river)". The Temple Houston television series was based on his legal career.

Тарихи үйлер мен нысандар

Сэм Хьюстонның Хьюстон қаласындағы үйі кеңсе ғимаратымен ауыстырылды. Бен Ломонд және Рейвен Хилл үйлері жылдар бойы тозығып, Нэнси Лианың үйі сияқты қиратылды. 1970 жылдың 22 қазанында Вашингтон округіндегі тарихи орындардың ұлттық тізіліміне «Миссис Сэм Хьюстон үйі» енгізілді. Вудленд үйі 1974 жылдың 30 мамырында Уокер округіндегі тарихи орындардың ұлттық тізіліміне «Сэм Хьюстон үйі» ретінде тіркелді және Сэм Хьюстонның естелік мұражайының бөлігі болып табылады. Cedar Point үйінің орны, Baytown қаласының, Техас штатының, Trinity Bay шығанағындағы Cedar Bayou аузында болған, қазір шығанақта жатыр, себебі иректелген эрозия оны жойды. Осы үйде Сэм Хьюстонның ұлы Сэм кіші Bayland Guards (Конфедерация армиясы) полкіне қатарына қосылған кезде тұрды. Нэнси Лиа сатып алған Rocky Creek баптист шіркеуінің қоңырауы қазір 50 және 390 тас жолдарының қиылысында орналасқан. Сэм Хьюстонның крещение алған орны Техас тарихи комиссиясымен 150 тас жолында, Сэм Хьюстон жолында белгіленген.

Халықтық ақпарат құралдарындағы сурет

Актриса Нэнси Ренник (1932–2006), синдакцияланған оқиғалы телесериал «Rescue 8»-де басты рөлдердің бірін сомдаған. Стэнли Эндрюс жүргізген «Өлім аңғарының күндері» антологиялық сериясының 1958 жылғы «Алыппен бірге серуендеген қыз» атты эпизодында ол миссис Хьюстон рөлін ойнады. Бұл оқиға Маргареттің Техас Республикасының президенті болған кезінен бастап, губернаторлыққа дейінгі күйеуінің сенімді серігі рөліне назар аударады. Ол 1861 жылы Техас штатының серіктесі болған Америка Конфедерациялық Штаттарын жанымен қабылдай алмағандықтан губернаторлық қызметінен кетті.