1969 жылғы NFL плей-офф турнирі

Кіріспе

жоқ 1969 жылғы NFL маусымынан кейінгі NFL плей-оффтары Супер Боул IV-ке қатысатын лига өкілін анықтады. Бұл AFL-NFL бірігуі алдындағы соңғы плей-офф турнирі және 1934 жылы таныстырылған NFL чемпионына Ed Thorp естелік кубкасының соңғы табысталуы болды.

Турнирлік тізбе

Төрт командалық постсезон форматы маусымда NFL 16 командаға дейін кеңейтіліп, әрқайсысы төрт командадан тұратын төрт дивизионға қайта құрылған кезде енгізілді. Әр конференция ішінде екі дивизион жеңімпазы плей-оффқа қатысуға құқық алды. Бірінші турда Капитолий дивизионының жеңімпазы Шығыс конференциясының жеңімпазымен кездесті, ал Жағалау және Орталық дивизиондары Батыс конференциясының титулы үшін өзара күш сынасты. Екі конференциялық ойынның жеңімпаздары NFL чемпионатының финалына өтіп, NFL лигасының титулы үшін және Super Bowl IV-де Америка футбол лигасының чемпионымен кездесу құқығы үшін бақ сынасты. Конференция чемпионаттарында жеңіліске ұшыраған командалар Флорида штатының Майами қаласындағы Оранж Боулда үшінші орын үшін өткізілетін Плей-офф Боулда ойнады; 1970 жылғы қаңтарда өткен Плей-офф Боул турнирдің оныншы және соңғы ресми ойыны болды. Бұрын, плей-офф ойындарының өтетін жері кезекпен алмасып, маусым басталғанға дейін анықталып берілетін. Аталған маусымда конференциялық чемпионаттардың (бірінші тур) және чемпионаттық ойынның өтетін жері Капитолий және Орталық дивизиондарының жеңімпаздарына, ал Батыс конференциясына берілді. Бұл Орталық дивизионның жеңімпазы, Миннесота Викингс (12–2) командасына, лигадағы ең жақсы көрсеткішке ие болғандықтан, өз алаңында ойнау мүмкіндігін сыйлады. Алдыңғы жылғы плей-оффты Century, Coastal және Eastern дивизиондары ұйымдастырған, ал 1967 жылғы жағдай 1969 жылғыдан ұқсас болды. 1969 жылғы барлық үш плей-офф ойыны тұрақты маусымда жақсы нәтиже көрсеткен командалардың алаңында өтті.

Батыс конференциясы: Миннесота викингтері 23, Лос-Анджелес Рамс 20

Үш апта бұрын осы ойынға командалар Лос-Анджелесте жеңіліссіз (11–0) «Рамс» пен 10–1 «Викингс» арасындағы шайқаста кездесті. «Викингс» сол ойынды 20–13 есебімен жеңді. Қайталама ойын Миннесотаның суық және қарлы ауа райында өтті. Көптеген допты жоғалтуға (3–1) және бар болғаны 20 ярдқа (275–255) артық ұпай жинағанына қарамастан, «Викингс» франшиза тарихындағы алғашқы постсезондық жеңісіне қол жеткізді. Л.А.-дағы ойында «Викингс» қорғанысы «Рамс» қақпасына шабуылды тоқтатып, қашықтықта жүгіруге мүмкіндік бермеді, сондықтан осы ойында «Рамс» «Викингс» қорғанысының ортасына шабуыл жасап, «Викингс» пасын қысқа және жылдам пас беру арқылы бейтараптандырды. «Рамс» қорғанысы Миннесотаның күшті шабуылын ұстап тұрды, «Қорқынышты төртеу» қорғаныс желісі «Викингс» ойыншысы Джо Каппты қиын жағдайға түсірді. Бастапқыда жағдай Лос-Анджелеске қолайлы болғандай көрінді. «Рамс» командасының қорғаушысы Ричи Петитбон «Фулбек» Билл Брауннан допты ұстап алды, бұл оның командасына Миннесотаның 45 ярдтық шегінде бірінші мүмкіндік берді. Келесі ойында Карл Эллер Роман Габриельдің пасын ұстап, тачдаунға жеткенде «Викингс» жылдам алға шықты, бірақ Алан Пейдждің офсайд жазасынан есеп жойылды. Екінші мүмкіндікті пайдаланып, Ларри Смит үш рет 19 ярдты жүріп өтті, ал Габриэль 3 ярдтық тачдаунды Боб Клейнге берді. «Викингс» жылдам қарсы шабуылға шықты, Капп 10 ойында 75 ярдқа төрт рет пас берді. Үш рет қабылдаушы Джин Вашингтон 49 ярдқа жетті, оның ішінде 27 ярдтық қабылдау, бұл «Викингс» командасына «Рамс» командасының 4 ярдтық сызығында допты берді. Дейв Осборн келесі ойында тачдаун соқты, бірінші тоқсанның соңына 3 минут қалғанда есепті 7–7 теңестірді. «Л.А.» келесі шабуылда допты тиімді жылжытты, бірақ бұл Брюс Госсеттің 38 ярдтық далалық қақпасына сәттілік келмеді. Келесі рет допты алғанда, олар жақсырақ ойнады, екінші тоқсанның көп бөлігін, оның ішінде Габриельдің үшінші мүмкіндікті пайдаланып 13 ярдқа жүгіргенін қамтыды. Госсетт 20 ярдтық гол соқты, жартылай ойынға дейін 4:30 қалғанда «Рамс» 10–7 есебімен алға шықты. Госсетттен соққы алғаннан кейін Габриэль командасын тағы да көп ұпайға жеткізді. Бұл жолы ол 18 және 16 ярдтық пас берді, 13 ойынды аяқтағаннан кейін 65 ярдтық шабуылды 2 ярдтық тачдаунмен аяқтады. «Рамс» жартылай ойынға 17–7 есебімен көш бастады, бірінші жартыдағы төрт мүмкіндіктің үшеуімен жеңіске жетті. Екінші жартысында «Викингс» жаттықтырушысы Бад Грант қорғанысын «Рамс» тығыз аяқтарын тоқтату үшін реттеді, ал оның «Күлгін адамдар жегіштер» «Рамс» жүгіру ойынын жазалауды жалғастырды. Сонымен қатар, Габриелге де қысым артты. Шабуылда Грант «Рамс» пасын бейтараптандыру үшін Каппқа допты жегіп, квотербек секілді ойналған ойындарда немесе ролл-ауттарда немесе оған қысымның алғашқы белгісінен ұшып кетуді және жүгіруді тапсырды. Капп «Рамс» командасын жүгіру арқылы мазалады; бұл қауіп олардың паспен жүгіруін азайды. «Рамс» командасын екінші жартысының басындағы алғашқы ұстанымында допты жоғалтуға мәжбүрлегеннен кейін, Капп «Л.А.» 12 ярдтық сызығында Вашингтонға 41 ярдтық пас берді. «Рамс» айыппұл салғаннан және Капп 5 ярдқа жүгіргеннен кейін, Осборн 1 ярдтық тачдаун соқты, бұл Миннесотаның тапшылығын 17–14 есебіне дейін қысқартты. Алайда, «Миннесотаның» қайта оралу әрекеті келесі бірнеше шабуылда «Рамс» қорғанысының күшті қарсылығына ұшырады. Келесі рет «Викингс» допты ұстап, «Рамс» аумағына терең кірді, бірақ Капптың пасын Эд Меадор ұстап алды. Меадор допты қайтару кезінде шашыратып жіберді, бірақ қақпа қорғаушысы Джим Пурнелл оны қайта алды. «Л.А.» соққы бергеннен кейін, Капп тағы да ұсталды, бұл жолы Петитбон, ол «Викингс» командасының 36 ярдтық сызығына 4 ярдтан допты қайтарды. «Викингс» қорғанысы тағы да қарсылық көрсетті, бірақ сынбады, «Рамс» командасын 10 ярдтық сызықтың ішінде тоқтатып, оларды 27 ярдтық Госсетт голымен қанағаттандыруға мәжбүр етті. Сонымен, 24–14 есебімен төмендеудің орнына, төртінші тоқсанда 20–14 есебімен төмендеді. Кейіннен Капп «Викингс» командасын 65 ярдқа дейін жеткізіп, үш рет 40 ярдқа пас берді және соңғы 2 ярдты өзі жүріп өтті, нәтижесінде Миннесота ойынның алғашқы көшбасшылығын алды, 21–20, сағат 8:24 көрсетті. Содан кейін «Викингс» қорғанысы бақылауды қолға алды. Арнайы командалар бірлігі келесі соққы кезінде ретернер Рон Смитты 12 ярдтық сызықта ұстағаннан кейін, Карл Эллер Габриелді қауіпсіздік үшін аяқ аймағында жұмыстан босатып, «Викингс» командасына 23–20 есебімен басымдық берді және допты қайтарды. Бірақ «Рамс» қорғанысы тұрып берді, ал 1969 жылғы НФЛ-дің ең үздік ойыншысы Габриэль соңғы екі минутта «Рамс» командасын алға жылжыта бастады. Олар орталық сызықты кешіп өткенде, «Рамс» командасы теңестіретін гол немесе жеңіс голын соға алады, бірақ Габриельдің пасын Алан Пейдж «Викингс» командасының 40 ярдтық сызығында ұстап алды, ойын аяқталуға 30 секунд қалғанда, бұл оның командасына уақытты аяқтауға және жеңіске жетуге мүмкіндік берді. Габриэль 30 пас беріп, 150 ярдқа және екі тачдаунға жетті, сонымен қатар 1 допты жоғалтты, ал 26 ярдқа жүгірді. Ларри Смит ойынның ең көп жүгірген ойыншысы болды, 11 жүгіруде 60 ярдқа жетті және 6 пас ұстап, 36 ярдқа жетті. Капп 19 пас беріп, 196 ярдқа жетті, 2 допты жоғалтты, сонымен қатар 41 ярдқа жүгірді және 1 тачдаун соқты. Вашингтон 4 пас ұстап, 90 ярдқа жетті.

Three weeks prior to this game, the teams met in Los Angeles in a battle between the undefeated (11–0) Rams and the 10–1 Vikings. The Vikings won that game 20–13. The rematch was played in the cold and snow of Minnesota. Despite committing more turnovers (3 to 1) and only gaining 20 more total yards (275–255), the Vikings managed to edge out the Rams for their first postseason win in franchise history. In the game in L. A., the Viking defense shut down the Rams' wide receivers and outside running game, so in this game, the Rams attacked the middle of the Viking defense and neutralized the Viking pass rush with short quick passes to the tight ends. The Rams defense held Minnesota's high powered offense in check, with the "Fearsome Foursome" defensive line harassing Viking QB Joe Kapp. Early on, the momentum seemed to be in LA's favor. Rams safety Richie Petitbon recovered a fumble from fullback Bill Brown that gave his team a first down on the Minnesota 45 yard line. On the next play, it appeared that the Vikings took a quick lead as Carl Eller intercepted a Roman Gabriel pass and returned for a touchdown but the score was nullified on an offside penalty on Alan Page. Taking advantage of their second chance, running back Larry Smith gained 19 yards on three carries, and Gabriel eventually finished the drive with a 3 yard touchdown pass to tight end Bob Klein. The Vikings quickly stormed back, with Kapp completing four consecutive passes on a 10 play, 75 yard drive. Three of the completions were to receiver Gene Washington for 49 total yards, including a 27 yard reception that gave the Vikings the ball on the Rams' 4 yard line. Dave Osborn ran for a touchdown on the next play, tying the score at 7 with a little over 3 minutes left in the first quarter. LA moved the ball effectively on their next drive, but it ended on a missed 38 yard field goal attempt by Bruce Gossett. The next time they got the ball, they did much better, taking up the majority of the second quarter, including a 13 yard run by Gabriel to convert a third down. Gossett finished the drive with a 20 yard field goal to put the Rams up 10–7 with 4:30 left before halftime. Following a punt, Gabriel led his team back for more points. This time he completed passes to tight end Billy Truax for gains of 18 and 16 yards before finishing the 13 play, 65 yard drive with a 2 yard touchdown pass to Truax. The Rams went into halftime leading 17–7, having scored on three of their four first half possessions. In the second half, Viking coach Bud Grant adjusted his defense to stop the Ram tight ends, and his "Purple People Eaters" continued to punish the Ram running game. They also got increasing pressure on Gabriel. On offense, Grant neutralized the Ram pass rush by having QB Kapp run the ball, either on designed plays like quarterback draws or roll outs, or by instructing him to take off and run at the first sign of pressure. Kapp began frustrating the Rams with runs; this threat caused their pass rush to be less aggressive. After forcing the Rams to punt for the first time in the game on the opening possession of the second half, Kapp completed a 41 yard pass to Washington on the LA 12 yard line. After a Rams penalty and a 5 yard run by Kapp, Osborn finished the drive with a 1 yard touchdown run that cut Minnesota's deficit to 17–14. However, Minnesota's comeback attempt suffered major setbacks over the next few drives against a punishing effort from the Rams defense. The next time the Vikings got the ball, they drove deep into Rams territory, only to have Kapp throw an interception to safety Ed Meador on the LA 4 yard line. Meador fumbled the ball during the return, but linebacker Jim Purnell recovered it. After an LA punt, Kapp was intercepted again, this time by Petitbon, who returned the ball 4 yards to the Vikings' 36. Once again, the Viking defense bent but didn't break, stopping the Rams inside the 10 yard line and making them settle for a 27 yard Gossett field goal. So instead of being down 24–14, it was only 20–14 going into the fourth quarter. Kapp subsequently marched the Vikings 65 yards downfield, completing three passes for 40 yards and going the final 2 yards himself as Minnesota took its first lead of the game, 21–20, with 8:24 on the clock. Then the Viking defense took over. After their special teams unit tackled returner Ron Smith on the 12 yard line during the ensuing kickoff, Carl Eller sacked Gabriel in the end zone for a safety, giving the Vikings a 23–20 lead and the ball. But the Rams defense held, and 1969 NFL MVP Gabriel began to march the Rams down field in the last two minutes. As they crossed midfield, it appeared the Rams might get the tying field goal or winning touchdown, but a Gabriel pass was tipped and intercepted at the Viking 40 yard line by Alan Page with 30 seconds left, allowing his team to run out the clock and win. Gabriel completed 22/30 passes for 150 yards and two touchdowns, with 1 interception, while also rushing for 26 yards. Larry Smith was the top rusher of the game with 11 carries for 60 yards, and he caught 6 passes for 36. Kapp completed 12/19 passes for 196 yards with 2 interceptions, while also rushing for 41 yards and a touchdown. Washington caught 4 passes for 90 yards.

Шығыс конференциясы: Кливленд Браунз 38, Даллас Каубои 14

Екінші жыл қатарынан Кливленд Далласты плей-оффтан шығарды, бұл жолы жалпы ярдтар бойынша 344-ке қарсы 217 есебімен басымдық танытып, 3 допты тартып алды, ал өздері ешқайсысын жоғалтпады. Өткен жылғы матчтан айырмашылығы, ол матчтың төртінші ширегіне дейін қорғаныс күресі болған, ал Браунс төртінші ширекте ойынды шешкенге дейін, Кливленд алғашқы жартылайда Далласты 17 ойынмен және 39 ярдқа шектеді. Олар бастапқы соққыны алғаннан кейін соққы беруге мәжбүр болды, бірақ Дон Кокрофттың жоғары, қысқа соққысы Даллас шабуыл шебінің ойыншысы Rayfield Wright-тің аяғына тиді, ал қорғаушы Боб Мэтисон Каубойлердің 34 ярдтық сызығында Браунс үшін допты қайтарып алды. Содан кейін Кливленд Бо Скотттың 2 ярдтық тачдаунымен алғашқы ұпайын алды. Браунс кейін Билл Нельсеннің 6 ярдтық пасын Мильт Моринге беріп, 55 ярдты жүріп өтіп, 14–0 есебімен көшбасшылықты арттырды. Кокрофт екі гол соғу әрекетін сәтті аяқтамады, бірақ жартылай уақыт аяқталар алдында Рон Уидбидің 27 ярдтық соққысы Браунсқа Каубойлердің 34 ярдтық сызығында допты берді, бұл Кокрофттың 29 ярдтық голымен Кливлендке 17–0 есебімен жеңіс әкелді. Үшінші ширекте Браунс қорғаушысы Джим Хьюстон Крейг Мортонның пасын ұстап алып, 35 ярдқа қайтарып, Даллас 19-ға жеткізді, бұл Скотттың екінші 2 ярдтық тачдаунымен 24–0 есебіне жеткізді. Бұл жолы Даллас жауап берді, 12 ойында 72 ярдты жүріп өтті, оның ішінде шабуыл шебінің ойыншысы Петтис Норман 26 ярдтық пас ұстады, Мортонның 2 ярдтық тачдаунымен гол соқты. Дегенмен, 24–7 есебі Каубойлерге ең жақын нәтиже болды. Төртінші ширекте Браунс шабуылшысы Лерой Келлидің 39 ярдтық шабуылы (екі команда үшін күнінің ең ұзын шабуылы) 1 ярдтық тачдаунға мүмкіндік берді, нәтижесінде Браунс 31–7 есебімен жеңіске жетті. Даллас Кокрофттың жаңадан келген орталық Чак Рейнольдстен төмен соққы алғаннан кейін соққыдан кейін гол соғу мүмкіндігіне ие болды, ол Браунс 22 ярдтық сызығында ұсталды. Бірақ 7 ойыннан кейін 18 ярдтан төртінші қадамда Мортон Уолт Гаррисонға арналған қысқа пас жіберді, оны жаңадан келген қорғаушы Уолт Самнер ұстап алып, 88 ярдтық тачдаунмен оралды. Ойынның қалған бөлігіндегі ең маңызды оқиға – 27 жасар Даллас резервтік ойыншысы Роджер Стаубахтың плей-оффтағы дебюті болды. Ол қиын старт алды, Браунстың айып тартуымен жойылған ұстап алу жіберді, бірақ Каубойлерді тачдаунға жеткізе алды, үш рет 22 ярдқа жүгіріп, Ланс Рентцелге 14 және 22 ярдтық пас берді, содан кейін оны 5 ярдтық гол үшін енді зонада тапты. Нельсен 219 ярд пен тачдаун үшін 18/27 пас берді. Оның ең үздік қабылдаушысы Пол Уорфилд болды, ол 99 ярдқа 8 пас ұстады. Шабуыл шебінің ойыншысы Милт Морин 52 ярдқа 4 пас ұстап, бір тачдаун соқты. Келли 19 қадаммен 66 ярдқа жүгіріп, 10 ярдқа пас беріп, бір тачдаун соқты. Скотт 11 қадаммен 33 ярдқа жүгіріп, 2 тачдаун соқты және 39 ярдқа 2 пас ұстады. Мортон 92 ярдқа 8/24 паспен шектелді, екі ұстап алу екеуі де Кливлендтің тачдаунға айналды. Резервтік ойыншы Стаубах 44 ярдқа 4/5 пас және тачдаун берді, сонымен қатар 22 ярдқа 3 рет жүгірді.

For the second year in a row, Cleveland eliminated Dallas from the playoffs, this time outgaining them in total yards 344 to 217 and forcing 3 turnovers, without losing any themselves. Unlike the previous year's game which was a defensive struggle until the Browns put the game away in the fourth quarter, Cleveland dominated the first half, holding Dallas to just 17 plays and 39 total yards. They had to punt after taking the opening kickoff, but Don Cockroft's high short kick ended up bouncing off the leg of Dallas lineman Rayfield Wright and linebacker Bob Matheson recovered for the Browns on the Cowboys' 34 yard line. Cleveland then drove to their first score on a 2 yard touchdown run by Bo Scott. The Browns later increased their lead to 14–0 by driving 55 yards to score on Bill Nelsen's 6 yard touchdown pass to tight end Milt Morin. Cockroft missed two field goal attempts, but just before the end of the half, Ron Widby's 27 yard punt gave the Browns the ball on the Cowboys' 34 yard line, setting up Cockroft's 29 yard field goal that gave Cleveland a 17–0 halftime lead. Early in the third quarter, Browns linebacker Jim Houston intercepted Craig Morton's pass and returned it 35 yards to the Dallas 19, leading to Scott's second 2 yard touchdown run to make the score 24–0. This time Dallas was able to respond, driving 72 yards in 12 plays, including a 26 yard catch by tight end Pettis Norman, to score on Morton's 2 yard touchdown run. However, 24–7 was as close as the Cowboys would get. In the 4th quarter, a 39 yard burst by Browns running back Leroy Kelly (the longest gain of the day for either team) set up his 1 yard touchdown plunge to give the Browns a 31–7 lead. Dallas had a chance to score after a punt play when Cockroft bobbled a low snap from rookie center Chuck Reynolds and was tackled on the Browns' 22 yard line. But faced with 4th down from the 18 after 7 plays, Morton threw a short pass intended for Walt Garrison that was intercepted by rookie cornerback Walt Sumner, who took off for an 88 yard touchdown return. The only notable thing remaining in the game would be the playoff debut of 27 year old rookie Dallas quarterback Roger Staubach. He got off to a shaky start, throwing an interception that was eliminated by a Browns holding penalty, but managed to lead the Cowboys to a touchdown, rushing three times for 22 yards and completing passes to Lance Rentzel for gains of 14 and 22 yards before finding him in the end zone for a 5 yard scoring pass. Nelsen completed 18/27 passes for 219 yards and a touchdown. His top receiver was Paul Warfield, who caught 8 passes for 99 yards. Tight end Milt Morin caught 4 passes for 52 yards and a touchdown. Kelly had 66 rushing yards on 19 carries, 10 receiving yards, and a touchdown. Scott ran 11 times for 33 yards and 2 touchdowns and had 2 receptions for 39 yards. Morton was held to just 8/24 completions for 92 yards, with two interceptions that were both converted into Cleveland touchdowns. Playing in relief, Staubach completed 4/5 passes for 44 yards and a touchdown while also rushing 3 times for 22 yards.

НФЛ чемпионаты: Миннесота Викингс 27, Кливленд Браунс 7

Кливленд алдыңғы маусымдағы NFL титулы үшін өткен ойында 34-0 есебімен жеңіліп, осы жолы да жақсы ойнамады. «Викингтер» ойынды басып алып, бірде-бір допты жоғалтпай 381 ярд жинады, ал «Кливленд» 268 ярд жинап, үш рет допты жіберді. «Викингтер» бірінші ширек сағаттың төртінші минутында 70 ярдтық қашықтықты 8 ойынмен басып өтіп, гол соқты. Ойынның шешуші сәті – Джо Капптың Джин Вашингтонға жасаған пасы, ол мақсаттан шамамен 5 ярд кем болды. Пастың қысқа болуына қарамастан, Вашингтон кері қайтып, 33 ярдтық қашықтыққа ұпай алып, «Браунс» командасының 24 ярдтық сызығына жетті. Екі ойыннан кейін Дейв Осборн 12 ярдқа жүгіріп, допты 7 ярдқа жылжытты. Содан кейін екі ойыннан соң Билл Браун сырғып, допты алуға келген Каппке соқтығысты, бірақ Капп допты өзі ұстап алып, 7 ярдқа жүгіріп, тачдаун соқты. «Кливленд» үшін жағдай жақсарған жоқ. Келесі рет Миннесота допты алғанда, Эрих Барнс Вашингтонмен жеке-жеке қорғаныс кезінде сырғып, Капптан пас алып, 75 ярдқа жүгіріп, тачдаун соқты. Бірінші ширек сағаттың соңында «Браунс» командасының шабуылшысы Лерой Келли допты жоғалтып алды, оны желі қорғаушысы Уоли Хилгенберг «Кливлендтің» 43 ярдтық сызығында қайтарып алды. Содан кейін Капп Вашингтонға 12 ярдтық пас берді, ал Фред Кокс 30 ярдтық алаңнан гол соқты, «Викингтерді» 17-0 есебімен алға шығарды. Екінші кезеңде Хилгенберг «Кливленд» командасының гол соғу мүмкіндігін жойып, «Викингтердің» 33 ярдтық сызығында Билл Нельсеннің пасын ұстады. Содан кейін Миннесота 8 ойын ішінде 67 ярдқа жетті. Капп Джон Хендерсонға 17 ярдтық екі пас берді, ал Осборн 16 ярдқа жүгіріп, 20 ярдтық тачдаун соқты, бұл «Викингтерге» бірінші жартылайдың соңында 4:46 қалғанда 24-0 есебімен басымдық берді. «Кливленд» «Викингтердің» 17 ярдтық сызығына дейін жетті, бірақ төртінші қадамда Нельсен соңғы аймақтағы қабылдаушы Гэри Коллинске дұрыс пас жібермеді, нәтижесінде допты жоғалтты. Үшінші ширек сағатта Кокстың 32 ярдтық алаңнан соққан голынан басқа ештеңе болған жоқ, бұл 11 ойыннан кейін Миннесотаға 27-0 есебімен басымдық берді. Ең қызықты сәт – Капптың 13 ярдтық жүгірісі, ол 240 фунт салмақты «Браунс» командасының желі қорғаушысы Джим Хьюстонға сонша күшпен соқтығысты, оның салдарынан Хьюстон ойыннан шығып қалды. Төртінші ширек сағатта «Кливленд» Пол Уорфилдтің 18 ярдтық қабылдауынан кейін, Нельсеннің Коллинзге 3 ярдтық тачдаун пасын беріп, алғаш рет ұпай алды. Осы кезде сағатта әлі 13 минут қалған еді, бірақ ештеңе өзгермеді. «Викингтер» «Кливлендтің» 2 ярдтық сызығына жетті, бірақ тағы бір ұпайға тырысудың орнына, уақытты өткізуге шешім қабылдады. Капп 13 пастың 7-сін аяқтады, 169 ярдқа және тачдаунға лақтырды, сонымен қатар 57 ярдқа жүгіріп, тағы бір ұпай алды. Осборн 18 рет 108 ярдқа жүгіріп, тачдаун соқты. Вашингтон 3 қабылдаумен 120 ярдқа және тачдаунға қол жеткізді. Келли «Браунс» командасының үздік жүгіршісі болды, ол 80 ярдқа жүгірді, сонымен қатар 17 ярдтық екі пас ұстады. Нельсен 33 пастың 17-сін ғана аяқтады, ол 181 ярдқа, бір тачдаунға және екі ұстап алуға жетті.

Cleveland had lost the previous season's NFL title game 34–0, and this time fared little better. The Vikings dominated the game, racking up 381 yards without losing a single turnover, while Cleveland gained just 268 yards and turned the ball over three times. The Vikings took a lead just four minutes into the first quarter, driving 70 yards for a touchdown in 8 plays. The key play of the drive was a pass from Joe Kapp to receiver Gene Washington that was nearly 5 yards short of the mark. Despite the short throw, Washington was able to come back and haul it in for a 33 yard gain to the Browns' 24 yard line. Two plays later, Dave Osborn's 12 yard run moved the ball to the 7. Then two plays after that, Bill Brown accidentally slipped and bumped into Kapp while moving up to take a handoff, but Kapp simply kept the ball himself and ran it 7 yards for a touchdown. The situation never got any better for Cleveland. The next time Minnesota got the ball, Erich Barnes slipped while in one on one coverage with Washington, enabling him to catch a pass from Kapp and take off for a 75 yard touchdown completion. Near the end of the first quarter, Browns running back Leroy Kelly lost a fumble that was recovered by linebacker Wally Hilgenberg on the Cleveland 43. Kapp then completed a 12 yard pass to Washington before Fred Cox finished the drive with a 30 yard field goal, putting the Vikings up 17–0. Later in the second period, Hilgenberg snuffed out a Cleveland scoring threat by intercepting a pass from Bill Nelsen on the Vikings' 33 yard line. Minnesota subsequently drove 67 yards in 8 plays. Kapp started the drive with a pair of completions to John Henderson for 17 total yards, while Osborn broke off a 16 yard run and ended up finishing the drive with a 20 yard touchdown burst, giving the Vikings a 24–0 lead with 4:46 left in the first half. Cleveland responded with a drive to the Vikings' 17, but turned the ball over on downs when Nelsen overthrew receiver Gary Collins in the end zone on 4th and 3. The third quarter was mostly uneventful, other than Cox's 32 yard field goal that gave Minnesota a 27–0 lead after an 11 play, 80 yard drive. The most noteworthy play was a 13 yard scramble by Kapp in which he plowed into 240 pound Browns linebacker Jim Houston so hard that Houston was knocked out of the game. In the 4th quarter, Cleveland finally got on the board when a diving 18 yard reception by Paul Warfield set up Nelsen's 3 yard touchdown pass to Collins. There were still 13 minutes on the clock at this point, but there would be no more scoring. The Vikings had a drive to the Cleveland 2 yard line, but decided to let the clock run out instead of going for another score. Kapp completed just 7/13 passes, but threw for 169 yards and a touchdown, while also rushing for 57 yards and another score. Osborn rushed 18 times for 108 yards and a touchdown. Washington had 120 yards and a touchdown on just 3 receptions. Kelly was the Browns' top rusher with 80 yards, while also catching two passes for 17. Nelsen completed just 17 of 33 passes for 181 yards, with one touchdown and two interceptions.