Эдит Роуз Вудфорд Граймс: Викканың алғашқы жақтастарының бірі

Кіріспе

Ағылшын Викканы (1887–1975)

Эдит Роуз Вудфорд Граймс (1887–1975) – ағылшын Викканы, ол осы сенімнің ең ерте белгілі жақтастарының бірі ретінде танылды. Ол 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында жиналған «Жаңа Орман» тобының мүшесі болды және осылайша Джеральд Гарднермен дос болып, оның жұмыс серігіне айналды. Гарднер оның көмегімен Гарднер дәстүрін құрды. «Дафо» лақап атымен кеңінен танымал Вудфорд Граймстің қолөнермен айналысуы 1990 жылдардың соңында ашылғанға дейін құпия сақталды, ал оның Викка тарихындағы рөлі кейіннен тарихшылар зерттеді. Вудфорд Граймстің «Дафо» псевдонимін қабылдауының себебі белгісіз. Зерттеуші Филипп Хезельтон бұл оның қолөнердегі аты емес, Гарднер берген лақап аты деп санайды, бұл, мүмкін, Гарднердің Шығыс Азиядағы тәжірибесіне байланысты болған, онда ол Будданың кейбір мүсіндерін атау үшін қолданылған.

Ерте өмір: 18871938

Вудфорд Граймс 1887 жылдың 18 желтоқсанында Йоркширдің Малтон қаласында Эдит Роуз Рэй есімімен дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Генри Рэй жергілікті су тартқыш стансасында құрал жасаушы болған, ал анасы Каролина Рэй, туған тегі Харрисон. Оның ерте өмірі туралы көп мәлімет белгісіз болғанымен, ол ағылшын тілі, драма және музыка пәндерінен сабақ беріп, кейін Лондон музыка колледжі мен Лондон музыка академиясының мүшесі атанды. 1920 жылдың 16 маусымында ол 1880 жылы Үндістанның Бангалор қаласында туған, сол кезде Саутгемптондағы Соғыс зейнетақы кеңсесінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеген Самуэль Уильям Вудфорд Граймсқа үйленді. Кейін ол оның Граймс деген тегін қабылдап, оның ортаңғы есімдерінің бірі – Вудфордты қосып, екі тегті фамилияға айналдырды. Зерттеуші Филипп Хеслтон кейінрек айтқандай, «Бұл таза мақтандылық болуы мүмкін, немесе ол оның сөйлеу өнерінің оқытушысына сайын келгеніне сенген шығар». Үйленгеннен кейін көп ұзамай, жұбайлар Оңтүстік Англиядағы Саутгемптонның Портсвуд ауданындағы 67 Осборн Роуд мекенжайындағы жаңа салынған үйге көшіп барды. Содан кейін 1921 жылдың 30 маусымында Эдит пен Сэмюэлдің алғашқы және жалғыз баласы Розанна дүниеге келді, бірақ бірнеше жыл өткен соң Эдит жұмысқа оралды, 1924 жылы ол түрлі студенттік топтарда ағылшын және драма әдебиетінен жетекшілік етіп, 1934 жылға дейін осы қызметін жалғастырды. 1924 жылдан бастап ол Саутгемптон білім беру басқармасының кешкі сыныптарында сөйлеу және сахна өнерінен сабақ берді. Ақырында, жұбайлардың қарым-қатынасы ушығып, олар некеде болғанымен (сол кезде ажырасу алу қиын болғандықтан), бөлек тұрды. Вудфорд Граймс Саутгемптондан кетуге шешім қабылдады, сондықтан 1938 жылы Гэмпширдің Крайстчерч қаласына көшіп барды. Мұнда ол Сомерфордтағы Деннистон даңғылында жаңа салынған шағын үй сатып алып, жеке сөйлеу және сахна өнерінен сабақ беруге кірісті. Крайстчерчтегі жаңа үйінде ол жергілікті эзотерикалық топқа, Розенкрейцерлер орденінің Кротона қауымдастығына қатысты. Олардың философиясы мен тәжірибелеріне қызығушылық танытып, ол шағын үйіне «Теано» деген ат қойды, бұл ежегі грек философы Пифагордың әйелінің есімі еді. Вудфорд Граймс өзі Пифагор туралы қойылымда Теано рөлін орындады, оны Кротона қауымдастығы қойып, топ жетекшісі Джордж Александр Салливан жазған болатын. Осы некеден кейін Розан және оның жаңа күйеуі Вудфорд Граймстың «Теано» шағын үйіне көшіп келді, ал ол өзі тағы да Уолкфордтағы Авеню коттеджіне, Гарднер мен оның әйелі Донна тұрған Хайклифке жақын ауылға көшіп барды. Гарднер өзінің сиқыршылық туралы екі кітабын жариялау туралы айта келіп, ол оларды жариялауға таныс сиқыршыларының рұқсатын алуға міндетті болғанын айтады. Қазір бұл «Дафоға» сілтеме болды деп есептеледі, ол Гарднерге қарағанда жарияланудан ұялған сияқты. 1940 жылдардың соңында Джеральд Гарднер Брикет Вуд ковенін құрды, оған Дафо да қосылды. Алайда, ол 1952 жылы ковеннен шығып кетті, өйткені Гарднердің танымалдылығының артуы оны әшкерелейді деп қорқыды. 1952 жылдың қысында Гарднер болашақ сиқыршы Дорин Валиентті Дафомен үйіне шақырды. Олар бірнеше рет кездесті, ал 1953 жылдың жазында Гарднер Валиентті Дафоның үйінде сиқыр өнеріне баулуымен аяқтады. Содан кейін олар үшiн Стоунхенджге сапар шекті, онда олар дрейдтардың рәсімін орындағанын көрді. 1954 жылы Дафо оккультизм мен сиқыршылықты мақұлдамайтын қатаң христиандық немересімен бірге тұруға кірісті. Сондықтан Дафо өзінің бұрынғы сиқыршылықпен айналысқанын отбасынан жасырып отырды. 1958 жылы оған үш түрлі сиқыршылар тобы келіп, Гарднердің мәлімдемелерін растауын сұрады. Дафо олардың екеуіне жауап бермеді, ал үшіншісіне өзінің сиқыршылыққа тек теориялық қызығушылығы болғанын айтты. Тарихшы Рональд Хаттон өзінің 1999 жылғы «Айдың жеңісі: Қазіргі жалған сиқыршылық тарихы» атты кітабында Дафоның өткенін зерттемегенін айтты, өйткені ол мұндай нәрсені қаламайтын еді, өйткені оның отбасы мүшелерінің көпшілігі қатаң христиандар еді.

Woodford Grimes was born as Edith Rose Wray in a house in Malton, Yorkshire, on 18 December 1887. Her father, William Henry Wray, was an implement maker at the local waterworks, whilst her mother was Caroline Wray, née Harrison. Whilst much is still not known about her early life, she became a teacher, specialising in English, Drama and Music, in later years becoming an associate of the London College of Music and the London Academy of Music. On 16 June 1920, she married Samuel William Woodford Grimes, an Englishman who had been born in Bangalore, India in 1880, who at the time was working as a clerk in the War Pensions Office in Southampton. Subsequently, she took his surname of Grimes, and decided to turn it into a double barrelled surname by adding one of his middle names, Woodford, to it. As researcher Philip Heselton later remarked, "This may have been pure snobbery, or she may have felt that it sounded more elegant and exclusive – more befitting a teacher of elocution." Soon after the marriage, the couple moved to a newly constructed house, 67 Osborne Road, which was found in the Portswood suburb of Southampton in southern England. Then, on 30 June 1921, Edith and Samuel's first and only child, Rosanne, was born, but within a few years Edith returned to work, as by 1924 she had gained employment once more as a tutor in English and Dramatic Literature at various student groups, something she would continue until 1934, and from 1924 she had also begun teaching elocution and dramatic art at evening classes for the Southampton Education Authority. Eventually, the relationship between the couple broke down, and although they remained married (divorce being hard to acquire at the time), they separated. Woodford Grimes decided to move away from Southampton, and so relocated to Christchurch, Hampshire by 1938. Here she purchased a newly built bungalow in Dennistoun Avenue, Somerford, and began working as a private teacher of elocution and dramatic art. It was at her new home in Christchurch that she became involved in a local esoteric group, the Rosicrucian Order Crotona Fellowship. Becoming increasingly interested in their philosophies and practices, she decided to name her bungalow "Theano", which had been the name of the wife of the ancient Greek philosopher Pythagoras. Woodford Grimes herself had performed the role of Theano in a play about Pythagoras that the Crotona Fellowship had put on, and which had been written by the group's leader, George Alexander Sullivan. Following this marriage, Rosanne and her new husband moved into Woodford Grimes' bungalow, Theano, whilst she herself relocated once more to Avenue Cottage in Walkford, the village adjacent to Highcliffe, where Gardner and his wife Donna lived. Gardner, discussing the publication of his two books on witchcraft, mentions that he felt obliged to have the permission of the witches he knew to do so. It is now widely assumed that this was a reference to 'Dafo', who appears to have been a great deal more publicity shy than Gardner was. In the late 1940s, Gerald Gardner founded the Bricket Wood coven, and was joined by Dafo. However, she left the coven in 1952, fearing Gardner's growing publicity would expose her. In winter 1952 Gardner invited Doreen Valiente, a prospective witch, to meet him and Dafo at her house. They met here on several occasions, and on Midsummer 1953 Gardner initiated Valiente into the craft at Dafo's home. The three of them then set off to Stonehenge, where they watched the Druids performing a ritual there. By 1954, Dafo had started living with a strictly Christian niece, who disapproved of occultism and witchcraft. Dafo therefore kept her past involvement with witchcraft secret from her family. In 1958, three separate groups of witches approached her, asking for her to verify Gardner's claims. Dafo did not respond to two of these, and denied having any involvement other than a theoretical interest in the craft to the third. The historian Ronald Hutton, in his 1999 book The Triumph of the Moon: A History of Modern Pagan Witchcraft, said that he had not researched into Dafo's past, because she would not have wanted such a thing, as most of her family were strict Christians.

Мұра

Вудфорд Граймс Викка және кеңірек неопагандық қауымдастықта есімді қалдырды, олар оны өзінің сенімінің ең ерте белгілі жақтастарының бірі деп мойындайды. Өмірінде көпшілікке танылмағандықтан және өмірінің соңында өнерге қатысы бар екенін жоққа шығарғандықтан, Вудфорд Граймстің кім екені оның қайтысынан кейін бірнеше ондаған жыл өткен соң ғана белгілі болды. Дегенмен, оның Нью-Форест ковенімен «Дафо» деген псевдониммен қатысқаны белгілі болды және кейде жарияланған көздерде кездеседі: олардың ең алғашқысының бірі – Джун Джонстың 1969 жылғы «Сиқыршылардың патшасы» Алекс Сандерстің өмірбаянында, онда ол псевдонимді «Даффо» деп қате жазған. Оның кім екені анықталғаннан кейін ол Виккандық айналымдарда танымал болды, мысалы, неопагандық ақын Фрэнсис Кэмерон 2010 жылы Лондонның Конвей-холлда өткен «Құдайшаның шақыруы» конференциясында оның өмірі мен өнерге қатысы туралы «Дафоның әңгімесі» атты, оның өзінің көзқарасынан жазылған прозалық түсіндірме жасады.