Үндістандағы шаруаларды ірі саудагерлерден қорғау комитеті
Agricultural produce market committee
Үндістандағы шаруаларды ірі саудагерлерден қорғау үшін Ауыл шаруашылығы өнімдерін сату комитеттері құрылған. Бұл комитеттер бағаны реттеуге және шаруалардың мүддесін қорғауға бағытталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандағы ірі саудагерлерден шаруаларды қорғау үшін тақта құрылды
Board to protext farmers from large retailers in India
Ауыл шаруашылығы өнімдерін сату жөніндегі комитет (APMC) – Үндістандағы штат үкіметтері шаруаларды ірі саудагерлердің қанаушылығынан қорғау және фермадан саудаға дейінгі баға айырмасының тым жоғары деңгейге жетуіне жол бермеу үшін құрған маркетингтік кеңес. APMC штаттардың Ауыл шаруашылығы өнімдерін сатуды реттеу заңының (APMR) қабылдануы арқылы реттеледі. 1947 жылы тәуелсіздік алғанға дейін ауыл шаруашылығы өнімдерін сатуға қатысты үкімет саясатының басты мәселесі – тұтынушылар үшін азық-түлік және өнеркәсіп үшін ауыл шаруашылығы шикізатының бағасын бақылауда ұстау болды. Алайда тәуелсіздік алғаннан кейін шаруалардың мүддесін қорғау және ауыл шаруашылығы тауарларының өндірісін арттыру үшін оларға ынталандыру бағасын ұсыну қажеттігі туындады. Ел бойынша жиі кездесетін мәселелердің бірі – жергілікті несие берушілердің шаруалардан жоғары пайызбен азық-түлік алып, оны арзан бағаға сатуы. Үндістан үкіметі шаруалардың ауыл шаруашылығы тауарларын сату жүйесінде кездесетін кемшіліктерін – орынсыз төмен бағаларды, жоғары маркетингтік шығындарды және өнімнің айтарлықтай физикалық шығындарын мойындап, нарық жағдайын бақылау механизмін құру ниетімен бірнеше міндетті ережелерді енгізді. Бастапқы ауыл шаруашылығы өнімдері нарықтарын реттеу және дамыту институционалдық жаңалық ретінде қарастырылды, ал жақсы жоспарланған базар аулаларын салу алғашқы көтерме сауда нарықтарындағы тәжірибені реттеудің маңызды шарты саналды.
An Agricultural Produce Market Committee (APMC) is a marketing board established by state governments in India to ensure farmers are safeguarded from exploitation by large retailers, as well as ensuring the farm to retail price spread does not reach excessively high levels. APMCs are regulated by states through their adoption of a Agriculture Produce Marketing Regulation (APMR) Act. Prior to independence in 1947, the major concern of government policy related to agricultural marketing was to keep the prices of food for the consumers and agro raw materials for the industry in check. However, after independence, there came a need to protect the interest of farmers and to provide them incentive prices to augment the production of agricultural commodities. Common throughout the country were problems of local money lenders extorting high amounts of foodgrains from the farmer, at throwaway prices, as interest. Recognizing the defects that farmers faced—such as losses in terms of undue low prices, higher costs of marketing, and considerable physical losses of the produce in the agricultural marketing system—the Indian Government introduced several mandatory regulations in hopes of establishing a mechanism to monitor the market conduct. Regulation and development of primary agricultural produce markets was taken up as an institutional innovation, and construction of well laid out market yards was considered as an essential requirement for regulating the practices in primary wholesale markets.
Тарих
Үндістандағы ауыл шаруашылығы өнімдері нарығын реттеу бағдарламасының тарихы британдық үстемдік кезеңіне дейін жетеді: шикі мақта – британдық билеушілердің Манчестер (Ұлыбритания) тоқыма фабрикаларына сапалы мақтаны қолжетімді бағамен жеткізуді қамтамасыз етуге ұмтылуына байланысты, үкімет назарын аударған алғашқы ауыл шаруашылығы өнімі болды. Осының нәтижесінде, 1886 жылы Хайдарабад резидентурасының бұйрығымен Үндістандағы алғашқы реттелген нарық (Каранджа) құрылды, ал алғашқы заң – 1887 жылғы Берар мақта және астық нарығы заңы. Бұл заң британдық резидентерге белгіленген аудандағы кез келген жерді ауыл шаруашылығы өнімдерін сату және сатып алу нарығы деп жариялауға, сондай-ақ реттелген нарықтарды бақылау үшін комитет құруға уәкілдік берді. Бұл заң елдің басқа аймақтары үшін үлгі ретінде қызмет етті. Ауыл шаруашылығы өнімдерін тасымалдау саласындағы маңызды кезең – 1928 жылғы Ауыл шаруашылығы жөніндегі Корольдік комиссиясының маркетингтік тәжірибені реттеу және реттелген нарықтар құру жөніндегі ұсынысы болды. Жағдайды жақсарту үшін қабылданған шаралардың бірі – сауда тәжірибесін реттеу және елді мекендерде нарық алаңдарын құру болды. Осы мақсатта, 1938 жылы Үндістан үкіметі үлгілік заң жобасын әзірледі және оны барлық штаттарға жіберді, алайда Үндістан тәуелсіздік алғанға дейін көп ілгерілеу болмады. 1960-1970 жылдары көптеген штаттар Ауыл шаруашылығы өнімдері нарығын реттеу (APMR) заңдарын қабылдады және күшіне енгізді. Барлық негізгі көтерме жинақтау нарықтары осы заңдардың құзырына енді. Жақсы жоспарланған нарық алаңдары мен шағын алаңдар салынды және әрбір нарық аймағы үшін ережелерді әзірлеу және оларды орындау үшін Ауыл шаруашылығы өнімдері нарық комитеті (APMC) құрылды. Осылайша, ұйымдастырылған ауыл шаруашылығы нарығы реттелген нарықтар арқылы құрылды. 2015 жылы, жылдық мемлекеттік бюджетте, мемлекеттік органдар мен NITI Aayog көмегімен Бірыңғай Ұлттық Ауыл шаруашылығы нарығын құру ұсынылды.
The concept of a agriculture produce market regulation programme in India dates back to the British Raj: raw cotton was the first farm produce to attract the attention of the Government due to the anxiety of British rulers to make available the supplies of pure cotton at reasonable prices to the textile mills of Manchester (UK). Consequently, India's first regulated market (Karanja) was established in 1886 under the Hyderabad Residency Order, with the first legislation being the Berar Cotton and Grain Market Act of 1887, which empowered British residents to declare any place in the assigned district a market for sale and purchase of agricultural produce and constitute a committee to supervise the regulated markets. This Act became the model for enactment in other parts of the country. An important landmark in the agricultural marketing scene in the country has been the recommendation of the 1928 Royal Commission on Agriculture for regulation of marketing practices and establishment of regulated markets. One of the measures taken to improve the situation was to regulate the trade practices and to establish market yards in the countryside. In pursuance, Government of India prepared a Model Bill in 1938 and circulated it to all states; however, not much headway was made until India's independence. During the 1960s and 1970s, most of the states enacted and enforced Agricultural Produce Markets Regulation (APMR) Acts. All primary wholesale assembling markets were brought under the ambit of these Acts. Well laid out market yards and sub yards were constructed and, for each market area, an Agricultural Produce Market Committee (APMC) was constituted to frame the rules and enforce them. Thus, the organized agricultural marketing came into existence through regulated markets. In 2015, the year's Union Budget proposed to create a United National Agriculture Market with the help of state governments and NITI Ayog.
Мадхья-Прадеш
Мадхья Прадеш үкіметі шаруалар өнімдері үшін жақсы баға алуына мүмкіндік беру үшін бірнеше бастама көтерді.
The Government of Madhya Pradesh has taken several initiatives so that farmers may get a better price for their produce.
Карнатака
Карнатака үкіметі көптеген қалаларда АӨК-ны (Ауыл шаруашылығы өнімдері нарығы) құрды, бұл фермерлерге өз өнімдерін тиімді бағамен сатуға мүмкіндік береді. Көптеген АӨК-да саудагерлер мен басқа да маркетинг агенттеріне фермерлерден ауыл шаруашылығы өнімдерін сатып алу үшін дүкендер немесе қоймалар беріледі. Фермерлер өз өнімдерін агенттерге немесе саудагерлерге АӨК бақылауымен сата алады. Карнатака штатында АӨК реттейтін шамамен 162 нарық бар. АӨК-ның базар ауласында тағамдар бөлмесі/нүктесі, дәретхана, ауыз сумен қамтамасыз ету сияқты негізгі жабдықтар бар. Кейбір ірі АӨК нарықтарында банк филиалы, пошта кеңсесі, суық қоймасы бар. Бенгалурудың Ешавантпурдағы АӨК реттелетін нарығы Оңтүстік Үндістанның ең ірі АӨК нарықтарының бірі болып табылады. 2020 жылға дейін фермерлер өнімдерін АӨК жүйесінен тыс жерде сата алмады. АӨК жүйесі фермерлерді саудагерлер мен маркетинг агенттерінің бағаларды манипуляциялауына осалдыққа түсірді. Үндістан Үкіметі барлық тараптардың мүддесі үшін АӨК заңын жақсартуды қарастырды. 2020 жылы Карнатака Үкіметі «Карнатака ауыл шаруашылығы өнімдерін сату (реттеу және дамыту) (өзгерістер) туралы» 2020 жылғы заң жобасын қабылдады, ол фермерлерге АӨК-ның араласуынсыз кез келген жерде өнімдерін сатуға мүмкіндік береді. Сондай-ақ, азық-түлік өңдеу компанияларына фермерлерден тікелей өнім сатып алуға рұқсат берілді.
The Government of Karnataka has created APMCs in many towns to enable farmers to sell their produce at reasonable prices. Most APMCs have a market where traders and other marketing agents are provided stalls or godowns or shops to purchase agricultural produce from farmers. Farmers can sell their produce to agents or traders under the supervision of the APMC. There are approximately one hundred sixty two (162) Agricultural Produce Market Committee ( APMC) regulated markets all across Karnataka state. The APMC market yard have basic amenities like refreshment room/stall ,toilet, drinking water supply. Some of the bigger APMC markets have bank branch, post office, cold storage facilities. Bengaluru's APMC regulated market at Yeshawanthpur is one of the largest APMC market in South India. Prior to 2020, farmers could not sell produce outside the APMC mechanism. The APMC system made farmers vulnerable to traders' and marketing agents' price manipulations. The Government of India has considered improving the APMC Act to benefit all parties involved. In 2020, the Government of Karnataka passed The Karnataka Agricultural Produce Marketing (Regulation and Development) (Amendment) Bill, 2020, which enables farmers to trade their produce anywhere without the intervention of APMCs. It also allowed Food processing companies to buy produce directly from farmers.
Махараштра
Махараштра мемлекеттік ауыл шаруашылығы маркетингі тақтасы (MSAMB) Үндістан үкіметі қабылдаған АПМК заңы бойынша Махараштрада 295 АПМК-ны басқарады. 2016 жылдың шілдесінде Махараштра үкіметі жемістер мен көкөністерді АПМК-ның қарамағынан шығарып, фермерлерді өнімдерін тікелей Мумбайға әкеліп сатуға шақырды. Үкімет 148 тікелей маркетинг лицензиясын берді, оның 91-і жеміс-жидек пен көкөністерге арналған. Ал Пунедегі АПМК штаттан және басқа аймақтардан келген фермерлерге өнімдерін нарыққа әкеліп тікелей сатуға үндеді.
The Maharashtra State Agricultural Marketing Board (MSAMB) runs 295 APMCs in Maharashtra, under the APMC Act enacted by the Government of India. In July 2016, the Maharashtra Government removed fruits and vegetables from the purview of the APMCs, urging farmers to directly bring their produce for sale in Mumbai. The government has granted 148 Direct Marketing Licenses, of which 91 are for fruits and vegetables. The APMC in Pune, meanwhile, appealed to the farmers from the state as well as from outside to bring their produce to the market and sell those directly
Тамил Наду
Тамилнад штатында 1977 жылдан бері сәтті жұмыс істеп келе жатқан Тамилнад мемлекеттік ауыл шаруашылығы өнімдерін сату жөніндегі кеңес ауыл шаруашылығы нарықтарын реттеуші орган болып табылады. Белгіленген әрбір аудан үшін 21 нарық комитеті құрылған, ал осы комитеттер бағынысында ауыл шаруашылығы өнімдерін сатып алу және сатуды тиімді реттеу мақсатында 277 реттелген нарық қызмет етеді.
In Tamil Nadu, the Tamil Nadu State Agricultural Marketing Board, successfully running since 1977, is the regulatory board for agricultural markets. 21 market committees are established for every notified area, and 277 regulated markets are functioning under these committees for better regulation of buying and selling of agricultural produce.
Андхра Прадеш
Андхра-Прадеш (ауыл шаруашылығы өнімдері мен мал шаруашылығы) нарықтары туралы мемлекеттік бұйрық 1966 жылы Андхра-Прадеште қабылданды және 1969 жылы толықтырылды.
The Andhra Pradesh (Agricultural Produce and Livestock) Markets Act Government Order was passed in Andhra Pradesh in 1966, and was amended in 1969.