Принстон университетінің ең көне ғимараты – Нассо Холл. 1783 ж. АҚШ Капитолийі болған, тарихы бай, өрттен кейін қайта жаңартылған ғимарат туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нассау залы, көбінесе Ескі Нассау деп аталады, – Принстон университетінің ең көне ғимараты, АҚШ, Нью-Джерси штатының Мерсер округінде орналасқан. 1783 жылы ол төрт ай бойы АҚШ Капитолийі ғимараты қызметін атқарды. 1756 жылы салынған кезде Нассау залы колониялық Нью-Джерсидегі ең үлкен ғимарат және Америка колонияларындағы ең үлкен академиялық ғимарат болды. Университет, бастапқыда Нью-Джерси колледжі деп аталған, зал 1756 жылы аяқталғанға дейін бір жыл Элизабетте және тоғыз жыл Ньюаркта сабақтар өткізді. Бастапқыда Роберт Смит жобалаған ғимарат, кейіннен 1802 жылғы өрттен кейін танымал американдық сәулетші Бенджамин Латроб, ал 1855 жылғы өрттен кейін Джон Нотман тарапынан қайта жаңартылды. Принстон университетінің алғашқы жылдарында Нассау залында сыныптар, кітапхана, шіркеу және студенттер мен оқытушыларға арналған тұрғын үйлер орналасқан. Ол университеттің алғашқы Психология кафедрасына үй иесі болды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Нассау залын британдық және американдық әскерлер басып алды және айтарлықтай зақымдарға ұшырады, әсіресе 1777 жылдың 3 қаңтарындағы Принстон шайқасында. 1783 жылдың 30 маусымынан 4 қарашасына дейін Принстон АҚШ-тың уақытша астанасы болды, ал Нассау залы үкіметтің ордасы болды. Конфедерация Конгресі ғимараттың екінші қабаттағы кітапханасында отырыс өткізді. Принстон университетінің мәліметінше, «Осы жерде Конгресс Джордж Вашингтонды соғысты сәтті аяқтағаны үшін құттықтады, Ұлыбританиямен бейбітшілік туралы түпкілікті келісімге қол қойылғаны туралы жаңалықты алды және АҚШ-қа аккредиттелген Нидерландтың алғашқы шетелдік істер министрін қабылдады». Қазіргі уақытта Нассау залында Принстон университетінің әкімшілік кеңселері, соның ішінде университет президентінің кеңсесі орналасқан. Ескі Нассау ғимаратқа деген сүйіспеншілікті білдіретін атау және университеттің метафорасы ретінде қолданылады. АҚШ Ішкі істер министрлігі 1960 жылы Нассау залын Ұлттық тарихи ескерткіш деп жариялады, «оның Революциялық соғыстағы және АҚШ тарихындағы маңыздылығын көрсетеді».
Nassau Hall, colloquially known as Old Nassau, is the oldest building at Princeton University in Princeton, Mercer County, New Jersey, United States. In 1783 it served as the United States Capitol building for four months. At the time it was built in 1756, Nassau Hall was the largest building in colonial New Jersey and the largest academic building in the American colonies. The university, originally known as the College of New Jersey, held classes for one year in Elizabeth and nine years in Newark before the hall was completed in 1756. Designed originally by Robert Smith, the building was subsequently remodeled by notable American architects Benjamin Latrobe, after the 1802 fire, and John Notman, after the 1855 fire. In the early years of Princeton University, Nassau Hall accommodated classrooms, a library, a chapel, and residential space for students and faculty. It housed the university's first Department of Psychology. During the American Revolutionary War, Nassau Hall was possessed by both British and American forces and suffered considerable damage, especially during the Battle of Princeton on January 3, 1777. From June 30 to November 4, 1783, Princeton was the provisional capital of the United States, and Nassau Hall served as its seat of government. The Congress of the Confederation met in the building's library on the second floor. According to Princeton University, "Here Congress congratulated George Washington on his successful termination of the war, received the news of the signing of the definitive treaty of peace with Great Britain, and welcomed the first foreign minister—from the Netherlands—accredited to the United States." At present, Nassau Hall houses Princeton University's administrative offices, including that of the university's president. Old Nassau refers affectionately to the building and serves as a metonym for the university as a whole. The U. S. Department of the Interior designated Nassau Hall a National Historic Landmark in 1960, "signifying its importance in the Revolutionary War and in the history of the United States."
Атауы
1754 жылы ғимарат салынып біткен кезде колледж басқармасы оны Нью-Джерсидің корольдік губернаторы Джонатан Белчердің атымен атауды жоспарлаған, бірақ ол бас тартты. Оның орнына, ғимаратты «даңқты король III Уильямнің мәңгілік естелігіне» арнауды қалаған. Ол голландтың Оранж-Нассау әулетінен тегін шығарған. Осылайша ғимарат «Нассау залы» деп аталды.
When the building was constructed in 1754, the college's board wanted to name it after Jonathan Belcher, the royal governor of New Jersey, but he declined, preferring it to be dedicated "to the immortal memory of the glorious King William III," who hailed from the Dutch House of Orange Nassau. As a result, the building is known as Nassau Hall.
Тарих
Нью-Джерси заң шығарушы органы алғаш рет 1776 жылғы 27 тамызда Нассау залында отырды. 1776 жылы британдық әскерлер Нассау залын басып алды, ал Континенттік армия 1777 жылғы 3 қаңтарда Принстон шайқасы кезінде ғимаратқа шабуыл жасады. Ғимаратқа үш зеңбірек оғы атылды, бірақ олардың тек екеуі ғана тиді. Біреуі ғимараттың оңтүстік жағына соқтығысты; зақымдануын бүгінге дейін көруге болады. Екінші зеңбірек оғы факультеттер бөлмесінің терезесінен өтіп, Ұлыбританияның Георг II патшасының портретін "бассыз қалдырды" делінеді. Оқ, Александр Гамильтон басқарған артиллериялық ротаның зеңбірегінен атылған деген болжам бар, ол алғаш колонияларға келгенде Принстоннан қабылданбаған еді. Шайқастың нәтижесі Патриоттардың шешуші жеңісі болды және Нассау залы американдықтарға қайтарылды. Конфедерация Конгресі 1783 жылғы 30 маусымнан 4 қарашаға дейін Нассау залында төрт айдан астам уақыт жиналды. Континенттік армияның сарбаздарының бүлігі салдарынан Филадельфиядағы (Пенсильвания штаты) әдеттегі орны босатылуға тиіс болды. 1869 жылдан бастап, әрбір бітіруші сынып ғимараттың қабырғаларына өсу үшін жаңа айдар гүлін қосады. АҚШ-тың алғашқы ескерткіш пошта маркасы, түрлі-түсті қағазға басылған, Нассау залының екі жүз жылдық мерейтойына арналды. Онда Нассау залының алдыңғы жағы бейнеленген. Ол 3 центтік бірінші сыныптық тарифпен бағаланған және қызғылт қағазға басылған. Ол алғаш рет 1956 жылғы 22 қыркүйекте Нью-Джерси штатының Принстон қаласында шығарылды.
The New Jersey Legislature met for the first time in Nassau Hall on August 27, 1776. British forces occupied Nassau Hall in 1776, and the Continental Army attacked the building during the Battle of Princeton on January 3, 1777. Three cannonballs were fired at the building, but only two made contact. One bounced off the south side of the building; the damage can still be seen today. Another cannonball reportedly flew through a window in the faculty room and "decapitated" a portrait of George II of Great Britain. The cannonball was said to have come from a gun in the artillery company commanded by Alexander Hamilton, who had been rejected by Princeton when he first came to the colonies. The result of the battle was a decisive Patriot victory, and Nassau Hall was retaken by the Americans. The Congress of the Confederation convened in Nassau Hall for a little more than four months (from June 30, 1783, to November 4, 1783). The normal location in Philadelphia, Pennsylvania had to be vacated because of a mutiny by Continental Army soldiers. Starting in 1869, each graduation class adds a new sprig of ivy to grow up the walls of the building. The first U. S. commemorative postage stamp printed on colored paper honored Nassau Hall on its bicentennial. It depicted a front view of Nassau Hall. It was denominated at the first class rate of 3 cents and was on orange paper. It was first issued at Princeton, New Jersey, on September 22, 1956.
Принстонның альма-матері
"Олд Нассау" әні 1859 жылы Принстон университетінің әнұраны (мектеп әні) ретінде қабылданы. Әннің сөздерін 1862 жылғы Принстон университетінің түлегі Харлан Пейдж Пек жазды және ол алғаш рет 1859 жылғы наурыз айындағы "Nassau Literary Magazine" журналында жарияланды. Музыка бастапқыда "Auld Lang Syne" әуеніне жарастырылуы тиіс болған, бірақ ол мүмкін болмады. Сондықтан, Принстон университетінің музыка профессоры Карл А. Ланглоц, Франц Листтен композицияны оқыған, әннің мәтініне жаңа әуен шығарды.
The song Old Nassau was adopted as Princeton University's alma mater (school song) in 1859. The lyrics were written by Harlan Page Peck, a member of Princeton's class of 1862, and first published in the March 1859 issue of Nassau Literary Magazine. The music, originally to be set to the tune of Auld Lang Syne, proved unworkable, and Karl A. Langlotz, a professor of music at Princeton who had studied composition under Franz Liszt, wrote a new melody for the song's lyrics.
Сәулет
1760 жылы New American Magazine журналында жазылғандай, "Ішкі жайлы дизайн жоспарда көрсетілген, онда орталық дәліз студенттердің бөлмелерімен, сабақтар өткізілетін бөлмелермен, кіреберістермен және жалпы дұға залымен байланыс жасады; ал екінші қабатта – орталық солтүстік кіреберіс үстіндегі кітапханамен. Дұға залы екі қабатты, 32x40 фут көлемдес, солтүстік жағында екінші қабаттың кіреберісінен қол жетімді балконы болды. Жер астындағы, әлсіз жарықтандырылған, бірақ терезелері бар жертөледе ас үй, дұға залының астындағы асхана және қойма орналасқан. Барлығы студенттерге арналған қырық бөлме болды, оларға кейіннен жертөледе қосымша жарық пен ауа кіргізу үшін канал қазылған кезде қосылған бөлмелер кірмейді". "Ғимараттың алдыңғы жағындағы үш кіреберістің үстіндегі көлденең сөрелер үшбұрышты фронтондармен алмастырылды, ал орталық фронтоннан шатырдан (sic) көтерілетін дөңгелек терезе фанлайтпен ауыстырылды". 1855 жылдың наурыз айында зал тағы бір өрттен қирады. Филадельфиялық Джон Нотман оны өзінің ерекше итальяндық Ренессанс стилінде қайта жарақтап, инженерлік жақсартулармен қатар сынға ұшыраған купол мен мұнараларды қосты. Оның көптеген сәулеттік әшекейлері кейінгі жөндеу жұмыстары кезінде алынып тасталды.
As described in 1760 in the New American Magazine, "The simple interior design is shown in the plan, where a central corridor provided communication with the students' chambers and recitation rooms, the entrances, and the common prayer hall; and on the second floor, with the library over the central north entrance. The prayer hall was two stories high, measured 32 by 40 feet, and had a balcony at the north end which could be reached from the second story entry. Partially below ground level, though dimly lighted by windows, was the cellar, which served as kitchen, dining area (beneath the prayer hall), and storeroom. In all there were probably forty rooms for the students, not including those added later in the cellar when a moat was dug to allow additional light and air into that dungeon." "The horizontal lintels over the three entrances at the front of the building were replaced with triangular pediments, and the circular window in the central pediment rising from the eves (sic) was replaced with a fanlight." The hall was gutted by fire once again in March 1855. Reconstruction was carried out by John Notman of Philadelphia in his characteristic Italian Renaissance style, adding an often criticized cupola and towers along with engineering improvements. Many of his architectural flourishes were removed in later renovations.