Йоко Ононың тұңғыш альбомы – «Plastic Ono Band». Джон Леннонның қатысуымен жазылған, эксперименталды музыка, сыншылар тарапынан әртүрлі бағаланған, бірақ әсерлі болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Yoko Ono/Plastic Ono Band – жапон суретшісі және музыкант Йоко Ононың 1970 жылғы желтоқсанда Apple Records лейблында күйеуі Джон Леннон/Plastic Ono Band альбомымен бірге шыққан тұңғыш жеке студиялық альбомы. Альбомда Ононың вокалдық импровизациялары Plastic Ono Band тобының сүйемелдеуімен (Леннон гитарада, Ринго Старр барабанда және Клаус Вурман бас-гитарада) орындалған, тек "AOS" өлеңінде Орнетт Кольман квартеті ойнайды. АҚШ-та Yoko Ono/Plastic Ono Band альбомы Billboard чартында 182-орынға жеткен. Альбом шығуымен бірге жағымсыз пікірлерге ұшырады, Billboard және Rolling Stone журналынан Лестер Бангстің жазған мақалаларынан басқа. Коммерциялық сәттілікке ие болмаса да, ол көптеген келешек музыканттарға үлкен әсер етті.
Yoko Ono/Plastic Ono Band is the debut solo studio album by Japanese artist and musician Yoko Ono, released on Apple Records in December 1970 alongside her husband's album John Lennon/Plastic Ono Band. The album features Ono's vocal improvisations accompanied by the Plastic Ono Band (consisting of Lennon on guitar, Ringo Starr on drums, and Klaus Voormann on bass), with the exception of "AOS", on which she is backed by the Ornette Coleman Quartet. In the United States, Yoko Ono/Plastic Ono Band peaked at number 182 on the Billboard album chart. The album was poorly received upon release, with the exception of supportive reviews by Billboard and Lester Bangs of Rolling Stone. Despite its lack of commercial success, it has been influential on a variety of subsequent musicians.
Жазу
"AOS" әнінен басқа, Йоко Оно / Пластик Оно Бенд альбомы 1970 жылдың қыркүйек-қазан айларында Абби Роуд студиясында жазылды, бұл сессиялар Джон Леннон / Пластик Оно Бенд альбомын да жасады. Сондай-ақ, осы уақытта "Between the Takes" жазылды, ол 1998 жылы Ононың 1971 жылғы Fly альбомының CD қайта шығарылымында жарық көрді. Әннің мәтіні 1964 жылы жарық көрген "Грейпфрут" кітабынан алынған, онда түсік тақырыбы көтерілген. Ононың "Why" және "Why Not" сияқты тректердегі вокализациясы кабуки театрынан шыққан жапондық вокалдық техника – хэтайды, рок вокалдық стильдерімен және Леннон мен Оно сол кезде қолданып жүрген танымал алғашқы терапияның ықпалымен туған шикі агрессиямен үйлестірді. Ононың айтуынша, жазу инженерлері оның орындауын бастағанда жазу құралдарын өшіруге әдеттенген; сондықтан "Why" әнінің соңында Леннонның "Мұны жазып алдың ба?" деп сұрағанын естуге болады.
With the exception of "AOS", Yoko Ono/Plastic Ono Band was recorded at Abbey Road Studios during the same September–October 1970 sessions that produced the John Lennon/Plastic Ono Band album. Also recorded at this time was "Between the Takes", which was released on the 1998 CD reissue of Ono's 1971 album Fly. with lyrics referencing a miscarriage that were derived from Ono's 1964 book Grapefruit. Ono's vocalisations on tracks such as "Why" and "Why Not" mixed hetai, a Japanese vocal technique from kabuki theatre, with rock vocal styles and a raw aggression influenced by the then popular primal therapy that Lennon and Ono had been undertaking at the time. According to Ono, the recording engineers were in the habit of turning off the recording equipment when she began to perform; at the end of "Why", Lennon can thus be heard asking "Were you gettin' that? "</blockquote>
Сыни қабылдау
Yoko Ono/Plastic Ono Band альбомы 1970 жылдың 11 желтоқсанында Apple Records лейблы арқылы шығарылды, дәл сол кезде Оно Битлз тобының жақындағы тарауына кінәлі деп көпшілік айыптап жатқан еді. Альбом АҚШ-тағы Billboard альбом тізімінде үш апта бойы 182-орынға жетті, ал Ұлыбританияда тізімге ілеспеді. Entertainment Weekly журналынан Дэвид Браун альбомды "Б 52 тобының Кейт Пирсон мен Синди Уилсон сияқты жүзден астам әйел-альтернативтік рок орындаушыларын, L7 және Hole тобының Кортни Лав сияқты қазіргі заманғы трэш-рок орындаушыларын шығарды" деп атады. NPR Music 2017 жылы жасаған "Әйелдер жасаған 150 ең ұлы альбом" тізімінде оған 136-шы орын берді. Сайттың Марисса Лоруссо оны "күңкірететін, эксперименталды және таңғажайып" деп сипаттап, оның "батыл қызығушылығы" кейінгі эксперименталды рок, эксперименталды электрондық музыка, пост-панк және дыбыс өнеріне әсер еткенін айтты. 2017 жылы Bandcamp Daily сайтында Ононың ықпалына арналған мақалада британдық электрондық музыкант Киран Леонард Yoko Ono/Plastic Ono Band альбомын жоғары бағалап, былай деп жазды: "[альбомдағы] вокалдық техниканың күші мен диапазоны таң қалдырады, Ононың [альбомдағы] дауысымен жасағандарын жасау оңай шаруа емес".
Yoko Ono/Plastic Ono Band was released through Apple Records to considerable critical disdain on 11 December 1970, at a time when Ono was widely blamed for the recent break up of The Beatles. It peaked at number 182 during a three week run on the Billboard album chart in the United States, and failed to chart in the United Kingdom. David Browne of Entertainment Weekly has credited the album with "launching a hundred or more female alternative rockers, like Kate Pierson & Cindy Wilson of the B 52s to current thrashers like L7 and Courtney Love of Hole". NPR Music ranked at number 136 on their 2017 list of "The 150 Greatest Albums Made By Women". The site's Marissa Lorusso deemed it "jarring, experimental and stunning" and cited its "fearless curiosity" as influencing subsequent experimental rock, experimental electronic music, post punk, and sound art. In a 2017 Bandcamp Daily feature focused on Ono's impact, British electronic musician Kiran Leonard applauded Yoko Ono/Plastic Ono Band, writing: "the strength and range of vocal techniques on [the album] is simply astonishing to do what Ono does with her voice on [the album] is no easy task."
Шығару
Йоко Оно/Пластик Оно тобының және Джон Леннон/Пластик Оно тобының обложкалары дерлік бірдей. Леннон 1980 жылғы Playboy сұхбатындағы айырмашылықты атап көрсетті: "Йоконың обложкасында ол маған сүйеніп отыр; ал менің обложкамда мен оған сүйенемін". Суреттер Беркширдегі Титтенхерст паркіндегі олардың үйінің аумағында актер Дэниел Рихтер Instamatic камерасымен түсірген, ол сол кезде олармен бірге тұрып, олардың ассистенты болып жұмыс істеген. Альбом 1997 жылы Rykodisc компаниясымен компакт-дискте қайта шығарылды, онда сол дәуірден үш бонус трек кірді. 2007 жылы V2 Records компаниясы Жапонияда "LP репликасы" арнайы басылымын шығарды, ал 2016 жылы альбом Secretly Canadian компаниясымен LP, компакт-диск және цифрлық жүктеме түрінде қайтадан шығарылды, бонус тректермен және сирек фотосуреттермен бірге. Леннонның 1971 жылғы "Power to the People" синглінің Ұлыбританиядағы B-жағы болған "Open Your Box" әнінің басқа нұсқасы 1997 және 2016 жылғы қайта шығарылымдарда қолданылды.
The covers of Yoko Ono/Plastic Ono Band and John Lennon/Plastic Ono Band are nearly identical. Lennon pointed out the difference in their 1980 Playboy interview: "in Yoko's, she's leaning back on me; in mine, I'm leaning on her". The photos were taken with an Instamatic camera on the grounds of their Tittenhurst Park estate in Berkshire by actor Daniel Richter, who lived with them and worked as their assistant at the time. The album was reissued on compact disc by Rykodisc in 1997, with three bonus tracks from the era. An "LP replica" special edition was issued by V2 Records in Japan in 2007, and the album was reissued again on LP, compact disc, and digital download by Secretly Canadian in 2016, with bonus tracks and rare photos. An alternate version of "Open Your Box", the B side to the UK issue of Lennon's 1971 single "Power to the People", appears on the 1997 and 2016 reissues.