Кіріспе
Америкалық локомотив өндірушісі Electro Motive Diesel компаниясының тамырлары 1922 жылы құрылған және 1930 жылы General Motors сатып алған Electro Motive Engineering Corporation компаниясына дейін жетеді. GM сатып алғаннан кейін компания GM-нің электромотивтік бөлімшесі ретінде танылды. 2005 жылы GM EMD-ді Greenbriar Equity Group және Berkshire Partners компанияларына сатты, ал 2010 жылы EMD Progress Rail компаниясына сатылды. 2005 жылғы сатудан кейін компанияның атауы Electro Motive Diesel деп өзгертілді. EMD штаб-пәтері, инженерлік құрылыстары және қосалқы бөлшектерді өндіру операциялары Иллинойс штатының МакКук қаласында орналасқан. 2010 жылы компания Солтүстік Америкадағы дизельді-электрлік локомотивтер нарығының шамамен 30 пайызын құрады. Басқа маңызды бәсекелес – Wabtec компаниясына тиесілі GE Transportation, ол Солтүстік Америка нарығының шамамен 70 пайызын иеленеді.
Electro Motive Diesel traces its roots to the Electro Motive Engineering Corporation, founded in 1922 and purchased by General Motors in 1930. After purchase by GM, the company was known as GM's Electro Motive Division. In 2005, GM sold EMD to Greenbriar Equity Group and Berkshire Partners, and in 2010, EMD was sold to Progress Rail. Upon the 2005 sale, the company was renamed to Electro Motive Diesel. EMD's headquarters, engineering facilities and parts manufacturing operations are based in McCook, Illinois, and in 2010 it held approximately 30 percent of the market for diesel electric locomotives in North America. The only other significant competitor is Wabtec owned GE Transportation, holding an approximate 70% market share of the North American market.
1920-жылдар: Құрылтай
Гарольд Л. Гамильтон мен Пол Тернер 1922 жылы Огайо штатының Кливленд қаласында «Электро Мотив Инженерлік Корпорациясын» құрды, бірақ көп ұзамай оны «Электро Мотив Компаниясы» (EMC) деп атады. Компания General Electric компаниясының жаңадан әзірленген ішкі жану электр жетегі мен басқару жүйелерін пайдалана отырып, өздігінен жүретін теміржол вагондарын жасап, сатты. Гамильтон теміржол саласындағы еңбек жолын «Оңтүстік Тынық мұхиты» теміржолында отты жағушы болып бастады, содан кейін локомотив жүргізушісі болды, ал кейін «Флориданың Шығыс жағалауы» теміржолының басқарушысы қызметін атқарды. Ол теміржол саласын тастап, Денвердегі жүк көліктері мен автобустарды шығаратын «White Motor Company» компаниясында маркетингтік лауазымға орналасты. Оқу және техникалық қызмет көрсету туралы келісімдер «White» компаниясының маркетингтік пакетінің бір бөлігі болды, оларды Гамильтон EMC-ге көшірді. Теміржолдардың тармақ желілеріне қажетті қызметтерді және GE-нің жаңа ішкі жану электр жетегі мен басқару технологиясы ұсынып отырған мүмкіндіктерді ескере отырып, ол «White» компаниясындағы лауазымын тастап, серігі мен дизайнермен бірге Чикагодағы қонақ үйде жаңа буынның өздігінен жүретін теміржол вагондарын әзірлеу және сату үшін кеңсе ашты. 1923 жылы EMC екі бензинмен жұмыс істейтін теміржол вагонын сатты, біреуін «Чикагоның Ұлы Батысы» теміржолына, екіншісін «Солтүстік Тынық мұхиты» теміржолына. EMC вагон корпусын жасауды «Сент-Луис автомобиль компаниясына», электрлік компоненттерді «General Electric» компаниясына, ал негізгі қозғалтқышты Кливлендтегі «Winton Engine Company» компаниясына тапсырды. Вагонтар 1924 жылы жеткізілді және жақсы жұмыс істеді, бұл жаңа компания үшін сәттілік болды, себебі сату қанағаттанарлық нәтижелерге байланысты болды. 1925 жылы EMC толық көлемде өндіріске кірісіп, 27 вагон сатты.
1930 жылдар
1930 жылы General Motors (GM) дизельдік қозғалтқыштар өндірісіне кірісіп, олардың қолданылу аясын кеңейтуді көздеді. Олар Winton Engine Company компаниясын сатып алды, оның өнімдерінің қатарында түрлі стационарлық және теңіз дизельдік қозғалтқыштары, сондай-ақ ауыр көліктерге арналған бензиндік қозғалтқыштар бар еді. GM, EMC-нің Winton қозғалтқыштарымен жабдықталған ауыр көліктерді әзірлеу және сатудағы рөлін өзінің мақсаттарына сай деп санады және Winton компаниясын сатып алғаннан кейін көп ұзамай оны GM-нің еншілес компаниясы Electro Motive Corporation (EMC) деп атап, сатып алды. Чарльз Ф. Кеттеринг басқарған GM зерттеу бөлімінің қолдауымен GM-нің Winton Engine Corporation компаниясы дизельдік қозғалтқыштарды дамытуға күш салды, олардың салмағына шаққандағы қуаты жоғары және мобильді пайдалануға ыңғайлы болуын қамтамасыз етті. Чарльз Кеттерингтің ұлы Юджин В. Кеттеринг, Winton тарапынан даму жобасын жетекшілік етті. 1933 жылы EMC Zephyr және M 10000 стерлинерлері үшін қуатты қондырғыларды жобалады, бұл олардың қозғалтқыш жүйелерімен қамтамасыз етілген қуат пен жылдамдық бойынша маңызды қадам болды. Zephyr жаңа GM Winton кәсіпорнының алғашқы ірі өнімін пайдаланды – 600 а.к., Winton 201A Roots үрлегішті, бір ағынды, тікелей инжекторлы, 2 тактілі дизельдік қозғалтқыштың сегіз цилиндрлі нұсқасын. Budd және Pullman Standard компаниялары дизельдік қуатпен жұмыс істейтін тағы көп стерлинерлерді жасау бойынша келісімдерге келді, олар EMC-нің маңызды клиенттеріне айналды. Дизельдік қуаттың кішкентай, жеңіл, жоғары жылдамдықты пойызға жарамды екені көрсетілді, сонымен қатар оның пойыз паркіндегі бекітілген рөлі де бар еді. Дизельдің теміржол саласындағы рөлін кеңейту мүмкіндігін сезіп, EMC жаңа локомотив зауытына инвестиция жасады және өндіретін локомотивтерді әзірлеу жұмыстарын бастады. Чикагоның батысында, Иллинойс штатының МакКук қаласындағы 55-ші көшедегі зауыттың бас кеңсесі корпоративтік бас кеңсе болып қала береді. ALCO-ның магистральдық қызмет үшін жоғары қуатты локомотивтері сенімділік мәселелеріне байланысты толыққанды сәттілікке жете алмады. 1948 жылы ALCO GE серіктестігі газ турбиналық электр локомотивінің прототипін жасады, ал сериялық өндіріс 1952 жылы басталды. Дизельдік локомотивтер нарығына кешігіп келген Baldwin, Fairbanks Morse және Lima Hamilton компаниялары өнімдерінің лайықты беделін қалыптастыра алмағандықтан, нарықта қиындықтарға тап болды. 1950 жылға қарай EMD-нің бәсекелестері негізгі магистральдық дизельдердегі позициясын бұза алмайтыны анық болды және 1949 жылы олардың жаңа EMD GP7 жолдык локомотиві бұрын ALCO және Baldwin иеленген нарықтық нишаға енді.
1950 жылдар
1950 жылы EMD-нің Лондондағы жаңа зауыты өндіріске кірісті. Зауытты канадалық General Motors Diesel (GMD) еншілес компаниясы басқарды, ол Канаданың ішкі және экспорттық нарықтары үшін қолданыстағы EMD модельдерін, сондай-ақ GMD-нің ерекше конструкцияларын өндірді. GMD канадалық компания ретінде, Британ Доминионының басқа елдеріне тарифсіз сауда жасауға мүмкіндік алды, бұл оларға ALCO және Baldwin сияқты компаниялардың еншілес кәсіпорындары – Montreal Locomotive Works және Canadian Locomotive Company арқылы нарыққа қол жеткізуге тең мүмкіндік берді. EMD-нің негізгі желіде пайдалануға жеткілікті қуатты және сенімді жол алмастырғыш локомотивтері жүк локомотивтері нарығын өзгертіп, жақын арада бәсекелестерінің жол алмастырғыштарын, содан кейін өздерінің F сериялы кузовды локомотивтерін ығыстырды. GP9 1954 және 1963 жылдар аралығында 4112 A және 165 B бірліктерімен ең көп өндірілген EMD моделі болды. Оңай жөндеуге және әмбебаптығына байланысты, GP9 ұсынылғаннан бері Солтүстік Америкада сатылатын локомотивтердің көп бөлігі жол алмастырғыш немесе капоттық типтес болып келді. Жол алмастырғыш шассиіне немесе капотқа негізделген, жапсырмалы қабырғалы локомотивтер кейінірек жолаушылар тасымалы үшін өндірілді. 1950 жылдардың ортасында дизельдік локомотивтерге деген сұраныстың ең жоғары деңгейінен кейін нарық жағдайы қиындыққа толы болды. 1950 жылдары EMD-нің барлық бәсекелестерінің позициясы күрт төмендеді, ал General Electric Company жаңа, күшті бәсекелес ретінде пайда болды. Lima Hamilton 1951 жылы Baldwin компаниясымен бірігіп, Baldwin Lima Hamilton құрды және бәсекелестес ретінде сәтсіз аяқтады. Baldwin-нің өзінің жағдайы тұрақсыз болды, олардың нарықтағы үлесі 1956 жылы локомотивтер бизнесінен шыққанға дейін азайды. Fairbanks Morse қарсы поршеньді теңіз қозғалтқышымен өнеркәсіпте бекініп қалуға тырысқаннан кейін 1963 жылы локомотивтер саласын тастады. General Electric компаниясы ALCO GE серіктестігін бұзды және 1953 жылы ALCO GE газ турбиналық электрлік жобасын қабылдады. 1956 жылы GE өзінің Universal сериялы Cooper Bessemer дизельдік локомотивтерін экспорттық модельдер ретінде сатты. ALCO компаниясының 1956 жылы локомотивтердің қуатын жақсартуға жасаған кешіккен әрекеті компанияға көп пайда әкелмеді, себебі олар енді GE-нің маркетингтік, қаржылық немесе қызмет көрсету қолдауын алмады, ал GP9 қаныққан ішкі нарықта күшті бәсекелес болды. 1960 жылы U25B GE-нің FDL 16 дизельдік қозғалтқышымен жұмыс істейтін алғашқы жол локомотивтері болды, ол ALCO-ның позициясын жылдам ығыстырып, ақырында ішкі нарықта EMD-нің позициясын да ығыстырды. Үлкен капиталдық ресурстарға ие екі алып компанияның бәсекелестігі ALCO компаниясын 1969 жылы банкротқа дейін жеткізді. 567 қозғалтқышы үздіксіз жақсартылып, жаңартылып келді. Алғашқы алты цилиндрлі 567, V 12 және V 16 EMD 1958 жылы 567 қозғалтқышына турбонаддув жүйесін орнатуды бастады; соңғы нұсқасы, 567D3A (1963 жылдың қазанынан 1966 жылдың қаңтарына дейін) V 16 конфигурациясында шығарылды.
1960 жылдар
1960 жылдардың басында EMD компаниясы GE компаниясының U25B локомотиві ұсынған сынға жауап беруге мәжбүр болды, GP (жалпы мақсаттағы) және SD (арнайы/стандартты міндет) сериялы локомотивтерінің мүмкіндіктерін жаңартып, 567 қозғалтқыштарының қуатын арттырды, содан кейін қуаттырақ 645 қозғалтқыштарын әзірледі. Осы шаралар, сондай-ақ SD40 2 локомотивімен енгізілген жаңа мүмкіндіктер EMD компаниясының GE компаниясынан басымдығын 1980 жылдардың ортасына дейін сақтауға жеткілікті болды. 1962 жылы GM компаниясы локомотивтік емес ірі дизельдік қозғалтқыштардың қалған өндірісін Кливлендтен МакКук қаласындағы EMD зауытына көшірді, осылайша Кливленд дизельдік қозғалтқыштар бөлімшесінің жұмысы тоқтатылды. 1965 жылдың соңында EMD кеңейтілген 645 қозғалтқышын ұсынды. Қуаттылығы V 12 турбокомпрессорсыз, V 8 турбокомпрессорлы, V 12 турбокомпрессорлы, V 16 турбокомпрессорсыз және V 16 турбокомпрессорлы болды. 1965 жылдың соңында EMD алғашқы жиырма цилиндрлі қозғалтқышын, EMD SD45 локомотиві үшін турбокомпрессорлы V20 қозғалтқышын жасады. 16 цилиндрлі 645 қозғалтқышының (16 645F) соңғы нұсқасы шығарылды.
1970 жылдар
1972 жылы EMD Dash 2 желісімен модульдік басқару жүйелерін ұсынды; EMD SD40-2 дизель локомотиві сатылымы және қызмет ету мерзімі жағынан тарихтағы ең сәтті үлгілердің біріне айналды. Барлығы 3945 SD40-2 локомотиві құрастырылды.
1980 жылдар
EMD 1984 жылы жаңа 710 қозғалтқышын 60 сериялы локомотивтермен (EMD SD60 және EMD GP60) бірге ұсынды, ал EMD 645 қозғалтқышы 1988 жылға дейін кейбір модельдерде (мысалы, 50 сериялы) қолданыла берді. 710 қозғалтқышы локомотивтер, теңіз және стационарлық қолданыс үшін сегіз, он екі, он алты және жиырма цилиндрлі түрде шығарылады. 710 қозғалтқышының енгізілуімен бірге EMD локомотивтердегі басқару жүйелерін микропроцессорларға ауыстырды, оның ішінде компьютерлік басқарумен дөңгелектердің сырғанауын болдырмау жүйесі де болды. 1987 жылы EMD-нің Солтүстік Америка нарығындағы үлесі негізгі бәсекелесі General Electric-тің үлесінен төмендеді. 1989 жылы Канада мен АҚШ арасындағы еркін сауда келісімі күшіне енгеннен кейін, EMD Канаданың General Motors (бұрынғы GMD) зауытындағы Лондон қаласындағы локомотив өндірісін біріктіруге шешім қабылдады, нәтижесінде 1991 жылы Иллинойс штатындағы Ла Гранж зауытында локомотив өндірісі тоқтатылды. 1990-шы жылдардың басында EMD радиалды бағыттайтын тіреу құрылғысын енгізді, ол доңғалақ пен рельстің тозуын азайтты. 1995 жылы EMD 710 қозғалтқыштарындағы механикалық инжекторларды электрондық басқарумен жабдықталған инжекторлармен алмастырды. 1998 жылы EMD төрт тактілі он алты цилиндрлі 265H қозғалтқышын ұсынды, ол EMD SD90MAC H локомотивінде негізгі қозғалтқыш ретінде қолданылды. 710 сериялы қозғалтқышты толықтай алмастырудың орнына, H қозғалтқышы EMD-нің екі тактілі қозғалтқыштарымен бірге шығарылды, бірақ көбінесе экспортқа бағытталды. 265H қозғалтқышының сенімділігіне қатысты мәселелер болғандықтан, оның қолданылуы шектеулі болды. 265H – EMD өндірген ең қуатты қозғалтқыш және 1934 жылы Winton 201A екі тактілі дизельдік қуатты ұсынғаннан бері EMD немесе оның алдыңғы компаниялары нарыққа ұсынған алғашқы төрт тактілі қозғалтқыш болды. 1999 жылы Union Pacific Солтүстік Америка теміржол тарихында дизельдік локомотивтерге ең ірі тапсырыс берді – 1000 дана EMD SD70M локомотивін тапсырыс етті. Union Pacific-тің SD70M паркі содан бері 450-ден астам бірлікке толықтырылды. Бұған қоса, Union Pacific шамамен 500 EMD SD70ACe локомотивіне ие, олардың алтауы "Fallen Flags" (сатып алынған/біріктірілген теміржолдар) еске алу бояуымен боялған. Бұл локомотивтердің барлығы 710G қозғалтқышымен жабдықталған.
2000-шы жылдар: Гринбриар мен Беркшир жылдары
2004 жылы CSX компаниясы алғашқы SD70ACe локомотивтерін алды, оларды EMD компаниясы SD70MAC модельінен сенімдірек, жанармайды үнемдеуге қабілетті және күтіп ұстау оңай деп жарнамалады. Модель екі тактілі 710 дизельді қозғалтқышын пайдалана отырып, EPA 2-ші деңгейінің шығарындылар талаптарына сай келеді. Келесі жылы Norfolk Southern SD70M локомотивінің жаңа SD70M 2 ұрпағын алған алғашқы тасымалдаушы болды. SD70ACe сияқты, SD70M 2 де сол қозғалтқышты пайдалана отырып, АҚШ EPA 2-ші деңгейінің дизельдік шығарындылар талаптарына сай келеді. "ACe" сияқты, "M 2" де ISO 9001:2000 және ISO 14001:2004 стандарттарына сәйкес сертификатталған. 2004 жылдың маусым айында The Wall Street Journal газетінде EMD сатылымға қойылғаны туралы мақала жарияланды. 2005 жылдың 11 қаңтарында Reuters агенттігі "екі жеке американдық инвестициялық тобына" сатылатындығы туралы хабарлама жасады және бұл туралы жақын арада хабарланатынын мәлімдеді. Растау келесі күні General Motors компаниясының баспасөз хабарламасы арқылы келді, онда EMD компаниясын Greenbriar Equity Group және Berkshire Partners басқаратын консорциумға сатуға келісім бергені жазылған. Жаңадан құрылған компания Electro Motive Diesel, Inc. деп аталды, осылайша танымал "EMD" аббревиатурасын сақтап қалды. Сату 2005 жылдың 4 сәуірінде аяқталды.
2010 жылдар
2010 жылдың 1 маусымында Caterpillar компаниясы Greenbriar, Berkshire және тағы басқалардан Electro Motive Diesel компаниясын 820 миллион долларға сатып алуға келіскенін хабарлады. Caterpillar компаниясының толық құрамындағы Progress Rail еншігі 2010 жылдың 2 тамызында мәмілені аяқтады. АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігінің жаңа локомотивтерге қатысты 4-ші деңгейдегі шығарындылар регламенті 2015 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енді. Осы күннен бастап EMD-нің 710 қозғалтқышты локомотивтері (мысалы, SD70ACe) тек Құрама Штаттардың негізгі бөлігінен тыс жерлерде (яғни Канада, Аляска, Мексика және шетелдерде) пайдалану үшін ғана жасала алатын болды. EMD бастапқыда 710 қозғалтқышын 4-ші деңгей стандартына сәйкес өзгертуге немесе "реттеуге" болатынын ойлаған, бірақ қатаң "нақты жағдайлардағы" сынақтар кезінде оңтайлы өнімділік пен сенімділікті сақтай отырып, бұл талаптарды орындау мүмкін болмады. 4-ші деңгей стандартына сай локомотивтің әзірлену бағыты бастапқыда екі тактілі 710 қозғалтқышынан 265H қозғалтқышынан туындаған төрт тактілі 1010J қозғалтқышына ауысты. 1010J қозғалтқышын қолданатын алғашқы (өнiмдiлiк алдындағы) локомотив – SD70ACe T4, 12 цилиндрлі қозғалтқышпен (4400 ат күшінде) 2015 жылдың соңында таныстырылды. Жаңа локомотивтерді сынау 2016 жылдың көктемінде басталды. Жаңа локомотивке жасалған 65 даналық тапсырыстың алғашқы екі данасы 2016 жылдың желтоқсан айында Union Pacific компаниясына жеткізілді.
2020 жылдар
2022 жылы Progress Rail EMD компаниясының 100 жылдығын тойлады. Progress Rail экспортқа 710 қуатты EMD локомотивтерін ұсынуды жалғастыруда, сондай-ақ ескі локомотивтерді жаңғыртуға арналған "ECO" жаңарту жиынтықтарын ұсынады, бұл отандық нарықта локомотив өндірісі тоқтатылған кезде олардың бизнесін сақтап қалды.
Өндіріс және құрастыру қондырғылары
EMD-нің негізгі объектілері Иллинойс штатындағы Маккук қаласында орналасқан. EMD Лондон объектісінде екі негізгі ғимарат және көптеген қосалқы ғимараттар болған, олар кеңсе және өндіріс алаңынан тұрған, сондай-ақ локомотивтерді сынауға арналған жол да бар еді. 1969 жылы Канаданың General Motors дизель бөлімшесі қайта ұйымдастырылғаннан кейін, объектіде General Motors компаниясының отбасына жататын түрлі өнімдер, оның ішінде транзиттік автобустар (1979 жылға дейін) және әскери көліктер өндірілді. Жабылған кезде зауытта тікелей 775 шамасында адам жұмыс істеген.
EMD Сан-Луис-Потоси
2010 жылғы 14 сәуірде Electro Motive Мексиканың Сан-Луис-Потоси қаласында жетек қозғалтқыштар мен басқа да электр жабдықтарын күтіп ұстау, қайта жасау және күрделі жөндеуге арналған объектіні ашты.
EMD Muncie (Мунси)
2010 жылдың қазан айында Caterpillar компаниясы 50 миллион АҚШ долларын EMD таңбалы локомотивтерді құрастыру үшін қолданыстағы ғимаратты сатып алуға және жаңартуға, сондай-ақ Индиана штатының Мунси қаласында орналасқан локомотивтерді сынау жолын салуға инвестициялауды хабарлады. Мунсидегі зауыт EMD-ге АҚШ-та ғана құрастырылған теміржол жабдықтарын талап ететін, мемлекеттік қаржыландырылатын жолаушылар теміржол агенттіктеріне локомотивтерді жеткізуге мүмкіндік береді. (Американы сатып алу туралы заңға қараңыз) 2011 жылдың 25 шілдесінде зауыттағы өндіріс жыл соңына дейін басталатыны, 125 жұмысшы қабылданғаны және одан да көп жұмысшыны қосу жоспарланғаны туралы хабарланды. 28 қазанда зауыт ресми түрде ашылды және зауытта өндірілген алғашқы локомотив – Ferromex SD70ACe #4092 таныстырылды.
On July 25, 2011, it was announced that production at the facility was planned to begin by the end of the year, with 125 workers having been hired and plans to add more. On October 28, the plant was officially opened, and the first locomotive produced at the plant, a Ferromex SD70ACe #4092, was rolled out.
Субконтракттасушы және лицензия иелері
Компания сонымен қатар толық локомотивтер мен дизельді және электрлік қозғалтқыштар (генсеттер мен тарту моторлары және басқару электроникасы) үшін қосалқы келісімшарттар мен лицензиялық келісімдерге қол қойды. Еуропада лицензия иелерінің арасында 1950-1980 жылдары Африка, Оңтүстік Азия және Скандинавия елдеріне, сондай-ақ Австрияға экспортталған локомотивтерді өндірген Henschel (Германия); 1950-1970 жылдары NOHAB (Швеция), ал NOHAB жабылғаннан кейін 1980 жылдары Kalmar Verkstad (KVAB) (Швеция) болды. Испанияда MACOSA және оның ізбасарлары EMD локомотивтерін құрастырып, өндірді, оның ішінде стандартты EMD экспорттық жобалары және ішкі нарыққа арналған түрлендірілгендер. 2011 жылдан бастап EMD қозғалтқыштары бар дизель локомотивтері әлі де Испанияда Vossloh Euro сериясы ретінде өндірілуде. Хорватияның (Югославия) Đuro Đaković EMD лицензиясын алды және Югослав темір жолы үшін локомотивтер жасады. 2000 жылға қарай EMD өз серіктестерімен бірлесіп Скандинавияда EMD технологиясын қолдана отырып 300-ге жуық, Батыс Еуропада 500, ал Шығыс Еуропада 400-ге жуық локомотив өндірді. 2000 жылға дейін EMD-нің Еуропада сатылған локомотивтерінің шамамен 75%-ы лицензия бойынша Еуропада құрастырылған. 2010 жылдың басында компания хорваттық вагондарды құрастырушы компания TŽV Gredelj-мен ынтымақтастыққа кірісті. Локомотивтерді General Motors Industria Argentina, General Motors South Africa, сондай-ақ лицензия бойынша Delta Motor Corporation (Оңтүстік Африка), Equipamentos Villares (Бразилия) және Hyundai (Корея) компаниялары да құрастырды. Bombardier Transportation 1998 жылдан бері Мексиканың Ciudad Sahagún қаласындағы зауытында 1000-нан астам локомотив құрастырып, қосалқы мердігер ретінде жұмыс істеді. Өндірістік келісім Progress Rail компаниясының меншігінде жалғасты. Австралияда Clyde Engineering 1950 жылдары жергілікті локомотивтерді өндіруде EMD компоненттерін пайдаланды. Бұл компания кейіннен Downer Rail компаниясына біріктірілді. Үндістанда Banaras Locomotive Works (DLW) 1990 жылдардың соңынан 2010 жылдардың соңына дейін EMD жобаларын өндірді. 2010 жылы EMD Үндістанда, мүмкін Бихар штатында мемлекеттік-жеке серіктестік (PPP) жобасы арқылы немесе Уттар-Прадеш штатында өндіріс орнын құру ниетін жариялады. 2011 жылдан бастап EMD-нің Үндістан темір жолымен ынтымақтастық дамуы жалғасуда. Қытайда CRRC Dalian 2008 жылдан бері EMD жобаланған China Railway HXN3 (JT56ACe) локомотивтерін өндіруде. 2012 жылы EMD Barloworld компаниясымен бірлескен кәсіпорын – Electro Motive Diesel Africa (Proprietary) Limited құрды, ол Сахара аймағынан төменгі Африка нарығына локомотивтер мен теміржол өнімдерін жеткізуге бағытталған. 2012 жылдың қыркүйегінде EMD Bombardier Transportation компаниясымен келісімге келді; Bombardier-дің Савлидегі (Үндістан) зауыты Азия клиенттері үшін EMD өнімдерін құрастыратын болды.
Техникалық қызмет көрсету және қолдау құралдары
EMD сонымен қатар Америка Құрама Штаттары, Канада, Мексика, Ұлыбритания, Қытай, Үндістан, Пәкістан, Австралия, Германия, Швейцария, Бразилия, Египет және Оңтүстік Африка сияқты елдердегі көптеген басқа да орындардан техникалық қызмет көрсету, техникалық қолдау, қосалқы бөлшектерді қамтамасыз ету, сату және маркетингтік қызметтер ұсынады.
Стационарлық және теңіздік қозғалтқыштар
Жоғарыда аталған локомотивтердің көпшілігі өзгертілген нұсқада стационарлық және теңіз жұмыстары үшін қолжетімді болды. Теңіз қозғалтқыштары теміржол және стационарлық қозғалтқыштардан негізінен қозғалтқыштың май жинағышының пішіні мен тереңдігімен ерекшеленеді, ол теңіздегі тербеліс және шайқалу қозғалыстарына бейімделген.
EMD "панкек" дизельдері
Жаңа алюминий блогынан жасалған жеңіл, ықшам қозғалтқыш жоғары айналымдарда жұмыс істеу үшін құрастырылды. Бұл қозғалтқыштар тік коленвал шахтасымен жабдықталған, ал цилиндрлер Х үлгісінде төрт цилиндрлік қатарда төрт цилиндрлік топтарға орналастырылған. Бұл 16 184 және 16 338 «панкейк» қозғалтқыштары болды. 16 388 қозғалтқышының генератор табанынан ауа сорғыш сүзгісінің үстіне дейінгі биіктігі 4 метр (13.5 фут), ені 1 метр (4 фут) болды. Бұл механикалық инжекторлы, екі тактілі дизельді қозғалтқыш, ол Roots үрлегішін пайдаланды. 16 184A қозғалтқышы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 34 метрлік (110 фут) су асты кемелеріне орнатылды. Екі 16 184A дизельді қозғалтқышы екі валды айдап, 21 теңіз шақырымына жететін жылдамдыққа ие су асты кемелерді жасады. EMD 16 338 қозғалтқышы 1600 айналымда жұмыс істеді. Жоғары жағында ауа сорғыш түтік орналасқан, одан кейін әрқайсысы төрт цилиндрден тұратын төрт қабат цилиндрлер болды. Әрбір цилиндрдің диаметрі мен поршеньнің жылжуы болды. Коленвалдың төменгі жағында 817 кВт қуатты, максимум 710 вольт тұрақты токқа дейін өндіретін Эллиот генераторы орналасқан. Бұл мәселелі болды, өйткені қозғалтқыш сұйықтықтары генераторға ағып түсті. Қозғалтқыштың жалпы салмағы сегіз тоннадан асты. Ені 1 метр (4 фут) болғандықтан, ұзындығы 7 метр (22 фут) болатын машина бөліміне төрт қозғалтқышты орнатуға мүмкіндік берді, сонымен қатар жобалаушы инженерлерге су асты кемелерінің машина бөлімін жоюға мүмкіндік берді. «Тан» класындағы және «Альбакор» зерттеу су асты кемесінде мәселелі EMD 16 338 қозғалтқышы қолданылды. «Тан» класындағы кемелерде «панкейк» қозғалтқыштарын он цилиндрлі Fairbanks Morse 38D 8 1/8 оппозитті поршеньді дизельді қозғалтқыштарымен ауыстыруға шешім қабылданды. Сенімсіздік және қосалқы бөлшектердің жетіспеуі 1972 жылы USS Albacore су асты кемесінің қызметтен шығарылуына әкелді, себебі одан әрі бөлшектерді алу мүмкін болмады.