Екінші дүниежүзілік соғыс және кейінгі кезеңдерде қолданылған 203 мм-лік M115 қауғасы

Кіріспе

M115 203 мм гаубица, сондай-ақ M115 8 дюймдік гаубица, алғашқыда M1 8 дюймдік гаубица деп аталған, – АҚШ армиясы әзірлеген және Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы мен Вьетнам соғысында қолданылған сүйретілетін ауыр гаубица. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Еуропа, Таяу Шығыс және Азияның көптеген елдері тарапынан да қабылданып алынды.

Тарих

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық 8 дюймдік Mark VI гаубицасының лицензиялық өндірісін Филадельфия қаласының Ництаун ауданында орналасқан Midvale Steel and Ordnance Company компаниясы жүзеге асырды. Американдық экспедициялық корпусы Францияда американдық және британдық жасалған қаруларды қолданды. 1940 жылы АҚШ-та әлі де 475 Mark VII және Mark VIII 1/2 гаубицасы сақтаулы болды, бірақ Mark VI немесе басқа да үлгілері Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылғандығы туралы ешқандай мәлімет жоқ. M1 8 дюймдік гаубицаның бастапқы дизайны 1919 жылы басталды, нәтижесінде M1920 гаубицасы жасалды, бірақ бағдарлама 1927 жылға дейін тоқтап тұрды. T2 және T3 гаубицалары жаңа 155 мм-лік зеңбірек үшін жасалған прототиптер болды. M1 үлгісіндегі 8 дюймдік гаубицаның қайта жасалған шассидегі алғашқы суреттері 1931 жылы жарияланды, бірақ Ұлы экономикалық дағдарыс даму процесін баяулатты. T3 1940 жылы 8 дюймдік M1 гаубицасы ретінде қабылданып, стандартталды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық 8 дюймдік гаубицалар сияқты (және көптеген басқа да ірі артиллериялық қарулар сияқты), M1 зеңбірегінде Велин бұрандасы қолданылды. Шасси АҚШ-тың 155 мм-лік зеңбірегі үшін де пайдаланылды және британдықтар да оны BL 7,2 дюймдік гаубицалары үшін қабылдады. Ол екі бөлікке бөлінетін шасси, теңгерімдеуші механизмдер, көтеру және бұру механизмдері, сегіз дөңгелекті екі осты арба және сүйреуге арналған бір осты, бір дөңгелекті тіркемеден тұрады. Қаруды орнату үшін шассиге бекітілген төрт қазық қолданылды. M1 АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғыста, Корей соғысында және Вьетнам соғысында қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде M1 зеңбірегін Mack 7⅓ тонналық 6×6 жүк машинасы немесе M4 тракторы сүйреген. Соғыс кезінде 59 батальон құрылды, олардың 39-ы Солтүстік-Батыс Еуропа мен Италияда, ал үші Тынық мұхитында жауынгерлік қызмет атқарды. 1950 жылдардың соңында бірнеше НАТО армиялары оны аз мөлшерде қабылдап, W33 (M422/M422A1 оқ-дәрісі) және кейіннен W79 ядролық артиллериялық оқ-дәрісімен НАТО-ның ядролық қаруды бөлісу концепциясы бойынша атыс жасады, бірақ тактикалық ядролық қарудың ең кішкентай түрлері қызметтен алынғаннан кейін бұл рөл аяқталды. Ол сонымен қатар Еуропа, Таяу Шығыс және Азия елдерінің бірқатарында далалық қару ретінде қабылданып, Екінші Тайвань бұғазындағы дағдарыс және Хорватияның тәуелсіздік соғысында қолданылды. 1962 жылы M1 гаубицасы M115 гаубицасы деп қайта аталды.

During World War I, licensed production of the British 8 inch howitzer Mark VI was undertaken by the Midvale Steel and Ordnance Company, located in the Nicetown neighborhood of Philadelphia, Pennsylvania. Both American and British manufactured weapons were used by the American Expeditionary Force in France. In 1940, the United States still had 475 Mark VII and Mark VIII 1/2 howitzers in storage, but there are no reports of the Mark VI or other marks being used during World War II. The original design of the M1 8 inch howitzer started in 1919, and resulted in the M1920 howitzer, but the program lapsed until resurrected in 1927. The T2 and T3 howitzers were prototypes of a partner piece for a new 155 mm gun. The first publicity photographs of the M1 type 8 inch howitzer on its redesigned carriage appeared in 1931, but development was slowed by the Great Depression. The T3 was standardized as the 8 inch Howitzer M1 in 1940. Like the British 8 inch howitzer of the First World War (and most other large artillery), the M1 uses a Welin screw for its breech. The carriage was the same as used for the US 155 mm gun and was also adopted by the British for their BL 7.2 inch howitzer. It consists of a split trail with equilibrator assemblies, elevating and traversing mechanisms, a two axle bogie with eight tires, and a single axle, single wheel limber for towing. Four spades, carried on the trails, were used to emplace the weapon. The M1 saw U. S. service in World War II, the Korean War, and the Vietnam War. During World War II, the M1 was towed by the Mack 7⅓ ton 6×6 truck or the M4 tractor. 59 battalions were raised during the war, of which 39 saw combat service in Northwest Europe or Italy and three in the Pacific. In the late 1950s, it was adopted in small numbers by several NATO armies, to fire the W33 (M422/M422A1 shell) and later the W79 nuclear artillery shell, under the NATO nuclear sharing concept, a role which ended when the smallest types of tactical nuclear weapons were removed from service and eliminated. It was also adopted as a field weapon by a number of nations in Europe, the Middle East, and Asia and saw service in the Second Taiwan Strait Crisis and the Croatian War of Independence. In 1962, the M1 was redesignated the M115 Howitzer.

Өздігінен жүретін қондырғылар

Гаубица өзгертілген M4 орта танк шассиіне, M17 бекіткішімен орнатылды. Нәтижесіндегі көлік бастапқыда 8 дюймдік гаубица моторлы көлік T89 деп аталды, ал кейін 8 дюймдік гаубица моторлы көлік M43 ретінде қабылданып, стандартталды. Барлығы 48 данасы салынды. 8 дюймдік гаубица моторлы көлік T80 – T23 орта танк шассиі негізінде жасалған, бірақ ұсыныс деңгейінен ары қарай дамытылмады. 8 дюймдік гаубица моторлы көлік T84 – T26 орта танк шассиі негізінде, 1945 жылы бір прототиптік үлгі салынды. Гаубица арнайы жасалған гусеницалық шассиге орнатылып, 8 дюймдік өзі жүретін гаубица M110 болды. Ерекше айта кететін жайт, дәлдік пен атыс жылдамдығы, әр оққа арқан түтігін зарядтау биіктігіне түсіру қажеттігінен, гусеницаға орнатылған автоматты зарядтағышты пайдалану үшін төмендеді, бірақ кейінгі M110A1 және M110A2 үлгілерінде дәлдік пен қашықтық жақсартылды.