Мирза Делибашич – Босниялық кәсіби баскетболшы және жаттықтырушы. FIBA-ның 50 ең үздік ойыншысы тізіміне енген, Еуролиганың даңқын жеткізген легенда.🏀🏆
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Босниялық кәсіби баскетболшы және жаттықтырушы
Bosnian professional basketball player and coach
Мирза Делибашич (9 қаңтар 1954 – 8 желтоқсан 2001) – босниялық кәсіби баскетболшы және жаттықтырушы. 1991 жылы ФИБА-ның 50 ең ұлы ойыншысының бірі деп танылды. 2007 жылы ФИБА Даңқ залына енгізілді. 2008 жылы ол 50 ең ұлы Еуролигаға үлес қосқан ойыншылардың бірі атанды. Ол еуропалық баскетбол тарихындағы ең шебер атушылардың бірі деп кеңінен мойындалады.
Mirza Delibašić (9 January 1954 – 8 December 2001) was a Bosnian professional basketball player and coach. Delibašić was named one of FIBA's 50 Greatest Players in 1991. He was enshrined into the FIBA Hall of Fame in 2007. In 2008, he was named one of the 50 Greatest EuroLeague Contributors. He is widely considered one of the best shooters in the history of European basketball.
Ерте өмір
Делибашич Тузла қаласында, Босния және Герцеговинада, Какань қаласынан шыққан Изет Делибашич пен Любуски қаласынан шыққан Зайкана Мехичевичтің отбасында дүниеге келді. Жастай Мирза тенниспен айналысып, ода жоғары нәтижелерге қол жеткізді. Он төрт жасқа келгенде ол баскетболға көшті.
Delibašič was born in Tuzla, PR Bosnia and Herzegovina to Izet Delibašić, a native of Kakanj, and Zajkana (née Mehičević) from Ljubuški. Young Mirza took up tennis, excelling at it. By the age of fourteen, he switched to basketball.
Клубтық мансап
Киндже деген лақап атымен танымал Мирза Делибашич 1979 жылы «Босна» клубын Еуролига чемпионы атандырды. Ол өзінің алғашқы ойындарын 15 жасында Тузланың баскетбол клубы «КК Слобода Дита» үшін ойнады. Үш жылдан кейін, 1971 жылы, ол «КК Босна» клубымен келісімшартқа отырды. «Боснадан» кеткен соң Делибашич испандық Примера дивизионына барды, онда ол Хуан Корбалан, Уэйн Брабендер, Фернандо Мартин Эспина, Фернандо Ромай, Дражен Петрович және Арвидас Сабонис сияқты «Реал Мадрид» сапында ойнаған ең үздік ойыншылардың бірі саналды. Клубтық мансабында ол Еуропалық клубтық жарыстарда көптеген жүлделер жеңіп алды. Югославия құрамасында бірге ойнағаннан бөлек, Мирза Делибашич пен Дражен Далипагич «Реал Мадрид» командасында да доп қуды. 1983 жылғы Еуропа чемпиондар кубогында Загребте «Цибонаға» қарсы өткізген ойындары олардың мансабындағы жарқын сәттердің бірі болды. Сол ойында Делибашич 26 ұпай, ал Далипагич 33 ұпай жинады. Ойын қарсыластардың қақпасына соңғы секундта жасалған шабуылмен аяқталды, онда Делибашич Далипагичке арқасымен пас берді, қорғаушыны асып өтіп, ойын соңында екі қолмен допты себетке енгізді. «Цибона» жанкүйерлері өз командасының жеңілісін еске алмай, босниялық жұлдыздардың тамаша ойынына ризашылық білдіріп, тұрғызып шапалақтады.
Mirza Delibašić, nicknamed Kinđe, led his club Bosna to the EuroLeague Championship in 1979. He played his first games aged 15 for KK Sloboda Dita, Tuzla's basketball club. Three years later, in 1971, he signed a contract with KK Bosna. After leaving Bosna, Delibašić went to the Spanish Primera División, where he ended up being considered one of the best players ever to play for Real Madrid, along with the likes of Juan Corbalán, Wayne Brabender, Fernando Martín Espina, Fernando Romay, Dražen Petrović, and Arvydas Sabonis. In his club career, he won numerous titles in European club competitions. In addition to having played together for their Yugoslav national team, Mirza Delibašić and Dražen Dalipagić, also played together with Real Madrid. Their performance in a 1983 European Champions Cup game versus Cibona, in Zagreb, is only one of the many highlights of their careers. In that game, Delibašić scored 26 points and Dalipagić 33. The game appropriately finished with a two on one fast break, with Delibašić making a behind the back fake pass to Dalipagić, and passing by a defender for a two handed dunk at the buzzer. Cibona's fans put aside their team's loss in the game, and showed their appreciation for the Bosnian stars performances, with a standing ovation at the end of the game.
Карьерасының аяқталуы
1983 жылдың шілде айында 29 жастағы Делибашич «Реал Мадридтен» кетіп, бұрынғы «Босна» командасының жаттықтырушысы Богдан Таневичтің басшылығындағы итальяндық «Юве Касерта» клубымен келісім жасады. 1983 жылдың тамызында команда маусымға дайындық жаттығуларын өткізу үшін Италия Альпісіндегі Бормио қаласына барды. Ауыр биіктіктегі жаттығулардан кейін, Казертаға оралған соң Делибашич өміріне қауіпті ми қан құйылуды басынан өткерді, бұл оның мансабының аяқталуына себеп болды. Делибашичтің жағдайы қиын болғандықтан, оны дереу Белградтағы Әскери медициналық академияға (ӘМА) жеткізу үшін жеке ұшақ ұйымдастырылды, ол онда бірнеше ай бойы емделді. Ол аман қалды және жазылып шықты, бірақ кәсіби баскетболға оралуға жеткіліксіз болды, сондықтан 29 жасында баскетболдан зейнетке шығуға мәжбүр болды.
In early summer 1983, twenty nine year old Delibašić left Real Madrid and signed with the Italian League club JuveCaserta coached by his former Bosna mentor Bogdan Tanjević. In August 1983, the team went for preseason training and conditioning to the town of Bormio in the Italian Alps. Following the gruelling altitude training, after coming back south to Caserta, Delibašić suffered a near fatal brain hemorrhage that would turn out to be career ending. With Delibašić in critical condition, a private plane was immediately organized to airlift him to the Military Medical Academy (VMA) in Belgrade where he was hospitalized for months. He survived and recovered, but not enough to return to playing professional basketball thus forcing him to retire from playing basketball effective immediately at only the age of twenty nine.
Ұлттық құрама мансабы
Еуропаның ең үздік ойыншыларының қатарына жол аша отырып, Мирза Делибашич Югославияның ұлттық баскетбол құрамасымен FIBA-ның барлық маңызды турнирлерінде жеңіске жетті, оның ішінде: 1980 жылғы Жазғы Олимпиадада алтын медаль, екі рет Еуробаскетте алтын (1975 және 1977 жылдары), және 1978 жылғы FIBA Әлем чемпионатында FIBA Әлем кубогының алтын медалі.
En route to a place among the greatest European players, Mirza Delibašić won every major FIBA tournament with the senior Yugoslavian national basketball team, including: the Summer Olympic Games gold medal, at the 1980 Summer Olympics, EuroBasket gold two times (1975 and 1977), and the FIBA World Cup gold at the 1978 FIBA World Championship.
Жаттықтырушылық мансап
Делибашич 1992-1996 жылдар аралығында Сараево қаласының қоршауында өмір сүрді. Сонымен қатар, ол 1993 жылы Германияда өткен Еуробаскетте жаңадан құрылған Босния және Герцеговина ұлттық баскетбол құрамасын жаттықтырды, онда команда 8-орынды иеленді.
Delibašić lived in Sarajevo throughout the 1992 1996 siege of the city. Simultaneously, Delibašić coached the newly established Bosnian national basketball team at EuroBasket 1993 in Germany, where they finished in 8th place.
Жеке өмір және өлім
1970 жылдардың соңында Делибашич өзінің сүйіктісі Бранкаға үйленді. 1979 жылдың желтоқсан айында олардың ұлы Дарио дүниеге келді. 1980 жылы, Делибашич «Реал Мадрид» командасымен ойнау үшін шетелге кеткеннен кейін, олар ажырасты. 1986 жылы Делибашич баскетболдан зейнеткерлікке шығып, «КК Босна» клубында әкімшілік қызмет атқарды. Сол жылдың қазан айында олардың Данко есімді ұлы туды. Делибашичтің көп ішімдік ішуі мен темекі шегуі салдарынан, соңғы жылдары денсаулығы нашарлап, 2001 жылы Сараевода 47 жасында қайтыс болды. Мыңдаған адам қатысқан жерлеу рәсімінде ол сол жылдың басында қайтыс болған жақын досы – әнші Даворин Поповичтің қасына, Баре зиратының Ұлылар аллеясына жерленді. Делибашичтің қайтысынан кейін «КК Босна» клубы өзінің аренасын оның құрметіне қайта атады.
In the late 1970s, Delibašić married his girlfriend Branka. Their son Dario was born in December 1979. The couple divorced in 1980, after Delibašić moved abroad to play with Real Madrid. In 1986, Delibašić, then retired from playing basketball and performing an administrative role at KK Bosna, married Slavica Šuka, an active basketball player with ŽKK Bosna. The same year in October, the couple had a son named Danko. Due to his heavy drinking and smoking, Delibašić's final years were marked by persistent health problems that led to his death in 2001 in Sarajevo, aged 47. At a funeral attended by thousands, he was interred next to his close friend—singer Davorin Popović who had died earlier that year—at Bare Cemetery's Alley of Greats. After Delibašić's death, KK Bosna renamed its arena in his honor.