Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бактерия түрі Aquifex pyrophilus – грам-теріс, спора түзбайтын, таяқша тәрізді бактерия. Ол су астындағы жанартаулар мен ыстық бұлақтардың жанында табылған термофильді бактериялар тобы – Аквификоталар типіндегі сирек кездесетін түрлердің бірі.
Species of bacterium
Aquifex pyrophilus is a gram negative, non spore forming, rod shaped bacteria. It is one of a handful of species in the Aquificota phylum, which are a group of thermophilic bacteria that are found near underwater volcanoes or hot springs.
Этимология
Aquifex pyrophilus аты оның тыныс алуы мен мекендеу ортасына сілтеме жасайды. "Aquifex" атауы латын тілінде "су жасайтын" дегенді білдіреді. Бұл атау A. pyrophilus-ке оның әдетте тыныс алу үшін оттегіні пайдаланатыны және суды қосалқы өнім ретінде бөліп шығаратыны үшін берілген. "Pyrophilus" атауын "Pyro" және "Philus" деп екіге бөлуге болады. "Pyro" латын тілінде от, жылу немесе жоғары температураны білдіреді, ал "Philus" латын тілінде "сүйетін" деген мағынаны береді. Сондықтан "pyrophilus" терминін "жылуды сүйетін" деп түсіндіруге болады, бұл A. pyrophilus-тің әдетте табалатын мекендеу ортасына қатысты.
Aquifex pyrophilus has a name that references its respiration and its habitat. The name "Aquifex" means "water maker" in Latin. The name was assigned to A. pyrophilus because it typically uses oxygen as its respiration and water as a byproduct. The name "Pyrophilus" can be broken down into "Pyro" and "Philus". "Pyro" is Latin for fire, heat, or high temperature and "Philus" is a Latin word for "loving". Therefore the term "pyrophilus" can be interpreted as "heat loving" which refers to the habitat A. pyrophilus is typically found in.
Тіршілік ету ортасы
Аквифес туысы барлық белгілі бактериялардың ішіндегі ең жылуға төзімді бактерияларды қамтиды. A. pyrophilus – су асты жанартауларының, теңіз гидротермальдық бұлақтарының және/немесе температурасы өте жоғары және қысымы зор ыстық су бұлақтарында кездесетін су микробы. A. pyrophilus ультракүлгін сәуле мен иондаушы радиацияға төзімділік көрсетеді. Гидротермальдық шұңқырлар мен су асты жанартауларының жанында оттегінің мөлшері шектеулі, себебі температура өте жоғары және H2S сияқты жанартау газдарының тотығу қуаты төмен. A. pyrophilus оксидтік және аноксидтік аймақтардың кездесетін жерлерде сутек пен тиосульфаттың көп болуына байланысты жақсы өседі. Aquifex pyrophilus 1992 жылы Исландияның солтүстігіндегі Колбейнси жотасында Роберт Губер және Карл Стеттермен ашылған.
The genus Aquifex is a contains some of the most thermophilic bacterium of all known bacteria. A. pyrophilus is an aquatic microbe that is typically found near underwater volcanoes, marine hydrothermal vents, and/or hot springs where temperatures are extremely high and pressure can be immense. A. pyrophilus has shown resistance to ultraviolet light and ionizing radiation. Oxygen is limited near these hydrothermal vents and underwater volcanos because of the extremely high temperature and reducing power of volcanic gases like H2S. A. pyrophilus thrives where the oxic and anoxic zones meet in these environments because of the high availability of hydrogen and thiosulfate. Aquifex pyrophilus was discovered at Kolbeinsey Ridge, North of Iceland by Robert Huber and Karl Stetter in 1992.
Метаболизм
А. pyrophilus қатаң түрде хемолитоавтотрофты. Кішкентай геномдық өлшемі, ең жоғары температурада тірі қалу қабілеті, ультракүлгін сәуле мен иондаушы радиацияға төзімділігі және кішкентай 16S рРНК генінің филогенетикалық талдауы нәтижесінде А. pyrophilus бактериялар доменіндегі ең көне түрлердің бірі саналады. Аквификалдардың филогенетикалық орнын зерттеу үшін Аквификалдар тәртібіндегі және А. pyrophilus-та ортақ конкатенцияланған белоктар қолданылды. Сонымен қатар, филогенетикалық ағаштарда Aquificales ε-протеобактериялармен белгілі бір дәрежеде жақын байланыста екені анықталды. Аквификалдардың филогенетикалық ағаштағы орналасуындағы бұл шағын беймаздық осы саладағы қосымша зерттеулерге мүмкіндік береді. Бұған қарамастан, А. pyrophilus-ты қоса алғанда, Аквификалдар археядан бөлініп шыққан ең ерте бактериялардың бірі екенін көрсететін мол дәлелдер бар. Бұл Жер әлі де ыстық және атмосферасы жұқа болған кезде осы бактериялардың пайда болғаны туралы гипотезаға алып келді.
A. pyrophilus is strictly chemolithoautotrophic. Due to its small genome, its ability to survive in extreme heat, its ability to be resistant toward ultraviolet light and ionizing radiation, and because of phylogenetic analyses of the small subunit 16S rRNA gene, A. pyrophilus is thought to be one of the oldest species in the bacteria domain. Investigations of the phylogenetic position of Aquificales have utilized the concatenated proteins shared within the Aquificales order and A. pyrophilus. Additionally, Aquificales were found to be somewhat closely related to ε proteobacteria in phylogenetic trees. This slight ambiguity in the placement of Aquificales on the phylogenetic tree leaves room for some more research in this field. Despite this, there is overwhelming evidence that Aquificales, including A. pyrophilus, are some of the earliest bacteria to branch from archaea. This has led to hypothesis that these bacteria evolved when the earth was still hot and had a thin atmosphere.