20 ғасырдың ағылшын библиографы және Шекспир зерттеушісі У.У. Грег

Кіріспе

20 ғасырдағы ағылшын библиографы және Шекспирді зерттеуші сэр Уолтер Уилсон Грег (9 шілде 1875 – 4 наурыз 1959), кәсіби тұрғыдан В. В. Грег деп танылған, 20 ғасырдың көрнекті библиографтары мен Шекспирді зерттеушілердің қатарында болды.

Отбасы және білім

Грег 1875 жылы Уимблдон орманында дүниеге келген. Оның әкесі Уильям Ратбон Грег – эссе жазушы, ал анасы Джеймс Уилсонның қызы болған. Грег бала кезінде әкесінің әкесі 1843 жылы құрған «Экономист» журналының редакторы болатыны күтілді; Грег Уиксфорд, Харроу және Кембридж университетінің Троица колледжінде білім алды. Кембриджде ол Рональд Маккерроумен танысты, олардың достығы Грегтің әдебиет саласында мансап құру шешіміне ықпал етті. Оқушы кезінде ол 1700 жылға дейін басылған Ренессанс пьесаларының тізімін жасады және сол жылы Библиографиялық қоғамға мүше болды. 1930 жылдан 1932 жылға дейін ол қоғамның президенті болды, ал 1935 жылы қоғамның алтын медалін алды.

Жұмыс

Мектеп бітірген соң Грег «Экономист» журналының үлесінен түскен табысымен өмір сүріп, тұрақты еңбек етуге кірісті. А. Х. Булленмен тығыз байланыста жұмыс істеп, ол «Пасторальдық поэзия және пасторальдық драма» (1906), Филип Хенслоудың есеп кітаптарының (1906–1908) және Эдвард Алленнің қағаздарының алғашқы редакцияланған нұсқасын жариялады. Соңғы екі еңбек оған Ренессанс театрлық жағдайлары туралы білім берді, бұл біліммен тек Э. К. Чемберс ғана теңесе алатын еді, және ол бұл білімін 1906 мен 1939 жылдар аралығында бас редактор болып қызмет еткен Малоун қоғамының басылымдарында пайдаланды. 1907–1913 жылдары ол Тринити колледжінің кітапханашысы болды, кузені Элизабет Гаскеллге үйленгеннен кейін қызметтен кетті. Тәуелсіз ғалым ретінде Грег «Виндзордың қуанышты әйелдері» (1910), Роберт Гриннің «Орландо Фуриозо» және Джордж Пильдің «Альказар шайқасы» (бірге жарияланды, 1923) және сэр Томас Мордың (1911) басылымдарын дайындады. Ол «Доктор Фауст» (1950) жұмысымен нақты редакциялауға қайта оралды. Грег сонымен қатар ағылшын Ренессанс театрының және баспа ісінің материалдық жағдайлары туралы жазды; оның осы саладағы еңбектеріне Елизавета шағының ойын үйлерінен алынған драмалық құжаттар (1931) және «Ағылшын әдеби қолжазбалары, 1550–1650» (1932) кіреді. «Король Лирдің бірінші кварттосының варианттары» (1940) осы басылымды мұқият зерттеуге мүмкіндік берді. Ол сондай-ақ жүздеген рецензия жазды, оның ішінде Дж. Чуртон Коллинстің 1905 жылғы Роберт Гриннің Оксфорд басылымын өткір сынға алғаны бар. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Грег Суссекске көшіп, соғыс жылдарын «Фауст» басылымын дайындаумен өткізді. Бұдан бөлек, ол 1950-ші жылдардағы маңызды еңбектерін дайындауға кірісті: «Шекспирдегі редакциялық мәселе» (1951), «Шекспирдің бірінші фолиосы: оның библиографиялық және мәтіндік тарихы» (1955), «Лондон баспасының кейбір аспектілері мен мәселелері, 1550–1650» (1954) және «Көшірме мәтіннің негіздемесі» (1950) атты мақаласы, ол мәтіндік сынға елеулі әсер етті. Грег 1945 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол 1954–1955 жылдары Оксфорд университетінде библиография бойынша Лайлл оқырманы болды. Грег 1950 жылы Корольдің туған күні құрметіне рыцарь атағын алды. Грег Шекспирдің мәтіндерін түсінуді дамытуда Альфред В. Поллардпен тығыз байланыста болды. Оның ең үлкен жетістігі – 1939 және 1959 жылдар аралығында төрт томдық болып жарияланған «Англияның баспа драмасының реставрацияға дейінгі библиографиясы».

After school, Greg settled into a life of steady productivity, while living on the proceeds of his shares of The Economist. Working in close association with A. H. Bullen, he produced Pastoral Poetry and Pastoral Drama (1906), the first edited version of the account books of Philip Henslowe (1906–8) and the papers of Edward Alleyn. The latter two works provided him with a knowledge of Renaissance theatrical conditions perhaps rivalled only by E. K. Chambers, and this knowledge he applied to the publications of the Malone Society, which he served as general editor between 1906 and 1939. He served as Librarian of Trinity College, 1907–13, resigning after his marriage to his cousin Elizabeth Gaskell. As an independent scholar, Greg produced editions of The Merry Wives of Windsor (1910), Robert Greene's Orlando Furioso and George Peele's The Battle of Alcazar (published together, 1923), and Sir Thomas More (1911). He returned to specific editing with work on Doctor Faustus (1950). Greg also wrote on the material conditions of English Renaissance theatre and publishing; his work in this regard includes Dramatic Documents from the Elizabethan Playhouses (1931) and English Literary Autographs, 1550–1650 (1932). The Variants in the First Quarto of King Lear (1940) offered a careful examination of this printing. He also wrote hundreds of reviews, including a notably caustic rejection of J. Churton Collins's 1905 Oxford edition of Robert Greene. At the beginning of World War II, Greg moved to Sussex, where he spent the war working on his edition of Faustus. In addition, he began to prepare his great works of the 1950s: The Editorial Problem in Shakespeare (1951), The Shakespeare First Folio: Its Bibliographical and Textual History (1955), Some Aspects and Problems of London Publishing, 1550–1650 (1954), and the essay "The rationale of copy text" (1950), which had a significant influence on textual criticism. Greg was elected to the American Philosophical Society in 1945. He was Lyell Reader in Bibliography at Oxford University, 1954–5. Greg was knighted in the 1950 King's Birthday Honours List. Greg was strongly associated with Alfred W. Pollard in developing a modern understanding of the transmission of Shakespeare's texts. His greatest achievement is A Bibliography of the English Printed Drama to the Restoration, published in four volumes between 1939 and 1959.