Кіріспе
Ричард Барнфилд (29 маусым 1574 жылы крещение алған – 1620) – ағылшын ақыны. Оның Уильям Шекспирмен болған жасырын, бірақ тығыз қарым-қатынасы ғалымдардың қызығушылығын тудырып келеді. Ол Шекспирдің сонеттерінде еске алынған "басты бәсекелес ақын" болған деген болжам бар.
Richard Barnfield (baptized 29 June 1574 – 1620) was an English poet. His obscure though close relationship with William Shakespeare has long made him interesting to scholars. It has been suggested that he was the "rival poet" mentioned in Shakespeare's sonnets.
Ерте өмір
Барнфилд Стаффордширдің Норбери қаласында анасының әжесі мен атасының үйінде дүниеге келді, ол 1574 жылдың 29 маусымында крещениеден өтті. Ол Ричард Барнфилд пен Мэри Скрымшердің (1552–1581) ұлы болды. Ол Шропширде, Эдгмондтағы Манор үйінде өсті. Барнфилд алты жасында анасы қайтыс болғаннан кейін оның тәрбиесін әпкесі Элизабет Скримшер бақылады. Бұл кітап Спенсер мен Шекспирді зерттеудің ең алғашқы үлгісі болып табылады. Синтияның өзі, Елизавета патшайымды мақтауға арналған өлең, Спенсердің өлең құрылымында жазылған, және бұл "Фейри Квиннен" басқа жерде сақталған осындай құрылымдағы ең ерте мысал болуы мүмкін. 1598 жылы Барнфилд үшінші томын, «Леди Пекунияны мақтау» атты өлеңін жариялады, ол ақшаны мадақтауға арналған шығарма болды, содан кейін сол алты тармақты өлеңмен жалғастырылған «Либералдылықтың өліміне арналған поэзияның шағымы» жарық көрді. Бұл жинақта поэзия сапасының төмендегені байқалады. Бірақ осы 1598 жылғы жинақтың қосымшасында «Әртүрлі көңіл-күйлердегі өлеңдер» деп аталатын бөлімде қызықты ерекшеліктер бар. Мұнда «Ағылшын ақындары туралы естелік» атты шығармада Шекспирдің алғашқы мақтауы кездеседі, онда «Венера мен Адонис» авторы, әлі танылмаған, Спенсер, Дэниел және Дрейтонмен бірге аталады. Сондай-ақ, «Егер музыка мен тәтті поэзия келіссе» атты сонет және «Бір күні болғандай» деп басталатын ода да осы жинақта бар, бұлар бір кезде Шекспирдің өзіне жатқызылған. Келесі жылы, 1599 жылы, «Шығушы саяхатшы» жарық көрді, бетінде «У. Шекспир» деп жазылған. Бұл авторлықтың дұрыс екені ұзақ уақыт бойы болжанып келді, бірақ Барнфилд 1598 жылы және 1605 жылы жоғарыда аталған екі шығарманың біреуін өзіндік деп мәлімдеді. Олардың екеуі де оған тиесілі екені анық, сонымен қатар «Шығушы саяхатшыдағы» басқа да шығармалардың да оған тиесілі болуы мүмкін; Шекспирдің осы жинақтың жиырма өлеңіне қатысы, әрине, оның анықталған бес қысқа шығармасымен шектелген. Ол ұзақ уақыт бойы назарсыз қалды, бірақ гомофобияның азайған дәуірі оның беделін жақсартты. Әсіресе, сонеттер тізбегі осы кезеңнің ең айқын гомоэротикалық тізбектерінің бірі ретінде қарастырылуы мүмкін. Бір кезде оның шығармалары Шекспирдің шығармалары деп саналған, бірақ тек бір ода үшін ғана. «Сүйкімді шопан» және «Сонеттер» 1998 және 2001 жылдары Клив Хикс Дженкинстің суреттерімен және Old Stile Press баспасында шектеулі таралымдағы суретші кітаптары ретінде жарық көрді. Барнфилдтің «Леди Пекуния» және «Поэзияның шағымы» шығармалары 17 ғасырдың басындағы фонетик Роберт Робинсонға оның ойлап тапқан фонетикалық жазу жүйесі үшін үлгі ретінде пайдаланылды.
Кейінгі өмірі
1605 жылы оның "Леди Пекуния" қайта басылып шықты, бұл оның әдебиет адамы ретінде соңғы көрінісі болды. Кейбір дереккөздер Барнфилд үйленіп, өзінің Дорлестон (қазіргі Дарластон деп аталатын Стаффордширдегі жер) егістігіне кетіп, содан кейін елдік мырза ретінде тұрып жатқан деп мәлімдейді. Бұл Дарластонда тұратын Ричард Барнфилдтің өсиетнамасымен расталады. Ол 1627 жылғы 6 наурызда Стоун қаласындағы Сент-Михаэльс шіркеуіне жерленді. Алайда, қазір бұл Барнфилдтің поэттің әкесі болғаны анықталды, ал поэт 1620 жылы Шропширде қайтыс болған.