Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық Олимпиадалық жүзуші (1886–1983)
American Olympic swimmer (1886–1983)
Генри Джеймисон "Джам" Хенди (6 наурыз 1886 – 13 қараша 1983) – американдық Олимпиадалық кеудемен жүзуші, су полосы ойыншысы және коммерциялық мақсатта түсірілген кинофильмдер, слайдфильмдер (кейін фильмдер деп аталды), сауда көрмелері, өнеркәсіптік театр және мультимедиялық оқу құралдарын шығарушы Jam Handy Organization (JHO) ұйымының негізін қалаушы. Қашықтықтан оқыту идеясын алғаш рет көтерген адам ретінде танылған Хенди 1910 жылы алғашқы фильмін түсірді және 1983 жылы таратылғанша шамамен 7000 кинофильм мен мүмкін 100 000 слайдфильм шығарған компанияға жетекшілік етті.
Henry Jamison "Jam" Handy (March 6, 1886 – November 13, 1983) was an American Olympic breaststroke swimmer, water polo player, and founder of the Jam Handy Organization (JHO), a producer of commercially sponsored motion pictures, slidefilms (later known as filmstrips), trade shows, industrial theater and multimedia training aids. Credited as the first person to imagine distance learning, Handy made his first film in 1910 and presided over a company that produced an estimated 7,000 motion pictures and perhaps as many as 100,000 slidefilms before it was dissolved in 1983.
Спорттық іс-шаралар
Суға жүзуші ретінде Хенди америкалықтарға Австралиялық жүзу сияқты бірнеше жаңа жүзу әдістерін таныстырды. Ол көбінесе ерте тұрып, өзге жүзушілерден басымдық алу үшін жаңа әдістер ойлап табатын. 1904 жылы Сент-Луис қаласында өткен Олимпиада ойындарында ол жүзуден қола медаль жеңіп алды. Жиырма жыл өткен соң, 1924 жылы Парижде өткен Олимпиада ойындарында ол Иллинойс атлетика клубының су поло командасының құрамында болды және тағы да қола медальді иеленді. Осы қатысуымен ол алғашқы және соңғы Олимпиадалық жарыстар арасындағы ең ұзақ мерзімді рекордты орнатты. Хенди өмірінің соңғы айларына дейін дерлік күнде жүзіп жүрді. 1978 жылы ол 1980 жылғы Олимпиада ойындарына дайындық жасап жатқан американдық спортшыларды қолдауға шақыратын жарнамада суға түсті, бұл бойкотқа дейін болды. Ол түсірілім жасаған кезде АҚШ-тың ең ескі Олимпиада жүлдегері еді. 1965 жылы Хенди Халықаралық жүзу даңқы залына енгізілді. 1977 жылы ол АҚШ су полосының даңқы залына енгізілді.
As a swimmer, Handy introduced a number of new swimming strokes to Americans, such as the Australian crawl. He would often wake up early and devise new strokes to give him an edge over other swimmers. Swimming led to him getting a bronze in the 1904 Olympics at St. Louis, Missouri. Twenty years later he was part of the Illinois Athletic Club water polo team at the 1924 Olympics in Paris, France, again winning a bronze medal. With his participation, he established a new record for the longest period of time between first and last Olympic competitions. Handy swam almost every day until the last few months of his life. Handy appeared swimming in a commercial from 1978 asking for the public to support American athletes training for the 1980 Olympic games before the boycott. At the time of his filming, he was the oldest living United States Olympic medalist. In 1965, Handy was inducted into the International Swimming Hall of Fame. In 1977, he was inducted into the USA Water Polo Hall of Fame.
Өмірбаян
Ханди Чикагодағы Солтүстік бөлімшесі орта мектебінде (қазіргі Линкольн Парк орта мектебі) оқыды, содан кейін 1902–03 оқу жылында Мичиган университетіне түсті. Ол сол кезде «Чикаго Трибьюн» газетінің кампустағы тілшісі болып жұмыс істеді. 8 мамырда ол профессор Томас С. Трублодтың «Элокуция 2» класындағы дәрісін «күйеу жігіттік курсы» деп сипаттап мақала жазды. Ханди Трублодтың неке ұсынысын тиімді ету үшін тізе бүгіп көрсеткенін айтты. «Чикаго Рекорд Геральд» газетінің карикатурашысы Джон Т. Маккачон ертесі күні «Профессор Фокси Труеспорт» атты карикатура жариялады, онда ол студенттеріне қалай сүйісу керектігін көрсетіп жатқан еді. Трублод пен университет президенті Джеймс Б. Ангел бұл жағдайға риза болмады. Мақала жарияланғаннан кейін он күн өткен соң Ханди «профессорлардың бірінің жұмысына зиян келтіретін жалған мәлімдемелер жасағаны үшін» бір жылға жұмыстан шеттетілді. Оған бір жылдан кейін қайтадан өтініш беруге рұхсат берілді. Бірақ Ханди басқа оқу орнына түсуге бел буды, алайда Мичиган университетіндегі оқиғадан кейін басқа университеттерге қабылдана алмады. Ханди Пенсильвания университетіне қабылданды, бірақ екі аптадан кейін оқудан шығарылды. «Трибьюн» газетінің редакторы Медилл Маккормик Хандидің мәселесін шешуге тырысты, бірақ Ангел шеттету туралы шешімін өзгертуден бас тартты. Содан кейін Маккормик Хандиге жұмыс ұсынды. Ханди «Трибьюн» газетінің әртүрлі бөлімдерінде жұмыс істеді. Жарнама бөлімінде жұмыс істеген кезде Ханди сатушылардың өнімдерге деген ынтасын арттырып, оларға ақпарат берудің тауар сатуға көмектесетінін байқады. Ол сондай-ақ адамдарды белгілі бір өнімді сатып алуға не итермелейтінін зерттеуді бастады. Ханди «Трибьюн» газетінен корпоративтік коммуникация саласында жұмыс істеу үшін кетті. Ол National Cash Register компаниясының Джон Паттерсонмен бірге жұмыс істеді, ол қызметкерлерді оқыту үшін слайдтарды пайдаланды. Басқа әріптесінің көмегімен Ханди тұтынушыларға күнделікті қолданылатын өнімдерді қалай пайдалану керектігін көрсететін фильмдер жасап, таратуды бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Ханди әскери техниканы пайдалану туралы фильмдер түсіре бастады. Осы кезде «Джам Хенди» ұйымы құрылды. Ханди Хелен Хог Роджерске үйленді және бес баласы болды. Оның қызы Шаильдің балаларының бірі – гравер Гарнер Таллис. Оның қызы Шаильдің тағы бір баласы – өнертапқыш Барклей Дж. Туллис.
Handy attended North Division High School (now Lincoln Park High School) in Chicago, and then the University of Michigan during the 1902–03 academic year. During that time he was working as a campus correspondent for the Chicago Tribune when on May 8 he wrote an article about a lecture in the Elocution 2 class given by Prof. Thomas C. Trueblood as a "course in lovemaking." Handy went on to describe how Trueblood had dropped to a bended knee in order to demonstrate how to make an effective marriage proposal. John T. McCutcheon, a Chicago Record Herald cartoonist, followed the next day with a cartoon about a "Professor Foxy Truesport" showing his class how to best make love. Neither Trueblood nor university President James B. Angell were amused. Ten days after the initial article was published, Handy was suspended for a year for "publishing false and injurious statements affecting the character of the work of one of the Professors." Handy was told he could re apply one year later. Instead, Handy decided to apply to a different school, but he was unable to gain acceptance to other schools because of what had happened at the University of Michigan. Handy was accepted to the University of Pennsylvania but was told to leave after two weeks of classes. Tribune editor Medill McCormick tried to intervene on Handy's behalf, but Angell refused to change the suspension. At that point, McCormick offered Handy a job. Handy worked in a number of departments at the Tribune. It was during his time working on the advertising staff that Handy observed that informing and building up salespeople's enthusiasm for the products they were selling helped to move more merchandise. He also began researching exactly what made people buy a particular product. Handy left the Tribune to do further work on corporate communications. He worked with John H. Patterson of National Cash Register, who had used slides to help train workers. With help from another associate, Handy began making and distributing films that showed consumers how to operate everyday products. After World War I broke out, Handy began making films to show how to operate military equipment. During this time the Jam Handy Organization was formed. Handy was married to Helen Hoag Rogers and had five children. One of his daughter Chaille's children is the printmaker Garner Tullis. Another of his daughter Chaille's children is the inventor Barclay J. Tullis.
Кино түсіру
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Jam Handy Organization компаниясы Bray Productions компаниясының Чикаго-Детройт бөлімшесі ретінде келісімшарт жасады, автоөнеркәсіп үшін фильмдер түсіріп, Bray компаниясының ең ірі жеке клиентіне қызмет етті. General Motors компаниясы Хандидің ұйымын қысқа оқу фильмдерін, сондай-ақ басқа да оқу және жарнамалық материалдарды жасау үшін таңдады. Мұндай фильмдердің бірі – 1940 жылғы «Жұмысқа қабылданды!» фильмі, Chevrolet дилерлік орталықтарының сату менеджерлері үшін түсірілген оқу фильмі; ол сонымен қатар Mystery Science Theater 3000 эпизодтарындағы «Жаратушының қалыңдығы» және «Манос: Тағдырдың қолдары» сериалдарында да көрсетілді. Jam Handy Organization ұйымы түсірген көптеген фильмдер Prelinger Archives жинағында сақталған және оларды Internet Archive сайтынан көруге және жүктеуге болады. 1936 жылғы «Мастер-хандс» атты танымал деректі фильм (немесе «капиталистік реалистік драма» деп аталған) 1999 жылы Ұлттық кино тізіміне сақтау үшін іріктелді. 1936 және 1938 жылдар аралығында Jam Handy Organization компаниясы Chevrolet үшін Ники Ном есімді гномды бейнелейтін алты анимациялық фантастикалық фильмдер сериясын жасады, онда Chevrolet-тің жаңа автомобильдері кейде классикалық ертегілерді қайта айта отырып, жамандықтан құтқарады. Олардың арасында «Золушке арналған карета» және «Золушке саяхат» фильмдері болды. Басқа фильмдер: «Ники тағы да жолға шықты», «Ақсақ Педро», «Принцесса мен кедей» және «Бір жаман рыцарь». Jam Handy Organization компаниясы Рождестволық «Қызыл мұрынды бұғы Рудольф» (1948) әңгімесінің алғашқы анимациялық нұсқасын жасады, оған бөлшек саудагер Montgomery Ward демеушілік етті және Макс Флейшер режиссерлік етті. Ханди басқа компаниялар мен мектептер үшін де фильмдер түсірді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерилер үшін 7000-нан астам фильм түсірген деп есептеледі. Ханди фильмдерден тек бір пайыз ғана пайда алды, ал ол жеті пайызға дейін алуға мүмкіндігі болған. Ол жұмыста үстелсіз жұмыс істеген, кез келген бос орынды пайдаланған. Хандидің костюмдерінің қалталары болмады, өйткені ол оларды уақытты бекер шығындау деп ойлады.
After World War I, the Jam Handy Organization was contracted as the Chicago Detroit branch of Bray Productions, creating films for the auto industry, Bray's largest private client. General Motors selected Handy's organization to produce short training films as well as other training and promotional materials. One such film was 1940's Hired! – a training film for sales managers at Chevrolet dealerships; which is also featured in the Mystery Science Theater 3000 episodes Bride of the Monster and Manos: The Hands of Fate. Many films produced by the Jam Handy Organization were collected by Prelinger Archives and may be seen and downloaded at the Internet Archive. Master Hands, the legendary 1936 documentary sponsored film (or as was called a "capitalist realist drama"), was selected by the National Film Registry for preservation in 1999. Between 1936 and 1938, the Jam Handy Organization made a series of six animated fantasy sales films for Chevrolet featuring a gnome named Nicky Nome, which showed new Chevrolet automobiles saving the day from villains, often in retellings of classic tales such as Cinderella, the subject of two of those films, A Coach for Cinderella and A Ride for Cinderella. The other films were Nicky Rides Again, Peg Leg Pedro, The Princess and the Pauper, and One Bad Knight. The Jam Handy Organization produced the first animated version of the new Christmas story Rudolph the Red Nosed Reindeer (1948), sponsored by retailer Montgomery Ward and directed by Max Fleischer. Handy also produced films for other companies and for schools. He's estimated to have produced over 7,000 films for the armed services during World War II. Handy was noted for taking only a one percent profit on the films, while he could have taken as much as seven percent. He was noted for never having a desk at work, instead using any available workspace. Handy's suits did not have pockets, as he thought they were a waste of time.
Степендері
Хандидің Мичиган университетімен болған қиындықтарына қарамастан, оның күйеу баласы Макс Маллон, немере қызы Сьюзан Уэбб және шөбере қызы Кэтрин Таллис сол университеттен диплом алды. Хандиге Шығыс Мичиган университетінің құрметті докторлық дәрежесі берілді.
Despite Handy's troubles with the University of Michigan, his son in law Max Mallon, granddaughter Susan Webb, and great granddaughter Kathryn Tullis received degrees from the school. Handy would receive an honorary doctorate from Eastern Michigan University.
Өлім
Ханди 1983 жылғы 13 қарашада 97 жасында Детройт қаласында қайтыс болды. Өліміне бірнеше күн ғана қалғанда оның жүзумен айналысқаны белгілі. Jam Handy жарнама және маркетинг фирмасы General Motors-тың басты жарнама агенттігі ретінде Campbell Ewald фирмасымен ығыстырылды. Осы қаражаттың жоғалтуы оның қайтыс болған жылы Детройттегі Ист Гранд Бульварда орналасқан Ханди агенттігінің жабылуына себеп болды.
Handy died in Detroit on November 13, 1983, at the age of 97. He swam on a regular basis until just a few days before his death. The Jam Handy advertising and marketing firm was displaced by Campbell Ewald as General Motors' principal advertising agency. The loss of those funds was responsible, during the year of his death, for the demise of Handy's agency, which had been located on East Grand Blvd in Detroit.
Мұрағаттық дереккөздер
Хандидің жеке қағаздары мен сақталған Jam Handy ұйымының құжаттары Детройт қалалық кітапханасындағы Бертон тарихи қорында сақталады. Оның отбасы және шежіресі Мичиган университетінің Уильям Л. Клементс кітапханасындағы тарихи жинақта ұсынылған. Клементс кітапханасы сонымен қатар Айзек В. К. Хандидің "Хандилер мен олардың туыстарының жылнамалары мен естеліктері" атты кітабын жариялаған, оны Милдред Ханди Ричи және Сара Розель Ханди Маллон өңдеген (Анн Арбор, 1992). Джеймисон Хандимен жасалған бір сағаттық сұхбат (26 желтоқсан 1961 жылы жарияланған) Internet Archive сайтында қолжетімді.
Handy's personal papers and the surviving Jam Handy Organization records are housed at the Burton Historical Collection at the Detroit Public Library. His family and ancestry are featured in a historical collection held at the William L. Clements Library at the University of Michigan. The Clements Library also published a book titled Annals and Memorials of the Handys and Their Kindred by Isaac W. K. Handy, edited by Mildred Handy Ritchie and Sarah Rozelle Handy Mallon (Ann Arbor, 1992). An hour long interview with Jamison Handy (published December 26, 1961) is available at Internet Archive.